Ум, карактер и личност

Сигурност во домот

Сподели го ова:

Човечката љубов треба да црпи од божествената љубов. –  Брачната заедница може да биде безбедно формирана единствено во Христа. Човечката љубов треба да ги влече своите најблиски врски од божествената. Длабока, искрена и несебична наклонетост може да има само онаму каде што владее Христос.—Здравје и среќа, 358 (1905). {1УКЛ 152.1}

Достигање на Божјиот идеал. – Мажите и жените би можеле да го постигнат Божјиот идеал за нив кога би го земале Христа за помошник. Она што човечката мудрост не може да го направи ќе го постигне Неговата благодат за оние кои Му се предаваат себеси со љубов и доверба. Неговото провидение може да ги обедини срцата во врска која потекнува од небото. Љубовта нема да биде само размена на нежни и ласкави зборови. На небесниот разбој се ткае ткаенина која е далеку пофина и поцврста од сѐ што може да биде исткаено на земните разбои. Резултатот нема да биде неотпорен материјал, туку материјал кој ќе биде траен и ќе ги издржи сите испитувања. Срцата ќе бидат соединети со златните жици на љубовта која трае.—Здравје и среќа, 362 (1905). {1УКЛ 152.2}

Да се одмеруваат сите мислења во планирањето на бракот. –  Оние кои стапуваат во брак треба внимателно да го проценат секое чувство и да го набљудуваат развојот на карактерот на оној со кого мислат да ја обединат својата животна судбина. Секој чекор кон брачната заедница треба да биде обележан со скромност, едноставност, искреност и срдечна цел да се задоволи и прослави Бог. Бракот влијае на натамошниот живот во овој и во светот што ќе дојде. Искрениот христијанин нема да прави планови кои Бог не може да ги одобри.—Здравје и среќа, 359 (1905). {1УКЛ 152.3}

Вистинското единство бара долгогодишен труд. – Малку двојки се целосно обединети пред да почне свечениот обред без оглед колку внимателно и мудро влегуваат во бракот. Вистинското единство во бракот го донесува долгогодишните понатамошни напори.—Здравје и среќа, 359, 360 (1905). {1УКЛ 153.1}

Романтичното мечтаење се губи. – Романсата врз која младите толку често сакаат да градат брак исчезнува кога младиот брачен пар ќе се сретне со животните потешкотии, бремиња и проблеми. Тогаш мажот и жената ќе ги запознааат карактерите на другиот на начин кој не бил можен во нивното претходно познанство. Тоа е  најкритичниот период од нивната врска. Среќата и полезноста на целиот нивен иден живот зависат од заземањето правилен курс во овој период. Тие често кај другиот ќе согледаат слабости и мани на кои не се надевале; но срцата обединети во љубов ќе откријат и дотогаш незабележани доблести. Секој нека се труди да ги открива доблестите, а не маните на својот партнер.  Токму нашиот став, атмосферата која се шири околу нас, честопати го одредува она што ќе ни биде откриено за другиот.  {1УКЛ 153.2}

Мнозина сметаат дека покажувањето љубов е слабост и се држат резервирано, што го оттурнува другиот. Ваквиот дух ги попречува изливите на љубов и сочувство. Но, ако ги потиснуваме чувствата за друштвеност и широкоградност, тие венеат и срцето станува пусто и студено. Треба да се чуваме од оваа грешка. Љубовта не може долго да опстојува ако не се покажува. Не дозволувајте срцето на оној кој е поврзан со вас да гладува за љубезност и сочувство.—Здравје и среќа, 360 (1905). {1УКЛ 153.3}

Љубовта стимулира кон поблагородни цели. – Секој треба да претпочита да дава љубов отколку да ја прима. Негувајте го она што е благородно во вас и не двоумете се да ги вреднувате добрите квалитети на другиот. Свеста дека сте ценети е прекрасен поттик и големо задоволство. Наклонетоста и почитта го поттикнуваат стремежот за усовршување. И љубовта се зголемува кога поттикнува благородни цели.—Здравје и среќа, 361 (1905). {1УКЛ 154.1}

Индивидуалноста не треба да ја снема. – Ниту мажот ниту жената не би требале да ја претопат својата личност во личноста на другиот. Секој од нив има своја лична врска со Бога. Секој треба да праша за себе: „Што е правилно?“ „Што е погрешно?“ „Како најдобро да ја исполнам целта на мојот живот?“ Дозволете им на вашите најдлабоки чувства да потечат кон Оној Кој го дал Својот живот за вас. Христос нека ви биде прв и последен и најдобар во сѐ. И вашата љубов ќе станува почиста и посилна со зајакнувањето и продлабочувањето на љубовта кон Христа.—Здравје и среќа, 361 (1905). {1УКЛ 154.2}

Ние имаме сопствена индивидуалност, и индивидуалноста на жената никогаш не смее да се стопи со машката. Бог е  нашиот Создател. Ние сме Негови со создавањето и искупувањето. Потребно е  да согледаме колку можеме да Му вратиме на Бога, бидејќи Тој ни дава разум, и сака да ги употребиме овие најдрагоцени дарови во слава на Неговото име.— Manuscript 12, 1895. {1УКЛ 154.3}

Потполната потчинетост му припаѓа само на Исус. – Бог бара жената пред себе секогаш да ги има стравот и славата Божја. Потполната покорност му ја должи само на Господ Исус Христос, Кој ја откупил како Свое дете по бесконечната цена на Својот живот… Нејзината индивидуалност не смее да се стопи во индивидуалноста на нејзиниот сопруг, бидејќи таа е Христова купена сопственост.— Letter 18b, 1891 (Адвентен дом, 116.) {1УКЛ 154.4}

Не смее да се негува мислата дека бракот е грешка. – Иако можеби ќе се појават тешкотити, неволји и обесхрабрувања, ниту мажот ниту жената не смеат да помислат дека нивната заедница е грешка или разочарување. Одлучете дека на другиот ќе му бидете сѐ што можете да бидете. Продолжете со вниманието што сте си го посветувале во раниот период. На секој можен начин охрабрувајте се меѓусебно во водењето на животните борби. Научете да ја зголемите среќата на другиот. Меѓу вас нека владеат взаемна љубов и природна воздржаност. Тогаш бракот наместо да биде крај на љубовта, ќе биде нејзиниот вистински почеток. Топлината на вистинското пријателство, љубовта која поврзува срце со срце е предвкус на небесната радост.—Здравје и среќа, 360 (1905). {1УКЛ 154.5}

Однос контролиран од разумот. – Оние кои го почитуваат брачниот однос како една од Божјите свети установи, раководени од Неговите свети прописи, ќе се контролираат по налог на разумот. Тие внимателно ќе го разгледаат резултатот од секоја привилегија која им ја дава брачниот однос. Таквите ќе чувствуваат дека нивните деца се скапоценост која Бог им ја доверил на чување, да преку дисциплина ја оттргнат рапавата површина од нивните природи, за да може да се покаже нивниот сјај. Тие под најсвечена заклетва ќе чувствуваат потреба така да ги формираат карактерите за да можат да чинат добро во животот, да ги благословат другите со својата светлина, да го направат светот подобар со своето живеење во него, и на крајот да бидат подесни за возвишениот живот во еден подобар свет, засекогаш да светлат во Божјото и Јагнетово присуство.—Healthful Living, 48, 1865 (Part 2) . {1УКЛ 155.1}

Добро организирано семејство. – Семејството треба да биде добро организирано. Таткото и мајката треба заедно да ги разгледаат своите одговорности. Заедно треба да работат за најголемо добро на своите деца. Тие никогаш не треба во присуство на децата да ги критикуваат плановите на другиот, или да изнесуваат недоверба кон судот на другиот. Ако жената е неискусна, таа треба да се обиде да открие каде нејзината работа создава потешкотии на нејзиниот маж додека тој работи на спасението на децата. А мажот треба да ги поддржи напорите на својата жена, мудро да ја советува и храбри со љубов.—The Review and Herald, July 8, 1902. {1УКЛ 155.2}

Родителите мора да владеат со себе.  –Родителите кои сакаат успешно да владеат со своите семејства мора прво да владеат со себе. Ако сакаат во нивните семејства да бидат присутни само убави зборови, тие мораат да им овозможат на децата од нивните усни да слушаат само убави зборови. Посеаното семе ќе донесе соодветна жетва. Родителите имаат свечена, света задача во воспитувањето на децата со правила и пример. Тие имаат обврска пред Бога да му ги претстават своите деца способни рано да го примат знаењето за тоа што значи да се биде следбеник на Исус Христос. Ако оние кои тврдат дека се библиски христијани имаат деца кои пак немаат љубов и страв Божји, во најголем број од случаите тоа е затоа што примерот на родителите не бил исправен. Посеано е лажно, лошо семе кое донело жетва само на троскот и трње.— Manuscript 59, 1900. {1УКЛ 156.1}

Љубезни зборови и насмевки за семејството. – Не ни е само предност туку и должност да негуваме љубезност, да имаме Христов мир во срцата, и како миротворци и Христови следбеници да го сееме драгоценото семе кое ќе произведе жетва во вечен живот. Оние кои се изјаснуваат како Христови следбеници можат да имаат добри и корисни особини но карактерите да им се многу расипани со нељубезен, раздразлив, груб и осудувачки темперамент. Мажот или жената кои негуваат сомнеж и недоверба создаваат кавга и раздор во домот. Ниту еден од нив не треба да ги чува љубезните зборови и насмевки само за странци, а во домот да изразува раздразливост, одземајќи го така мирот и задоволството.— Letter 34, 1894 (HC 179.) {1УКЛ 156.2}

Треба да се избегнуваат вулгарни зборови. – Татковци и мајки, мажи и жени, ве преколнувам, не оддавајте се на ниски мисли и вулгарен говор. Неучтивиот разговор, ниските шеги, недостатокот на човечност во семејниот живот, остава траги на вас, и ако тие често се повторуваат, стануваат ваша втора природа. Домот е премногу свето место за да се валка со вулгарност, сензуалност и осудување. Има Сведок кој објавува: „Ги знам твоите дела”. Љубовта, вистината, љубезноста и издржливоста нека бидат растенија кои ќе се одгледуваат во градината на срцето.— Letter 18b, 1891 {1УКЛ 156.3}

Никогаш не покажувајте грубост или нељубезност. – Покажувате ли некогаш грубост, нељубезност и неучтивост во семејниот круг? Ако покажувате нељубезност во својот дом, без разлика колку и возвишена да биде вашата дејност, вие ги кршите Божјите заповеди.—The Review and Herald, March 29, 1892. {1УКЛ 157.1}

Пријателите никогаш да не се мешаат во семејниот живот (совет на едно момче). – Кон семејниот круг треба да се однесуваме како кон свето место, симбол на Небото, огледало во кое се одразува нашиот лик. Ние можеме да имаме пријатели и познати, но тие не треба да се мешаат во семејниот живот. Потребно е да се создаде силно чувство на припадност кое дава чувство на спокој, мир и доверба. {1УКЛ 157.2}

Но твоето дружење со други жени и девојки беше извор на искушение за нив, наведувајќи ги да си дадат себе си за слобода да го пречекорат ограничувањето коешто брачниот однос им го наметнува на секој маж и жена. Ти тоа не го забележуваш, но твојата љубов кон забава и духот кој си го поттикнувал не влијаел на другите укажувајќи им на светоста на брачниот однос. {1УКЛ 157.3}

Практичниот семеен живот е  голем тест за карактерот. Со нежната промисла во домот, изразувајќи трпеливост, добрина и љубов, човекот го одредува својот карактер.— Letter 17, 1895 {1УКЛ 157.4}

Жените копнеат за зборови на љубов. – Многу жени копнеат за зборови на љубов и љубезност и вообичаени изрази на внимание и учтивост од страна на своите мажи кои ги избрале за животни сопатници. Колку неволји и каква плима на зло и несреќа би можело да се избегне кога мажите, а исто така и жените би продолжиле да негуваат почитување, внимание и љубезни зборови кои љубовта ја одржуваат жива и за кои чувствувале дека се неопходни во задобивањето на својот избран сопатник. {1УКЛ 157.5}

Кога мажот и жената само би продолжиле да го одгледуваат тоа внимание кое ја храни љубовта, би биле среќни во меѓусебното дружење и би имале поголемо влијание на семејството. Така тие би имале во себе мал свет на среќа и не би сакале да излегуваат во светот заради нови привлечности и објекти на љубов. Многу жени заболеле и прерано умреле поради немање зборови на охрабрување, сочувство и љубов искажани со мало внимание и со зборови.— Letter 27, 1872. {1УКЛ 158.1}

Мажот може да ја затвори вратата за болести. – Мажот треба да покаже големо интересирање за своето семејство. Особено мора да биде нежен кон чувствата на слабата жена. Тој може да ја затвори вратата на многу болести. Љубезните, нежните и охрабрувачките зборови ќе се покажат поделотворни од лековите. Тие ќе му донесат поттик на потиштеното и обесхрабрено срце, а среќата и радоста што ќе се внесат во семејството со љубезни постапки и охрабрувачки зборови десетпати ќе го наплатат тој напор. {1УКЛ 158.2}

Мажот треба да запамети дека најголемиот дел од товарот за подучување на децата почива врз мајката, и дека таа има многу работа во обликувањето на нивниот ум. Ова треба да ги предизвика неговите најнежни чувства, и тој треба внимателно да ѝ го олесни товарот. Тој треба да ја охрабри да се потпре на неговата голема љубов, и да го насочи нејзиниот ум кон Небото, каде што се наоѓаат силата и мирот и конечниот одмор за уморните. {1УКЛ 158.3}

Тој не смее намуртен да влегува во својот дом, туку со своето присуство треба да внесе радост во семејството и да ја охрабри својата сопруга да се угледа на Бога и да верува во Него. Заедно можат да се повикаат на Божјите ветувања и да ги внесат Неговите богати благослови во семејството. Нељубезноста, незадоволството и гневот ја затвораат вратата на Исус. Видов дека Божјите ангели бегаат од домовите каде што има нељубезни зборови, раздразливост и кавга.—1. Сведоштво за црквата, 306, 307 (1862). {1УКЛ 158.4}

Сопругот, глава на семејството. – Сопругот и таткото е глава на семејството. Жената од него очекува љубов, сочувство и помош во воспитувањето на децата; и тоа треба да биде така. Децата се колку нејзини толку и негови, и тој е подеднакво заинтересиран за нивното добро. Децата од таткото очекуваат поддршка и водство; тој мора да има правилно сфаќање за животот, за влијанието на друштвото што ги опкружува, и пред се треба да се раководи од љубовта и стравот Божји и од учењето на Божјата реч, за да може своите деца да ги насочи во вистински правец.—Здравје и среќа, 390 (1905). {1УКЛ 159.1}

Жената „помошник“ на мажот. – Бог му дал другар на Адама. Тој му обезбедил „помошник“  помошник соодветен нему  некој кој бил прикладен за соработник и кој што можел да биде едно со него во љубовта и сочувството. Ева е создадена од реброто на Адам, што значи дека не требало да владее над него како глава, ниту пак да биде газена под неговите нозе како потчинета, туку да стои покрај него како еднаква, да биде сакана и заштитувана. Дел од човекот, коска од неговите коски, и тело од неговото тело, таа била неговото второ јас, што укажува на блиска заедница и нежна приврзаност којашто треба да постои во овој однос.—Патријарси и пророци, 46 (1890). {1УКЛ 159.2}

Како да се создаде мир во семејниот круг. – Кога мажот поседува благородност на карактерот, чистота во срцето, возвишеност на умот, што треба да го има секој вистински христијанин, тоа ќе се покаже во брачниот однос… Тој ќе настојува да ја сочува својата жена во здравје и ведрина. Ќе настојува да зборува утешни зборови, да создава атмосфера на мир во кругот на семејството.— Manuscript 17, 1891. (Адвентен дом, 228.) {1УКЛ 159.3}

Мажите треба да го проучуваат Примерот и да настојуваат да дознаат што значат симболите изложени во посланието до Ефесјаните за односот кој Христос го има кон црквата. Мажот треба да биде како Спасител во своето семејство. Ќе сака ли тој да стои во својата благородност, во од Бога дадената му мажевност, секогаш настојувајќи да ја возвиши својата жена и деца? Ќе сака ли да шири околу нив атмосфера на чистина и топлина? Нема ли сесрдно да ја негува Исусовата љубов, правејќи ја трајно правило во својот дом, како што го присвојува своето право на авторитет? — Manuscript 17, 1891. (Адвентен дом, 117.) {1УКЛ 160.1}

Мажот не смее да се држи до својот став по секоја цена. – Не е доказ за машкоста кај сопругот доколку тој константно пребива на својата положба како глава на семејството. Нема да му порасне почитувањето ако го користи Светото писмо за да го поддржи своето право на авторитет. Тој нема да стане поголем маж ако бара од жената, мајката на своите деца, да постапува според неговите планови како тие да се непогрешливи. {1УКЛ 160.2}

Господ го поставил човекот за глава на жената за да ја штити; тој е врска во семејството која ги поврзува членовите, како што Христос е глава на црквата и Спасител на тоа чудесно тело. Секој маж кој тврди дека го сака Бога нека внимателно ги проучува Божјите барања во однос на својата положба. Христовиот авторитет се покажува во мудроста, во секоја добрина и благост; така и мажите нека ја користат својата сила и ја копираат големата Глава на црквата. — Letter 18b, 1891 (Адвентен дом, 215.) {1УКЛ 160.3}

Жената треба радосно да му помага на мажот да го одржи достоинството. – Покажано ми е дека исто така има често големи пропусти од страна на жената. Таа не вложува сериозни напори да го контролира сопствениот дух и да го усреќи домот. Често се покажува раздразливост и непотребно незадоволство од нејзина страна. Мажот доаѓа дома уморен и оптоварен од работа, и се среќава со намуртено лице наместо со ведри, охрабрувачки зборови. Тој е само човечко суштество, и неговата љубов кон жената се лади, ја губи семејната љубов, патеката му е  замрачена а храброста уништена. Тој го предава своето самопочитување и она достоинство кое Бог бара од него да го одржува. {1УКЛ 160.4}

Мажот е глава на семејството, како што Христос е глава на црквата, и било кој начин на кој жената може да тежнее да го намали неговото влијание и да го спушти од таа достоинствена и одговорна положба, не му е угоден на Бога. Должност на жената е да ги потчинува своите желби и својата волја на мажот. Нејзиното достоинство нема да се намали кога му се покорува на оној кој го избрала за свој советник и заштитник. Мажот треба да ја одржува својата положба во семејството со сета кротост, но и со одлучност.—1. Сведоштво за црквата, 307, 308 (1862). {1УКЛ 161.1}

Човекот е друштвено суштество. – Меѓу сите созданија што Бог ги создал на земјата, ниту едно не можело да се спореди со човекот. И рече Господ Бог: „Не е добро за човекот да биде сам; да му создадеме помошник, сличен на него!“ (Битие 2:18). Човекот не е создаден да живее во самотија, тој е друштвено суштество. Без дружење, прекрасните глетки и угодните активности во Еден не би можеле да донесат совршена среќа. Дури ни заедницата со ангелите не би можела да ја задоволи неговата желба за сочувство и дружење. Не постоел некој друг од иста природа да сака и да биде сакан.—Патријарси и пророци, 46 (1890). {1УКЛ 161.2}

Хармонија во домот е можна само со Божјиот Дух. – Ние мораме да го имаме Божјиот Дух, или никогаш нема да постигнеме хармонија во домот. Жената ако го има Христовиот Дух, внимателно ќе зборува, ќе го контролира својот дух, ќе биде кротка, па сепак нема да се чувствува како робинка туку ќе му биде другар на својот маж. Ако мажот е Божји слуга, тој нема да господари над својата жена; нема да биде самоволен и полн со барања. Ние не можеме да негуваме љубов во домот со премногу грижи; бидејќи домот, ако во него владее Господовиот Дух, е прототип на Небото.— Letter 18b, 1891 (Адвентен дом, 118.) {1УКЛ 161.3}

Најважен е внатрешниот круг. – сите наши способности треба да ги употребиме за Христос. Тоа е долг кој секој од нас го има кон Бога. Во обликувањето на односот со Христос, обновениот човек само се враќа на својот првобитно одреден однос со Бога. Тој е Христов претставник, и секогаш треба да стражари и да се моли. Неговите должности се насекаде околу него, блиску и далеку. Првата негова должност е онаа што ја има кон децата и најблиските роднини. Ништо не може да го оправда од занемарувањето на внатрешниот круг заради создавање на поголем надворешен. {1УКЛ 162.1}

На денот на конечната пресметка, од татковците и мајките ќе се бара одговор во врска со нивните деца. Родителите ќе бидат запрашани што направиле и што зборувале за да го осигурат спасението на душите за коишто ја презеле одговорноста со нивното донесување на овој свет. Дали ги запоставиле своите јагненца, препуштајќи им ги на грижа на странци? Татковци и мајки, им дозволувате ли на своите деца да растат во нечистотија и грев? Големите добра направени за другите не можат да го по ништат долгот што го имате кон Бога да се грижите за своите деца. На прво место е духовната благосостојба на вашето семејство. Поведете ги со себе до крстот, постапувајќи со нив како оние кои за тоа мора да положат сметка.— Manuscript 56, 1899. {1УКЛ 162.2}

Сподели го ова:

Поврзани статии

  • Училиштето и учителот

    Ум, карактер и личностУчилиштето и учителот← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →Будење на менталните сили. – Вистинското образование не е принудно проучување на неподготвен и неприемчив ум. Мораат да се разбудат менталните сили и да се поттикне интересот. Божјиот метод на поучување се погрижил за тоа. Оној кој го создал умот и му ги одредил законите,…

  • Фанатичен ум

    Ум, карактер и личностФанатичен ум← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →Фанатиците и фанатизмот ќе притискаат. – Живееме во време кога буквално секаков вид на фанатизам ќе притиска за свое место помеѓу верните и неверните. Сатаната ќе дојде и лицемерно ќе зборува лаги. Ќе биде предочено сето она што тој може да го измисли за да ги…

  • Опседнатост и слепа љубов

    Ум, карактер и личностОпседнатост и слепа љубов← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →[Види Отсек 5, „Животната придвижувачка сила”.] Додворување потребно е добро расудување. – Земено во целост, младите премногу му веруваат на нагонот. Тие не треба лесно да се предаваат или пречесто да паѓаат на освојувачката надворешност на љубовникот или љубовницата. Додворувањето, кое се спроведува во…

  • Комуникација

    Ум, карактер и личностКомуникација← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →Далекусежен впечаток на зборовите. – Гласот и јазикот се дарови од Бога, и ако правилно се употребат тие се сила за Бога. Зборовите значат многу. Тие можат да изразуваат љубов, посветување, благодарност, мелодија за Бога, но и омраза и одмазда. Зборовите ги откриваат чувствата на срцата. Тие…

  • Среќа

    Ум, карактер и личностСреќа← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →Хармонична работа на сите сили. – Хармоничната и здрава работа на сите сили на телото и умот ќе резултира со среќа; колку се повозвишени и попрефинети тие сили, толку среќата ќе биде почиста и непоматена.—The Review and Herald, July 29, 1884. (Counsels on Health, 51.) {2УКЛ 641.1}…

  • Храна за умот

    Ум, карактер и личностХрана за умот← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →Мудар напредок наспроти изопаченоста. – Бог ни дал таленти за мудро усовршување, а не за злоупотребување. Воспитувањето е  само подготовка на физичките, интелектуалните и моралните сили за најдобро извршување на сите должности во животот. Несоодветното читање дава погрешно воспитување. Способноста на издржливост и силата и…