Ќе продолжиме да ги разобличуваме лажните учења на Вавилон, преку кои тој ги опил сите народи. Секое такво манифестирање на сатаната ќе го нарекуваме спиритизам.
Окултизмот станува сè поприсутен, благодарение на медиумите и современата филмска индустрија, каде што над 90% од содржините се заситени со него. Мистицизмот привлекува сè повеќе луѓе. Според истражувања спроведени во Западна Европа, околу 85% од испитаниците признале дека користеле одредени окултни сили. Зборот „окултно“ на латински значи затворено, скриено, мистериозно. Ќе ја разгледаме главната гранка на окултизмот, која денес е особено популарна, спиритизмот. Спиритизам е верување дека е можно директно да се комуницира со душите на умрените, кои можат да стапат во контакт со живите преку посебни лица, медиуми, надарени со таинствена сила.
Многу луѓе веруваат во овој феномен. Но, малкумина останаа што јавно сведочат дека тоа се ѓаволски мрежи. Вие, кои веќе ја разбирате вистинската природа на човекот и знаете дека учењето за бесмртноста на душата е ѓаволска измама, лесно можете да разберете кој стои зад спиритизмот и каде сатаната сака да ги вовлече сите луѓе, вклучително и верниците?
ИСТОРИЈА НА СОВРЕМЕНИОТ СПИРИТИЗАМ
Спиритизмот има многу дамнешно потекло, бидејќи произлегува уште од старата змија. Но, ѓаволот постојано ги менува маските за да ги зароби душите. Затоа ќе ја разгледаме историјата на современиот спиритизам.
Иако ова учење е старо колку и самиот свет, неговата современа историја започнува во март 1848 година. Местото на неговото „ново раѓање“ бил градот Хајдсвил, во државата Њујорк. Во тоа време, Џон Фокс изнајмил куќа во која почнале да се појавуваат мистериозни тропања, кои никој не можел да ги објасни. Ќерката на Џон Фокс, девојката Маргарита, реагирала на овие тропања, возвраќајќи им, и на тој начин воспоставила контакт со непозната сила. Постепено, бил развиен посебен јазик за комуникација, кој овозможил директен контакт со оваа вонземна сила. „Од таму“ Маргарита почнала да добива одговори на нејзините возбудливи и љубопитни прашања.
За помалку од три години, Соединетите Држави, а наскоро и речиси целиот свет, биле преплавени со спиритистички сеанси. Спиритизмот брзо се проширил и станал широко распространет како религиозно движење. Најдобрите медиуми (посредници) стекнале глобална слава и биле познати во целиот свет.
Даниел Даглас Хјум (1833-1886) бил сметан од многумина за најпознатиот спиритистички медиум. Тој имал необична способност да левитира, како и да гледа и демонстрира психички феномени. Хјум привлекол многу обожаватели од висок ранг, меѓу кои: кралицата Викторија, Наполеон III, Александар II, Кајзер Вилхелм I, владетелите на Баварија и Виртемберг. На неговите сеансите присуствувале и познати писатели како Чарлс Дикенс и Артур Конан Дојл.
Со текот на времето, биле создадени специјални училишта и институти за изучување на спиритизмот, каде што се обучувале идните медиуми (посредници). Денес, во светот постојат десетици милиони официјални медиуми, од кои мнозина дури се здобиле со сертификати за својата „професија“. Овој феномен стекнал особена популарност во високо развиените земји како што се САД, Англија, Германија, Франција. Особено силно се проширил меѓу интелектуалците.
ЗОШТО СПИРИТИЗМОТ Е ТОЛКУ ПОПУЛАРЕН?
Спиритизмот е популарен затоа што ја промовира идејата за бесмртноста на душата. Речиси сите луѓе, на еден или друг начин, се плашат од смртта. Покрај тоа, спиритизмот тврди дека овозможува комуникација со починатите роднини, што за многумина претставува извор на „утеха“ во тага и страдање.
На пример, родителите кои изгубиле дете може да поверуваат дека можат да комуницираат со своето починато дете. Што има лошо во тоа? Зарем ова откритие на ново знаење не е благослов? Ова се прашањата што многумина ги поставуваат. Но, дали навистина е така? Дали тие навистина зборуваат со своите најблиски? Ќе ја разгледаме вистината зад оваа духовна измама.
Друга многу привлечна страна на спиритизмот е тоа што тој воопшто не бара од своите следбеници да водат морален живот и да ги почитуваат Божјите заповеди. Живеј како сакаш, прави што сакаш, на крајот на краиштата, ти си бесмртен. Не е ли ова привлечна идеја за мнозина?
Оние малкумина, кои се обиделе да ги прогласат спиритистите за шарлатани, биле збунети од фактот дека „чудата“ и информациите добиени од медиумите, наводно од задгробниот живот, изгледале веродостојни. Токму преку ова, спиритизмот ја докажува својата „вистинитост“ и ги освојува умовите и срцата на луѓето, и на обичните и на благородните, и на неуките и на образованите.
НАШИОТ УЧИТЕЛ ТРЕБА ДА БИДЕ СЛОВОТО БОЖЈО, А НЕ СПИРИТИСТИТЕ
Но, за голема жал, свртувајќи се кон спиритизмот за помош, луѓето заборавиле што вели Бог, Создателот на сѐ што постои. Ако не се покајат, овој заборав ќе ги чини луѓето вечен живот:
„И кога ќе ви речат: ‘Обратете се кон оние, што извикуваат мртовци, и кон маѓесници, кон бајачи и оние што говорат од стомак, тогаш одговарајте: не треба ли народот да се обрнува кон својот Бог? Се прашуваат ли мртви за живи?’ Допрашајте се до законот и откровението! Ако некои речат дека не е така, тогаш за нив нема светлина“ (Исаија 8:19,20).
„Да не се најде меѓу вас човек кој го тера синот свој или ќерката своја да помине преку оган, заради очистување, или да претскажува, да гата, или, пак, маѓепсник, бајач, или што повикува духови, ниту, пак, волшебник, ни таков што разговара со мртви; зашто, секој, кој го прави тоа, е гнасен пред Господ, и токму поради тие гнасотии Господ, твојот Бог, ги изгонува од пред тебе. Биди непорочен пред Господ, твојот Бог“ (Второзаконие 18:10-13).
Вашиот учител мора да биде Словото Божјо и Законот. Не смеете да се свртувате кон маѓесници, гатачи и повикувачи на мртви. Ако тие се некаде, не оди кај нив, зашто ќе се оскверниш и ќе ја изгубиш Мојата светост. И Јас, вели Господ, ќе те истребам од Мојот народ:
„Не одете по оние што повикуваат духови на мртви, и до маѓесници не доближувајте се, и не дозволувајте да ве осквернат. Јас сум Господ, Бог ваш“ (Левитска 19:31).
„И ако некој човек тргне по оние што повикуваат мртви, и по маѓесници, за да го следат нивното блудство, Јас ќе го свртам лицето Мое против тој човек и ќе го истребам од народот негов. Осветувајте се и бидете свети, зашто Јас сум Господ, вашиот Бог“ (Левитска 20:6,7).
ЗОШТО БОГ Е ТОЛКУ КАТЕГОРИЧЕН ВО ОДНОС НА СПИРИТИСТИТЕ?
Бог не рекол дека треба да бидеме рамнодушни кон ова прашање. Не можеме да размислуваме според принципот: „Јас не одам кај спиритисти, не се занимавам со тоа, а тие нека прават што сакаат. Нека Самиот Бог се справи со нив“. Не! Бог заповедал радикални мерки за да го исчисти Својот народ од оваа „лепра“ на гревот:
„Маж или жена, ако извикува духови на мртви, или вража, да бидат убиени; со камења да ги убиете, виновни се“ (Левитска 20:27).
Зошто Бог е толку категоричен против спиритизмот и комуникацијата со мртвите? Затоа што Бог ја знае вистината. Преку Својата Реч, Библијата, Тој вели дека смртта е крајот на постоењето на човекот и дека мртвите не постојат во ниеден облик. И така ќе остане сè до второто Христово доаѓање, кога Бог ќе ги воскресне мртвите:
„Живите знаат дека ќе умрат, а мртвите ништо не знаат, и веќе за нив нема награда, зашто и споменот за нив е предаден на заборавот, и љубовта нивна, и омразата нивна и љубомората нивна веќе исчезнале, и ќе немаат дел довека во ништо, што се случува на земјата“ (Проповедник 9:5,6).
„Сè, што може да врши раката твоја, според силите твои, врши; зашто во гробот, каде што ќе појдеш, нема ни работа, ни размислување, ни знаење, ни мудрост“ (Проповедник 9:10).
„… зашто иде часот кога сите, кои се во гробовите, ќе го чујат гласот на Синот Божји, и ќе излезат: кои правеле добро – ќе воскреснат за живот, а кои правеле зло, ќе воскреснат за осудување“ (Јован 5:28,29).
ПРИМЕР ЗА СПИРИТИСТИЧКА СЕАНСА ВО БИБЛИЈАТА
Ако веруваме во Бога, а не можеме а да не веруваме во Оној кој е кристално чесен, тогаш човекот како личност престанува да постои со смртта на телото. Тој не може да зборува со живите, ниту самиот, ниту преку медиумите. Но, медиумите сепак комуницираат со „некого“. Тие тврдат дека тоа се нашите починати роднини. Со кого тогаш комуницираат? Ако, според Божјата Реч, тоа не можат да бидат нашите мртви роднини и пријатели, тогаш кој се претставува во нивно име? Одговорот го наоѓаме во Библијата. Примерот на спиритистичката сеанса опишан во Библијата ќе ни помогне да ја разбереме оваа измама:
САУЛ И ВОЛШЕБНИЧКАТА ОД ЕН-ДОР
„Самоил беше умрел, и го оплакуваа сите Израелци и го погребаа во Рама, во неговиот град. А Саул ги беше изгонил повикувачките на духови и гатачите од земјата. Се собраа Филстејците и отидоа, та се улогорија во Сунем; го собра и Саул сиот народ израелски и се улогорија во Гелвуја. Саул го виде филистејскиот логор и се исплаши, и силно му затрепери срцето. Тогаш Саул Го запраша Господа; но Господ не му одговараше ни на сон ни преку урим, ни преку пророците. И им рече Саул на слугите свои: ‘Најдете ми жена што повикува духови, и јас ќе одам кај неа и ќе ја прашам’. И му одговорија неговите слуги: ‘Тука во Ен-Дор има жена што повикува духови.’ И ги соблече Саул алиштата свои и облече други, и тргна тој и двајца луѓе со него, и дојдоа кај жената ноќе.
И и рече Саул: ‘Те молам, гледај ми, и повикај ми, кого што ќе кажам.’ Но жената му одговори: ‘Ти знаеш што направи Саул, знаеш дека тој ги истера од земјата гатачите и гледачите; зошто тураш стапица на душата моја за да ме погубиш?’ И Саул и се заколна во Господ, велејќи: ‘Ти се колнам во Господ, нема да ти се случи ништо лошо за тоа.’ Тогаш жената праша: ‘А кого да ти го повикам?’ Тој одговори: ‘Повикај ми го Самоил’.
И жената го виде Самоил и – гласно извика; жената се обрна кон Саул и рече: ‘Зошто ме излага? Ти си Саул.’ Царот и рече: ‘Не плаши се; кажи што гледаш?’ Жената одговори: ‘Гледам како Господ излегува од земјата.’ ‘Каков е тој на изглед?’ – праша Саул. Таа одговори: ‘Излегува од земјата престар маж, облечен во долга облека.’ Тогаш Саул дозна дека е тоа Самоил, падна ничкум на земјата и се поклони.
ГОВОРОТ НА „САМОИЛ“
„И Самоил му рече на Саул: ‘Зошто ме обеспокојуваш да излегувам?’ А Саул одговори: ‘Многу ми е тешко; Филистејците војуваат против мене, а Бог отстапи и повеќе не ми одговара ни преку пророци, ни на сон, (ни во видение); затоа те повикав за да ме поучиш што да правам’. Самоил одговори: ‘А зошто ме прашуваш мене, кога Господ отстапил од тебе и станал твој непријател? Господ ќе ти го направи тоа што го говореше преку мене: ќе го одземе Господ царството од рацете твои и ќе му го даде на твојот близок, на Давид. Бидејќи ти не го послуша гласот Господов и не го исполни Неговиот жесток гнев врз Амалик, затоа Господ и го врши тоа сега над тебе. Господ ќе го предаде Израел заедно со тебе во филистејски раце; утре ти и твоите синови ќе бидете со мене, а логорот израелски Господ ќе го предаде во филистејски раце.’ Тогаш Саул наеднаш падна со целото тело свое на земја, бидејќи многу се исплаши од зборовите на Самоил; притоа и сила немаше во него, зашто не беше јадел леб целиот тој ден и цела ноќ’“ (1 Самоил 28:3-20).
СПИРИТИЗМОТ ВО ХРИСТИЈАНСТВОТО: ИСТРАЖУВАМЕ ПРИМЕР ОД БИБЛИЈАТА
Површното читање на одреден библиски пасус нема да ни открие за што всушност станува збор. Затоа Исус ни кажал:
„Ги истражувате Писмата, зашто вие мислите дека во нив имате живот вечен…“ (Јован 5:39).
Да го следиме советот на Исус за да разбереме што навистина се случило со Саул во светлината на Библијата, без да наметнуваме сопствено значење на она што го читаме. Само така ќе можеме јасно да видиме со духовен вид кого тој повикал преку волшебничката.
ПРВИОТ ДОКАЗ ДЕКА НА САУЛ НЕ МУ СЕ ЈАВИЛ ПРОРОКОТ САМОИЛ
Од Библијата читаме дека, поради беззаконието на Саул, Бог не му одговорил на никаков начин, дури ниту „преку пророците“.
Пророкот Самоил бил верен и послушен Божји слуга. Додека бил жив, тој никогаш не одел против Божјата волја. Зарем сега, по неговата смрт, би се осмелил да не ја послуша Божјата волја?
Ако претпоставиме дека Самоил отишол во рајот поради неговата верност, но потоа покажал непослушност кон Бога, тогаш што ние добиваме во вечноста? Истото што го имавме овде на земјата, свет во кој гревот завладеал? Тогаш, зошто послушноста би била неопходен услов за спасение, ако по влегувањето во рајот можеме повторно да се вратиме на непослушноста? Дали рајот би бил рај со непослушност?
Да не заборавиме дека токму поради непослушноста кон Бога, Луцифер бил исфрлен од небото, а луѓето биле протерани од рајот. Знаеме дека Бог и Неговите принципи никогаш не се менуваат:
„Зашто, Јас, Господ, не се менувам…“ (Малахија 3:6).
„Бог не е човек, та да се колеба, ниту е син човечки, па да се изменува…“ (Броеви 23:19).
Значи, Бог не можел да дозволи таканаречениот „пророк Самоил“ да се појави на оваа средба со Саул. Ако вистинскиот пророк Самоил би покажал непослушност, како Адам и Ева, и сепак би отишол на оваа средба, тогаш Бог би бил должен да го избрка од рајот. Но, за ова нема библиски доказ. Иако факт е дека Божјата волја била прекршена од оној кој бил повикан од волшебничката, тоа било очигледно. Но, за што сведочел оној што дошол под името „Самоил“ на повикот на вражачката, слугата на ѓаволот:
„Самоил одговори: ‘А зошто ме прашуваш мене, кога Господ отстапил од тебе и станал твој непријател?’“ (1 Самоил 28:16).
Ова е првиот јасен доказ дека на повикот на вражачката не дошол непослушниот на Бога пророк Самоил, туку еден од оние што ѝ се спротивставуваат на Божјата волја, самиот ѓавол. Самоил не можел да Му биде непослушен на Бога, бидејќи во рајот никогаш повеќе нема да има непослушност. Библијата за ова зборува директно и недвосмислено:
„Што сте намислиле против Господ? Тој ќе стави крај на сè, ниеден противник нема повторно да се крене“ (Наум 1:9).
ДОКАЗ ПРОТИВ ЃАВОЛОТ, КОЈ ДОШОЛ ВО ЛИКОТ НА САМОИЛ
Вториот јасен доказ дека имено ѓаволот дошол во ликот на пророкот Самоил, а не вистинскиот Самоил, е фактот дека никаде во Библијата не наоѓаме тврдење дека вражачите (слугите на ѓаволот) имаат власт над Божјите пророци и можат да ги повикаат кога сакаат.
Божјите пророци му се покоруваат на Бога, а не на ѓаволот. Пророците се Божји слуги! А слуга го нарекуваат оној кој целосно се потчинил себеси, својата волја и своите постапки на оној кому му служи и кого го смета за свој господар. Токму затоа, на повикот на вражачката, слугата на сатаната, никогаш не би излегол пророкот Самоил, Божјиот слуга, бидејќи им служат на различни господари:
„…но дојде Твојот гнев и времето да им се суди на мртвите и да дадеш награда за слугите Твои – на пророците, на светиите и на оние кои имаат страхопочит кон името Твое…“ (Откровение 11:18).
Третиот јасен доказ е местото од каде што излегол оној што бил повикан од вражачката:
„…излегува од земјата“ (1 Самоил 28:13).
Дури и ако мртвите би оделе во рајот по смртта (што не е така, бидејќи според Библијата тие ќе останат во своите гробови до Второто Христово Доаѓање), тогаш мртвите праведници, според теоријата за бесмртноста на душата, треба да бидат на небото, а не на земјата, како што гледаме во конкретниот случај.
Четвртиот доказ: „Самоил“, кој бил повикан од вражачката, бил облечен во облека. Но, размислете: Тој умрел, неговото тело се распаднало во земјата, а неговата облека, која била ставена врз неговото смртно тело, исто така се распаднала заедно со него. На што „висат“ овие алишта? Кои се овие физички „реалности“ во форма на облека на бестелесна духовна супстанца?
ПЕТТИОТ И ШЕСТИОТ ДОКАЗ ЗА ЛАЖНОТО ПОЈАВУВАЊЕ НА САМОИЛ
Петтиот доказ: Саул му се поклонил на оној кој дошол под името „Самоил“, а тој не го спречил царот да му се поклони. Ова е неверојатно! Зашто, според Библијата, ниту ангелите, ниту апостолите никогаш не го прифаќале поклонувањето – тие секогаш упатувале на поклонение само пред Бога:
„И јас, Јован… паднав за да се поклонам пред нозете на ангелот, кој ми го покажа ова. Но тој ми рече: ‘Стој, немој… Поклони Му се на Бога“ (Откровение 22:8,9).
„Додека Петар (апостолот) влегуваше, Корнилиј му дотрча во пресрет, падна пред нозете негови и му се поклони. А Петар го подигна и му рече: ‘Стани, и јас сум само човек’“ (Дела 10:25,26).
Не е тешко да препознаеме во оној што дошол под името „Самоил“, самиот ѓавол. Зошто? Затоа што тој копнее по поклонување, дури и од Синот Божји:
„Потоа ѓаволот го одведе на многу висока планина и Му ги покажа сите царства на светот и нивната слава и Му рече: ‘Сето ова ќе Ти го дадам, ако паднеш и ми се поклониш’“ (Матеј 4:8,9).
Шестиот доказ е во тоа што таканаречениот „пророк Самоил“ му открил на злобниот Саул каква ќе биде неговата судбина:
„Господ ќе го предаде Израел заедно со тебе во филистејски раце; утре ти и твоите синови ќе бидете со мене, а логорот израелски Господ ќе го предаде во филистејски раце“ (1 Самоил 28:19).
Во целата Библија нема да најдете ниту едно спомнување дека злите ќе бидат заедно со праведниците на едно место, било во рајот или во пеколот. Дури и во параболата за богатиот и Лазар, на која често се повикуваат поддржувачите на теоријата за бесмртноста на душата, јасно се вели дека меѓу праведните и злите постои непремостлива провалија:
„Освен тоа, меѓу вас и нас има голема провалија така што оние кои би сакале да дојдат кај вас, не можат; а исто така и оние оттаму – кај нас“ (Лука 16:26).
ПОЈАВАТА НА САМОИЛ Е ВО СПРОТИВНОСТ СО ЈАСНОТО БИБЛИСКО УЧЕЊЕ ЗА СОСТОЈБАТА НА МРТВИТЕ
Веќе овие шест докази се сосема доволни за да разбереме дека на повикот на вражачката, слугинка на ѓаволот, не дошол пророкот Самоил, туку самиот ѓавол, претставувајќи се во неговиот лик. Ова станува особено јасно кога ќе го прифатиме јасното библиско учење за состојбата на мртвите: Тие ништо не знаат, и до Второто Христово Доаѓање, тие не постојат.
„Живите знаат дека ќе умрат, а мртвите ништо не знаат, и веќе за нив нема награда, зашто и споменот за нив е предаден на заборавот, и љубовта нивна, и омразата нивна и љубомората нивна веќе исчезнале, и ќе немаат дел довека во ништо, што се случува на земјата“ (Проповедник 9:5,6).
„Сè, што може да врши раката твоја, според силите твои, врши; зашто во гробот, каде што ќе појдеш, нема ни работа, ни размислување, ни знаење, ни мудрост“ (Проповедник 9:10).
„Зошто Подземјето Тебе не Те слави, смртта Тебе не те восфалува, слезените во гроб не се надеваат на Твојата вистина. Живите, само живите ќе Те прослават, како јас сега; таткото ќе им ја соопшти на децата Твојата верност“ (Исаија 38:18,19).
КАКО САТАНАТА РАБОТИ СО СЛОВОТО БОЖЈО?
Сатаната, кој се појавил во ликот на пророкот Самоил, не кажал ништо ново, туку само го повторил она што Бог веќе го објавил преку вистинскиот пророк Самоил додека тој сѐ уште бил жив. Затоа што сатаната знае дека само она што е определено од Бога ќе се оствари. Токму поради ова, сатаната често ги користи Божјите пророштва во свое име, за да ги измами луѓето со вистината изговорена од Бога, а која, сепак, сатаната си ја припишува на себе и своите способности. Погледнете што му рекол Бог на Саул преку вистинскиот пророк Самоил, додека тој сѐ уште бил жив:
„А Самоил му одговори на Саул: ‘Нема да се вратам со тебе, зашто ти го отфрли зборот Господов, и Господ тебе те отфрли за да не бидеш цар над Израел’. … ‘Денес Господ го одзеде царството Израелово од тебе и му го даде на твојот ближен, кој е подобар од тебе. Светецот Израелов не лаже и не се предомислува, бидејќи Тој не е човек, та да се предомисли’“ (1 Самоилова 15:26-29)
Ѓаволот, кој дошол во ликот на духот на пророкот Самоил, го убедил Саул во вистинитоста на неговите зборови, користејќи го Божјото Слово, истото што веќе му го кажал вистинскиот пророк Самоил додека бил жив.
На овој пример, како и на примерот со второто Христово искушение од ѓаволот, гледаме дека сатаната активно го користи Божјото Слово за да ги убеди луѓето во својата „вистина“, да ја смири нивната будност и да ги уништи. Затоа, немојте да мислите дека таму каде што се цитира Светото писмо и се зборува за Божјата волја, вие сте апсолутно безбедни. Еве кој и каде е во апсолутна безбедност?
„И така, ако сте воскреснале заедно со Христос, барајте го она што е горе, каде што Христос седи оддесно на Бога; мислете за небесното, а не за земното. Зашто вие умревте, и вашиот живот е сокриен со Христос во Бога“ (Колосјаните 3:1-3).
Само оној кој, заборавајќи го она што е зад него, се стреми да биде како Христос, кој во сè го имитира Христос, кој сака во својот карактер да ја има Христовата љубов, Неговото трпение и Неговата вера, е во Христа, скриен во Бога, најбезбедното место во целата вселена.
САМО ЗАКОНОТ И ОТКРОВЕНИЕТО МОЖАТ ДА СПАСАТ ОД КАНЏИТЕ НА СПИРИТИЗМОТ
Значи, спиритизмот не е само шарлатанство, туку вистинска манифестација на ѓаволот. Оние што веруваат во него се веќе фатени на јадицата на сатаната. Но дури и оние што го отфрлаат како обична измама за лековерни луѓе, исто така се на истата јадица. Кога таквите луѓе навистина ќе се соочат со оваа сила и овој феномен, тие нема да имаат никаква заштита и не можат да ѝ се спротивстават.
Оваа страшна сила може да дојде кај човекот во секое време, без да бара дозвола. Ако некој нема вистински однос со Исуса, заснован на послушност кон Божјиот закон, тој нема Божја заштита и сигурно ќе биде фатен во мрежата на ѓаволот. Но Господ не го сака ова и Тој предупредува:
„И кога ќе ви речат: ‘Обратете се кон оние, што извикуваат мртовци, и кон маѓесници, кон бајачи и оние што говорат од стомак, тогаш одговарајте: не треба ли народот да се обрнува кон својот Бог? Се прашуваат ли мртви за живи?’ Допрашајте се до законот и откровението! Ако некои речат дека не е така, тогаш за нив нема светлина“ (Исаија 8:19,20).
НА КОЈ ПРИНЦИП СЕ ЗАСНОВА СПИРИТИЗМОТ?
Посебно би сакал да го насочам вашето внимание кон принципот што лежи во основата на спиритизмот. Овој принцип се заснова на верувањето дека човекот се состои од две различни природи: видлива, пропадлива (телото) и невидлива, непропадлива (духот, душата, свеста). По смртта на видливиот дел, односно телото, невидливиот дел, односно духот (душата, свеста), продолжува да постои. И со оваа бестелесна, но лична „материја“, наводно може да се воспостави контакт. Зашто, според ова верување, иако телото умира, личноста на човекот останува зачувана и го продолжува своето постоење во оваа невидлива, бесмртна материја.
ПРИКРИЕН СПИРИТИЗАМ ВО ХРИСТИЈАНСТВОТО ШТО ФРЛА СОМНЕЖ ВО 100% ЧОВЕЧКАТА ПРИРОДА НА ХРИСТОС
Сега, кога го разбираме принципот што лежи во основата на спиритизмот, да го свртиме вниманието кон едно учење што е широко распространето во сите цркви, вклучувајќи ги и оние што не ја исповедаат лажната теорија за бесмртноста на душата.
Дали веруваме дека Христос, Синот Божји, роден од Марија, станал 100% човек? Не треба да ве чуди ова прашање. Иако очигледниот одговор е „Да, Христос станал 100% човек, земајќи ја нашата природа“, постои едно учење што се исповеда во христијанските цркви, учење што е алармантно! Тоа не е ништо помалку од прикриен спиритизам. Погледнете ги овие текстови што јасно велат дека Христос станал 100% човек како нас. Тој ја зел нашата природа со тоа што бил роден од жена, роден од човек:
„Зашто еден е Бог и еден е Посредник меѓу Бога и луѓето – Човекот Христос Исус“ (1 Тимотеј 2:5)
„А бидејќи децата се учесници во телото и крвта, така и Тој зеде еднакво учество во тоа, та преку смртта да го победи оној што ја има власта над смртта, односно ѓаволот“ (Евреите 2:14).
„Зашто јасно е дека Тој не дојде да им помогне на ангелите, туку на Авраамовите потомци; затоа Тој мораше во сè да личи на браќата, па да биде милостив и верен првосвештеник пред Бога, за да ги очисти гревовите на народот“ (Евреите 2:16,17).
Светото писмо е недвосмислено во врска со природата на Христос кога се родил од Марија. Христос е опишан како човек кој ја зел нашата човечка природа. Во сѐ станал како нас и станал семе на Авраам.
ИСУС ХРИСТОС БИЛ НАВИСТИНА МРТОВ, КАКО И СЕКОЈ МРТОВ ЧОВЕК
Според тоа, човекот Исус Христос, имајќи ја истата природа како и ние, подлежел на истите закони на постоење. Затоа, Тој ја примил човечката природа за да може да умре и да го даде Својот живот за гревовите на човештвото:
„А бидејќи децата се учесници во телото и крвта, така и Тој зеде еднакво учество во тоа, та преку смртта да го победи оној што ја има власта над смртта, односно ѓаволот; па да ги ослободи оние што од страв пред смртта преку целиот живот беа подложени на ропство“ (Евреите 2:14,15).
Според тоа, кога Христос умрел, бидејќи бил 100% човек, Тој, како и сите мртви луѓе, го прекинал Своето свесно постоење и се наоѓал во гробот во состојба на смртен сон. На крајот на краиштата, Христос станал човек за да може да умре за нас и на тој начин да ја открие одвратноста на гревот, неговите последици, како и Божјата пожртвувана љубов кон грешниците.
„Зашто, како што Јона беше во утробата на китот три дни и три ноќи, така и Синот Човечки ќе биде во срцето на земјата три дни и три ноќи“ (Матеј 12:40).
„…Христос умре за нашите гревови, според Писмата… Тој беше погребан…“ (1 Коринтјаните 15:3,4).
„Бев мртов, и ете, жив сум за сите векови…“ (Откровение 1:18).
Овие текстови сведочат дека човекот Исус Христос ја предвидел Својата смрт според Писмото. Тој навистина бил мртов, како и секој мртов човек. Во тој период, Тој бил во гробот (во утробата на земјата).
КАКО ЛАЖНАТА ДОГМА НА ОНИЕ КОИ НЕ ВЕРУВААТ ВО БЕСМРТНОСТА НА ДУШАТА СЕПАК ГИ ВОДИ КОН СПИРИТИЗМОТ
Се чини дека сè е исклучително јасно, и дека ова нема никаква врска со спиритизмот, кој се заснова на верувањето дека: Човекот има две природи, смртна (телото што оди во гроб) и бесмртна (душата, духот), која продолжува да постои свесно, но е невидлива за нас. Но, не избрзувајте со заклучоци! Послушајте ја оваа догма на христијаните кои ја отфрлаат бесмртноста на душата:
„При распнувањето умрела Неговата (Христова) човечка природа, но не и Неговата божествена природа, бидејќи таа не може да умре“ („Во почетокот беше Словото…“, издавачка куќа „Извор на животот“, 1993 година).
Верниците кои верно проповедаат насекаде во светот за состојбата на мртвите, кои ја отфрлаат лагата на ѓаволот и лагата на Вавилон за бесмртноста на душата, кои велат дека Исус станал 100% човек за да ни биде пример во сѐ и да има можност да умре за нашите гревови, одеднаш почнаа да зборуваат за тоа дека човекот Исус имал две природи: смртна природа која умрела и бесмртна природа која не може да умре. Дали ова ве потсетува на нешто?
Што ризикувал Христос со тоа што дошол на земјата и станал човек за да го даде Својот живот, ако, според ова учење, го дал само Своето смртно тело, човечката природа, но истовремено продолжил да постои во Својата бесмртна божествена природа?
Останува да се признае дека Христос навистина му рекол на разбојникот дека неговата душа ќе биде во рајот веднаш по распнувањето, заедно со божествената бесмртна природа на Христос. Дали гледате каде ве води ова учење? До учењето за бесмртноста на душата. До спиритизмот. Суптилно и незабележливо, точно како што сака да прави ѓаволот.
КАКО ПРАВИЛНО ДА СЕ РАЗБЕРАТ ЗБОРОВИТЕ НА АПОСТОЛ ПАВЛЕ ЗА БОРБАТА НА ИСУС ХРИСТОС ВО ПОСЛАНИЕТО ДО ЕВРЕИТЕ?
Со таквото учење, Неговата борба во Гетсиманија станува многу несфатлива и бесмислена, а уште повеќе Неговата агонија на крстот. А зборовите на апостол Павле за оваа борба тогаш изгледаат сосема неразбирливи:
„Во деновите на Својот земен живот, Тој со силен вик и солзи упати молби и молитви кон Оној Кој можеше да Го спаси од смртта и поради Својата потчинетост од почит беше чуен“ (Евреите 5:7).
Апостол Павле ни открива дека за време на Својот земен живот, додека беше во човечко тело, Христос Му се молел на Бога Отецот со плач и солзи, барајќи да Го спаси од смртта. Како што можете да видите, Христовата смрт била суштински дел од планот за спасението, и Христос бил свесен за тоа:
„Тогаш Исус му рече: ‘Врати го ножот во ножницата. Зашто сите што се фаќаат за нож, од нож ќе загинат; или мислиш дека не можам да Го помолам сега Својот Отец да Ми прати повеќе од дванаесет легиони ангели? Но, како ќе се исполнат Писмата, ако ова не стане?’“ (Матеј 26:52-54).
Христос се потчинил на волјата на Отецот, велејќи: „Нека биде волјата Твоја“. Сепак, апостол Павле ни открива дека Тој Го молел Отецот да Го спаси од смртта, и Бог Го слушнал:
„Во деновите на Својот земен живот, Тој со силен вик и солзи упати молби и молитви кон Оној Кој можеше да Го спаси од смртта и поради Својата потчинетост од почит беше чуен“ (Евреите 5:7).
Значи, ако Христос умрел според Писмото и не бил избавен од таа смрт од страна на Бога, тогаш за каква смрт зборува Павле кога вели дека Христос бил чуен и спасен од смртта?
Станува збор за втората смрт, судбината на сите што не се помириле со Бога, смрт по која нема воскресение.
Христос, со силен вик и солзи, Му се молел на Отецот да Го спаси од втората смрт, смрт што претставува крај на човековото постоење и од која нема воскресение.
ЗЕМАЈЌИ ГИ ВРЗ СЕБЕ НАШИТЕ ГРЕВОВИ, ИСУС ХРИСТОС СЕ ПЛАШЕЛ ОД ВТОРАТА СМРТ
Христос стана замена за човечкиот род, земајќи ги врз Себе сите гревови на светот:
„Но Тој ги зеде врз Себе нашите болки и ги понесе нашите слабости; а ние мислевме дека Тој беше поразуван, казнуван и понизуван од Бога. А Тој беше изнаранет за нашите гревови и мачен заради нашите беззаконија; казната за нашиот мир падна врз Него, а преку Неговите рани ние се излекувавме“ (Исаија 53:4,5).
Гревот го раздели човекот од Бога:
„Но беззаконијата ваши ве разделија од вашиот Бог, и гревовите ваши прават да го сокрива лицето Свое од вас, за да не слуша“ (Исаија 59:2).
Преземајќи ги нашите гревови врз Себе, Христос ја презеде и одговорноста за нив. Тој стана грев заради нас.
„Зашто Оној, Кој не знаеше грев, Бог за нас Го направи грев, та преку Него да станеме праведност Божја“ (2 Коринтјаните 5:21).
Земајќи ги гревовите на светот врз Себе, заедно со одговорноста за нив, и знаејќи колку е туѓ гревот за Бога и како тој го разделува човекот од Него, Христос не се плашел од првата смрт, која морал да ја претрпи заради гревовите на луѓето, туку од втората смрт, таа што засекогаш ќе го одвои грешникот од Бога и по која нема воскресение.
„Сатаната со своите жестоки искушенија навалувал на Исусовото срце. Спасителот не можел да го види она што е зад гробот. Надежта не Му зборувала дека ќе излезе од гробот како Победник, ниту за тоа дека Отецот ја примил жртвата. Тој се плашел од помислата дека гревот му е толку одвратен на Бога, па дека нивната разделба ќе биде вечна. Христос ја чувствувал онаа душевна мака, која ќе ја почувствува грешникот, кога милоста веќе нема да се залага за грешниот човечки род. Свеста за гревот кој го навлекол Божјиот гнев на Него како замена за човекот, било она што ја направила толку горчлива чашата која ја пиел и која го скршила срцето на Божјиот Син“
(Копнежот на вековите, 753).
ПРОТИВРЕЧНОСТ И АПСУРДНОСТ НА ТЕОРИЈАТА ДЕКА САМО ЧОВЕЧКАТА ПРИРОДА НА ИСУС ХРИСТОС УМРЕЛА НА КРСТОТ
Но, оваа Христова молитва би била апсурдна ако го прифатиме учењето дека во моментот на Христовата смрт умрела само Неговата човечка природа, додека Тој продолжил да постои во Својата божествена природа, која не може да умре. Ако Христос во Својата божествена природа не умрел и не можел да умре, тогаш зошто, во агонија, Му се молел на Отецот да Го избави од смртта? И, згора на тоа, ако Бог навистина Го слушнал, што значи тоа? Според ваквото учење, дали Христос воопшто умрел на крстот или умрело само Неговото човечко тело? Но, ако умрело само Неговото тело, тогаш се поставува клучното прашање: со што сме откупени? Дали со жртвата на Самиот Син Божји, преку Неговата личност, или само преку човечкото тело што Тој го зел за привремена употреба на Голгота? Да се мисли така е богохулно. Сепак, токму оваа богохулна претпоставка е основата на теоријата дека на крстот умрел само некој „човечки дел“ од Христос, додека Неговиот бесмртен божествен дел никогаш не умрел. Слушнете што Христос вели за Себе:
„…Бев мртов, и ете, жив сум за сите векови и ги имам клучевите од адот и смртта“ (Откровение 1:18).
Христос зборува за Себеси како Личност, велејќи дека бил мртов, а сега е жив.
„А смртта и пеколот беа фрлени во Огненото Езеро. Тоа е втората смрт. И кој не беше запишан во книгата на животот, беше фрлен во Огненото Езеро“ (Откровение 20:14,15).
Христос, ако не умрел, не би можел да каже за Себе дека бил мртов. Ако Христос, по Својата смрт, го продолжил Своето постоење во Својата бесмртна божествена природа, која не може да умре, тогаш Тој не ризикувал ништо со доаѓањето на земјата. Исто така, не би имал причина да се плаши од гревот, бидејќи Неговата вечна божествена природа е бесмртна, света и неспособна за грев. Во тој случај, единствено човечката природа би можела да згреши и да умре, додека Тој би го продолжил Своето блажено постоење во бесмртната божествена природа. Но, дали ова е навистина решението што го нуди Божјата Црква? Дали оваа теорија е вистинското победничко разбирање на Христовата жртва?
ШТО НАПИШАЛ БОЖЈИОТ ГЛАСНИК ЗА СМРТТА НА ИСУС ХРИСТОС?
Во времето на апостолите, како и кај пионерите на Адвентистичката црква, никогаш не постоело ова погрешно учење. Оваа теорија, во суштина, не е ништо друго освен прикриено учење за бесмртноста на душата, прикриен спиритизам. Еве неколку цитати од делата на Елена Вајт:
„Бог дозволил (Неговиот Син) да се изложи на опасностите што се својствени за секоја човечка душа, да се бори, како што секое човечко дете мора да се бори и ДА СЕ ИЗЛОЖИ НА ОПАСНОСТА ОД НЕУСПЕХ И ВЕЧНА ЗАГУБА“
(Копнежот на вековите, 49).
„Цената на нашето откупување нема да се сфати сѐ додека откупените не застанат со својот Откупител пред Божјиот престол. Тогаш, кога славата на вечниот дом ќе засветли пред нашите восхитени сетила, ќе се сетиме дека Исус го напуштил сето тоа заради нас, дека не само што станал изгнаник од небесните дворови, туку поради нас СЕ ИЗЛОЖИЛ НА ОПАСНОСТА ДА ДОЖИВЕЕ НЕУСПЕХ И ВЕЧНА ЗАГУБА“
(Копнежот на вековите, 131).
„Гледајте ја Неговата ранета глава, Неговите прободени ребра, изнакажаните нозе! СПОМНЕТЕ СИ ДЕКА ХРИСТОС СТАВИЛ СÈ НА КОЦКА! ЗАРАДИ НАШИОТ ОТКУП, во опасност е доведено целото небо. Во подножјето на крстот, имајќи на ум дека Христос би го положил Својот живот и за еден единствен грешник, и ти можеш да ја процениш вредноста на една душа!“
(Христовите поуки, 196).
„Ако сатаната барем малку успееше да Го наведе Христос на грев, ќе Го поразеше и ќе Му зададеше смртоносен удар. Ако тоа се случеше, надежта на човештвото ќе пропаднеше. Божјиот гнев ќе паднеше врз Христос, исто како што падна врз Адам. НЕМАШЕ ДА ИМА НАДЕЖ ЗА СПАСЕНИЕ – НИТУ ЗА ХРИСТОС, НИТУ ЗА ЦРКВАТА“
(Знаци на времето, 9. јули, 1898).
Гледате дека учењето на Божјата црква во времето на пионерите значително се разликувало од денешното.
ПИОНЕРИТЕ НА АДВЕНТИЗМОТ ПРЕДУПРЕДУВАЛЕ НА ОПАСНОСТИТЕ ОД СПИРИТИЗМОТ ВО ХРИСТИЈАНСТВОТО
Најразочарувачкиот дел од оваа историја е што пионерите на адвентизмот ги предупредиле своите браќа и сестри за оваа опасност:
„Спиритистичкото движење, кое се оддалечи од вистината и се откажа од „единствениот врховен Бог и нашиот Господ Исус Христос“, беше првото што го искористи древното небиблиско учење за Тројството – тврдејќи дека Исус Христос е вечниот Бог. Иако немаа библиска изјава за да го поткрепат ова, тие го прифатија ова учење, додека ние имаме изобилство библиски докази дека Тој е Син на вечниот Бог“ (Џејмс Вајт, 24. јануари, 1846, „Утринска ѕвезда“).
На пионерите на адвентизмот им било јасно дека со прифаќањето на папското учење за Тројството, верниците несвесно ќе го поддржат спиритистичкото движење и на тој начин ќе станат дел од него.
Елена Вајт предупредила дека погрешното разбирање на Бога од страна на верниците ќе доведе до „омега отпадништво“ во Божјата црква, отпадништво што ќе продолжи да се шири сè до Христовото доаѓање, кога Тој ќе стави крај на тоа. Таа, исто така, истакнала дека овој процес на отпадништво ќе започне по нејзината смрт.
„По моето заминување ќе се случат големи настани; сатаната ќе работи како никогаш досега. Сè што може да се потресе, ќе биде потресено. Мораме да се приближиме кон Бога, бидејќи не можеме да се потпреме на човекот или на толпата. Сега, повеќе од кога било, треба да Го запознаеме Бога длабоко и лично“ (Asiatic Division News, May 1-15, 1915, p. 43, цитировано из «The Alpha and the Omega of Apostasy» од Јулиус Гилберт Вајт).
„Нема сомнеж дека ова наскоро ќе се случи – големото отпадништво, кое постојано се развива и засилува, ќе продолжи да се шири сѐ повеќе, додека Господ не слезе од небото со крик“
(Series B, no. 7, p. 57).
УЧЕЊЕТО ЗА ТРОЈСТВОТО СЕКОГАШ ГИ НАВЕДУВА СВОИТЕ СЛЕДБЕНИЦИ ДА СЕ МОЛАТ НА СВЕТИОТ ДУХ
Заблудата е како снежна топка фрлена од планина, колку подолго се тркала, толку повеќе се зголемува и забрзува. Токму на тоа сатаната ги наведува верниците. Спиритизмот подразбира комуникација со духот на една личност, заобиколувајќи ја самата личност. Ако го читате Светото писмо, нема да најдете ниту една молитва упатена кон Божјиот Дух. Сите молитви во Библијата се упатени до Бога Отецот, во името на Христос. Христос им рекол на Своите следбеници:
„…Вистина, вистина ви велам: што и да посакате од Отецот, во Мое име, ќе ви даде“ (Јован 16:23).
Во молитвата „Оче наш“, како и во „Проповедта на гората“ и во Својата посредничка молитва за учениците, Христос нè поучил и ни дал јасен пример – нашите молитви треба да бидат упатени кон Бога Отецот и само кон Него. Сепак, учењето за Тројството тврди дека, покрај Бога Отецот и Неговиот Син, постои и трето лице на божеството – Светиот Дух. И така, спротивно на јасното учење на Библијата и на примерот што Христос го оставил со Својот живот, многу верници, кои веќе го отфрлиле едното лажно учење на Вавилон – доктрината за бесмртноста на душата, заснована на спиритизам, паѓаат во друго заблуда од истата духовна измама – почнуваат да Му се молат на Светиот Дух. Со воздигнување на „личноста“ на Светиот Дух, следбениците на учењето за Тројството го забораваат и омаловажуваат Бога Отецот. Како може да се игнорираат јасните зборови од Библијата и примерот на Христовиот живот, кои недвосмислено говорат дека трба да Му се молиме на Бога Отецот – во името на Христос?
АПОСТОЛИТЕ НЕ СЕ МОЛЕЛЕ НА СВЕТИОТ ДУХ
Денешните верници, до засипнатост, Му се молат на Духот да слезе врз нив како доцен дожд, да ги вдахне и да ги доведе до мисионерски успех. Но, апостолите гледале на работите поинаку кога го примиле раниот дожд на Божјиот Дух:
„А овие, штом ги ислушаа, еднодушно го подигнаа гласот кон Бога и рекоа: ‘Господаре, Ти Кој си го создал небото и земјата, и морето и сè што се наоѓа во нив; и Кој преку Светиот Дух со устата на нашиот татко Давид, Својот слуга, си рекол: Зошто беснеат народите и луѓето намислуваат празни работи? Се дигнаа царевите земни и кнезовите се собраа заедно против Господ и против Неговиот Помазаник. И навистина, се здружија во тој град Ирод и Понтиј Пилат заедно со незнабошците и со народот израелски против Твојот Свет Син Исус, Кого си Го помазал Ти, за да го направат она што однапред го беше определила раката Твоја и волјата Твоја – да се збидне. И сега, Господи, погледај на нивните заплашувања и дај им на слугите Свои наполно слободно да го проповедаат Твоето слово, полагајќи ја раката Своја за исцеление, и да се случуваат чудесни знаци во името на Твојот Свет Син Исус’. И откако се помолија, се затресе местото каде што беа собрани, и сите се исполнија со Дух Свети и слободно го проповедаа словото Божјо“ (Дела 4:24-31).
Шт о слушате во нивната молитва? Дали е тоа молитва до Духот за да ја примат Неговата сила одозгора? Не. Во нивната молитва слушам апел до Бога Отецот, во името на Божјиот Син, Исус Христос. И Бог одговорил на таа молитва, крштевајќи ги со Својот Сопствен Дух. Научете да извлечете духовни поуки од Божјата реч. Саул отишол кај волшебничката за да разговара со духот на пророкот Самоил. Но, забележете: му било доволно да разговара со „духот“ на Самоил, додека самиот Самоил не му бил потребен. На ист начин, сатаната, преку својата вавилонска спиритистичка теологија, го поделил Бога на делови: на Бог Отецот и Неговиот Дух. И сега поттикнува комуникација со Духот како со посебна личност, наместо со Бог Отецот.
КОГА БИБЛИЈАТА ЗБОРУВА ЗА ДУХОТ НА ЕДНА ЛИЧНОСТ, СЕ МИСЛИ НА ИСТАТА ЛИЧНОСТ
Писмото вели:
„А нам, пак, ни го откри тоа Бог преку Својот Дух, зашто Духот продира во сè, па дури и во длабочините Божји. Бидејќи, кој човек знае што има во човекот, освен човечкиот дух кој живее во него? Па така и Божјото не го знае никој, освен Божјиот Дух“ (1 Коринтјаните 2:10,11).
Бог го создал човекот според Својот лик и подобие. Апостол Павле користи познати и разбирливи концепти за човекот за да му објасни она што е непознато.
Што му е познато на човекот? Неговата природа. Преку Божјото Слово учиме дека човекот е жива душа, личност. Човекот не е две личности: тоа не се „личноста на човекот“ и „личноста на неговиот дух“, туку едно целосно единство. Човекот е една личност. Затоа, кога Библијата зборува за духот на една личност, тоа подразбира истата личност. Во Писмото, човекот понекогаш се поистоветува со неговиот дух:
„Господи, така живеат луѓето, и во сето тоа за Тебе ќе живее мојот дух; Ти ќе ме излекуваш, ќе ми даруваш живот“ (Исаија 38:16).
„Вашата убавина да биде не надворешна, односно во плетењето на косите, китењето со злато или облекување на облеки, туку – внатрешна, во срцето на скриениот човек, во постојаност и тих дух, што е драгоцено пред Бога“ (1 Петрово 3:3,4).
Духот на човекот не е нешто одвоено од самиот човек – тоа е самиот човек, неговите чувства, мисли и побуди. Човекот, создаден според Божјиот лик, е неделива целина – целосна личност. Високо духовниот човек има силен дух. Затоа, човекот самиот знае што е во него и каков дух е во него, бидејќи тој е тој дух – тоа е една личност.
БОГ ИМА СВОЈ СОПСТВЕН ДУХ, СЛИЧНО КАКО КАЈ ЧОВЕКОТ, КОЈ Е СОЗДАДЕН СПОРЕД БОЖЈИОТ ЛИК
Врз основа на овој разбирлив факт, кој произлегува од личното искуство на човекот, апостол Павле продолжува да го објаснува она што не му е разбирливо на човекот.
Бог има Свој сопствен Дух, слично како кај човекот, кој е создаден според Божјиот лик. Тоа не е втора личност одвоена од Бога, туку Божјиот сопствен Дух, Самиот Бог Отец. За ова, Христос рекол вака:
„Бог е Дух и оние што Му се поклонуваат, треба да се поклонуваат со дух и со вистина“ (Јован 4:24).
Забележете дека Духот не е Бог, туку Бог е Дух, и сепак, Тој е истиот Бог Отецот, а не некое трето лице. Во Духот на пророштвото е напишано:
„Бог е Дух; а сепак е Личност; затоа што така ни се открил Себеси“
(Здравје и среќа, 413).
Забележете, ова е сведоштво на Божјиот гласник – Бог Отецот е Дух, и ТОЈ е Личност. Не две личности, Отец и Дух, туку една личност. Затоа, ниту Библијата, ниту Духот на пророштвото не учат дека постои некаква трета личност на божеството – некој посебен Дух.
САТАНАТА ГО СОЗДАЛ СПИРИТИЗМОТ И УЧЕЊЕТО ЗА ТРОЈСТВОТО ЗА ДА СТАНЕ КАКО БОГ
Кога ќе гледате на Големата борба со духовни очи, тогаш почнувате да разбирате дека на небото, кога избувнала борбата во вселената, Луцифер, кој подоцна станал сатана, се побунил против Бога Отецот и Неговиот Син и, како трет по сила, тој посакал да стане еднаков со Бога:
„А во срцето свое си велеше: ‘Ќе се искачам на небото, ќе го издигнам престолот свој погоре од Божјите ѕвезди… ќе се искачам до висините на облаците, ќе бидам рамен на Севишниот’“ (Исаија 14:13,14).
Тој не успеал на небото. Кога бил фрлен на земјата, станал „богот на овој век“ и не се откажал од својата желба да биде како Бог. Создавајќи спиритистичко учење, во кое ја дели неделивата природа на човекот на смртно тело и бесмртна душа, тој ги вовлекол многумина во заблуда. Така тој вовлекол голем дел од христијаните во спиритизам. А за оние што ја отфрлаат лагата за бесмртноста на душата, сатаната подготвил друга замка, учењето за Тројството. Преку него, тој ја дели неделивата Христова природа на смртна човечка и бесмртна божествена. Каков е резултатот? Христијаните остануваат без Спасител! Ако Христос не умрел на крстот, ако не бил еднаков со луѓето во сè, тогаш како може да биде нашиот пример?
Но, ни тоа не му било доволно на ѓаволот. Тој ја довел измамата до својата кулминација – директна комуникација на верниците со него, претставен како „трето лице на божеството“. Сега, тие му се молат, му се поклонуваат и го очекуваат, не знаејќи дека ја прифатиле истата стара измама – истиот принцип на спиритизам.
БИДЕТЕ ВНИМАТЕЛНИ, БИДЕЈЌИ СМЕ ОПОМЕНАТИ СО ПРИМЕРИ ОД БОЖЈАТА РЕЧ
Но, Божјите деца се предупредени за оваа фатална измама во последните денови.
Тие знаат дека нивниот духовен раст во Бога не се должи на молитви кон некаква трета, непостоечка личност на божеството. Нивниот раст во Бога доаѓа преку нивната сличност со Хрисос, преку Неговиот земен живот, бидејќи човекот Исус бил во највисок степен воден од Божјиот Дух.
„А Господ е Духот; а каде што е Духот Господов, таму има слобода. Ние, пак, сите со откриено лице, како во огледало гледајќи ја славата Господова, се преобразуваме во истиот лик, од слава во слава, како од Духот Господов“ (2 Коринтјаните 3:17,18).
Оние што ќе се повикаат на третата најмоќна „личност“ во вселената, сметајќи ја за дел од божеството, ќе ја повторат историјата на Саул, историја што ја разгледавме на почетокот. Саул не го слушал пророкот Самоил додека бил жив. Но кога се нашол во очај, тој стапил во контакт со таканаречениот дух на Самоил, надевајќи се дека ќе добие водство за тоа што да прави кога е опкружен со непријатели. И што се случило? Тој дух, кој се претставувал како пророкот Самоил, го одвел Саула до вечна пропаст:
„Така умре Саул поради своето беззаконие, што го направи пред Господ, зашто не ги запази зборовите Господови и се допрашуваше до вражачите, а не Го побара Господа. Затоа Тој и го погуби и царството негово го предаде на Давид, Јесеевиот син“ (1 Летописи 10:13,14).
Денес, христијаните не се обраќаат кон живиот Бог Отецот. Тие Го направија речиси мртов во нивните умови, како да седи беспомошно на престолот.
Наместо тоа, тие почнаа да повикуваат кон некој „бог“, Духот, барајќи од него сила и помош во ова последно време.
Од Саул веќе знаете каде ќе ве одведе овој дух. Погледнете ги харизматиците и пентекосталците, кои Му се молат на Духот, и ќе разберете каде води големиот измамник, ѓаволот. Речиси целиот свет ќе биде измамен! Мнозина ќе паднат под влијание на демоните и ќе бидат вовлечени во замките на спиритизмот.
Но, само малкумина ќе останат верни. Бидете будни и молете се, за да не бидете вовлечени во оваа голема измама!
