Ум, карактер и личност
Навики
Библијата дава начела. – Божјата Реч изобилува со општи начела за формирање на правилни навики за живеење, а сведоштвата, општи и лични, пресметани се да насочат… на посебно внимание на овие начела. —5. Сведоштво за црквата, 663, 664 (1889). {2УКЛ 596.1}
Како челична мрежа. – Еднаш оформена, навиката е како челична мрежа. Може очајнички да се бориш против неа, но нема да попушти. Твојот единствен сигурен курс е да градиш за сегашноста и за вечноста.—Letter 117, 1901. {2УКЛ 596.2}
Правила во навиката. – Должноста на сите е да се придржуваат до строги правила во своите животни навики. Ова е за ваше сопствено добро, драга младино, како физички така и морално. Кога наутро ќе станете, земете ја во предвид, колку е тоа можно, работата која мора да ја завршите во текот на денот. Ако е неопходно, земете мал нотес во кој ќе забележите што мора да направите, и одредете си самите време кога тоа ќе го направите. —The Youth’s Instructor, January 28, 1897. (Evangelism, 562.) {2УКЛ 596.3}
Редовните навики го унапредуваат здравјето. – Нашиот Бог е Бог на редот, и Тој сака Неговите деца да имаат волја себеси да се доведат во ред и под Негова дисциплина. Според тоа, нели би било подобро да се престане со навиката ноќта да се претвора во ден, а раните утрински часови во ноќ? Доколку младите би оформиле навики на редовност и ред, тие би напредувале во здравјето, во духот, во помнењето и во диспозицијата.—The Youth’s Instructor, January 28, 1897. {2УКЛ 596.4}
Отстранувајте ги причините за болест. – Исправните и коректни навики, интелигентно и истрајно практикувани, ќе ја отстранат причината за болест, и нема да има потреба од примена насилни лекарства. Мнозина чекор по чекор продолжуваат со своите неприродни попуштања, што доведува до најголема возможна неприродна состојба на работите.—Manuscript 22, 1887. (Medical Ministry, 222). {2УКЛ 597.1}
Исправните навики го потпомагаат здравјето. – Здравјето може да се придобие со исправни навики и може да се примора да послужи на интересот и да се прилагоди кон него. Но овој капитал, подрагоцен од секој залог во банка, може да се жртвува на неумереноста во јадењето и пиењето или препуштањето на органите да зар’ѓаат од неактивноста. Омилените попуштања мораат да се напуштат; мрзливоста мора да се надвладее.—4. Сведоштво за црквата, 408 (1880). {2УКЛ 597.2}
Навики кои ги деградираат возвишените способности. – Секоја навика која не ја унапредува здравата акција во човечкиот систем ги деградира повозвишените и поблагородните способности. Лошите навики во јадење и пиење доведуваат до заблуди во мислите и постапките.—The Review and Herald, January 25, 1881. (Counsels on Health, 67.) {2УКЛ 597.3}
Надвладување на претходно утврдени навики. – Претходно утврдените навики и замисли во многу случаи мораат да се надвладеат пред можноста за напредување во религиозниот живот.—The Review and Herald, June 21, 1887. (Fundamentals of Christian Education, 118.) {2УКЛ 597.4}
Лошите навики е тешко да се одучат (совет до еден раководител). – Сега ќе ти биде тешко да извршиш промена во својот карактер кој Господ бара да ги направиш, зошто во младоста ти било тешко да бидеш прецизен и да се придвижиш на акција. Кога карактерот ќе се оформи, навиката ќе зацврсне, а менталните и моралните способности ќе станат посилни, најтешко е да се одучиш од лошите навики, и да се биде брз на акција. {2УКЛ 597.5}
Треба да ја разбереш вредноста на времето. Немаш оправдување за изоставување на најважната, иако неугодна работа, надевајќи дека по секоја цена ќе се ослободиш или мислејќи дека така ќе станеш помалку неугодна, додека времето го поминуваш на угодни работи кои всушност не оптоваруваат. Најпрвин мора да ја завршиш работата која мора да се заврши и која вклучува витални интереси на делото и тогаш кога ќе се заврши тоа што е важно треба да се нафатиш и за помалку важните работи. {2УКЛ 598.1}
Прецизноста и одлучноста во Божјото дело се многу битни. Одложувањето е во суштина пораз. Минутите се златни и треба да се искористат на најдобар начин. Земните односи и личните интереси треба секогаш да бидат од второстепено значење. Никогаш не треба да се допушти Божјото дело да трпи и во најмала поединост поради нашите пријатели или најмилите роднини.—3. Сведоштво за црквата, 499, 500 (1875). {2УКЛ 598.2}
Наследените и стекнатите особини стануваат навики. – Големата наследена и стекната наклонетост кон злото кај Јуда била лакомоста. Со користење таа станала навика која тој ја внесувал во сите свои работи. Христовите начела на исправност и правда немале место за продавањето и купувањето. Неговите навики за економичност се развиле во цицијашки дух и станале фатална стапица. Добивката за него била мерило за исправно религиозно искуство, и секоја вистинска праведност станувала подредена на тоа. Додека и понатака бил ученик по надворешна форма, додека бил во самата Христова присутност, ги присвојувал за себеси средствата кои припаѓале на Господовата ризница.—Manuscript 28, 1897. {2УКЛ 598.3}
Навиките ја одлучуваат иднината. – Мора да се има на ум дека младите формираат навики кои, во девет од десет случаи, ќе ја одлучат нивната иднина. Влијанието на друштвото со кои се дружат, врските кои ги склопуваат и начелата кои ги прифаќаат ќе ги носат со себе низ животот.—4. Сведоштво за црквата, 426 (1880). {2УКЛ 598.4}
Лошите навики полесно се формираат отколку добрите. – Децата се исклучителни приемливи за впечатоци; и поуките кои ги примаат во раните години ќе ги носат со себе низ животот. Сето образование кое ќе го стекнат нема никогаш да го поништи злото кое резултира од слабата дисциплина во детството. Еден пропуст, честопати повторуван, формира навика. Еден погрешен чин подготвува пат за следен. Тој чин повторен, формира навика. {2УКЛ 599.1}
Лошите навики полесно се формираат од добрите, но и потешко се напуштаат. Далеку помалку време е потребно да се расипе диспозицијата на детето отколку да се втиснат начела и навики на праведност на плочките на душата. Само со постојан надзор и противење кон злото можеме да се надеваме на исправна диспозиција. {2УКЛ 599.2}
Господ ќе биде со вас, мајки, додека се обидувате да обликувате исправни навики кај своите деца. Но мора рано да го започнете процесот на обука или вашата идна работа ќе биде значително потешка. Учете ги стих по стих, правило по правило, овде малку и онде малку. Имајте на ум дека вашите деца му припаѓаат на Господа и дека се Негови синови и ќерки. Тој има намера семејствата на земјата да бидат примери на семејства на небото.—The Review and Herald, December 5, 1899. {2УКЛ 599.3}
Навиките ретко се менуваат. – Повторените дела во даден курс стануваат навики. Тие можат да се модифицираат со строга обука, во подоцнежниот живот, но многу ретко се менуваат. Еднаш формираните навики се повеќе и повеќе се втиснуваат во карактерот.—The Gospel Herald, January, 1880. (Совети за детето, 199, 200.) {2УКЛ 599.4}
Напаѓањето на погрешните навики носи малку добро. – Од мала корист е да се обидуваме да ги реформираме останатите со напаѓање на она што го мислиме за погрешни навики. Таквиот напор честопати резултира со поголема штета отколку корист. {2УКЛ 599.5}
Во Својот разговор со жената Самарјанка, наместо со потценување на Јакововиот бунар, Христос претставил нешто подобро. „Кога би го знаела дарот Божји“ рекол Тој „и Кој е Оној што ти вели; Дај Ми да пијам ти самата би побарала од Него и Тој би ти дал вода жива”. (Јован 4:10). Тој го свртел разговорот на богатството кое имал да го подари, нудејќи и на жената нешто подобро од тоа што го имала, жива вода, радост и надеж во евангелието.—Здравје и среќа, 156, 157 (1905). {2УКЛ 600.1}
Напорите за реформирање произлегуваат од желбата да се прави добро. – Вистина е дека некогаш луѓето се срамат од своите погрешни патишта и напуштаат некои од своите навики пред да бидат свесни за Христовото привлекување. Но кога и да вложат напор да се реформираат, со искрена желба да постапуваат исправно, Христовата сила е тоа што ги привлекува. Влијанието за кое не се свесни работи на душата, свеста оживува а надворешниот живот се поправа. И како што Христос ги привлекува да гледаат на Неговиот крст, да гледаат кон Оној којшто го пробиле нивните гревови, заповедта се враќа дома во совеста. Им се открива злото на нивниот живот, длабоко овековечените гревови на душата. Тие почнуваат да разбираат нешто од Христовата праведност и извикуваат: „Што е грев, што се барала таква жртва за искупување на неговите робови? Дали се барала сета оваа љубов, сета оваа мака, сето ова понижување, за да не загинеме, туку да имаме вечен живот?“—Патот кон Христа, 27 (1892). {2УКЛ 600.2}
Лошите навики треба да се победат. – Со гледање како низ стакло на Господовата слава, ние всушност се менуваме во тоа обличје, од слава во слава како од Господовиот дух. Ние премалку очекуваме и добиваме според својата вера. Не смееме да се држиме за своите сопствени патишта, сопствените планови, сопствените идеи; мораме да се преобразиме преку обновување на своите умови за да можеме да искушаме „која е добрата, прифатлива, и совршена Божја волја”. Востановените гревови мора да се победат и лошите навики да се надвладеат. Лошите особини и чувства мора да се искоренат, а светата природа и емоции да се зачнат во нас преку Божјиот Дух.—Letter 57, 1887. {2УКЛ 600.3}
Лошите навики, кога им се спротивставуваме, ќе пружат уште пожесток отпор; но ако војувањето продолжи енергично и истрајно, тие може да се победат.—4. Сведоштво за црквата, 655 (1881). {2УКЛ 601.1}
Христовата благодат ги крши оковите на лошите навики. – Луѓето мораат да научат дека благословите на послушноста, во сета полнина, можат да бидат нивни само кога ќе ја примат Христовата благодат. Неговата благодат е таа која на човекот му дава сила да се покорува на Божјиот закон. Таа го оспособува да ги скрши оковите на лошите навики. Тоа е единствена сила која може да го направи и одржи постојано на правиот пат.—Здравје и среќа, 115 (1905). {2УКЛ 601.2}
Низ Христовата сила мажите и жените ги кинат ланците на грешните навики. Тие се одрекуваат од себичноста. Оној кој е порочен станува праведен, пијаница трезен, расипникот морално чист. Душите кои го носеле обличјето на сатаната стануваат преобразени во Божјо обличје.—Делата на апостолите, 476 (1911). {2УКЛ 601.3}
Исправните мисли и постапки може да станат вообичаени. – Единствена сигурност за секоја душа е во исправното мислење. „Зошто какви му се мислите во душата негова таков е и тој“ (Изреки 23:7). Моќта на самоограничување јакнее преку користењето. Тоа што од почетокот изгледа тешко, со постојано повторување станува лесно, а исправните мисли и постапки стануваат вообичаени.—Здравје и среќа, 491 (1905). {2УКЛ 601.4}
