Негативни влијанија врз умот

Ум, карактер и личност

Негативни влијанија врз умот

Сподели го ова:

Отстранете ги сите приговори. – Ние треба да ги отстраниме од своите мисли сите обвинувања и приговори. Да не се задржуваме да ја гледаме секоја мана која може да се види… За правилно да се потпреме на Бога, мораме да гледаме на големите драгоцености  на чистотата, славата, силата, љубезноста, приврзаноста, љубовта, кои Бог ни ги дарува. На тој начин нашите умови се фиксираат на овие работи од вечен интерес, така што немаме желба да наоѓаме недостатоци кај другите.—Manuscript 153, 1907. (HC 232.) {2УКЛ 789.1}

Ние сме склони да го паметиме само негативното. – Мораме да се научиме да создаваме најдобро можни поставки за сомнителното однесување на другите… Ако секогаш се сомневаме во злото, ние сме во опасност за создавање на она во што си дозволуваме себеси да се сомневаме… Ние не можеме да поминеме, а понекогаш да не ни бидат повредени чувствата и да ни се искуша природата, но како христијани мораме да бидеме толку трпеливи, понизни и скромни колку што сакаме да бидат другите. {2УКЛ 789.2}

О, колку илјади добри и љубезни дела кои ги примаме… исчезнуваат од умот како роса пред сонце, додека замислената или вистинска неправда остава впечаток кој подоцна не е возможно да се избрише! Најдобар пример кој може да се даде на другите е  самите да бидеме исправни и тогаш да се препуштиме себеси и својата репутација на Бога, не покажувајки преголема грижа да го исправиме секој погрешен впечаток и да го претставиме својот случај во поволна светлина.—Letter 25, 1870. (HC 237.) {2УКЛ 789.3}

Обличјето што го проучуваме ги менува нашите животи. – Сѐ што предизвикува да ја видиме слабоста на човештвото е во Господовата намера да ни помогне да гледаме на Него и во никој случај да немаме доверба во човек или да ја ставаме својата поддршка на тело… Ние се менуваме во обличје на она со што се занимаваме. Затоа многу е важно да се отворат срцата за работи кои се вистински, љубезни и добри!—Letter 63, 1893. (HC 248.) {2УКЛ 790.1}

Имајте ја на ум човечката слабост. – Во однесувањето со своите ближни мораме да земеме во обѕир дека имаат страсти слични на нашите, дека чувствуваат исти слабости и поднесуваат исти искушенија. Тие, како и ние, имаат борба со животот ако сакаат да ја сочуваат својата чесност… Вистинската христијанска учтивост ја соединува и усовршува правдата и учтивоста, а милоста и љубовта ја пополнуваат празнината, давајќи најфини примеси и најблагодатен шарм на карактерот.—Letter 25, 1870. (HC 236.) {2УКЛ 790.2}

Не подигајте бариери. – Господ сака Неговиот народ да следи поинакви методи од осудување на грешното, дури и ако таа пресуда е праведна. Тој сака да правиме нешто повеќе од упатување обвинувања на нашите непријатели кои само ќе ги одделат од вистината. Делото кое Христос дошол да го изврши на овој свет не е  подигање на бариери и постојано наметнување на факти на луѓето дека грешат. Оној кој очекува да ги просветли измамените луѓе мора да им пријде поблиску и да работи за нив со љубов. Тој мора да стане центар на свето влијание.—Gospel Workers, 373 (1915). {2УКЛ 790.3}

Да се надмине чувствителноста. – Многумина имаат жива, непосветена чувствителност која постојано ги држи на внимателност за некој збор, поглед или постапка кои можат да ги протолкуваат како недостаток на почит и ценење. Сето ова мора да се победи. Секој треба да истапува во Божји страв, давајќи сѐ од себе и не вознемирувајќи се со пофалби или навредувајќи се на укор, ревно служејќи Му на Бога и учејќи се најповолно да се протолкува она што кај другите му изгледа непримерно.—Manuscript 24, 1887. (HC 240.) {2УКЛ 790.4}

Не ловете повреди. – Да им се суди на своите браќа, да се дозволи да се негуваат чувства против нив, иако мислиме дека не постапиле како што треба кон нас, нема да донесе благослов на нашите срца и воопшто нема да го реши случајот. Не се осудувам да им дозволам на чувствата да пловат по каналот за ловење на сите мои повреди, изнесувајќи ги постојано, и да престојуваат во атмосфера на недоверба, непријателство и раздор.—Letter 74, 1888. (HC 239.) {2УКЛ 791.1}

Губење на интегритетот на совеста. – Кога ќе го изгубите интегритетот на совеста, вашата душа станува бојно поле за сатаната, имате доволно сомнежи и стравови кои можат да ви ги парализираат вашите сили и да ве однесат во обесхрабрување.—Letter 14, 1885. (HC 94.) {2УКЛ 791.2}

Посебно дело на сатаната во предизвикување на раздор. –  Занемарувањето на негување на нежниот обѕир и меѓусебната трпеливост предизвикало раздор, недоверба, приговарање и општо одвојување. Бог… нѐ повикува да го отстраниме овој голем грев и да настојуваме да ја исполниме Христовата молитва Неговите ученици да бидат едно, како што Тој е едно со Таткото… Посебно дело на сатаната е да предизвика раздор… за да го лиши светот од најмоќното сведоштво кое христијаните можат да го дадат  дека Бог го испратил Својот Син да ги доведе во хармонија незаузданите, горделивите, завидливите, љубоморните и фанатични умови.—Letter 25, 1870. (HC 237.) {2УКЛ 791.3}

Негативните емоционални сили го нарушуваат целото битие. – Зависта и љубомората се болести кои ги нарушуваат сите човечки способности. Тие потекнуваат од сатаната во рајот… Оние кои го слушаат неговиот глас (на сатаната) ги навредуваат другите, погрешно ги претставуваат и ги искривуваат фактите за се истакнат себеси. Но ништо нечисто нема да отиде на небото, и доколку оние кои го негуваат тој дух не се променат, никогаш нема да стигнат таму, затоа што би ги критикувале и ангелите. Би ја посакувале круната на другите. Тие не би знаеле за што да зборуваат ако не би ги изнесувале недостатоците и грешките на другите.—The Review and Herald, September 14, 1897. (HC 234.) {2УКЛ 792.1}

Несветата природа ги доведува во  опасност умот и животот на евангелистот. – Твоето манифестирање на несветата природа, дури и на собирите на Божјиот народ, ги доведува во опасност твојот ум и живот. Запрашајте се: Ми се исплаќа ли да продолжам да одам по овој пат, во раздор и кавги?—Letter 21, 1901. {2УКЛ 792.2}

Кога ќе се изгуби Божјата сила. – Мажите и жените се откупени многу скапо, и тоа по каква цена! Дури по цена на животот на Божјиот син. Колку е страшно за нив кога се ставаат во положба каде што нивните физички, ментални и морални вредности се расипуваат, каде што ја губат својата сила и чистота. Таквите мажи и жени не можат да Му понудат на Бога прифатлива жртва. {2УКЛ 792.3}

Преку изопачен апетит и страсти човекот ја изгубил Божјата сила и станал оружје на неправедноста. Целото битие боледува  телото, душата и духот. Но, обезбеден е лек за посветување на човештвото. Несветиот ум и тело можат да се очистат. Остварена е чудесна подготовка да примиме простување и спасение.—Letter 139, 1898. {2УКЛ 792.4}

Оној кој се држи до едноставност во сите свои навики, ограничувајќи го апетитот и контролирајќи ги страстите, може да ги сочува своите ментални моќи силни, активни и крепки, брзи да воочат сѐ што бара размислување или акција, остри да направат разлика помеѓу светото и несветото и подготвени да се вклучат во секој потфат на Божја слава и за добро на човештвото.—The Signs of the Times, September 29, 1881. (Sons and Daughters of God, 86.) {2УКЛ 792.5}

На оние кои паѓаат им недостига здрав ментален став. – Оние кои паѓаат во сатанските стапици, сѐ уште не дошле до здрав ментален став. Тие се измамени, самоуверени, самозадоволни. О, со колкава жалост Господ ги гледа и ги слуша нивните зборови полни со горделивост и суета. Тие се надуени од гордост. Непријателот гледа со изненадување колку лесно упаднале во стапица.—Letter 126, 1906. {2УКЛ 793.1}

Претераната доверба  стапица за непријателот. – Колку е залудна човечката помош кога сатанската сила се манифестира над човечкото суштество кое станало премногу самовозвишено и кое не знае дека соучествува во сатанската наука. Во својата самодоверба тој оди право во непријателската стапица и бива фатен. Тој не ги слушал дадените предупредувања и е фатен како плен на сатаната. Ако одел понизно со Бога, тој би дошол до местото кое Бог го обезбедил за него. Така, во времето на опасност тој би бил безбеден, затоа што Бог за него би подигнал знаме наспроти непријателот.—Letter 126, 1906. {2УКЛ 793.2}

Срцето е природно изопачено. – Ние мора да запомниме дека нашите срца се природно изопачени, и дека сами по себе не можеме да следиме исправен правец. Само со Божјата благодат, здружена со најсериозен напор од наша страна, можеме да извојуваме победа.—The Review and Herald, January 4, 1881. (HC 111.) {2УКЛ 793.3}

Лошите навики го спречуваат развојот. – Секоја навика или пракса која ја слабее нервната и мозочната моќ или физичката сила онемозможува манифестирање на следната благодат која доаѓа по умереноста  трпеливоста.—Manuscript 13, 1884. (HC 69.) {2УКЛ 793.4}

Мрзливи, недисциплинирани умови. – Бог не сака да бидеме задоволни со мрзливи, недисциплинирани умови, глупави мисли и губење на помнење.—Counsels to Parents, Teachers, and Students, 506 (1913). {2УКЛ 794.1}

Проаѓање низ животот спротивно од светот. – Повеќето од овие недисциплинирани одат низ животот спротивно од светот, правејќи пропуст онаму каде што би требало да успеат. Тие негуваат мислење дека светот е непријателски расположен кон нив затоа што не им ласка и не го одобрува умот, и тие се одмаздуваат заземајќи непријателски став кон светот и омаловажувајќи го. Понекогаш околностите ги обврзуваат да покажуваат понизност која не ја чувствуваат; но тоа не прилагодува на природната благодет, и нивниот вистински карактер сигурно ќе се покаже порано или подоцна.—4. Сведоштво за црквата, 202 (1876). {2УКЛ 794.2}

Преиспитајте ја секоја навика и обичај. – Мажите и жените треба да се учат внимателно да ја преиспитаат секоја навика и обичај и еднаш да го отфрлат сето она што создава нездрава состојба на телото и така фрла мрачна сенка на умот.—The Review and Herald, November 12, 1901. (Welfare Ministry, 127, 128.) {2УКЛ 794.3}

Што да се прави со сомнежот. – Дури и христијаните со големо искуство честопати биле напаѓани со најстрашни сомнежи и колебања… Вие не смеете да мислите дека поради овие искушенија вашиот случај е безнадежен… Надевајте се во Бога, верувајте во Него и почивајте во Неговите ветувања.—Letter 82, 1889 (HC 86.) {2УКЛ 794.4}

Кога сатаната доаѓа со своите сомнежи и неверија, затворете ја вратата на своето срце. Затворете ги очите да не се занимавате со неговата пеколна сенка. Подигнете ги таму каде што можете да го гледате она што е вечно и ќе имате сила во секој момент. Искушувањето на вашата вера е подрагоцено и од злато… Тоа ве прави витез кој треба да ја води Господовата битка… {2УКЛ 794.5}

Не дозволувајте никаков сомнеж да влезе во вашиот ум. Не угодувајте му на ѓаволот зборувајќи за страшните бремиња што ги носите. Секој пат кога го правите тоа, сатаната се смее што неговата душа може да ве контролира и што сте го изгубиле од вид Исуса Христа  Својот Откупител.—Manuscript 17, 1894. (HC 86.) {2УКЛ 794.6}

Повторувањето ја слабее моќта на отпорот. –  Ниту еден човек не може дури ниту еднаш да ги посвети своите од Бога дадени моќи за службата на световноста или горделивоста, а да не се најде на непријателско тло… Секое повторување на гревот ја слабее неговата моќ на отпор, ги заслепува неговите очи, и го задушува осведочувањето.—The Review and Herald, June 20, 1882. (HC 160.) {2УКЛ 795.1}

Охрабрување на потиштените. – Во работата за жртвите на лоши навики, наместо да им укажуваме на очајот и пропаста кои надоаѓаат, да им го свртиме погледот кон Исуса. Да ги насочиме кон небесната слава. Тоа ќе направи повеќе за спасение на телото и душата од сите ужаси на гробот кои се предочуваат на беспомошните и безнадежни луѓе.—Здравје и среќа, 62, 63 (1905). {2УКЛ 795.2}

Безвредни работи кои го трошат времето. – Ние мораме да се одделиме од илјада предмети кои предизвикуваат внимание. Постојат работи кои одземаат време и побудуваат љубопитност, но не донесуваат ништо. Често се придава најголем интерес и се подарува сесрдно внимание и енергија сразмерно на безначајните работи. {2УКЛ 795.3}

Прифаќањето на нови теории не донесува во себе нов живот на душата. Дури и запознавањето со фактите и теориите кои се сами по себе важни е од мала вредност доколку практично не се спроведат. Ние треба да чувствуваме одговорност да ѝ го даваме на својата душа она што ќе го храни и стимулира духовниот живот.—Здравје и среќа, 456 (1905). {2УКЛ 795.4}

Живот со намера. – Ние треба да живееме за идниот свет. Колку е бедно да се живее случаен, бесцелен живот. Потребна ни е цел во животот  да имаме за што да живееме. Бог нека ни помогне на сите да бидеме самопожртвувани, со помалку грижи за себе, да заборавиме на себе и на своите себични интереси и да правиме само добро, не за слава која очекуваме дека овде ќе ја примиме затоа што тоа е цел на нашиот живот кој одговара на целта на нашето постоење. Нека нашите секојдневни молитви се издигнуваат кон Бога за да нѐ ослободат од себичноста.—Letter 17, 1872. (HC 242.) {2УКЛ 795.5}

Сподели го ова:

Поврзани статии