Првиот аспект на кој ќе обрнеме внимание е временската рамка на следниот слој од пророштвата опишани во осмото поглавје од Книгата на пророкот Даниел:
„Во третата година од царувањето на царот Валтазар, јас Даниел, имав второ видение по она што ми се беше јавило порано“ (Даниел 8:1).
Пророкот Даниел го добива ова видение во третата година од царувањето на Валтазар, по видението што му било дадено претходно. Во пророчкиот слој од седмото поглавје, времето на примањето на видението е опишано на следниот начин:
„Во првата година на Валтазар, вавилонскиот цар, Даниел виде сон пророчки и виденија во главата своја врз своето легло. Тогаш тој го запиша тој сон, откако го забележа главното“ (Даниел 7:1).
Пророштвата запишани од Даниел во осмото поглавје му биле дадени две години по виденијата опишани во седмото поглавје. Ова претставува нов слој на пророштво, кој открива дополнителни детали.
ДА СЕ ПОТСЕТИМЕ НА ПРОРОЧКИОТ СЛОЈ ОД СЕДМОТО ПОГЛАВЈЕ
Дали се сеќавате на што се однесуваше пророчкиот слој од седмото поглавје?
„А десетте рогови значат дека од тоа царство ќе се кренат десет цареви и потоа ќе се појави друг, поинаков од поранешните и ќе ги покори трите цара. И против Севишниот ќе зборува и ќе ги угнетува светиите на Севишниот; дури ќе си помисли да ги измени празниците нивни и закони, па тие ќе бидат предадени во раката негова за време, времиња и половина време. Потоа небесниот Суд ќе ја одземе од него власта и сосема ќе го уништи и докрајчи,а царството и власта и царското величие по целиот поднебесен свод ќе му се даде на народот од светиите на Севишниот, чие царство е царство вечно и сите великодостојници ќе Му служат и ќе Му се покоруваат Нему. Тука е крајот на овој извештај. Мене, Даниел, силно ме вознемирија размислувањата мои, и лицето ми пребледе, но словото го запазив во срцето свое“ (Даниел 7:24-28).
Еве подобрена и појаснета верзија на текстот:
Небесниот гласник му го објаснува на Даниел видението што го видел, при што се фокусира на малиот рог и неговите активности, кои ќе завршат со небесниот суд.
По ова, ќе се воспостави Божјото царство, во кое ќе живеат спасените, кои претходно биле прогонувани од малиот рог. По ова видение, Даниел длабоко размислува за она што му било покажано. Зборовите што ги слушнал од небото ги чувал во своето срце. Две години подоцна, тој повторно добива видение од Бога.
ОСОБЕНОСТА НА ЈАЗИКОТ НА КОЈ БИЛА НАПИШАНА КНИГАТА НА ПРОРОКОТ ДАНИЕЛ
Пред да го разгледаме ова видение, да се осврнеме на една особеност на јазикот на кој е напишана Книгата на пророкот Даниел.
Целото прво поглавје, како и првите стихови од второто поглавје, се напишани на хебрејски јазик. Но, почнувајќи од четвртиот стих, со зборовите:
„Тогаш Халдејците му рекоа на царот на арамејски јазик: ‘Царе, да си жив довека, кажи им го на слугите својот сон и ние ќе ти објасниме што значи тој’“ (Даниел 2:4).
Даниел се префрла на арамејски јазик, на кој ги напишал сите следни поглавја до осмото поглавје, кое сега го проучуваме. Од осмото поглавје до крајот на книгата, наративот повторно е напишан на хебрејски јазик. Ова не е случајност ниту личен избор на Даниел, туку служи како светилник за оние што ја истражуваат Божјата реч. Во првото поглавје се зборува за судот над Божјиот народ, а ние знаеме дека:
„Зашто време е да почне судот од Божјиот дом; а ако почне најнапред од нас…“ (1 Петрово 4:17).
Следно доаѓа пророштвото за судбината на светот, претставено со симболичниот идол. Потоа следува избавувањето на младите од огнената печка, воспитувањето на Навуходоносор, гозбата на Валтазар и падот на Вавилон, како и избавувањето на Даниел од лавовите, и пророштвото за судбината на светот, овојпат претставено преку ѕверови. Сето тоа е напишано на арамејски јазик, јазик што не бил разбирлив само за Евреите, туку и за народите околу нив. Бог овие поглавја ги направил лесно разбирливи за сите, бидејќи тие содржат општи информации, достапни и јасни за секого.
Но, од осмото поглавје до крајот на книгата, сè е напишано на хебрејски јазик. На тој начин, Бог му дава светилник на оној што ја истражува Неговата реч.
За да разбереме за што се зборува овде, мора да размислуваме како Евреин, се разбира, во духовна смисла на зборот
СВЕТИЛНИЦИ ШТО УКАЖУВААТ НА ПОТРЕБАТА ДА СЕ ГЛЕДА СО ОЧИТЕ НА ЕВРЕИН
Со еврејски начин на размислување, ќе забележиме уште неколку светилници. Првиот е замената на нечистите животни со чисти во видението. Овие животни ги симболизираат истите држави што претходно, во седмото поглавје (на арамејски јазик), беа претставени со нечисти животни.
Иако Евреите користеле нечисти животни како коњи и камили за транспорт и работа, во два случаи тие не ги сметале за нечисти. Првиот случај е кога тие се користеле за работа, а вториот, кога се однесувало на храната, бидејќи на Евреите им било забрането да јадат месо од нечисти животни:
„Зашто вие сте свет народ на Господ, вашиот Бог, и Господ вас ве избра од сите народи, што се на земјата, за да бидете Негов народ“ (Второзаконие 14:2,3).
И вториот случај било кога станувало збор за принесување жртва на Бога:
„Кажи им на синовите израелски и речи им: кога ќе влезете во земјата, во која ќе живеете и која ви ја давам, и почнете да принесувате на Господ жртви сепаленици, или жртви заклани, поради завет, или од сесрдност, или во текот на празниците ваши, за да направите пријатен мирис пред Господ, од крупниот или од ситниот добиток“ (Броеви 15:2,3).
Оној што не стекнал еврејски начин на размислување и не ја разбрал оваа особеност, замената на нечисти животни со чисти во видението, нема да ги разбере слоевите на Божјите пророштва што Бог ги открива од осмото поглавје на Книгата на пророкот Даниел.
Уште еден доказ дека ни е потребен еврејскиот начин на размислување се наоѓа во следните стихови од осмото поглавје:
„И народот беше предаден заедно со секојдневните жртви поради бесчестието; а тој, откако ја собори вистината на земјата, дејствуваше и успеваше. И чув како еден ангел прашуваше друг, велејќи: ‘До кога ќе трае тоа од видението за секојдневната жртва и за бесчесното опустошување, што ги пази Светилиштето и војската небесна?’ Другиот му рече: ‘Две илјади и триста вечери и утрини; и тогаш светилиштето ќе се очисти’“ (Даниел 8:12-14).
Зборовите „жртва“, „светилиште“ и „чистење на светилиштето“ се основни атрибути на еврејската вера.
ИСТОРИСКАТА ПОЗАДИНА НА ПОЧЕТОКОТ НА ОСМОТО ПОГЛАВЈЕ ОД КНИГАТА ДАНИЕЛ
Значи, иако сè уште не сме започнале внимателно да го разгледуваме новиот слој на пророштвото опишан во осмото поглавје на Даниел, веќе добивме многу навестувања од Бога за тоа како ќе се открие овој слој од пророштвата. Ова пророштво, на посебен начин, ќе се однесува на Божјиот народ. Тоа ќе биде поврзано со жртвата и светилиштето, како и со чистењето на светилиштето.
И сега, погледнете ги сите овие навестувања во поширокиот контекст на Божјиот суд, судот над светот, над Божјиот народ и над малиот рог, чии активности беа опширно опишани во претходното поглавје, во претходниот слој на Божјите пророштва.
Даниел има околу 88 години. Тој се наоѓа во Суза, во областа Елам, најверојатно по царска наредба, бидејќи времињата биле турбулентни. Во тој период, Абрадат, еден од помошниците на вавилонскиот цар, се одделил од Вавилон и преминал на страната на Мидо-Персија. Било очигледно дека исполнувањето на Божјото пророштво за промената на светската сцена, замената на Вавилонското царство со Мидо-Персиското, не било далеку.
ПОЈАВАТА НА НОВ ЅВЕР ВО ПРОРОШТВАТА НА ДАНИЕЛ
Иако Вавилон сè уште не паднал, неговиот крај бил многу близу. Во претходните слоеви на пророштвата веќе било кажано многу за него. Затоа, во овој слој, Вавилон повеќе не се споменува:
„Ги кренав очите и видов: а таму покрај реката стои еден овен: тој имаше два рога, обата високи, но едниот беше повисок од другиот и повисокиот израсна подоцна. Видов како тој овен бодеше кон запад, кон север и кон југ и ниеден ѕвер не можеше да устои против него, и никој не можеше да се избави од него; тој вршеше што сакаше и се осили“ (Даниел 8:3,4).
За да нè води во новиот слој на пророштвата, Бог директно ни открива што симболизира овој овен:
„Овенот што го виде – неговите два рога – тоа се мидискиот цар и персискиот“ (Даниел 8:20).
Дали разбирате каде сме во времето? Ова е периодот на Мидо-Персиската доминација, времето што во видението за идолот е претставено со сребрените гради. А во седмото поглавје, тоа е мечката со три ребра во устата.
Дали Бог нè информирал за времето и за тоа кој ни е прикажан во ова видение? Да! Бог, со само неколку зборови, го објаснува она за што теолозите пишуваат цели томови.
Овој овен имал два рога: и двата биле високи, но едниот бил повисок од другиот, а повисокиот израснал подоцна. Според објаснувањето, овие два рога ги претставуваат царевите на Мидија и Персија, при што повисокиот израснал подоцна.
Овенот бодел во различни правци – „кон запад, кон север и кон југ, и ниеден ѕвер не можеше да му се спротивстави, ниту некој можеше да се избави од него; тој правеше што сакаше и се засили.“
Ова се однесува на освојувањата на Мидо-Персиското царство. Кон југ ги освоиле Египет, Палестина, Либија и Етиопија. Кон запад го освоиле Вавилон. Кон север ги покориле Ерменија и регионот на Каспиското Море.
ПОЈАВАТА НА НОВО ЖИВОТНО: ЈАРЕЦОТ И НЕГОВАТА ПРЕСМЕТКА СО ОВЕНОТ
Потоа, Даниел гледа уште едно чисто животно:
„Со внимание го гледав тоа и ете, од запад идеше еден јарец, со таква брзина што не го допираше тлото; и тој јарец имаше силен рог меѓу очите свои“ (Даниел 8:5).
Бог, исто така, не нè остава во незнаење во врска со оваа сила:
„Влакневиот јарец е царот на Грција; големиот рог меѓу неговите очи е првиот цар“ (Даниел 8:21).
Мислам дека ви е јасно дека зборуваме за Грчкото царство, предводено од Александар Македонски, кое ја заменува Мидо-Персија. Ова царство претходно беше претставено во видението за идолот со стомак и бедра од бакар, а во седмото поглавје со леопард со четири глави и четири крилја на птица. Брзината на движењето, што кај леопардот беше означена со четирите крилја, во осмото поглавје е опишана со зборовите: „од запад идеше еден јарец, со таква брзина што не го допираше тлото“, што укажува дека Грција, симболизирана со јарецот, како да леташе.
Гледате дека имаме 100% правилна ориентација во времето и во разбирањето на силите претставени во новиот слој на пророштва?
„Му се приближи на двороговиот овен, кого го бев видел дека стои покрај реката, и се затрча кон него со сета жестина на својата сила. Видов како му се приближи на овенот; бесно го удри овенот и му ги скрши двата рога, а овенот немаше сила за да даде отпор; јарецот го обори на земјата и почна да го гази; немаше никој да го спаси овенот“ (Даниел 8:6,7).
Тука е даден пророчки опис на целосната победа на Грците, предводени од Александар Македонски, над Персијците. Грците му ги скршиле двата рога на овенот; овенот немал сила да му се спротивстави. Јарецот, односно Грција, го соборил овенот на земја и почнал да го гази, а немало никој што би можел да го спаси овенот од него.
ПОДЕЛБА НА ГРЧКОТО ЦАРСТВО
Потоа, Даниел гледа нешто што целосно се совпаѓа со претходно откриената светлина:
„Тогаш јарецот многу се возгордеа, но кога се засили, големиот рог се скрши, а на неговото место израснаа четири големи рогови кон четирите небесни ветра“ (Даниел 8:8).
Запомнете ги четирите глави на леопардот. И погледнете го толкувањето на Самиот Господ:
„Скршениот рог и четирите рога што излегоа на неговото место, тоа се четири царства што ќе излезат од неговиот народ, но не ќе ја имаат неговата сила“ (Даниел 8:22).
Со други зборови, царството не пропаднало ниту било освоено од друго царство. По ненадејната смрт на Александар Македонски, неговото царство набрзо било поделено на четири дела меѓу неговите четворица генерали: Касандер – ја добил Македонија и Грција, Лисимах – ја добил Тракија и делови од Мала Азија, Селеукус – ја добил Сирија и источните териториии и Птоломеј – ја добил Египетската област.
ПОЈАВАТА НА ПОГРЕШНОТО ТОЛКУВАЊЕ НА МАЛИОТ РОГ: АНТИОХ ЕПИФАН
Одиме понатаму кон новиот слој на пророштвото:
„Тогаш јарецот многу се возгордеа, но кога се засили, големиот рог се скрши, а на неговото место израснаа четири големи рогови кон четирите небесни ветра. Од едниот од нив изби мал рог, ама тој израсна многу кон југ и исток, кон Прекрасната Земја“ (Даниел 8:8,9).
Овде, почнувајќи од овој текст, многу христијани, од некоја причина, развиваат збунувачка идеја и ги толкуваат овие стихови на начин што не е во согласност со принципите на слоевите на пророштвото, принцип кој повеќекратно се покажал како веродостоен и непроменлив. Голема група христијани одеднаш отстапува од правилниот принцип на толкување и се впушта во различни шпекулации, иако за тоа нема библиска основа. Многумина се убедени дека малиот рог го претставува Антиох Епифан, еден од сириските цареви. Што ги води до ова толкување?
Главната причина е тоа што малиот рог се појавува од еден од четирите рогови на кои било поделено Грчкото царство на Александар Македонски. Но, не можете да судите нешто врз основа на само еден атрибут. Тоа е како да тврдиме дека две супстанции се идентични само затоа што содржат јаглерод. На пример, и графитот и дијамантот се составени од јаглерод, но нивната кристална структура ги прави целосно различни. Значи, иако имаат слична основа, тие се различни по својот карактер и својствата што ги поседуваат. Како ова се однесува на Даниел 8?
Ако ја примениме оваа логика на пророштвото, треба да се запрашаме: Дали сите знаци што го карактеризираат малиот рог во осмото поглавје на Даниел навистина важат за Антиох Епифан?
Можеби, како што во рацете можеме да имаме графит наместо дијамант, така и во ова толкување можеме да имаме погрешна идентификација на малиот рог?
Во осмото поглавје од Книгата на пророкот Даниел, ни се дадени доволно знаци за непогрешливо да го составиме духовниот идентитет на силата претставена со малиот рог. (Прочитајте ја, исто така, како додаток и нашата претходна тема.): Малиот рог од видението на Даниел – кој е тој?
ДОКАЗ ПРОТИВ ТЕОРИЈАТА ДЕКА МАЛИОТ РОГ Е АНТИОХ ЕПИФАН
Кој бил Антиох Епифан? Антиох Епифан бил потомок на еден од четворицата генерали кои го поделиле царството на Александар Македонски. Припаѓал на династијата на Селевкидите и бил осмиот владетел на Сирија. Тој, заедно со уште 26 сириски цареви, бил вклучен во симболиката на еден од четирите рогови што се појавиле на главата на јарецот (Грција) по смртта на неговиот голем рог, Александар Македонски. Дали Антиох Епифан бил доволно значаен за да биде малиот рог?
Ако би ја прифатиле идејата дека еден од 26-те сириски цареви од династијата на Селевкидите треба да биде дополнително издвоен во пророштвото како „малиот рог“, тогаш логично би било тоа да биде најистакнатиот меѓу нив. Но, Антиох Епифан не бил најистакнатиот владетел од оваа династија. Историјата сведочи дека титулата што самиот си ја доделил, „Епифан“ (Славниот), предизвикувала потсмев кај неговите современици. Наместо тоа, многумина го нарекувале „Епиман“, Луд, Лудак, поради неговото непредвидливо и несмасно владеење. Неговиот татко, Антиох Велики, бил поразен во битка со Римјаните, но успеал да склучи мир под услови поволни за Рим.
Тој им отстапил дел од своите територии, платил голем откуп, а најсрамниот чин бил тоа што, како гаранција за верноста на своите зборови за мир, го дал својот народ како заложник во Рим. Меѓу овие заложници бил и Антиох, кој подоцна ќе се самопрогласи за „Епифан“. Но, пророштвото за малиот рог во осмото поглавје зборува за невиден раст и огромна моќ на оваа сила, нешто што не се совпаѓа со личноста и влијанието на Антиох Епифан:
„Од едниот од нив изби мал рог, ама тој израсна многу кон југ и исток, кон Прекрасната Земја“ (Даниел 8:9).
Но, Антиох никогаш не станал она за што зборува Библијата во овој стих. Тој практично не презел значајни чекори за проширување на своите територии. Иако имал привремени воени успеси против Египет, тие биле краткотрајни и несигурни. Кога Римјаните застанале во одбрана на Птоломеј, египетскиот владетел, му наредиле на Антиох да ги врати териториите што ги зазел. Неможејќи да се спротивстави, Антиох брзо се повлекол. Сиот свој гнев поради својата слабост и неуспех го истурил врз Евреите, со што станал познат по својата суровост кон Божјиот народ.
УШТЕ ЕДНА НЕДОСЛЕДНОСТ ВО ЛАЖНАТА ТЕОРИЈА ЗА АНТИОХ ЕПИФАН
Погледнете уште еден библиски доказ дека малиот рог во осмото поглавје на Даниел не може да биде симбол на Антиох Епифан:
„Ги подигнав очите, и ете: овен стоеше покрај реката. Имаше два рога: двата рога беа високи, но едниот повисок од другиот, а оној повисокиот израсна после“ (Даниел 8:3).
Персија се издигнала малку над Мидија, и како резултат на тоа, владеела со 127 области: „Тоа беше за време на владеењето на Ксеркс – оној Ксеркс кој царуваше над сто дваесет и седум области, од Индија до Етиопија.“ Забележувате ли дека едноставниот пораст на Персијците над Мидијците довел до создавање на огромна територија, која се простирала од Индија до Етиопија. Што се вели за Грција под Александар Македонски во истото осмо поглавје од книгата на пророкот Даниел?
„Тогаш јарецот многу се возгордеа…“ (Даниел 8:8).
Царството на Александар Македонски било поголемо од Персија. Затоа, се вели дека во споредба со големиот рог на овенот, јарецот многу се возгордеал. Па погледнете ја динамиката. Големиот рог на Персија вклучува 127 области. Исклучително возгордениот јарец е огромното грчко царство. Сега да ги прочитаме карактеристиките на малиот рог од осмото поглавје:
„Од едниот од нив изби мал рог, ама тој израсна многу кон југ и исток, кон Прекрасната Земја“ (Даниел 8:9).
Малиот рог ИЗРАСНАЛ МНОГУ и кон југ, кон исток и кон Прекрасната Земја.
Според описот, малиот рог треба да ги надмине оние за кои беше кажано претходно. И Персија и Грција, во која била вклучена цела Сирија, се означени само со еден од роговите на главата на јарецот, односно Грција. Сепак, ова не е така во случајот со Антиох Епифан. Тој му оддава почит на Рим и покорно ги напушта освоените територии по волја на Рим. Тоа ли е вистинска големина.
АНТИОХ ЕПИФАН НИКАКО НЕ МОЖЕЛ ДА СЕ ПОБУНИ ПРОТИВ ВОДАЧОТ НА НЕБЕСНАТА ВОЈСКА
И уште еден аргумент од Светото писмо дека Антиох Епифан во никој случај не е симболизиран со малиот рог. Според Божјата реч, малиот рог требало да се побуни против Водачот на небесната војска:
„Па се издигна до небесната војска, собори на земјата дел од таа војска и од ѕвездите и ги смачка; се издигна дури и до Водачот на таа војска, ги запре секојдневните жртви и го урна местото на Неговата светиња“ (Даниел 8:10,11).
Но, Антиох Епифан умрел 164 години пред да се роди Христос. Ова значи дека овој знак во никој случај не може да се однесува на Антиох.
ДА ГО СУМИРАМЕ РАЗГЛЕДУВАЊЕТО НА ТЕОРИЈАТА ДЕКА МАЛИОТ РОГ Е АНТИОХ ЕПИФАН
Значи, дали треба да продолжиме да опстојуваме и да велиме дека сепак е Антиох? Бидејќи еден од знаците се совпаѓа, иако ни тој не одговара? Ако е така, тогаш признајте го графитот како дијамант, само затоа што и двата се направени од јаглерод.
Веќе ви кажав дека Библијата не треба само да се чита, туку да се истражува. Мора да станете детектив во потрага по духовни докази за да разберете што е навистина напишано во неа.
Се сеќавате на тврдењето за двете жени на Адам? Како настанало ова недоразбирање? Сè е многу едноставно. Оние кои дошле до оваа идеја не земале предвид дека Библијата ги прикажува информациите во слоеви, со повторувања и дополнителни детали. Со разделување на слоевите што зборуваат за истата личност, Ева, тие дошле до погрешен заклучок и смислиле теорија за две жени на Адам.
Или, како друг пример, ако не го земете предвид раслојувањето на информациите во Библијата, тогаш ќе излезе дека Ное влегол во арката двапати: еднаш пред потопот и повторно откако дождот веќе паѓал четириесет дена. Но, ова е еден ист настан, опишан од Бога во различни слоеви. Не може да му се даде различно толкување, исто како што една иста сила во пророштвото не може да биде именувана поинаку во различни слоеви на пророчкото откровение.
Адам нема две жени, тој имал само една, Ева. Дали разбирате што сакам да кажам? Во осмото поглавје на Даниел, зборувајќи за малиот рог, Бог опишува истата сила што ја споменува и во седмото поглавје, но со дополнителни детали! Ова хармонично се вклопува во слоевитоста на Божјото откровение. И ќе видите дека целиот опис што е даден за малиот рог, кој во никој случај не одговара на Антиох Епифан, совршено се совпаѓа со силата за која Бог зборува во седмото поглавје.
ДВЕ КАТОЛИЧКИ ЛАЖНИ ТЕОРИИ ЗА ТОА КАКО ПРАВИЛНО ДА СЕ РАЗБЕРАТ БИБЛИСКИТЕ ПРОРОШТВА
Пред да ги земеме дополнителните информации од осмото поглавје и да ги комбинираме со она за што Бог зборува во седмото поглавје, за да добиеме поцелосна слика за силата претставена со малиот рог, ќе ви објаснам од каде доаѓа ова учење дека малиот рог од осмото поглавје на Даниел е Антиох Епифан.
Во 16. век, благодарение на реформаторите, луѓето почнале длабински да го проучуваат Светото писмо, потврдувајќи ги вистините што ги разбрале преку историски факти. Благодарение на ова сознание, протестантските реформатори увиделе дека римокатоличкиот папски систем е Антихристот. Ова е она што го велат библиските пророштва. Кога реформаторите го објавиле она што го прорекува Библијата, папството морало да преземе нешто во врска со тоа, бидејќи губело луѓе, моќ и авторитет. Како одговор на ова, језуитите добиле задача да развијат толкување на пророштвата кое ќе ги оттргне очите на луѓето од папството и ќе го пренасочи фокусот на нешто друго.
Двајца католички језуити развиле не една, туку две теории за тоа како „правилно“ да се разберат библиските пророштва. Тоа се: Футуризмот – од латинскиот збор futurum, што значи „иднина“. Претеризмот – од латинскиот збор praeteritus, што значи „поминато, минато, поранешно“.
Претеристичкото толкување го развил језуитскиот свештеник Луис де Алказар (1554–1613). Според ова учење: Римскиот цар Нерон е Антихристот. Пророштвата од Книгата на Даниел се однесуваат на ерата на Макавејците. Настаните опишани во Книгата Откровение се однесуваат на времето на апостол Јован. Со други зборови, според претеризмот, пророштвата веќе се исполниле во минатото и немаат никаква врска со идни настани.
ФУТУРИСТИЧКАТА ШКОЛА ЗА ТОЛКУВАЊЕ НА ПРОРОШТВАТА
Језуитскиот свештеник Франциско Рибера (1537–1591) ја развил футуристичката школа за толкување на пророштвата. Тој, произволно и без потпирање на историските факти, го издвоил деветтото поглавје од Книгата на Даниел, кое содржи пророштво за седумдесетте седмици. Последната седмица (седумгодишен период) ја извадил од контекстот и ја поставил непосредно пред Второто Христово доаѓање. Овој последен седумгодишен период во историјата на Земјата, според неговото толкување, ќе биде време на пресудни настани, поврзани со појавата на Антихристот и големите последни искушенија.
На овој начин, пророштвата, според футуристичкото толкување, ќе се исполнат во иднина, непосредно пред Второто Христово доаѓање. Футуристите сметаат дека поголемиот дел од христијанската ера е „средна ера“, за време на која не биле дадени никакви библиски пророштва. Франциско Рибера го идентификувал Антихристот како индивидуална личност, безбожен владетел кој, според неговото толкување:
- ќе биде прифатен од Евреите
- ќе им помогне да го обноват храмот во Ерусалим
- во средината на седумгодишниот период ќе го прекрши заветот, ќе го укине христијанството и ќе владее со светот 42 месеци
Ова време ќе биде период на голема неволја, искушение и прогонство за верните.
Во 1591 година бил објавен коментар на Книгата Откровение, кој ја популаризирал теоријата на Рибера. Во тоа време, протестантите сè уште сметале дека папството е Антихристот. Меѓутоа, футуристичкото толкување набрзо се проширило и го опфатило речиси целиот протестантски свет. Подоцна, оваа теорија била дополнително развиена во протестантизмот и резултирала со таква ерес што проповеда дека за време на илјадагодишното царство, Евреите повторно ќе бидат враќани во статус на Божји народ и ќе владеат со сите народи, живеејќи според законот на Мојсеј.
Изненадувачки е што мнозина од Божјиот народ денес го прифаќаат ова еретичко учење како вистина, не знаејќи дека овој ветар на ерес дува од папството, кое во Божјите пророштва е означено како силата на Антихристот. Така, преку овие лажни теории, папството си го постигнало своето. Тоа било ослободено од сите сомнежи за соработка со ѓаволот, кој му ја дал својата сила, својот престол и голема власт..
ИСТОРИСКИ МЕТОД НА ТОЛКУВАЊЕ НА БИБЛИЈАТА
Вистинското разбирање на пророштвата е историското разбирање. Застапниците на историскиот пристап веруваат дека книгите Даниел и Откровение опфаќаат низа историски настани од времето кога пророкот ги запишал своите виденија до крајот на земната историја, воспоставувањето на Божјото Царство на земјата. Овој метод се заснова на фактот дека историјата се развива последователно и континуирано.
Ова е методот што го користиме при проучувањето на Библијата, каде што информациите ни се презентираат во форма на слоеви. Секој следен слој е органски поврзан со претходниот и содржи дополнителни информации. Само врз основа на овој метод разбираме дека: Адам имал само една жена, Ева. Ное влегол во ковчегот еднаш, пред потопот. Ова е единствениот правилен метод за разбирање на Библијата, и веќе сте виделе многу пати како тој ја разјаснува Божјата вистина.
Според овој метод на разбирање на Библијата, пророштвата им биле дадени на Божјите избраници во форма на прогресивни, паралелни виденија или слоеви. Секое наредно пророчко видение ги надополнува претходните информации, проширувајќи го нивното разбирање и откривајќи нови детали. Овој метод го користел и самиот Христос:
„Па, како почна од Мојсеј и од сите пророци, им зборуваше што е кажано за Него во целото Писмо“ (Лука 24:27).
„Па им рече: ‘Ете, тоа е она за што ви зборував уште додека бев со вас, зашто треба да се исполни сè што е напишано за Мене во Законот Мојсеев и кај Пророците, и во Псалмите’. Тогаш им го отвори умот за да ги разбираат Писмата“ (Лука 24:44,45).
Од првата до последната книга на Стариот Завет, Христос им откривал на Своите ученици слој по слој што било кажано во пророштвата за Него. Затоа, историскиот метод на толкување и разбирање на Библијата е Божји метод, откриен од Самиот Христос. Опасно е да се измисли нешто друго и да се отстапи од начинот на кој Бог ги открил Своите вистини..
ВЕЌЕ ВО СЕДМОТО ПОГЛАВЈЕ, БОГ НÈ ПОДГОТВИ ДА ЈА ПРИФАТИМЕ ВИСТИНАТА ДЕКА МАЛИОТ РОГ Е ПАПСТВОТО
Кога ја имате вистината во свои раце и ви се нуди лажна, тогаш, исто како што е лесно да се открие лагата, исто толку е лесно да се докаже вистината. А во нашиот случај, тоа значи да се докаже дека малиот рог е Рим. Се сеќавате од седмото поглавје на Даниел дека четвртиот ѕвер, односно Рим, не престанува да постои. Тој останува жив сè до Второто Христово доаѓање и ќе биде уништен заедно со своето потомство, малиот рог.
„Тогаш видов дека за искажаните горди зборови, што рогот ги говореше, ѕверот беше убиен пред очите мои и телото негово смачкано и предадено на оган за да изгори“ (Даниел 7:11).
Во следните слоеви на пророштвата, веќе во Книгата Откровение, ни беше покажано како паганскиот Рим, симболизиран со змејот, му го предал својот престол, сила и власт на папството. ( Видете ја претходната тема). Папството е паганскиот Рим во христијанска облека:
„И змевот му ја даде силата своја, и престолот свој, и голема власт“ (Откровение 13:2).
Затоа, веќе во седмото поглавје, Бог нè подготвуваше да ја прифатиме вистината дека четвртиот ѕвер, паганскиот Рим, и малиот рог, папството, се сметаат од Него како една сила во различни облици. И во Откровението, Бог ја потврдува оваа вистина, кога покажува како паганството преминало во папството, задржувајќи ги сите негови атрибути, силата, престолот и власта..
АКТИВНОСТИТЕ НА РИМ ВО НЕГОВИОТ ПАГАНСКИ ОБЛИК
Ајде да се увериме дека малиот рог од осмото поглавје на Даниел го симболизира Рим во два облика, прво пагански, а потоа папски. За оваа богохулна сила, Бог не нашол ниту едно чисто животно кое би ја симболизирало. Зошто? Бидејќи Христовата жртва е симболизирана со чисти животни, а оваа сила се бунтува против Христа.
Дури и паганската Мидо-Персија и Грција Бог можел да ги симболизира со овен и јарец. Но паганскиот и папскиот Рим не биле такви. Зошто?
Затоа што ниту Мидо-Персија, ниту Грција си дозволиле такво богохулење и противење на Бога како што направил паганскиот Рим, кој подоцна станал папски Рим.
Ги комбинираме информациите од второто, седмото и осмото поглавје на Даниел. По Мидо-Персија следи Грција, а потоа Рим. Ова е непроменливата линија на пророштвото. Затоа, во осмото поглавје на Даниел, за големината на малиот рог, односно за Рим, се вели:
„…мал рог… нарасна многу спрема југ и спрема исток и спрема Прекрасната Земја“ (Даниел 8:9).
И ако за сличната величина на Антиох Епифан не може да се каже ни со големо растегнување, тогаш таквата карактеристика е исклучително погодна за Рим. За малиот рог се вели дека излегува од еден од четирите рогови на јарецот. Во 168 п.н.е., Рим ја соборил Македонија и ја направил дел од своето царство. Затоа, во пророштвото, Рим се покажува со силата што излегува од еден од четирите рога на кои било поделено Грчкото царство. Еден од овие делови беше Македонија.
Откако малиот рог се зацврстил на оваа територија, тој ја започнал својата победничка активност, без разлика на кој рог се појавил. Малиот рог нараснал кон југ. Египет станал провинција на Римското царство во 30. година п.н.е. Малиот рог нараснал на исток. Рим ја освоил Сирија во 65. година п.н.е. и ја направил своја провинција. Малиот рог нараснал кон Прекрасната земја, односно Јудеја, земја каде што тече млеко и мед. Во 63. година п.н.е., Рим ја направил своја провинција. Сето ова се однесува на активностите на Рим во неговиот пагански облик.
АКТИВНОСТИ НА ПАПСКИОТ РИМ
Светото писмо во Даниел, осмото поглавје, го надополнува она што претходно беше кажано за активностите на папскиот Рим:
„Тој порасте сè до Небесната Војска, ги обори на земја некои од Војската и од ѕвездите па ги згази. Порасна сè до Заповедникот на Војската, му ја одзеде секојдневната жртва и Му го разори неговото Свето Место. Војската се дигна против секојдневната жртва заради нечесноста, ја обори вистината на земја, и успеа во сè што правеше“ (Даниел 8:10-12).
„А кон крајот на царството нивно, кога отстапниците ќе ја исполнат мерката на своите беззаконија, ќе се издигне еден цар бесрамен и искусен во сплеткарење; неговата моќ ќе се зацврсти, иако не со неговата сила; тој ќе врши големи пустошења и ќе успева, ќе дејствува и ќе погубува јунаци и народи на светиите; заради лукавоста негова ќе напредува и сплеткарството во раката негова; во срцето ќе се возгордее и без повод ќе погуби мнозина; тој ќе се крене против Кнезот над кнезовите, но ќе биде победен – не со човечка рака“ (Даниел 8:23-25).
Да обрнеме внимание на заедничките светилници меѓу седмото и осмото поглавје од книгата Даниел, кои говорат за активностите на папството. Штоткушто прочитавме во осмото поглавје: „ќе успева, ќе дејствува и ќе погубува јунаци и народи на светиите“, „во срцето ќе се возгордее…“, „тој ќе се крене против Кнезот над кнезовите, но ќе биде победен – не со човечка рака“.
Да се потсетиме што е кажано за папството во седмото поглавје од книгата Даниел:
„И гледав како овој рог војува против Светите та ги надвладуваше“ (Даниел 7:21).
„На тој рог имаше очи, како човечки очи, и уста што горделиво се фали“ (Даниел 7:8).
„И против Севишниот ќе зборува…“ (Даниел 7:25).
„Потоа небесниот Суд ќе ја одземе од него власта и сосема ќе го уништи и докрајчи, а царството и власта и царското величие по целиот поднебесен свод ќе му се даде на народот од светиите на Севишниот, чие царство е царство вечно…“ (Даниел 7:26,27).
Не може да има грешка во препознавањето на силата претставена со малиот рог во Даниел, осмо поглавје. Ова е Рим во два облика, пагански и папски.
ЗАКЛУЧОК ОД НАШАТА ТЕМА:
Видовме дека осмото поглавје од Даниел претставува нов слој на Божјите пророштва, во кои Бог нè ориентирал во времето и ни дал дополнителни детали во врска со активностите на паганскиот и папскиот Рим. Овие детали се тесно поврзани со судот и Божјото светилиште. Бог ни ги дал овие откровенија на хебрејски јазик, за да ни даде до знаење дека активностите на малиот рог, поврзани со светилиштето и Божјиот суд, можат да се разберат само во светлината на тие вистини за светилиштето и Божјиот суд, кои Бог му ги дал на Израел во старозаветно време.
