Ум, карактер и личност

Прекумерно проучување

Сподели го ова:

Мораме да ја сочуваме мозочната сила. – Верувам, верувам дека Господ ги слуша моите молитви, и тогаш одам да работам да ги одговорам моите молитви, за кои сум сигурна дека се вдахновени од Господа. Ја сум храбра. Да не ја преоптоваруваме силата која Господ ни ја дава. Ние мораме да ја сочуваме својата сила на мозокот. Ако ја злоупотребиме оваа моќ, нема да имаме резерва од која ќе можеме да влечеме во време на потреба.—Letter 150, 1903. {2УКЛ 506.1}

Потребна е мудрост во одбирањето на ментална храна. – Собирање на премногу книги за проучување честопати поставува помеѓу Бога и човекот мноштво знаења кои го слабеат умот и го прават неспособен за асимилација на она што веќе го примил. Умот станува диспептичен. Потребна е  мудрост за човек да може да избере помеѓу овие многубројни автори и зборот на животот, за да може да го јаде телото и да ја пие крвта на Божјиот Син.—6. Сведоштво за црквата, 205 (1902). {2УКЛ 506.2}

Скратување на животот. – Би рекла на оние кои сакат да станат успешни работници во Божјото дело: Ако ставите поголема количина на работа на мозокот, мислејќи дека ќе го загубите тлото под нозете доколку сето време не проучувате, вие треба веднаш да ги промените своите погледи и својот начин на постапување. Доколку во овој поглед не се искаже поголема грижа, ќе бидат многу оние кои прерано ќе отидат во гроб.—Counsels to Parents, Teachers, and Students, 296 (1913). {2УКЛ 506.3}

Претерана концентрација ги троши виталните органи. – Моќта на концентрацијата на умот на еден предмет исклучувајќи ги сите други е во извесна смисла добра; но постојаното исполнување на овие способности ги троши оние органи кои се повикани да ја избришат оваа задача; тоа им донесува преголемо оптоварување, а последицата е пропуст да се постигне најголемо добро. Главниот напор доаѓа на еден дел на органите додека другите лежат успиени. Умот на овој начин не може здраво да работи и како резултат на тоа, животот се скратува.—3. Сведоштво за црквата,  34 (1872). {2УКЛ 507.1}

Преоптоварениот ум ја отвора вратата на искушението. – Учениците кои се целосно посветени на умствената работа прават штета на целата животна машинерија со затворање во училниците. Мозокот се троши и сатаната внесува цела листа на искушенија, привлекувајќи ги да се впуштат во забранети угодувања, да доживеат промени, да дадат одмор на чувствата. Оддавајќи се на овие искушенија, тие прават лоши работи кои штетат на нив самите и ги повредуваат другите. Ова може да се прави само во разонода. Мозокот е активен и тие сакаат да изведуваат некои трикови. Но некој мора да се обврзе да ја надомести штетата која ја направиле под искушение.—Letter 103, 1897. {2УКЛ 507.2}

Претерана работа на умот предизвикува болна фантазија. – Изложени ми беа соодветни методи. Учениците со своите ментални студии нека извршуваат физички и морални активности. Нека пропорционално ја користат животната машинерија. Непрекината работа на мозокот е грешка. Би сакала да можам со зборови да го искажам всушност она што би го објаснило ова прашање. Постојаната работа на мозокот предизвикува болна фантазија. Тоа води во расипништво. Петгодишното образование во овој еден правец нема толкава вредност како сеопфатното едногодишно образование.—Letter 76, 1897. {2УКЛ 507.3}

Прекумерното проучување води до изопаченост. – Одбегнувајте го возбудувањето на мозокот. Прекумерното проучување го стимулира мозокот и го зголемува дотокот на крвта до него. Сигурна последица на ова е изопаченост. Мозокот не може претерано да се возбудува без да предизвикува нечисти мисли и дела. Целиот нервен систем е зафатен и тоа води кон нечистотија. Физичките и менталните моќи се изопачуваат и осквернат е храмот на Светиот Дух. Се пренесуваат лоши навики, и последиците не можат да се проценат. Принудена сум јасно да зборувам за овој предмет.—Letter 145, 1897. {2УКЛ 508.1}

Срцето и главата мораат да имаат одмор (совет на еден преоптоварен проповедник).  – Чувај го каналот слободен и непречен за прилив на Светиот Дух. Што и да се случи, задржи го својот ум на Бога, и немој да се збунуваш на било кој начин. {2УКЛ 508.2}

Додека таа ноќ разговарав со тебе, забележав дека си умствено оптоварен, и ти реков: Фрли ги своите грижи на Господа; бидејќи Тој се грижи за тебе. Положи ги своите бремиња и потешкотии на Носителот на бремето. Христовиот мир во срцето ни е повреден од било што друго… {2УКЛ 508.3}

Те предупредувам да бидеш внимателен. Те повикувам да се ослободиш: да се ослободиш од многу бремиња и тешкотии кои те спречуваат да ја одмориш главата и срцето. Запомни дека постои потреба за покажување на внимание на работи од вечен интерес.—Letter 19, 1904. {2УКЛ 508.4}

Болеста последица на менталното оптоварување. – Оние кои што се скршени од ментална работа треба да се одморат од заморните мисли, но не смеат да се наведат да веруваат дека воопшто е опасно да се користат менталните можности. Многумина се склони да ја сметаат својата состојба полоша од тоа што навистина е. Ваквата состојба на умот е непогодна за оздравување и не треба да се поттикнува. {2УКЛ 508.5}

Проповедници, учители, студенти и други умствени работници често страдаат од болест која е резултат на тешко ментално оптоварување, не олеснато со физички вежби. Она што им е потребно на тие лица е активен живот. Строго умерени навики комбинирани со соодветни вежби, би ја осигуриле менталната и физичката свежина и би дале моќ на истрајност на сите умствени работници.—Здравје и среќа, 238 (1905). {2УКЛ 508.6}

Мора да се зачува рамнотежата помеѓу менталните и физичките можности. – Ние губиме или стекнуваме физичка сила во склад со начинот на кој го третираме телото. Кога најголем дел од времето ќе се посвети на умствена работа, органите на фантазијата ја губат својата свежина и сила, додека физичките органи ја губат својата здрава обоеност. Мозокот патолошки се возбудува од постојана работа, додека мускулатурниот систем слабее од недостаток на вежби. Забележлива е очевидната загуба на сила и зголемување на слабостите, што во догледно време прави тој впечаток да се почувствува врз мозокот. Колку што е  можно, треба да се одржува хармонија помеѓу менталните и физичките сили. Ова е неопходно за здравјето на целиот организам.—Letter 53, 1898. {2УКЛ 509.1}

Сподели го ова:

Поврзани статии