Простување и помирување во домот
Седмица на семејството · ДОМ 2026
Простување и помирување во домот
Петок, 18 септември 2026 · Ден 6
Простувањето најнапред го ослободува оној што простува — уште пред да стигне до оној што ја прима прошката.
„Оче, прости им, зашто не знаат што прават.“ (Лука 23:34)
Како човечки суштества, постојано грешиме, и во семејниот живот, преку она што го правиме или не го правиме. Со тие пропусти понекогаш ги повредуваме најблиските, како што и нивните грешки можат да нè повредат нас. Најчесто станува збор за мали нешта. Но во некои семејства се појавуваат и сериозни ситуации, вклучувајќи злоупотреба и насилство. Во такви случаи може да биде неопходно да се побара безбедно место и случајот да се пријави кај надлежните институции.
Сепак, без оглед на околностите, Евангелието нè учи да не му даваме простор на огорчувањето, односно на одбивањето да простиме.
„Тогаш Петар пристапи кон Него и рече: ’Господи, колкупати да му простам на брата си, кога ќе згреши против мене? До седумпати ли?’ Исус му одговори: ’Не ти велам до седум, туку до седумдесетпати по седум.’“ (Матеј 18:21–22)
„Отстранете ја подалеку од вас секоја огорченост… Бидете еден спрема друг добри и милосрдни, проштавајќи си еден на друг, како што и Бог ви прости во Христос.“ (Ефесјаните 4:31–32)
Зошто треба да простам?
Еден психолошки извор истакнува дека простувањето нè ослободува од негативни чувства како што се огорченоста, гневот и желбата за одмазда. Кога овие чувства доминираат, можат да предизвикаат и физичка и психолошка штета, и кај нас и кај луѓето околу нас.¹
„Да простиш не значи да заборавиш, туку да се сеќаваш на она што се случило и, сепак, да живееш во мир со другите и со себе…“¹
За да се ослободиме од коренот на горчината, потребно е да простиме дури и кога другиот не се кае. Тоа не значи дека сè мора да се врати како порано, ниту дека се укинуваат здравите граници. Простуваме затоа што простувањето нè ослободува и носи мир.
Христос со Својот пример нè повикува на највисокиот израз на љубов: простувањето. Додека бил распнат, Неговиот одговор бил молитва:
„Оче, прости им, зашто не знаат што прават.“ (Лука 23:34)
Само срце во кое живее Христос може вистински да прости (1. Јованово 4:20–21). Простуваме и затоа што Божјото простување е поврзано со нашата подготвеност да им простиме на другите:
„И кога стоите на молитва, простувајте, ако имате нешто против некого, па и вашиот небесен Отец да ви ги прости вашите гревови. Ако ли, пак, вие не простувате, и вашиот небесен Отец нема да ви ги прости гревовите ваши.“ (Марко 11:25–26)
Како да го практикуваме простувањето дома
„Облечете се во милосрдност, доброта, смиреност, кротост и долготрпеливост; трпете се еден со друг и проштавајте си… како што Христос ви прости, така и вие направете.“ (Колосјаните 3:12–14)
„Не вреди човек по секоја цена да инсистира да биде по негово во ситни и неважни работи, внесувајќи горчина и гнев во домот. Животот е премногу краток…“²
„Нека секој биде љубезен и внимателен кон другиот. Никогаш не дозволувајте сонцето да зајде над вашиот гнев. Не затворајте ги очите за спиење пред да ги исправите малите несогласувања што ја повредуваат душата.“²
Кога да побараме прошка дома
„Гневете се, но не грешете: сонцето да не зајде над гневот ваш.“ (Ефесјаните 4:26)
„Меѓу членовите на семејството секогаш треба да има љубезна и внимателна грижа. Наутро и навечер нека се обединат срцата во богослужение. За време на вечерното богослужение, секој нека го испита своето срце. Секоја неправда нека се исправи. Ако некој повредил друг или зборувал нељубезно, нека побара прошка…“³
„Пред зајдисонце, членовите на семејството нека се соберат за да го читаат Божјото Слово, да пеат и да се молат… Треба да Му ги исповедаме гревовите на Бога и еден на друг и да започнеме одново.“⁴
Порака за семејствата денес
„Ете, Јас ќе го пратам кај вас пророкот Илија… И тој ќе ги обрати срцата на татковците кон децата нивни, и срцата на децата кон татковците нивни.“ (Малахија 4:5–6)
„Ако сте потфрлиле во должноста кон своето семејство, исповедајте ги своите гревови пред Бога. Соберете ги децата, признајте го својот пропуст и кажете им дека сакате вашиот дом да стане она што треба да биде…“⁵
Семејна активност
Активност: искрено да побараме прошка
Вежбајте искрено извинување додека малите повреди не прераснале во трајни рани.
Ако не умееме искрено да се извиниме за малите нешта, срцето може постепено да се стврдне, а тогаш станува уште потешко да побараме прошка кога навистина сме повредиле некого.
Размислете во тишина: „Дали неодамна сум повредил/а некого, намерно или ненамерно? Како можам да го исправам тоа?“
На мало ливче напишете едноставна реченица: „Жал ми е за…“ Бидете кратки и конкретни. Не додавајте оправдувања и не префрлајте вина.
Ако немате причина да му се извините на некого, напишете порака на благодарност: „Ти благодарам затоа што…“ На крајот, секој нека добие по една порака од другите.
Кога ќе добиете порака, не е потребен долг одговор. Доволно е да кажете „Ти благодарам“ или едноставно да се насмевнете. Потоа прашајте се: „Дали ми беше полесно да го напишам отколку да го кажам?“ Завршете со молитва Господ да ги чува вашите срца нежни, подготвени брзо да простуваат и да ги исправат работите.
За лични белешки користете тетратка или PDF. Полињата на оваа страница не се испраќаат и не се зачувуваат по освежување.
Извори
- CONEXA, Blog Conexa Saúde.
- This Day With God, p. 225.
- My Life Today, p. 32.
- Testimonies for the Church, vol. 6, p. 356.
- Child Guidance, p. 557.
