Ум, карактер и личност

Одлучноста и волјата

Сподели го ова:

Владејачка сила во  природата на човекот. – Волјата е владејачка сила во природата на човекот, доведувајќи ги сите останати способности под свое влијание. Волјата не е вкус или склоност, туку моќ на одлучување, која работи во синовите човечки за послушност или непослушност кон Бога.—5. Сведоштво за црквата, 513 (1889). {2УКЛ 685.1}

Сѐ зависи од нејзината правилна акција. – Личноста која е во искушение мора да ја разбере вистинската сила на волјата. Тоа е владејачка сила во човековата природа  сила на одлучност и избор. Сѐ зависи од правилната акција на волјата. Желбата за добрина и чистота е правилна, колку до неа стои; но ако сопреме тука, таа нема да служи за ништо. Мнозина ќе отидат во пропаст додека се надеваат и сакаат да ги надвладеат своите лоши особини. Тие не ја предаваат својата волја на Бога. Тие не одбираат да му служат.—Здравје и среќа, 176 (1905). {2УКЛ 685.2}

Извор на сите акции. – Вашата волја е  извор на сите ваши акции. Оваа волја, која обликува толку важен фактор во карактерот на човекот, при падот во гревот е предадена во контрола на сатаната; и тој отсекогаш работел во човекот да сака и прави тоа што му се допаѓа, но на конечна пропаст и беда на самиот човек. {2УКЛ 685.3}

Но бесконечната Божја жртва во давањето на Исуса, Неговиот возљубен Син, да стане жртва за гревот, му овозможува да рече, без кршење на ниту едно начело на Своето владарство: „Предајте се себеси на Мене; предадете Ми ја својата волја; земете ја од контролата на сатаната, и Јас ќе ја присвојам; тогаш ќе можам да работам во вас да сакате и правите како што Мене ми е угодно”. Кога тој ви дава Христов ум, вашата волја станува како Неговата волја, и вашиот карактер се преобразува да биде налик на Христовиот карактер. —5. Сведоштво за црквата, 515 (1889). {2УКЛ 686.1}

Човечката волја е агресивна. – Човечката волја е агресивна и постојано настојува сѐ да подреди на своите намери. Ако се стави на страна на Бога и правдата, плодови на Духот ќе се појават во животот; а Бог наменил слава, чест и мир на секој човек кој прави добро.—The Review and Herald, August 25, 1896. (HC 153.) {2УКЛ 686.2}

Неможноста лежи во сопствената волја. – Целиот наш живот е Божји и мора да се искористи на Негова слава. Неговата благодат ќе ја посвети и унапреди секоја способност. Никој нека не рече: Не можам да ги излечам своите карактерни мани; зошто ако дојдете до оваа одлука, видливо е дека ќе пропуштите да го добиете вечниот живот. Неможноста лежи во вашата сопствена волја. Ако не сакате, тогаш не можете да победите. Вистинската потешкотија произлегува од расипаноста на непосветеното срце, и неволноста за потчинување на Божјата контрола.—The Youth’s Instructor, January 28, 1897. {2УКЛ 686.3}

Голем смирувач за нервите. – Умот и нервите стекнуваат своја обоеност и сила преку користењето на волјата. Моќта на волјата во многу случаи ќе се покаже како силен смирувач за нервите.—1. Сведоштво за црквата, 387 (1863). {2УКЛ 686.4}

Сатаната ја користи волјата. – Кога на сатаната ќе му се допушти да ја обликува волјата, тој ја користи за остварување на своите цели… Тој ги побудува лошите особини, будејќи несвети страсти и амбиции. Тој вели: „Сета оваа моќ, овие почести и богатство и грешни задоволства, ќе ти ги дадам на тебе“; но неговите услови се да се предаде честитоста, и отапи совеста. На тој начин тој ги деградира човечките способности и ги воведува во ропство на гревот.—The Review and Herald, August 25, 1896. (HC 153.) {2УКЛ 686.5}

Искушенијата ја оптоваруваат моќта на волјата до крајност. – Како Божји деца имаме привилегија цврсто да се држиме за повикот на својата вера без колебање. Понекогаш господарската сила на искушенијата изгледа како до крајност да ја оптоварува нашата моќ на волјата, и практикувањето на верата изгледа спротивно на сите докази на чувства или емоции, но нашата волја мора да се држи на Божја страна. Ние мораме да веруваме дека Исус Христос е вечна сила и ефикасност… Час по час мораме победоносно да ја чуваме својата положба во Бога, и да бидеме силни во Неговата сила. —Letter 42, 1890. (HC 124.) {2УКЛ 687.1}

Воспитувањето на децата не е како на немите животни. – Воспитувањето на децата во домот или во школото на треба да биде како обука на немите животни, зошто децата имаат интелигентна волја која треба да се насочува да ги контролира сите нивни способности. На немите животни потребна им е обука зошто тие немаат разум и интелект. Но човечкиот ум мора да се учи на самоконтрола. Тој мора да се воспитува да управува со човечкото битие, додека животните ги контролира господарот и научени се нему да му се покоруваат. Господарот е ум, суд и волја за своето животно.—3. Сведоштво за црквата,  132 (1872). {2УКЛ 687.2}

Волјата треба да се насочува, не да се крши. – Детето може да се воспитува, како животните така што ќе нема сопствена волја. Дури и неговата индивидуалност може да се потопи во индивидуалноста на оној кој ја надгледува неговата обука; неговата волја, во сите навики и цели, се подредува на волјата на учителот. Децата кои така се воспитани ќе бидат лишени од моралната енергија и индивидуалната одговорност. Тие не се учени да делуваат разумно и по начела, нивната волја ја контролирал не кој друг, и умот не бил поттикнат да се шири и јакнее. Тие не се насочени и дисциплинирани земајќи ја во предвид нивната посебна конструкција и способноста на умот да ја покаже својата најсилна моќ кога е потребно.{2УКЛ 687.3}

Учителите не треба овде да застанат туку посебно внимание треба да подарат на негување на послабите способности за да може секоја моќ да се стави во употреба и пренесе од еден степен на сила на друг, за да може умот да достигне соодветна големина.—3. Сведоштво за црквата,  132 (1872). {2УКЛ 688.1}

Да се сочува сета сила на волјата. – Постапката на „кршење на волјата“, е спротивна на Христовите начела. Детската волја мора да се насочува и води. Сочувајте ја сета сила на волјата, зошто му е потребна на човечкото битие; но насочувајте ја како што треба. Постапувајте мудро и нежно со неа, како со посветено богатство. Не кршете ја волјата на делови туку со помош направила и вистински пример обликувајте ја и моделирајте додека детето не влезе во годините на одговорност.—Counsels to Parents, Teachers, and Students, 116 (1913). {2УКЛ 688.2}

Учителот не смее да биде диктатор. – Оние кои се себични, зловолни, со диктаторски дух, прости и груби, кои не се однесуваат внимателно кон чувствата на другите, никогаш не смеат да се вработат како учители. Тие би имале погубно влијание над своите ученици, обликувајќи ги по својот карактер и на тој начин овековечувајќи го злото. Личностите со ваков карактер ќе вложат напори да ја скршат детската волја, ако е непослушна; но Христос не одобрил таков начин на постапување со оние кои грешат. Преку небесната мудрост, низ скромноста и благоста на срцето, учителите можат да ја насочуваат волјата и водат на патот на послушноста; но никој нека не се залажува дека љубовта на учениците може да ја стекне со закани. Ние мораме да работиме како што Христос работел.—Testimonies on Sabbath-School Work, 80, 81 (1900). (Counsels on Sabbath School Work, 174, 175.) {2УКЛ 688.3}

Поделената волја е стапица. – Секоја млада личност треба да негува одлучност. Поделената состојба на волјата е стапица, и ќе предизвика пропаст на многу млади. Бидете цврсти, или куќата, односно карактерот, ќе биде препуштен на изградба на песоклив темел. Постојат некои кои ја имаат таа несреќа секогаш да бидат на погрешна страна, додека Господ сака да се верни луѓе кои можат да го разликуваат доброто од злото.—Manuscript 121, 1898. {2УКЛ 688.4}

Два елементи на карактер. –  Силата на карактерот се состои од две работи  моќта на волјата и моќта на самоконтрола. Мнозина млади ја заменуваат силната, неконтролирана страст засилен карактер, но вистина е дека оној кој се раководи со страстите е слаб човек. Вистинската големина и благородноста на човекот се мери по моќта на чувствата кои тој може да ги потчини, а не по моќта на чувствата кои него го потчинуваат. Најсилен човек е оној кој, додека е чувствителен на злоставување, сепак ќе ги заузда страстите и ќе им прости на своите непријатели. Таквите луѓе се вистински херои.—4. Сведоштво за црквата, 656 (1881). {2УКЛ 689.1}

Волјата соединета со божествената сила. – Вие можете да станете одговорни и влијателни луѓе ако силата на волјата, ја соедините со божествената моќ и срдечно се зафатите со работа. Вежбајте ја менталната моќ и во никој случај не ја занемарувајте физичката. Не дозволувајте вашата интелектуална мрзливост да го затвори вашиот пат кон поголемо спознавање. Научете да размислувате додека проучувате за да можат вашите умови да се шират, јакнеат и развиваат. Никогаш не размислувајте дека доволно сте научиле и дека сега можете да ги олабавите своите напори. Култивираниот ум е мерило за човекот. Вашето образование треба да продолжи во текот на животот; секој ден треба да учите, и стекнатото знаење практично да го применувате.—4. Сведоштво за црквата, 561 (1881). {2УКЛ 689.2}

Правилното увежбување на волјата пружа отпор на болеста. – Покажано ми е дека оние кои очевидно се слаби и кои секогаш се жалат не се толку лоши како што си замислуваат за себеси. Некои од нив имаат силна волја, која, ако се користи во правилна насока, ќе биде моќно средство за контролирање на мислите пружајќи на тој начин отпор на болеста. Но најчест случај е волјата да се вежба во погрешна насока и тврдоглаво да се одбива да се потчини на разумот. Таа волја ја прифаќа инвалидноста како готова работа и не се осврнува на судот на другите.—2. Сведоштво за црквата, 524 (1870). {2УКЛ 689.3}

Фактор во справување со болеста. – Моќта на волјата не се вреднува како што би требало. Допуштете и на волјата да се разбуди и правилно да се насочи, и таа ќе даде енергија на целото битие и ќе биде чудесна помош во одржување на здравјето. Таа исто така е сила во постапувањето со болестите… {2УКЛ 690.1}

Со употребата на волјата ставајќи се во правилен однос кон животот, пациентите можат многу да придонесат во своето закрепнување соработувајќи на тој начин со напорите на лекарот. Постојат илјадници кои можат да го повратат здравјето ако сакаат. Господ не сака да бидат болни. Тој сака да им биде добро и да се среќни, и тие треба да ги средат своите умови како што треба. {2УКЛ 690.2}

Честопати инвалидите може да ја одбегнат болеста ако не се предадат на слабостите и не ја прифатат состојбата на неактивност. Издигајќи се над своите болки и маки, нека се вклучат во корисна работа пригодна на нивната сила. Со таква вработеност и слободна употреба на воздух и сончева светлина, исцрпените инвалиди можат да ја повратат силата и здравјето. —Здравје и среќа, 246 (1905). {2УКЛ 690.3}

Ветено подобрување на здравјето. – Лошите навики и обичаи на луѓето им донесуваат болести од секој вид. Разумот нека се осведочи со воспитување во грешноста, злоупотребата и во понижување на моќта која Бог ја дал. Умот нека се опамети и волјата стави на Господовата страна, и ќе се случи чудесно напредување во физичкото здравје. {2УКЛ 690.4}

Но ова никогаш не може да се постигне само со човечка сила. Со енергични напори преку Христовата благодат да се остават лошите навики и друштво и да се држи умереноста во сите нешта, мора да се придодаде постојаното осведочување дека покајанието и простувањето мораат да се бараат од Бога преку Христовата помирителна жртва. Ова мора да се внесе во секојдневното искуство; мора да постои строго внимание на неуморно молење за Христос да ја доведе секоја мисла во покорност; Неговата обновувачка сила мора да ѝ се даде на душата, за како одговорни суштества да можеме да ги понудиме своите тела на Бога во жива жртва, на светот и Нему прифатлива, која е наша разумна служба.—Medical Missionary, November-December, 1892. (Counsels on Health, 504, 504.) {2УКЛ 690.5}

Наркотиците и волјата. – Постојат некои кои користат наркотици, и така поттикнуваат лоши навики кои здобиваат надмоќност над волјата, мислите и целиот човек.—Letter 14, 1885. {2УКЛ 691.1}

Поучување на моќта на волјата. – Моќта на волјата и важноста на самоконтролата, како за зачувување така и за обновување на здравјето, штетните, па дури и разорните последици на гневот, незадоволството, себичноста и порочноста и од друга страна, чудесната животодавна моќ која се наоѓа во доброто расположение, несебичноста, благодарноста, треба исто така да се покажат.—Воспитување, 197 (1903). {2УКЛ 691.2}

Светиот Дух не го зазема местото на волјата. – Божјиот Дух нема намера да го извршува нашиот дел, во сакање или делување. Ова е задача на човечките орудија во соработка со божествените средства. Штом почнеме со копнежот својата волја да ја прилагодиме со Божјата волја, Христовата благодат е тука да соработува со човечките орудија; но таа нема да биде заменик за извршување на задачи независно од нашата одлучност да делуваме. Поради тоа обилноста на светлина и купишта на докази не е тоа што ја преобратува душата; тоа е само човечкото орудие кое ја прифаќа светлината, ги буди потенцијалите на волјата, разбирајќи и признавајќи го тоа за кое знае дека е  праведност и вистина, соработувајќи на тој начин со небесните пратеници наименувани од Бога во спасување на душите.—Letter 135, 1898. {2УКЛ 691.3}

Сигурна само кога е соединета со Божјата волја. – Човечката волја е сигурна само кога е соединета со Божјата волја.—Letter 22, 1896. (HC 104.) {2УКЛ 692.1}

Човечката волја мора да се измеша со божествената волја. – Во овој судир на праведноста против неправедноста можеме да бидеме успешни само со помош на Бога. Нашата ограничена волја мора да се потчини на волјата на Бесконечниот; човечкото мора да се соедини со божественото. Ова ќе ни го доведе Светиот Дух на помош, а секоја победа ќе биде поттик на обновувањето на Божјата купена сопственост, на обнова на Неговиот лик во душата.—The Review and Herald, August 25, 1896. (HC 153.) {2УКЛ 692.2}

Обратувањето не создава нови способности. – Божјиот Дух не создава нови способности во обратениот човек туку работи на одлучна промена во примена на овие способности. Кога умот, срцето и душата се менуваат, на човекот не му се дава нова совест, туку неговата волја се подредува на обновената совест, совест чии заспани чувства се будат со работа на Светиот Дух.—Letter 44, 1899. (HC 104.) {2УКЛ 692.3}

Сатаната владее со волјата која не е под Божја контрола. – Христос објавил: „Оти слегов од небото не да ја извршувам Мојата волја, туку волјата на Отецот, Кој Ме прати“ (Јован 6:38). Неговата волја активно се покажувала во спасување на човечките души. Неговите слуги добро би направиле кога би се запрашале: „Каква волја јас култивирам? Ги задоволувам ли сопствените желби, се зацврстувам ли во себичноста и своеглавоста?“ Ако ова го правиме, во голема опасност сме, зошто сатаната секогаш ќе владее со волјата која не е под контрола на Божјиот Дух. Кога ќе ја ставиме својата волја во заедница со Божјата волја, светата послушност која се покажала во Христовиот живот ќе се види и во нашите животи.—Manuscript 48, 1899. (HC 107.) {2УКЛ 692.4}

Волјата мора да се насочи од чистата светост. – Внатрешниот мир и совеста која е ослободена од непријателство кон Бога ќе оживее и ќе го освежи разумот како роса на нежен цвет. Тогаш волјата правилно се насочува и контролира и таа е поодлучна, а сепак ослободена од расипаноста.—2. Сведоштво за црквата, 327 (1869). {2УКЛ 693.1}

Волјата го одредува животот или смртта. – Единствено вечноста може да ја открие славната судбина која човекот, обновен по Божјото обличје, може да ја постигне. За да го стигнеме овој голем идеал, тоа што предизвикува сопнување на душата мора да се жртвува. Преку волјата гревот ја задржува власта над нас. Покорувањето на волјата е претставено како вадење на око или сечење на рака. Честопати ни изгледа дека покорувањето на Божјата волја значи постојано одење низ животот како осакатен или лепрозен… {2УКЛ 693.2}

Бог е избор на животот, а ние можеме да имаме живот само кога сме во заедница со Него… Ако се држите на своето јас, одбивајќи да ја предадете својата волја на Бога, вие ја одбирате смртта… {2УКЛ 693.3}

Потребна е жртва да се предадете на Бога; но тоа е жртвување на пониското за повозвишеното, земното за духовното, пропадливото за вечното. Бог не замислил нашата волја да се уништи, зошто само низ неа можеме да постигнеме она што Тој сака. Нашата волја мора да му се предаде Нему за да можеме повторно да ја примиме, очистена и префинета, и така поврзана во сочувство со Божеството за Тој да може да ја излее низ нас плимата на Својата љубов и сила.—Мисли од гората на блаженството, 61, 62 (1896). {2УКЛ 693.4}

Да се разбере вистинската сила на волјата (совет на еден нестабилен младич). – Ти ќе бидеш во постојана опасност сѐ додека не ја видиш вистинската сила на волјата. Ќе веруваш во сѐ и ќе ветуваш, но твојата вера и твоите ветувања нема да имаат никаква вредност сѐ додека со својата волја не застанеш на страната на верата и делата. Ако се бориш во борбата на верата со сета сила на твојата волја, ќе победиш. Не смееш да се потпираш на твоите чувства, впечатоци и сфаќања, затоа што тие не се сигурни, посебно покрај твоите изопачени идеи.—5. Сведоштво за црквата, 513 (1889). {2УКЛ 693.5}

Вие можете да ја контролирате својата волја. – Но не треба да очајувате… Ваше е да ја предадете својата волја на волјата на Исуса Христа и додека тоа го правите Бог ќе делува во вас да сакате и правите како што Нему му е угодно. Тогаш целата ваша природа ќе дојде под контрола на Христовиот Дух, а ќе му бидат потчинети дури и вашите мисли. {2УКЛ 694.1}

Вие не можете да ги контролирате вашите побуди, своите емоции, како што можеби сакате; но можете да ја контролирате вашата волја, и да извршите темелна промена во вашиот живот. Со предавањето на својата волја на Христа, вашиот живот ќе биде сокриен со Христа во Бога и поврзан со сила која е над сите царства и власти. Ќе имате сила од Бога која постојано ќе ве држи во Неговата сила; и нова светлина, светлината на живата вера, ќе ви биде можна. Но вашата волја мора да соработува со Божјата волја.—5. Сведоштво за црквата, 513, 514 (1889). {2УКЛ 694.2}

Врска која спојува со божествената енергија. – Ние сме помошници на Бога. Тоа самиот Господ го уредил. Таа соработка на човечката волја и напори со божествената енергија е врска која ги спојува луѓето меѓусебно и со Бога. Апостолот вели: „Ние сме Му соработници на Бога, а вие сте Божја нива, Божја зграда“ (1. Коринтјаните 3:9). Човекот треба да работи со способностите кои Бог му ги дал. „Со страв и трепет градете го вашето спасение, оти Бог е Оној Кој во вас прави да сакате и да дејствувате според Неговата добра волја“ (Филипјаните 2:12, 13).—Manuscript 113, 1898. {2УКЛ 694.3}

Кога волјата е ставена на Господовата страна, Светиот Дух ја презема и ја соединува со божествената волја.—Letter 44, 1899. {2УКЛ 694.4}

Сподели го ова:

Поврзани статии

  • Христос се бави со умовите

    Ум, карактер и личностХристос се бави со умовите← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →Христовото учење треба да ни биде водич. – Христовото учење, како и Неговото сочувство, го опфатиле светот. Никогаш во животот не може да настапи околност, криза во човечкото искуство, за која Тој однапред не нѐ подготвил во Своето учење и за која Неговите…

  • Здрава нормалност

    Ум, карактер и личностЗдрава нормалност← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →Извор на вистинската среќа. – Постојат личности со болна мечта, за кои религијата е тиранин што владее со нив како со железна палка. Таквите постојано се жалат на својата изопаченост и воздивнуваат над оние нешта кои тие претпоставуваат дека се зли. Во нивните срца не пребива…

  • Проблемите на младите

    Ум, карактер и личностПроблемите на младите← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →Младите се приемчиви и полни со надеж. – Младите се приемчиви, свежи, огнени и полни со надеж. Кога еднаш ќе го почувствуваат благословот на самопожртвуваноста, нема да бидат задоволни доколку постојано не учат од Големиот Учител. Господ ќе го отвори патот пред оние кои ќе…

  • Болка

    Ум, карактер и личностБолка← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →Бог не предизвикува болка. – Покажете дека Бог не е оној кој предизвикува болка и страдање, туку човекот низ сопственото незнаење и грев ја навлекол ваквата ситуација на себе.—6. Сведоштво за црквата, 280 (1900). {2УКЛ 510.1} Гревот ја причинил болката. – Постојаниот човеков престап во текот на шест…

  • Критика

    Ум, карактер и личностКритика← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →Последици на критиката. – Нашите тела се изградуваат од она што го јадеме и пиеме, а карактерот на нашето духовно искуство зависи од тоа со што нашите умови се хранат и што примаат. Со постојано занимавање со грешките и маните на другите, мнозина стануваат религиозни диспептичари. {2УКЛ…

  • Совеста

    Ум, карактер и личностСовеста← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →Воздигнете ја совеста до нејзиното вистинско место на авторитет. – Бог на луѓето им дава повеќе од обичен животински живот. Тој „толку го возљуби светот што го даде Синот Свој единороден, та секој кој ќе поверува во Него да не загине туку да има живот вечен”. Тој…