Ум, карактер и личност

Вера

Сподели го ова:

Дефиниција за вера. – Верата, спасоносната вера треба да се поучува. Дефиницијата за оваа вера во Исуса Христа може да се опише во неколку зборови: тоа е  чин на душата со која целиот човек се предава под надзор и контрола на Исус Христос. Тој пребива во Христос, и Христос пребива во душата преку вера како врховен. Верникот ги предава својата душа и тело на Бога и со сигурност може да каже: Христос е во состојба да го сочува тоа што му го доверив тој ден. Сите кои сакаат да го прават ова ќе бидат спасени за вечен живот. Ќе постои сигурност дека душата е исчистена во Христовата крв и облечена во Неговата праведност и драгоцена во Христовите очи. Нашите мисли и надежи се во второто доаѓање на нашиот Господ. Тоа еден кога Судијата на целата земја ќе ја награди довербата на Својот народ.—Manuscript 6, 1889. {2УКЛ 531.1}

Други дефиниции. – Преку вера ние примаме Божја благодат, но верата не е наш Спасител. Таа ништо не заработува. Тоа е раката со која се потпираме на Христа и ги присвојуваме Неговите заслуги.—Копнежот на вековите, 175 (1898). {2УКЛ 531.2}

Верата е доверба во Бога  верување дека Тој нѐ сака и знае што е најдобро за наше добро. Така, наместо нашиот сопствен таа нѐ наведува да го одбереме Неговиот пат. Наместо нашето незнаење, таа ја прифаќа Неговата мудрост; наместо нашите слабости, Неговата сила; наместо нашата грешност, Неговата праведност. Нашите животи, ние самите, се веќе Негови; верата ја признава Неговата сопственост и го прифаќа благословот од тоа. Вистината, праведноста, чистотата се истакнати како тајни на животниот успех. Верата е  таа која нѐ прави сопственици на овие принципи.—Воспитување, 253 (1903). {2УКЛ 531.3}

Едноставна во дејствувањето. – Верата е едноставна во своето дејствување и моќна по резултатите. На многумина кои исповедаат дека се христијани, кои имаат знаење од Светата Реч и веруваат во Нејзината вистина, им недостасува детска доверба која е неопходна во Исусовата религија. Тие не посегнуваат со тој својствен допир кој донесува благодет на исцелување на душата.—Redemption: The Miracles of Christ 3:97 (1874). (The S.D.A. Bible Commentary 6:1074.) {2УКЛ 532.1}

Понизноста не е вера.  – Понизноста, кротоста и покорноста не се вера; но се последици или плод на верата.—5. Сведоштво за црквата, 438 (1885). {2УКЛ 532.2}

Верата дава самодоверба. – Овие работи (извештај за Павловата доверба во Бога) не се напишани само да ги читаме и да им се восхитуваме; туку за истата вера која работела во Божјите слуги од дамнина и која можела да дејствува и во нас. На ништо помалку впечатлив начин од оној што дејствувал тогаш, Тој ќе работи и сега, секаде каде што постојат верни срца кои ќе бидат канали на Неговата сила. {2УКЛ 532.3}

Нека оние кои немаат доверба во себе, чиј недостаток на самодоверба ги наведува да одбегнуваат грижи и одговорности, бидат поучени да се потпираат на Бога. Така мнозина од оние кои инаку би биле само бројка во светот, можеби само беспомошно бреме, ќе бидат во состојба да кажат заедно со апостолот Павле: „Сѐ можам преку Христа кој ми дава сила“ (Филипјаните 4:13).—Воспитување, 256 (1903). {2УКЛ 532.4}

Верата е потребна на секој чекор. – Верата е исто толку потребна во малите како и во големите работи во животот. Во сите ваши секојдневни интереси и работи поддржувачката Божја сила станува реалност за нас низ присуство на верата.—Воспитување, 255 (1903). {2УКЛ 532.5}

Поучувајте вера. – Треба јасно да се објасни како се практикува верата. За секое Божјо ветување постојат услови. Ако сакаме да ја исполнуваме Неговата волја, сета Негова сила е наша. Кој и да е дар што Тој го ветува, се наоѓа во самото ветување. „Семето е Зборот Божји“ (Лука 8:11). Како што е сигурно дека дабот е во желадот, така е сигурно и дека Божјиот дар е во неговото ветување. Ако го примиме ветувањето, го имаме и дарот.—Воспитување, 253 (1903). {2УКЛ 533.1}

Верата има драгоцени поуки за децата. – Верата овозможува скапоцени поуки за детето кое бргу се лути на повреда. Диспозицијата да му се спротивстави на злото или да се одмазди за неправдата често е предизвикана од длабокото чувство на праведност и активен, енергичен дух. Поучете го таквото дете дека Бог е вечен чувар на правдата. Тој нежно се грижи за созданијата кои толку многу ги љубел што го дал Својот Најмил Возљубен да ги спаси. Тој ќе се пресмета со секој злосторник.—Воспитување, 256, 257 (1903). {2УКЛ 533.2}

Умот треба да се воспитува да практикува вера. – Верата работи низ љубовта и ја чисти душата од секоја себичност. Така душата се усовршува во љубовта. И наоѓајќи благодат и милост преку Христовата драгоцена крв, како можеме да не сме нежни и милостиви? „Преку благодатта сте спасени низ вера“ (Ефесјаните 5:8). Умот треба да се воспита да ја практикува верата, а не да негува сомнеж и љубомора. Ние сме и премногу склони да ги гледаме препреките како неможности. {2УКЛ 533.3}

Да се има вера во Божјите ветувања, да се оди напред во вера, да се истрае без разлика на условите, е  поука која тешко се учи. Сепак позитивна неопходност е секое Божјо дете да ја научи оваа поука. Божјата благодат преку Христа треба секогаш да се негува; бидејќи таа ни е дадена како единствен начин да се доближиме до Бога. Верата во Божјите зборови, кои ги изговорил Христос обвиен во столбот од облаци, би ги оспособила децата Израелови да остават запис со сосема поинаков карактер. Нивниот недостаток на вера во Бога им дал многу променлива историја.—Manuscript 43, 1898. {2УКЛ 533.4}

Вера и вообразеност. – Некои исповедаа дека имаат голема вера во Бога, посебни дарови, и посебни одговори на своите молитви, иако недостасуваше доказ за тоа. Тие ја заменија вообразеноста за верата. Молитвата со вера никогаш не е напразна; но да се полага право дека одговорот секогаш ќе дојде на одреден начин и за одредената работа која ја очекуваме претставува вообразеност.—1. Сведоштво за црквата, 231 (1861). {2УКЛ 534.1}

Вообразеноста е фалсификат на сатаната. – Верата во никоја смисла не е соединета со вообразеноста. Само оној што има вистинска вера е заштитен од вообразеноста, бидејќи таа вообразеност е сатански фалсификат за верата. Верата полага право на Божјите ветувања и донесува плод во послушноста. Вообразеноста исто така полага право на тие ветувања, но ги користи како што ги користел сатаната за да го оправда престапот. {2УКЛ 534.2}

Верата требаше да ги наведе нашите прародители да имаат доверба во Божјата љубов и да ги слушаат Неговите заповеди. Вообразеноста ги навела да го прекршат Неговиот закон, верувајќи дека Неговата голема љубов ќе ги спаси од последиците на нивниот грев. Не е верата таа што полага право на наклонетоста на небото без усогласување со условите под кои се дава милоста. Вистинската вера има свој темел во ветувањето и во сѐ она што ни го даваат Писмата.—Копнежот на вековите, 126 (1898). {2УКЛ 534.3}

Негувајте вера. – Оние кои зборуваат за верата и истата ја негуваат ќе имаат вера; но оние кои негуваат и изразуваат сомнежи, ќе имаат сомнежи.—5. Сведоштво за црквата, 302 (1885). {2УКЛ 534.4}

Не мислете дека затоа што сте направиле грешки морате секогаш да бидете под осуда бидејќи тоа не е неопходно. Не дозволувајте вистината да ја изгуби вредноста во вашиот ум затоа што тие што ја искажуваат не живеат доследен живот. Негувајте ја верата во вистината на третата ангелска вест. Ако не негувате вера, нејзината важност постепено ќе го губи своето место во вашиот ум и срце. Ќе имате искуство како она на лудите девици, кои не обезбедиле масло за своите ламби, и нивната светлина изгаснала. Верата мора да се негува. Ако стане слаба, таа е како болна билка која треба да се стави на сончева светлина, внимателно да се по лева и негува.—Letter 97, 1895. {2УКЛ 534.5}

Верата се воздигнува над темнината. – Кога облаците ќе дојдат помеѓу вашата душа и Бога, кога сѐ околу вас е мрачно и одбојно, кога непријателот стои подготвен да ја одвои душата од лојалноста кон Бога и вистината, и кога заблудата изгледа како прифатлива и привлечна, тогаш е време за молитва и практикување (покажување) на вера во Бога… Со негување на вера, душата се оспособува да се воздигне над самата себе и да ја пробие пеколната сенка која непријателот ја фрла по патеката на секоја душа која се бори за бесмртна круна.—Letter 30, 1896. (HC 126.) {2УКЛ 535.1}

Верата почива на докази. – Господовиот збор, кој се искажува преку Неговите слуги, многумина го примаат со прашања и страв. Многумина ја одложуваат послушноста на предупредувањата и опомените чекајќи додека секоја сенка на неизвесност не се отстрани од нивните умови. Неверието кое бара совршено знаење никогаш нема да се потчини на доказот кој на Бога му е угодно да го даде. Бог бара од Својот народ вера која почива на докази, не на совршено знаење. Оние Христови следбеници кои ја прифаќаат светлината која Бог им ја праќа, мораат да го слушаат Божјиот глас кој им зборува додека постојат многу други гласови кои викаат против тоа. Потребна е проникливост за да се разликува Божјиот глас.—3. Сведоштво за црквата,  258 (1873). {2УКЛ 535.2}

Ние мораме за себе да знаеме од што се состои христијанството, што е вистина, што е верата која ја примивме, што се библиските правила – правила кои ни се дадени од најголемиот авторитет. Постојат многумина кои веруваат, без причина на која ја темелат својата вера, без доволно докази за прашањата на вистината. Кога ќе се изложи некоја идеја која е во хармонија со нивните однапред создадени мислења, тие сите подготвено ја прифаќаат. Тие не резонираат од причина до последица. Нивната вера нема вистински темел, и во време на неволја тие ќе откријат дека ѕидале врз песок.—Letter 4, 1889. {2УКЛ 535.3}

Верата треба да се изразува. – Кога би дале повеќе изрази на својата вера, кога повеќе би се радувале на благословите кои знаеме дека ги имаме  големата милост, трпеливост и Божја љубов  секојдневно би стекнувале поголема сила. Зар драгоцените зборови кои ги изговорил Христос, Божјиот Кнез, немаат уверување и сила кои треба да имаат големо влијание врз нас, дека нашиот Небесен Татко има повеќе волја да го даде Светиот Дух на оние кои го бараат од Него отколку родителите да им дадат добри дарови на своите деца?—Letter 7, 1892. (Selected Messages 2:243.) {2УКЛ 536.1}

Верата не треба да се меша со чувствата. – Многумина имаат нејасни претстави за тоа што претставува верата, и тие живеат под своите привилегии. Тие ги мешаат чувствата и верата, и постојано се растроени и збунети во умот; бидејќи сатаната ги користи сите можни предности на нивното незнаење и неискуство… {2УКЛ 536.2}

Ние мораме да го прифатиме Христос како свој личен Спасител, или ќе пропаднеме во настојувањето да бидеме победници. Нема да ни одговара да бидеме настрана од Него, да веруваме дека нашиот пријател или сосед можат да го имаат Него за личен Спасител но дека ние не можеме да ја искусиме Неговата љубов која простува. Ние мора да веруваме дека сме избрани од Бога, да биде спасени преку исполување на вера, преку Христовата благодат и делото на Светиот Дух; и ние треба да го фалиме и прославуваме Бога за тоа чудесно манифестирање на Неговата наклонетост која не сме ја заслужиле. {2УКЛ 536.3}

Божјата љубов е таа што ја привлекува душата кон Христа, да биде милозливо примена и претставена пред Таткото. Преку делото на Духот тој божествен однос помеѓу Бога и грешникот се обновува. Таткото вели: „Јас ќе им бидам Бог, и тие ќе бидат Мој народ. Ќе покажам кон нив љубов која простува и ќе им ја подарам Мојата радост. Тие ќе ми бидат посебно богатство, бидејќи овој народ кој го обликував за Себе ќе ја покаже Мојата пофалба”.—Sanitarium Announcement, 2, 1893. (HC 77.) {2УКЛ 536.4}

Верата и чувството се разликуваат. – Чувството и верата се разликуваат едно од друго како исток од запад. Верата не зависи од чувствата. Ние треба секојдневно да се посветуваме на Бога и да веруваме дека Христос ја разбира и ја прифаќа таа жртва, а не да се испитуваме себе да видиме го имаме ли тој степен на чувства за кои мислиме дека треба да одговараат на нашата вера. Зар немаме сигурност дека нашиот Небесен Татко е повеќе волен да го даде Светиот Дух но оние кои бараат од Него во вера отколку родителите добри дарови на своите деца? Ние треба да одиме напред како на секоја молитва која ја праќаме кон Божјиот престол да сме слушнале одговор од Оној чии ветувања никогаш не изостануваат. Дури и да сме притиснати со тага, наша предност е да пееме на Бога во своето срце. Кога ова го правиме, маглата и облаците ќе се разотидат, и ние ќе прејдеме од сенката и мракот во јасната сончева светлина на Неговата присутност.—Manuscript 75, 1893. (HC 120.){2УКЛ 537.1}

Не е работа на нагонот. – Многумина минуваат долги години низ мрак и сомнеж затоа што не се чувствуваат како што сакаат. Но чувството нема ништо со верата. Онаа вера која работи преку љубовта и ја чисти душата не е работа на нагонот. Таа се потпира на Божјите ветувања, цврсто верувајќи дека она што Тој го рекол, Тој е  исто така во состојба да го изврши. Нашите души можат да се обучуваат да веруваат, да бидат поучени да се потпираат на Божјата Реч. Таа Реч објавува дека „праведникот ќе живее преку вера“ (Римјаните 1:17), не преку чувства.—The Youth’s Instructor, July 8, 1897. (HC 119.) {2УКЛ 537.2}

Не се потпирајте на чувствата. – Да го оттргнеме сето она што личи на недоверба или недостаток на вера во Исус. Да отпочнеме едноставен живот на детска доверба, не потпирајќи се на чувствата туку на верата. Не го обесчестувајте Исуса сомневајќи се во Неговите драгоцени ветувања. Тој сака да веруваме во Него со непоколеблива вера.—Letter 49, 1888. (HC 119.) {2УКЛ 537.3}

Дејствувајте одлучно во  верата. – Гледајте на Исуса, упатувајќи тивки молитви во вера, потпирајќи се на Неговата сила, без разлика дали се манифестираат чувства или не. Одете право напред како да секоја молитва е  дојдена до Божјиот престол и одговорена од Оној чии ветувања никогаш не изостануваат. Одете напред, пеејќи му на Бога во своите срца, дури и кога сте притиснати со чувство на тежина и тага. Ви кажувам како некој што знае, светлината ќе дојде, радоста ќе биде наша, а маглата и облаците ќе се разотидат. И ние ќе прејдеме од потиснувач ката сила на сенката и темнината во јасната сончева светлина на Неговата присутност.—Letter 7, 1892. (Selected Messages 2:242, 243.) {2УКЛ 538.1}

Верата е доказ на христијанството. – Кога ќе примиш помош и утеха, пеј песна на благодарност на Бога. Разговарај со Бога. Така ќе станеш Божји пријател. Ќе се потпираш на Него. Ќе стекнеш вера која ќе верува без разлика дали така се чувствуваш или не. Запомни дека чувството не е доказ дека си христијанин. Имплицитната вера во Бога покажува дека си Негово дете. Имај доверба во Бога. Тој никогаш нема да те разочара. Тој вели: „Нема да ве оставам без утеха; ќе дојдам кај вас. Уште малку и светот веќе нема да Ме гледа, вие ќе Ме видите; бидејќи Јас живеам, и вие ќе живеете“ (Јован 14:18, 19). Ние не го гледаме Христос лично. Го гледаме со вера. Нека верата се фати за Неговите ветувања. Така Енох одел со Бога.—Manuscript 27, 1901. {2УКЛ 538.2}

Верата е реалност. –  Мојсеј не само што размислувал за Бога, тој го видел. Бог бил постојана визија пред него. Тој никогаш не го губел од поглед Неговото лице. {2УКЛ 538.3}

За Мојсеј верата не била нагодување; таа била реалност. Тој верувал дека Бог лично го води неговиот живот; и во сите детали Го признавал. За сила да ги поднесе сите искушенија, тој се надевал во Него.—Воспитување, 63 (1903). {2УКЛ 538.4}

Вера во Христос, а не во облеката. – Додека Тој поминувал, таа (немоќната жена) посегнала и одвај успеала да го допре работ на Неговата облека. Тој момент таа знаела дека е исцелена. Нејзината вера била насочена, не на облеката, туку на Оној што ја носел. Во тој еден допир била сконцентрирана верата на нејзиниот живот, и нејзината болка и немоќ за момент исчезнале. Веднаш почувствувала треперење како од електрична енергија која минува низ секое влакно од нејзиното тело. Тогаш ја преплавило чувство на совршено здравје. „Веднаш… почувствувала во своето тело дека оздравела од болеста“ (Марко 5:29). ).—Letter 111, 1904. {2УКЛ 539.1}

Верата не се врзува за предмети. – Во облеката немало никаква исцелителска сила. Верата во Личноста која ја носела таа облека било тоа што ѝ го повратило здравјето.—Manuscript 105, 1901. {2УКЛ 539.2}

Верата прави разлика. – Верата е  медиум преку кој вистината или заблудата наоѓаат живеалиште во умот. Со истиот чин умот ја прифаќа вистината или заблудата, но прави одлучувачка разлика дали веруваме во Божјата Реч или кажувањето на луѓето. Кога Христос се открил на Павле и тој сфатил дека го прогонувал Исус во личностите на Неговите светии, ја прифатил вистината каква што е во Исуса. Преобразувачката сила се манифестирала на умот и карактерот, и тој станал нов човек во Христа Исуса. Тој така ја примал вистината толку целосно, така што ниту земјата, ниту пеколот не можеле да ја разнишаат неговата вера.—The Signs of the Times, June 5, 1893. (Selected Messages 1:346.) {2УКЛ 539.3}

Верата моќен исцелител. – Верата е  посилен освојувач од смртта. Ако болниот може да се наведе да го насочи својот поглед кон Моќниот Исцелувач, ќе видиме прекрасни резултати. Тоа ќе донесе живот на телото и душата.—Здравје и среќа, 62 (1905). {2УКЛ 539.4}

Секојдневно практикување на верата. – Наоѓам дека морам да се борам во добра борба на вера секој ден. Морам да ја практикувам сета своја вера и да не се потпирам на чувства; морам да дејствувам како да знам дека Господ ме слушнал, и ќе ми одговари и ќе ме благослови. Верата не е среќен налет на чувства; таа едноставно го држи Бога за Неговиот збор верувајќи дека Тој ќе ги исполни Своите ветувања затоа што рекол дека ќе ги исполни.—Letter 49, 1888. (HC 119.) {2УКЛ 539.5}

Верата работи. – Кога гледате кон Голгота, тоа не значи да ја смирите својата душа во неизвршувањето на должностите, ниту да се успиете, туку да создадете вера во Исус Христа, вера која ќе работи, чистејќи ја душата од нечистотијата на себичноста. Кога со вера ќе се потпреме на Христос, нашата работа само што е започната. {2УКЛ 540.1}

Секој човек има расипани и грешни навики кои мора да ги надвладее со одлучна борба. Од секоја душа се бара да води војна на верата. Ако некој е Христов следбеник, тој не може остро да постапува, тој не може да биде со тврдо срце, лишен од сочувство. Тој не може да биде груб во зборувањето. Тој не може да биде арогантен, ниту да употребува груби зборови, да критикува, и да осудува.—Manuscript 16, 1890. (The S.D.A. Bible Commentary 6:1111.) {2УКЛ 540.2}

Го обликува животот. – Животот е обликуван од верата. Ако светлината и вистината се во нашиот домен, а ние занемаруваме да ја подобриме привилегијата на слушање и гледање на вистината, ние всушност ги отфрламе; ја одбираме темнината наместо светлината.—Големата борба, 597 (1888). {2УКЛ 540.3}

Верата ветува успех. – Ќе имаме успех ако одиме напред со вера, одлучни разумно да го извршиме Божјото дело. Не смееме да дозволиме да нѐ попречуваат луѓе кои сакаат да стојат на негативната страна, покажувајќи сосема малку вера. Божјото мисионерско дело треба да го извршуваат луѓе со голема вера, и треба цврсто да расне во сила и напредување.—Letter 233, 1904. {2УКЛ 540.4}

Верата ја чисти душата. – Ние мора да имаме вера, чиста вера, која работи преку љубовта и ја чисти душата. Мораме да се учиме да му предаваме сѐ на Господа со едноставност и сериозна вера. Најголемата тежина која мораме да ја носиме во овој живот е своето јас. Доколку не научиме во Христовото училиште да бидеме кротки и понизни, ние ќе испуштиме драгоцени прилики и привилегии да се запознаеме со Исус. Своето јас е најтешката работа со која мораме да управуваме. Во одложувањето на бремињата, да не заборавиме да го положиме своето јас крај Исусовите стапала. {2УКЛ 540.5}

Ставете се себеси во Исусовите раце, Тој да ве обликува и дотерува, како би можеле да бидете направени во садови за чест. Вашите искушенија, вашите идеи, вашите чувства, сето тоа мора да биде положено во подножјето на крстот. Тогаш душата е подготвена да ги слуша зборовите на божествените упатства. Исус ќе ви даде да пиете вода која тече од Божјата река. Под омекнувачкото и потчинувачко влијание на Светиот Дух вашето студенило и рамнодушност ќе ги снема. Христос во вас ќе биде извор на вода која тече во вечен живот.—Letter 57, 1887. {2УКЛ 541.1}

Таа ги отвора тајните на животниот успех. – Вистинската вера, и вистинската молитва, колку се тие јаки! Тие се како две раце преку кои човечкиот молител се зафаќа за силата на Бесконечната љубов. Верата е доверба во Бога  верување дека Тој нѐ сака и знае што е за наше најголемо добро. Така, таа нѐ наведува наместо нашиот да го одбереме Неговиот пат. Наместо нашето незнаење, таа ја прифаќа Неговата мудрост; наместо нашите слабости Неговата сила, наместо нашата грешност, Неговата праведност. Нашите животи, ние самите, веќе сме Негови; верата ја признава Неговата сопственост, и го прифаќа благословот од тоа. Вистината, праведноста, чистотата, се истакнуваат како тајни на животниот успех. Со верата стануваме сопственици на тие атрибути. Секој добар поттик или тежнеење е дар од Бога; верата прима живот од Бога кој единствено може да произведе вистински раст и ефикасност.—Gospel Workers, 259 (1915). {2УКЛ 541.2}

Сподели го ова:

Поврзани статии