Илустрација на Отецот и Исус над Земјата и вселената

Кој е создателот: Отецот или Исус?

Сподели го ова:

Денес нашето внимание ќе го насочиме кон небесниот повик до човештвото:

„Имајте страхопочит кон Бога и подајте Му слава, зашто настапи часот на Неговиот суд, и поклонете Му се на Оној Кој ги создал небото и земјата, морето и водните извори“ (Откровение 14:7).

Можеби за многумина овие зборови ќе звучат чудно: зошто Бог, во Својата последна порака, ги повикува луѓето да Му се поклонат на Оној што ги создал небото, земјата, морето и водните извори? Едно од наједноставните објаснувања е токму ова: на крајот од времето, луѓето ќе обожаваат сè и секого, освен својот Создател.

Содржина прикажи
ЗОШТО БОГ, ВО СВОЈОТ ПОВИК ДО НАРОДОТ, ГИ ПОВТОРУВА ЗБОРОВИТЕ ОД ЧЕТВРТАТА ЗАПОВЕД?

Постои уште еден важен момент: повикувајќи нè да Му се поклониме на Создателот, Бог ги повторува зборовите од Четвртата заповед, онаа што нè повикува да ја празнуваме саботата:

„Помни го саботниот ден, за да го празнуваш. Шест дена работи, и врши ги во нив сите свои работи; а седмиот ден е сабота Господова, ден на твојот Бог; тогаш немој да вршиш никаква работа, ни ти, ни синот твој, ни ќерката твоја, ни слугата твој, ни слугинката твоја, ни добитокот твој, ниту придојдениот, кој се наоѓа кај тебе. Зашто за шест дена ги создаде Господ небото и земјата, морето и сè што е во нив; а во седмиот ден си отпочина: заради тоа Господ го благослови седмиот ден и го освети“ (Излез 20:8-11).

Затоа, кога Бог нè повикува да Му се поклониме на Создателот, Тој всушност нè повикува на послушност кон Четвртата заповед, заповедта што нè повикува да ја чуваме саботата како свет ден. Невозможно е вистински да Го почитуваме Создателот, а во исто време да ја отфрламе саботата, денот што е поставен како споменик на создавањето, денот што ни сведочи дека ние, и сè што нè опкружува, сме создадени од Бога.

Но, кога се зборува дека поклонувањето на Создателот упатува на светоста на саботниот ден, многу верници пропуштаат една не помалку важна вистина.

За да го разбереме овој повик, прво мора да внимаваме на тоа што навистина зборува Бог преку Своето Слово. Често верниците го доживуваат своето лично толкување на Божјата реч како да е самата Божја реч, па дури не секогаш е тоа нивно, туку туѓо, наметнато од разни религиозни авторитети.

Сетете се на времето кога сè уште немавте навика или разбирање за правилно проучување на Библијата, кога текстовите ги читавте изолирано, без да ги споредувате „текст со текст“, за да добиете хармонична слика за вистината. Тогаш прифаќавте толкувања што не беа засновани на целосното Божјо откровение, туку на човечки мислења, извадени од контекст.

КОЈ Е ВИСТИНСКИОТ ТВОРЕЦ НА ВСЕЛЕНАТА?

Многу теолози толку го имаат заплеткано ова прашање, што денес е неопходно, со помош на текстовите од Светото писмо и некои цитати од Духот на пророштвото, да се обидеме да го расплеткаме.

Треба да одговориме на прашањето: Кoja е причината за создавањето? Зошто е создадена вселената? Со други зборови, треба да откриеме Кој е вистинскиот Создател на вселената. Ова не е само теолошко прашање – тоа е темелот за правилно разбирање на повикот од Првата ангелска порака.

Во Библијата постојат три групи текстови што јасно откриваат Кој ја создал нашата Земја, а преку тоа и целата вселена. Овие три групи текстови не си противречат, туку се надополнуваат и заедно создаваат целосна, хармонична слика. Проблемот кај многу верници е што, поради различни причини, се фокусираат само на една од овие групи, игнорирајќи ги останатите. Или пак, ги мешаат сите текстови, без да се потрудат да го разберат нивното значење и логичка поврзаност. Како резултат на тоа, вистината што Светото писмо ја открива за оваа тема останува скриена зад човечки толкувања, наместо да биде откриена преку Божјото Слово.

НЕКОИ БИБЛИСКИ ТЕКСТОВИ ЈАСНО ВЕЛАТ ДЕКА СÈ Е СОЗДАДЕНО ОД БОГ ОТЕЦОТ

Првата група текстови, и од Стариот и од Новиот Завет, сведочи дека целата вселена, вклучително и нашата Земја, е создадена од Бог Отецот:

„Зар сите немаме еден и ист Отец? Нели Единиот Бог нè создаде? Зошто тогаш вероломно постапуваме еден со друг, нарушувајќи го на тој начин заветот на нашите татковци?  (Малахија 2:10).

„А овие, штом ги ислушаа, еднодушно го подигнаа гласот кон Бога и рекоа: ‘Господаре, Ти Кој си го создал небото и земјата, и морето и сè што се наоѓа во нив; и Кој преку Светиот Дух со устата на нашиот татко Давид, Својот слуга, си рекол: Зошто беснеат народите и луѓето намислуваат празни работи? Се дигнаа царевите земни и кнезовите се собраа заедно против Господ и против Неговиот Помазаник. И навистина, се здружија во тој град Ирод и Понтиј Пилат заедно со незнабошците и со народот израелски против Твојот Свет Син Исус, Кого си Го помазал Ти, за да го направат она што однапред го беше определила раката Твоја и волјата Твоја – да се збидне. И сега, Господи, погледај на нивните заплашувања и дај им на слугите Свои наполно слободно да го проповедаат Твоето слово, полагајќи ја раката Своја за исцеление, и да се случуваат чудесни знаци во името на Твојот Свет Син Исус’“ (Дела 4:24-30).

Забележете дека не само за Евреите во Стариот Завет, туку и за апостолите во Новиот Завет, Оној што ги создал небото, земјата, морето и сè што е во нив – е Бог Отецот, Отецот на Исус Христос. Тоа јасно се изразува во текстовите што ги прочитавме. Важно е да се напомене дека ова разбирање – дека Бог Отецот е Создателот – апостолите го задржале и по Христовото воскресение, дури и откако Исус лично им го отвори умот за да ги разберат сите Писма што зборуваат за Него. Тоа значи дека нивното сфаќање било точно и потврдено преку Христовото лично поучување:

„Па, како почна од Мојсеј и од сите пророци, им зборуваше што е кажано за Него во целото Писмо“ (Лука 24:27).

Ако Библијата ги содржеше само овие текстови, сè ќе беше сосема јасно: Оној што ги создал небото, земјата, морето и сè што е во нив е Бог Отецот.

ТЕКСТОВИ КОИ ВЕЛАТ ДЕКА СÈ Е СОЗДАДЕНО ПРЕКУ ИСУС ХРИСТОС: ПРИВИДНА ПРОТИВРЕЧНОСТ?

Но во Божјата реч се наоѓаат и многу други текстови што велат дека сè е создадено преку Исус Христос, Синот Божји:

„Тој е слика на невидливиот Бог, првороден пред секое создание; бидејќи преку Него е создадено сè што е на небесата и што е на земјата, видливо и невидливо; било престоли, било господства, било началства, било власти – сè е преку Него и за Него создадено“ (Колосјаните 1:15,16).

„Сè стана преку Него и без Него ништо не стана, од она што постана“ (Јован 1:3).

Некои верници, откако ќе ја прочитаат оваа група текстови, ја забораваат првата, во која јасно се вели дека Создателот е Бог Отецот, и почнуваат да тврдат дека единствениот Создател на небото, земјата и морето е Синот Божји, Христос. 

ВО СВЕТОТО ПИСМО ПОСТОИ ГРУПА ТЕКСТОВИ ДАДЕНИ ОД БОГА ЗА ПРАВИЛНО РАЗБИРАЊЕ НА ВИСТИНАТА ЗА СОЗДАТЕЛОТ

Но постои и трета група библиски текстови, дадена од Бога за да можеме правилно да ја разбереме вистината за вистинскиот Создател на вселената:

„Бог, Кој во старо време, откако многупати и на многу начини им зборуваше на нашите предци преку пророците, во последниве денови ни зборува преку Синот, Кого Го постави за наследник над сè, преку Кого ги создаде и вековите“ (Евреите 1:1,2).

„И да расветлам на сите во што се состои распределбата на тајната, криена од векови во Бога, Кој создаде сè преку Исус Христос“ (Ефесјаните 3:9).

Оваа група текстови не е во спротивност со другите две, туку поставува јасни приоритети и ни помага да ја разбереме вистината за Создателот на сите нешта во вистинско светло. Станува збор за појаснувачки текстови кои ги усогласуваат и поврзуваат првите две групи во една хармонична слика.

Излезете од Лаодикијската темнина и влезете во Божјата светлина. Престанете да ги прифаќате небиблиските заклучоци на теолозите. Не верувајте во нешто, освен ако не сте лично уверени, како древните Веријци, дека она во што верувате е навистина библиска вистина, а не човечка претпоставка или шпекулација.

ТРИТЕ АНГЕЛСКИ ПОРАКИ СЕ ОДНЕСУВААТ НА ЕДНА ЛИЧНОСТ, А НЕ НА ДВЕ

Недвосмислено е дека мора да дојдеме до библиски заклучок за тоа кого Божјата реч го нарекува вистинскиот Создател на вселената. Тоа е важно, бидејќи во пораката на Трите ангели сме повикани да му се поклонуваме на Создателот, и тука станува збор за една Личност, а не за две. Зашто кога Христос сакал да ни објасни дека и Отецот и Синот учествувале во делото на нашето спасение, Тој тоа го направил на многу јасен начин, и секогаш зборувал за двете Божествени Личности како за две одделни, а не како за една.

„Исус одговори и му рече: ‘Ако некој Ме љуби, ќе го пази словото Мое; и Мојот Отец ќе го возљуби, и ќе дојдеме кај него и живеалиште во него ќе направиме’“ (Јован 14:23).

Зборот „ќе дојдеме“ сам по себе јасно покажува дека станува збор за две Личности. Кога, пак, се користи еднина, „јас“, тогаш е јасно дека се зборува за едно Лице. А во Тројната ангелска порака, пак, јасно се вели:

„Тој зборуваше со висок глас: ‘Имајте страхопочит кон Бога и подајте Му слава, зашто настапи часот на Неговиот суд, и поклонете Му се на Оној Кој ги создал небото и земјата, морето и водните извори’“ (Откровение 14:7).

Зборовите „Оној Кој ги создал“ сведочат на фактот дека, кога Библијата зборува за Создателот, се мисли на една Личност, а не на две.

МНОГУ ВЕРНИЦИ ЗАБОРАВИЛЕ НА БОГ ОТЕЦОТ

Многу познати проповедници, коментирајќи ги зборовите од Првата ангелска порака за обожавање на Создателот на небото, земјата и морето, експлицитно тврдат дека станува збор за обожавање на Христос, бидејќи Тој е Создателот. Така, мнозина се научени дека обожавањето на Создателот значи – обожавање на Христос. Но се поставува прашањето: каде исчезна Бог Отецот, Таткото на Исус Христос, за Кого толку многу се зборува токму во книгата Откровение – книгата што ги содржи пораките на Трите ангели? Дали луѓето што живееле, живеат и ќе живеат во времето на објавувањето на овие пораки навистина немаат потреба од Бог Отецот? И можат ли навистина да го заборават Него – Оној што го испрати Својот Син да не спаси?

ЦЕНТАРОТ НА ЖИВОТОТ И УЧЕЊАТА НА ИСУС ХРИСТОС БЕШЕ НЕБЕСНИОТ ОТЕЦ

Заклучокот на многу познати проповедници е во спротивност со зборовите на Христос за поклонувањето и службата на Божјиот верен народ:

„Но иде време и веќе дошло кога вистинските поклоници ќе Му се поклонуваат на Отецот со дух и вистина, зашто Отецот сака такви да бидат оние кои Му се поклонуваат“ (Јован 4:23).

„А ти, кога даваш милостина, да не знае твојата лева рака што прави десната, за да биде твојата милостина тајна; и тогаш, твојот небесен Отец, Кој гледа тајно, ќе те награди јавно“ (Матеј 6:3,4).

„Но ти, кога се молиш, влези во својата скришна соба и, откако ќе ја затвориш вратата, помоли Му се на твојот Отец, Кој е во тајност; и Тој, Кој гледа тајно, ќе те награди (јавно)“ (Матеј 6:6).

„А ти кога постиш, помажи ја главата своја и измиј го лицето свое, па да се покажеш дека постиш не пред луѓето, туку пред твојот Отец, Кој е во тајност; и твојот Отец, Кој гледа во тајност, ќе те награди јавно“ (Матеј 6:17,18).

Учењето на Христос, Синот Божји и нашиот Спасител, беше богоцентрично. Средиштето на Неговиот живот и на Неговото учење беше Небесниот Отец, бидејќи Христос е нашиот пат до Отецот и нашиот пример за разбирање на вистината и за вистинско служење на Бога. Но денес, меѓу многу современи христијани кои тврдат дека одат по стапките на Христос, Небесниот Отец е речиси целосно исклучен од нивниот духовен живот. А вие разбирате: невозможно е да се оди по стапките на Христос, а истовремено да се чекори по сосема поинаков духовен пат.

САМО БОГ ОТЕЦ Е НАРЕЧЕН „БОГ“ ВО КНИГАТА ОТКРОВЕНИЕ

Проучувајќи ја книгата Откровение, последната книга од Библијата, која ја содржи пораката на трите ангели, гледаме дека Бог Отецот е централната Личност во неа. Тој е главната Личност на Кого треба да Му се поклонуваме, од првото Христово доаѓање, преку сегашноста, па сè до второто доаѓање, а исто така и во бесконечната вечност:

„И паднав пред нозете негови да му се поклонам; но тој ми рече: ‘Стој, и јас сум слуга како и ти и браќата твои, што го имаат сведоштвото Исусово; поклони Му се на Бога, зашто сведоштвото Исусово е Духот на пророштвото“ (Откровение 19:10).

„Но тој ми рече: ‘Стој, немој, зашто и јас сум слуга како ти, и браќата твои – пророци и оние што ги држат зборовите на оваа книга. Поклони Му се на Бога’“ (Откровение 22:9).

А во книгата Откровение, кога се зборува за „Бог“, тоа се однесува на Отецот, а не на Синот.

„Храм, пак, не видов во него, бидејќи Господ Бог Седржителот и Јагнето се неговиот храм“ (Откровение 21:22).

„И ми покажа чиста река со вода на животот, бистра како кристал, која истечуваше од престолот на Бога и на Јагнето“ (Откровение 22:1).

Постои Бог, Отецот Небесен, и постои Јагнето. Но никаде во книгата Откровение Синот Божји не е наречен „Бог“. Тој е наречен Јагне, Син Божји, Слово Божјо, да. Но само Небесниот Отец е наречен „Бог“ во Откровението. Таков е контекстот на оваа книга. Затоа, кога во Првата ангелска порака се вели: „Поклонете Му се на Оној што ги создал небото, земјата, морето и водните извори“, таа порака упатува на Бог Отецот, Отецот на Исус Христос: 

„Тој зборуваше со висок глас: ‘Имајте страхопочит кон Бога и подајте Му слава, зашто настапи часот на Неговиот суд, и поклонете Му се на Оној Кој ги создал небото и земјата, морето и водните извори’“ (Откровение 14:7).

– тогаш не можете да излезете надвор од контекстот на самата книга Откровение при толкувањето на зборот „Бог“. Затоа, во самата основа се погрешни заклучоците на оние што го игнорираат јасното сведоштво на Откровението, кое вели дека Бог кој го создал сè е Отецот на Исус Христос.

КОЈ Е ГЛАВНИОТ АВТОР ИЛИ ИЗВЕДУВАЧ?

Да видиме, во светлината на Светото писмо, зошто Божјото Слово, иако вели дека Христос ја создал целата вселена, сепак го смета Бог Отецот за вистинскиот Создател, првобитната причина за сè што постои. Во тоа нема никакво омаловажување на Христос, Синот Божји, нашиот возљубен Спасител Исус.

Речиси секое креативно дело вклучува два аспекта: оној што ја осмислува и иницира идејата, и оној што ја спроведува во реалност:

Првиот аспект е идејата, замислата или планот што му припаѓа на креаторот и е позната само нему. Вториот аспект е реализацијата, остварувањето на идејата во реалноста, што не мора да го изврши самиот креатор, туку оној кому тој му ја открил својата замисла.

Понекогаш овие два аспекта ги извршува една иста личност. На пример, композиторот може сам да ја создаде мелодијата и лично да ја изведе. Но понекогаш, едниот ја создава мелодијата, а друг ја изведува. Кој тогаш е вистинскиот автор на делото?

Се разбира, тоа е оној во кого првично се родила идејата, оној што ја замислил мелодијата. Тој е основната причина за постоењето на, да речеме, едно музичко дело. Авторот е примарен, додека изведувачот, иако важен, е спореден во однос на оригиналната замисла.

КОГО ГО СМЕТААТ 24-ТЕ СТАРЕШИНИ ЗА СОЗДАТЕЛ И ОСНОВНАТА ПРИЧИНА ЗА СИТЕ НЕШТА?

Во книгата Откровение, небесните жители ни откриваат Кој, според нив, е Авторот и првобитната причина за сè што е создадено:

„Дваесет и четирите старешини паѓаа пред Седнатиот на престолот, Му се поклонуваа на Живиот во сите векови и ги полагаа своите венци пред престолот, велејќи: ‘Достоен си, Господи, да ја примиш славата, честа и силата, зашто Ти си создал сè, и според Твојата волја постои сè и е создадено’“ (Откровение 4:10,11).

Оној што седи на престолот е Бог Отецот, а не Христос, што јасно произлегува од целиот опис во 4. и 5. поглавје на книгата Откровение. Христос се појавува подоцна во нарацијата, како Јагне што беше заклано.

„Погледав, и ете, сред престолот и четирите животни и сред старешините стоеше Јагнето, како заклано… И дојде и ја зеде книгата од десната страна на Оној што седеше на престолот“ (Откровение 5:6,7).

Тоа значи дека 24-те старешини, кои го претставуваат првиот сноп на спасените и со тоа се пример за нас, му се поклонуваат на Бог Отецот и јасно сведочат дека Тој е возвишен и крунисан со слава и чест, затоа што сè создал и сè постои и е создадено според Неговата волја. Истовремено, тие го признаваат Јагнето, му се поклонуваат и сведочат за Неговата достојност.

„И кога ја зеде книгата, четирите животни и дваесет и четирите Старешини паднаа пред Јагнето, држејќи секој од нив харфа и златни чаши, полни со темјан, кои се молитвите на светиите; и пееја нова песна, велејќи: ‘Достоен си да ја земеш книгата и да ги скршиш нејзините печати, зашто Ти беше заклан и со Својата крв нè откупи за Бога од секое колено, јазик, народ и племе,и нè направи пред нашиот Бог цареви и свештеници, и ќе царуваме на земјата’“ (Откровение 5:8-10).

Погледнете ја оваа слика, опишана во книгата Откровение: кога 24-те старешини му се поклонуваат на Бог Отецот и зборуваат за Неговото достоинство да прими обожавање, тие сведочат дека Тој е Создателот, основната причина за сите создадени нешта. А кога му се поклонуваат на Јагнето, зборуваат за Неговото достоинство врз основа на Неговата незаменлива улога во откупувањето на грешниците.

БОЖЈИОТ ГЛАСНИК ЗА ОБОЖАВАЊЕТО НА ИСУС ХРИСТОС

Дозволете ми да ве потсетам на два цитата од Духот на пророштвото, кои зборуваат за обожавањето на Христос, на истото духовно ниво на кое зборува и книгата Откровение.

„Укажувањето чест на Христа како на херој, исполнето со восхит, благодарност и љубов; просветлувачката и животворната моќ на молитвата; откупувачката енергија родена од увереноста дека ти е простено; наоѓањето пријател во Христа; помошта на Духот; пријателството со другите верници и личната побожност што поттикнува и зајакнува; внатрешното збогатување и исцелување од учеството во заедничкото богослужение; надворешната мобилизација која нè повикува на активна служба на Бога и на ближните – сето тоа придонесува за духовното обновување кое Христос им го дарува на немирните души и срца“

(Пасторска служба, 23. погл.).

„Од истата причина, Тој го сокрил точниот ден на Христовото раѓање – за тој ден да не ја добие честа што треба да му се даде на Христа како Спасител на светот; како на Оној што треба да се прими, да се верува, да се потпира, Кој може да ги спаси сите што доаѓаат кај Него. Душата треба да го обожава Исуса само како Син на бесконечниот Бог“

(Адвентен дом, 477.3).
БИБЛИСКИ ТЕКСТОВИ КОИ ЈА ПОЈАСНУВААТ ВИСТИНАТА ЗА СОЗДАТЕЛОТ

Тоа значи дека ние не го омаловажуваме Христос кога Му се поклонуваме како Откупител на светот, напротив, Библијата и Духот на пророштвото нè поучуваат токму на тоа. Но кога станува збор за обожавање на Создателот, тогаш се мисли на Бог Отецот, основната причина за целото постоење. Затоа, внимателно погледнете ги повторно овие текстови, кои припаѓаат на групата појаснувачки текстови и ја прават сликата на Светото писмо целосна и хармонична:

„И да расветлам на сите во што се состои распределбата на тајната, криена од векови во Бога, Кој создаде сè преку Исус Христос“ (Ефесјаните 3:9).

„Бог, Кој во старо време, откако многупати и на многу начини им зборуваше на нашите предци преку пророците, во последниве денови ни зборува преку Синот, Кого Го постави за наследник над сè, преку Кого ги создаде и вековите“ (Евреите 1:1,2).

Забележете дека изразите „Кој создаде сè“ и „создаде“ се однесуваат на Бог Отецот, Кој сè создаде преку Својот Син, Исус Христос. Тоа значи дека, иако Синот учествувал во делото на создавањето, Тој не е Авторот на создавањето, туку извршител на волјата на Отецот. Бог Отецот е Оној од Кого сè потекнува, примарната причина и вистинскиот Автор на целото создавање.

ДЕТАЛИ ЗА СОЗДАВАЊЕТО НА ЗЕМЈАТА ВО КНИГАТА ИЗРЕКИ

Во книгата Изреки се користи прекрасен алегориски јазик преку кој ни се откриваат детали за создавањето на земјата, од Бог Отецот, преку Неговиот Син:

„Господ ме имаше за почеток на Својот пат, пред сите Свои творби, ме имаше уште од вечноста, во почетокот, пред да ја создаде Земјата. Јас сум се родила, кога уште немало бездни, кога уште не постоеле извори, изобилни со вода. Јас сум се родила пред да бидат втемелени горите, пред ридовите, кога Господ уште не беше ја создал Земјата, ни полињата, ниту првите прашинки на вселената. Кога Тој го оформуваше небото, јас бев со Него, кога го поставуваше хоризонтот над бездната, кога ги утврдуваше облаците во висините, кога ги зацврстуваше изворите на бездната, кога ги поставуваше границите на морето, за да не ги преминуваат водите неговите брегови, кога ги полнеше основите на Земјата, – јас бев кај Него кога создаваше, и се радував секој ден, веселејќи се пред лицето Негово за сето време“ (Изреки 8:22-30).

За Христос, на алегоричен јазик се вели дека бил уметник заедно со Бог Отецот. Замислете уметници кои цртаат портрети, пејзажи или мртва природа – колку нивниот цртеж е посличен на вистинската природа, толку повеќе се ценат како мајстори на својот занает. Така и Христос, при создавањето на целата вселена и нашата Земја, совршено ги остварил намерите на Својот Отец – вистинскиот Создател на сè што постои.

КОЈА БИЛА УЛОГАТА НА ИСУС ХРИСТОС ВО СОЗДАВАЊЕТО НА ЗЕМЈАТА?

Еве цитати од Духот на пророштвото:

„Бог му рекол на сатаната дека ќе ги открие Своите скриени намери само на Својот сакан Син“ 

(Историја на спасението, стр. 18).

„Отецот се посоветувал со Синот во врска со непосредното спроведување на Неговата намера да создаде човек кој ќе живее на земјата“ 

(Историја на спасението, стр. 19).

Гледате дека идејата, замислата и намерата на Бога, Отецот на Исус, стануваат дизајн според кој Исус, како уметник, го создаде овој свет. Целиот дизајн на вселената и на самото постоење бил замислен од Бога, Отецот на Исус, што го потврдува самата Библија, која повторно и повторно зборува за Него како за Создателот на сè:

„Тој ја создаде земјата со силата Своја, ја утврди вселената со мудроста Своја и со разумот Свој ги распростре небесата“ (Еремија 10:12).

Значи, замислата за сè што е создадено му припаѓа на Бог Отецот, а Синот Божји, откако беше назначен од Отецот во тие планови, започна да ги реализира и да ги спроведува во стварноста:

„И да расветлам на сите во што се состои распределбата на тајната, криена од векови во Бога, Кој создаде сè преку Исус Христос“ (Ефесјаните 3:9).

„Бог, Кој во старо време, откако многупати и на многу начини им зборуваше на нашите предци преку пророците, во последниве денови ни зборува преку Синот, Кого Го постави за наследник над сè, преку Кого ги создаде и вековите“ (Евреите 1:1,2).

НА КОГО МУ ЗАПОВЕДАЛ БОГ КОГА ЈА СОЗДАВАЛ ЗЕМЈАТА?


„Прочитајте го внимателно следниот цитат од Духот на пророштвото, од прекрасната книга Здравје и среќа. Ви советувам сите да ја прочитате, особено од 35-то поглавје па до крај. Поглавјето 35 е насловено „Вистинското знаење за Бога“. Нигде на друго место нема да најдете толку јасно и возвишено зборување за Единиот Бог — Отецот — и Неговиот Единороден Син, Исус Христос. Таму, за создавањето на сите нешта е напишано вака:

„При создавањето на Земјата, Бог не зависел од претходно постоечка материја. ‘Зашто Тој рече и тие настанаа; Тој заповеда и се создадоа’ (Псалм 33:9). Сите нешта, материјални и духовни, се појавувале по заповед на Господ Јехова со Неговиот глас и биле создадени според Негова замисла. Небесата и сето нивно мноштво, Земјата и сè што е на неа, настанале од здивот на Неговата уста“ 

(Здравје и среќа, 414).

Слушајте ги клучните зборови: Бог Отецот ја изговорил заповедта, и сè се создало. Кому Му заповедал? На материја без душа? Но тогаш, таа сè уште не постоела. Се разбира, врз основа на претходните библиски текстови кои велат дека Бог создаде сè преку Христос, лесно можете да разберете дека Бог му ја дал заповедта на Христос, Својот Единороден Син, роден од Него.

На крајот на краиштата, Самиот Христос, наречен во Изреки 8. поглавје „Мудрост Божја“, во тоа време го рекол ова:

„Кога Тој го оформуваше небото, јас бев со Него… јас бев кај Него кога создаваше“ (Изреки 8:27,30).

САМО СОЗДАТЕЛОТ МОЖЕ ДА МУ ДАДЕ ИМЕ НА ОНА ШТО ГО СОЗДАЛ

Се разбира, насловот на делото не го дава изведувачот, туку авторот: композиторот. Овој чин ја истакнува важноста на авторот над изведувачот и ја потврдува неговата надмоќ преку авторските права:

„Кренете ги очите свои кон висините небесни и погледнете, кој ги создал? Кој го пресметал бројот на војската нивна? Тој сите нив ги нарекува по име: поради големата моќ и големата сила во Него ништо не недостига“ (Исаија 40:26).

„Бог светлината ја нарече ден, а темнината ја нарече ноќ“ (Создавање 1:5).

„И сводот Бог го нарече небо“ (Создавање 1:8)

„Копното Бог го нарече земја,  а собраните води ги нарече – мориња“ (Создавање 1:10).

Бог сè создал преку Својот Син, и на сè што било создадено им ги дал имињата, како Сопственик, како Создател и како Господар на сè. 

САМО БОГ ПОСЕДУВА НЕПОЗАЈМЕН ЖИВОТ ВО СЕБЕ

Ќе ви го свртам вниманието на уште една важна точка во процесот на создавањето на човекот. Светото писмо вели:

„Потоа Бог рече: ‘Да создадеме човек според Нашиот образ’“ (Создавање 1:26).

Еве како овој момент е осветлен преку Духот на пророштвото:

„Потоа Бог му рекол на Својот Син: ‘Да создадеме човек според Нашиот образ’“ 

(Историја на спасението, поглавје 2).

„Самиот Бог, лично земал учество при создавањето на човекот“ 

(Здравје и среќа, 415).

Овие цитати ни откриваат дека Отецот и Синот заедно учествувале во создавањето на човекот. Во овој заеднички креативен чин се појавува еден интересен, вреден за внимание детал:

„Самиот Бог, лично земал учество при создавањето на човекот. Кога Бог го создал човекот според Својот образ, човечката форма била совршена во сè, но немала живот. Тогаш Бог, личност, која постои сама по себе, вдахнал во таа форма животен здив и човекот станал живо, интелигентно суштество“ 

(Здравје и среќа, 415).

Бог Отецот, Кој постои Сам по Себе и има живот во Себе, вдахнал живот од Својот живот во Адам. Тој е вистинскиот Создател на сè, бидејќи само Тој поседува непозајмен живот во Себе:

„Кој е единствен бесмртен и живее во непристапна светлина, Кого никој од луѓето не Го видел, ниту може да Го види. Нему нека Му е чест и сила во сите векови. Амин“ (1 Тимотеј 6:16).

Зборовите: „Кого никој од луѓето не Го видел, ниту може да Го види“ јасно нè водат кон заклучокот дека се однесуваат на Бог Отецот. А Христос, во врска со ова, рекол: 

„Зашто, како што Отецот има живот во Себе, така Му даде (му дарувал, му отстапил, дозволил) и на Синот да има живот во Себе“ (Јован 5:26).

ДАЛИ ХРИСТОС ИМАЛ ЖИВОТ ВО СЕБЕ?

Мнозина се обидуваат да ги поврзат овие зборови со Христовиот земен живот, тврдејќи дека Бог Отецот му дал на Исус „живот во Себе“ откако станал човек. Но ако Христос отсекогаш имал живот во Себе, тогаш – кој и како би можел да Му го одземе? И зошто? Дали за да може да стане човек? Според оваа теорија, Нему, како човек, повторно му била дадена способноста да има живот во Себе. Но ако тоа е така – зошто Му било одземено, ако повторно требало да Му се врати по Неговото воплотување?

Клучното прашање е следново: ако Исус, како човек, имал живот во Себе за време на Својот земен живот, дали тогаш навистина станал целосно како нас, како Син Човечки? На крајот на краиштата, ние имаме живот што е позајмен од Бога, и токму затоа можеме да умреме?

„А бидејќи децата се учесници во телото и крвта, така и Тој зеде еднакво учество во тоа, та преку смртта да го победи оној што ја има власта над смртта, односно ѓаволот“ (Евреите 2:14).

„Затоа Тој мораше во сè да личи на браќата, па да биде милостив и верен првосвештеник пред Бога, за да ги очисти гревовите на народот“ (Евреите 2:17).

Христос навистина стана целосно човек, и токму затоа беше способен да умре. Зашто Оној што има живот во Себе, живот што не произлегува од никого и не зависи од ништо, не може да биде победен од смртта. Но Христос умре. И тоа е непобитен факт.

ЗДИВОТ НА ЖИВОТОТ ДОАЃА ОД БОГА

Здивот на животот за сите созданија потекнува од Бог Отецот:

„Бог, Кој го создаде светов и сè, што е во него; Тој, Кој е Господ на небото и на земјата, не живее во ракотворени храмови, ниту, пак, прима служба од човечки раце како да има потреба од нешто, но Сам на сите им дава живот, здив и сè“ (Дела 17:24,25).

А за Христа, во својата беседа апостол Павле во 31. стих вели:

„Зашто определи ден кога праведно ќе му суди на светот преку одредениот од Него Човек, откако ги увери сите со Неговото воскресение од мртвите“ (Дела 17:31).

Тоа што Бог Отецот го воскреснал Христа од мртвите, исто така јасно сведочи дека здивот на животот е во Бога Отецот, што е потврдено од целото Писмо.

„Го одвратиш ли лицето Свое – се збунуваат, им го одземеш ли духот нивен – умираат и во земјата своја се враќаат. Го праќаш ли духот Свој – се создаваат; Ти го обновуваш лицето на земјата“ (Псалм 103:29,30).

„Додека уште здивот мој е во мене и духот Божји во ноздрите мои“ (Јов 27:3).

„Ако Тој го свртеше срцето Свое кон Себе и го земеше при Себе нејзиниот дух и нејзиното дишење; за миг ќе загинеше секоја плот и човекот ќе се вратеше во правот“ (Јов 34:14,15).

Сега не е тешко да се разбере зошто, за време на создавањето на Земјата и сè што е на неа, Божјиот Дух лебдел над водата, според планот на Бог Отецот, додека Христос ја реализираше таа работа:

„Земјата беше неоформена и пуста; имаше темнина над бездната и Божјиот Дух лебдеше над водата“ (Создавање 1:2).

Сè што Христос создал според волјата на Бог Отецот, Бог Отецот го оживеал со Својот здив на животот, со Својот Дух. 

КАКО ЕЛЕНА ВАЈТ ГО РАСВЕТЛУВА ОВА ПРАШАЊЕ?

За ова сведочи и Духот на пророштвото, даден на остатокот од Божјата црква:

„Нашиот небесен Отец е извор на животот, на мудроста и радоста“ 

(Патот кон Христа, 9).

„Земјата не дава родни плодови од година во година со својата сопствена сила, ниту го продолжува своето постојано вртење околу сонцето. Раката на Вечниот постојано работи и управува со оваа планета. Постојаното делување на Божјата сила, ја одржува оваа планета во својата ротација. Бог го овозможува изгрејсонцето на небесата. Тој ги отвора прозорците на небото и дава дожд… Неговата сила прави растенијата да растат, да се појави секое ливче, да расцвета секој цвет, да се развие секој плод“ 

(Здравје и среќа, 416).

„Ние живееме, се движиме и постоиме во Бога. Срцето што отчукува, пулсот што бие, секој нерв и мускул во живиот организам се одржува во ред и активност, со силата на секогаш присутниот Бог“ 

(Здравје и среќа, 417).
КОЈ ГО ОПИШУВА БОГ ОТЕЦОТ ВО КНИГАТА ОТКРОВЕНИЕ?

Разбирајќи го сето ова, невозможно е да не ги разбереме во вистинска светлина овие едноставни и недвосмислени зборови од Светото писмо:

„Дваесет и четирите старешини паѓаа пред Седнатиот на престолот, Му се поклонуваа на Живиот во сите векови и ги полагаа своите венци пред престолот, велејќи: ‘Достоен си, Господи, да ја примиш славата, честа и силата, зашто Ти си создал сè, и според Твојата волја постои сè и е создадено’“ (Откровение 4:10,11).

Забележете како Бог Отецот е опишан во овие стихови: како Оној што живее низ сите векови, како Оној што сè создал преку Христа според Својата волја, и како Оној според чии волја и намери постои сè што е создадено

СПОРЕД АПОСТОЛ ПАВЛЕ, КОЈ Е ИСУС ХРИСТОС, А КОЈ Е БОГ ОТЕЦОТ?

И така, сфаќајќи дека планот за сè што е создадено му припаѓа на Бог Отецот, и дека сите живи суштества живеат, се движат и постојат благодарение на животот што произлегува од Него, благодарение на Неговиот здив, ни стануваат појасни зборовите на апостол Павле за Бог Отецот и Неговата поврзаност со Своите созданија:

„Зашто, сè е од Него, според Него и за Него. Нему слава во вечни векови. Амин“ (Римјаните 11:36).

А на друго место, апостол Павле пишува за Отецот и Синот, јасно разграничавајќи го она што се однесува на Отецот од она што се однесува на Синот:

„Сепак, ние имаме само еден Бог Отец, од Кого е сè, и ние сме во Него, и еден Господ Исус Христос, преку Кого е сè и ние сме преку Него“ (1 Коринтјаните 8:6).

Апостол Павле пишува за Бог Отецот како за Оној од Кого е сè, односно, како за примарната причина за постоењето на сè што е создадено. А за Христос пишува како за Оној преку Кого е сè, односно, како за орудие во рацете на Бог Отецот, преку Кого сè е создадено и откупено. Ова е предвечниот план на Бог Отецот: да создаде сè преку Христа и да го откупи сè преку Христа:

„Нека биде благословен Бог и Отецот на нашиот Господ Исус Христос, Кој нè благослови со секаков духовен благослов од небесата во Христос, така што и нè избра преку Него, уште пред светот да биде создаден, за да бидеме свети и непорочни пред Него во љубовта,предопределувајќи нè за посинување за Себе преку Исус Христос, зашто тоа Му беше по волја, за да биде фалена славата на Неговата благодат, со која нè дарува преку Својот Возљубен Син, во Кого имаме откуп преку Неговата крв, простување на гревовите по богатството на Неговата благодат. Таа благодат Тој ни ја даде изобилно заедно со сета мудрост и разум, откако ни ја откри тајната на Својата волја според Своето благоволение што го беше положил во Себе од пораново уредувањето и исполнувањето на времињата, за да соедини сè небесно и земно под една глава – во Христос. Преку Него ние бевме избрани за наследници, однапред определени според одлуката на Оној Кој врши сè според волјата Своја“ (Ефесјаните 1:3-11).

ИСУС ХРИСТОС ЈА ПРЕПОЗНАЛ ВЕЛИЧИНАТА НА СВОЈОТ ОТЕЦ

А создавањето на Земјата и целата вселена, како и делото на откупувањето, не претставуваат ништо друго освен спроведување на планот на великиот Бог, Отецот на Исус Христос, со Чија величина никој не може да се спореди:

„Нема сличен на Тебе, Господи! Ти си велик и името Твое е велико и моќно“ (Еремија 10:6).

„Спомнете си за она што било порано, од крајот на векот; земете го тоа при срце, зашто Јас сум Бог и нема друг Бог и нема подобен на Мене“ (Исаија 46:9).

Оваа неспоредлива величина на Бог Отецот ја препознал и Самиот Син Божји, кога рекол:

„Но ако Ме љубевте Мене, ќе се зарадувавте што реков: одам кај Мојот Отец, зашто Мојот Отец е поголем од Мене“ (Јован 14:28).

 И покрај тоа што Христос е возвишен од Бог Отецот на положба еднаква со Него, Самиот Христос признава дека Бог Отецот не е само Негов Отец, туку и Негов Бог:

„И рече Исус: ‘Не допирај се до Мене, зашто уште не сум се вратил кај Мојот Отец; туку отиди кај браќата Мои и кажи им: се враќам кај Својот Отец и вашиот Отец, кај Својот Бог и кај вашиот Бог’“ (Јован 20:17).

„Биди буден и утврдувај ги оние што се на умирање; бидејќи делата твои не ги најдов совршени пред Мојот Бог“ (Откровение 3:2).

„Оној кој победува, ќе го направам столб во храмот на Мојот Бог, и нема веќе да излезе надвор; и ќе го напишам на него името на Мојот Бог и името на градот на Мојот Бог, на новиот Ерусалим, кој слегува од небото од Мојот Бог, и Моето ново име“ (Откровение 3:12).

Освен тоа, Светото писмо ни открива дека Христос ќе сведочи за надмоќта на Бог Отецот над Себе пред целата вселена, по завршувањето на големата борба.

„А потоа ќе биде крајот, кога ќе Му го предаде на Бога и Отецот царството, односно кога ќе уништи секое началство, секоја власт и сила. Бидејќи Тој треба да царува ‘додека не ги стави под нозете Свои сите непријатели.’ А како последен непријател ќе биде уништена смртта, зашто ‘сите ги покори под нозете Негови’; а кога се вели: ‘Сè Му е Нему покорено’, очевидно е дека се изоставува Оној, Кој Му потчини сè. Кога, пак, ќе Му биде потчинето сè, тогаш и Самиот Син ќе Му се потчини на Оној, Кој Му потчини сè, за да биде Бог сè во сè“ (1 Коринтјаните 15:24-28).

КАКО ИСУС ХРИСТОС ЈА СФАТИЛ УЛОГАТА НА СОЗДАТЕЛОТ?

Во книгата Откровение, само Небесниот Отец се нарекува Бог. Пораката на Првиот ангел повикува на страхопочит кон Бога и на поклонување пред Него, препознавајќи Го како Создател. Затоа, оние што ја почитуваат Првата ангелска порака денес Му се поклонуваат на Бог Отецот како на Создател на сè, а на Христос како на Откупител, и никако поинаку. Така постапувале и пионерите на адвентното движење, движење повикано од Бога да ја проповеда последната порака на еден свет што пропаѓа.

КАКО АПОСТОЛИТЕ ЈА РАЗБРАЛЕ ВИСТИНАТА ЗА СОЗДАТЕЛОТ?

Како што веќе забележавме, оваа вистина јасно ја разбрале апостолите, кои лично Го познавале Христа и биле поучени од Неговата уста за правилното разбирање на Светото писмо:

„А овие, штом ги ислушаа, еднодушно го подигнаа гласот кон Бога и рекоа: ‘Господаре, Ти Кој си го создал небото и земјата, и морето и сè што се наоѓа во нив;  и Кој преку Светиот Дух со устата на нашиот татко Давид, Својот слуга, си рекол: Зошто беснеат народите и луѓето намислуваат празни работи? Се дигнаа царевите земни и кнезовите се собраа заедно против Господ и против Неговиот Помазаник. И навистина, се здружија во тој град Ирод и Понтиј Пилат заедно со незнабошците и со народот израелски против Твојот Свет Син Исус, Кого си Го помазал Ти, за да го направат она што однапред го беше определила раката Твоја и волјата Твоја – да се збидне. И сега, Господи, погледај на нивните заплашувања и дај им на слугите Свои наполно слободно да го проповедаат Твоето слово, полагајќи ја раката Своја за исцеление, и да се случуваат чудесни знаци во името на Твојот Свет Син Исус.’ И откако се помолија, се затресе местото каде што беа собрани, и сите се исполнија со Дух Свети и слободно го проповедаа словото Божјо“ (Дела 4:24-31).

Дури и просветлени од Христос во правилното разбирање на Светото писмо, на кого се молат апостолите? На Бог Отецот. А како Му се обраќаат? Како на Оној што го создал небото и земјата, морето и сè што е во нив.

СЛЕДЕЈЌИ ГО ПРИМЕРОТ НА АПОСТОЛ ПАВЛЕ, ДА МУ СЕ ПОКЛОНИМЕ НА ВИСТИНСКИОТ СОЗДАТЕЛ, БОГ ОТЕЦОТ

Оваа вистина, дека Создателот на целата вселена е Бог Отецот, апостолите ѝ ја пренеле и на незнабошците.

„Бог, Кој го создаде светов и сè, што е во него; Тој, Кој е Господ на небото и на земјата, не живее во ракотворени храмови, ниту, пак, прима служба од човечки раце како да има потреба од нешто, но Сам на сите им дава живот, здив и сè. Од една крв го создаде сиот род човечки за да живее по целото лице на земјата, откако утврди предопределени времиња и граници на нивните живеалишта, за да Го бараат Господа, та да би можеле некако да Го насетат и најдат, иако Тој не е далеку од секого меѓу нас: зашто ние преку Него живееме, се движиме и постоиме, како што рекле и некои од вашите стихотворци: Негов род сме. И така, бидејќи род Божји сме, не треба да мислиме дека Божеството прилега на злато, или сребро, или камена творба што излегла од човечки ум и измислица. Бог, пак, не осврнувајќи се на времињата на незнаење, сега редум им заповеда на сите луѓе да се покаат, зашто определи ден кога праведно ќе му суди на светот преку одредениот од Него Човек, откако ги увери сите со Неговото воскресение од мртвите“ (Дела 17:24-31).

Мислам дека не ви е тешко да разберете дека, кога апостол Павле зборува за Создателот на сè, благодарение на Кого сè живее и постои, тој зборува за Бог Отецот. Затоа, следејќи го примерот на апостол Павле и одговарајќи на повикот од Првата ангелска порака до човештвото, треба да Му се поклониме на вистинскиот Создател, Бог Отецот, и да го направиме тоа еднаш засекогаш во нашиот живот:

„Затоа ги преклонувам колената свои пред Отецот на нашиот Господ Исус Христос, од Кого се именува секој род на небесата и на земјата“ (Ефесјаните 3:14,15).

„Дојдете да Му пееме на Господ и да воскликнеме кон Карпата на нашето спасение! Да побрзаме пред лицето Негово со славословие, и со псалми да Му воскликнеме, зашто Бог е велик Господ и Цар голем над сите богови. Зашто во Неговите раце се сите земни длабочини, а горските височини се исто така Негови. Бидејќи Негово е морето, и Тој го создаде, а рацете Негови го создадоа и копното. Дојдете да Му се поклониме и да паднеме ничкум, да клекнеме пред лицето на Господ, нашиот Творец“ (Псалм 94:1-6).

 

Сподели го ова:

Поврзани статии

Напишете коментар