Ум, карактер и личност

Вина

Сподели го ова:

Вината ја слабее животната сила. – Жалост, загриженост, незадоволство, вина, недоверба, сето тоа има тенденција на кршење на животната сила и предизвикува распаѓање и смрт.—Здравје и среќа, 241 (1905). {2УКЛ 451.1}

Како да се ослободи од вината. – Ова чувство на вина мора да се положи при подножјето на Голготскиот крст. Чувствата на грешност ги затрул изворите на животот и вистинската среќа. Сега Исус зборува: Положи го сето тоа на Мене. Јас ќе го преземам твојот грев, Јас ќе ти дадам мир. Не уништувај ја повеќе твојата самопочит, бидејќи, Јас те купив со Својата крв. Ти си мој; твојата слаба волја јас ќе ја зајакнам; твојата жалост поради гревот Јас ќе ја оттргнам. {2УКЛ 451.2}

Затоа обрати го своето благодарно срце, кое трепери од неизвесност, и фати се за надежта која е поставена пред тебе. Бог го прифаќа твоето скршено, покајничко срце. Тој ти нуди бесплатно простување. Тој нуди да те прими во небесното семејство, да ја закрепи твојата слабост преку благодат, и драгиот Исус ќе те води чекор по чекор само ако сакаш да му подадеш рака и да дозволиш да те води.—Letter 38, 1887. {2УКЛ 451.3}

Исус нуди простување. – Сатаната настојува да ги одвои умовите од моќниот Помошник, наведувајќи нѐ да размислуваме за изопаченоста на душата. Но иако Исус ја гледа вината од минатото, Тој нуди простување; и не смееме да го обесчестиме сомневајќи се во Неговата љубов.—Letter 2, 1914. (Testimonies to Ministers and Gospel Workers, 518.) {2УКЛ 451.4}

Неговата љубов ослободува од вина. – Љубовта којашто Христос ја шири низ целото суштество е животворна сила. Секој витален дел  мозокот, срцето, нервите – ги допира со исцелување. Таа го буди суштеството на активност со најголема енергија. Таа ја ослободува душата од вина и тага, загриженост и грижа, кои ја кршат животната сила. Со неа доаѓа спокојството и мирот. Таа всадува во душата радост која ништо земно не може да ја уништи  радост во Светиот Дух  радост која донесува здравје и живот.—Здравје и среќа, 115 (1905). {2УКЛ 452.1}

На најголемиот грешник му е потребен најголемиот Спасител. – Ако се чувствуваш како најголем грешник, Христос е токму Тој што ти е потребен, бидејќи тој е најголемиот Спасител. Подигни ја главата и погледни подалеку од себе, од својот грев, на подигнатиот Спасител; тргни го погледот од отровното смртоносно каснување од змија кон Божјото Јагне кое ги преземало гревовите на светот.—Letter 98, 1893. {2УКЛ 452.2}

Тој дава одмор. – Тој ја понесол тежината на нашата вина, Тој ќе ја преземе тежината од нашите уморни рамења. Тој ќе не одмори. Тој исто така ќе го понесе бремето на грижи и жалост. Тој нѐ повикува да ја фрлиме својата грижа на Него, бидејќи нѐ носи на Своето срце.—Здравје и среќа, 71 (1905). {2УКЛ 452.3}

Сите гревови немаат иста тежина. –  Бог не ги смета сите гревови со исто значење; по Негова оцена постои степен на вина, како и кај човекот; но колку и безначајно да изгледа ова или она лошо дело во очите на луѓето, ниеден грев не е мал во Божјите очи. Човечкиот суд е пристрасен, несовршен, но Бог ги проценува сите работи такви какви што навистина се. Пијаницата се презира и се вели дека неговиот грев ќе го исклучи од небото, додека, гордоста, себичноста и зависта често минуваат без укор. Но тоа се гревови кои се посебно навредливи за Бога, бидејќи се спротивност на добрината на Неговиот карактер, со таа несебична љубов која е атмосфера на безгрешната вселена. Тој што ќе западне во некои тешки гревови ја чувствува својата срамота и беда и потреба за Христовата благодат; но гордоста не чувствува потреба, и така го затвора срцето за Христос и бесконечните благослови кои Тој дошол да ги подари.—Патот кон Христа, 30 (1892). {2УКЛ 452.4}

Вината бара позитивен пристап. – Никој се нема никогаш опоравено од обвинување и осудување. Да се зборува на искушаната душа за вината не е начин да ја охрабриме со одлучност да стане подобра. Истакнувањето на заблудата ја оддалечува душата од оној кој може во целост да ги спаси сите кои доаѓаат кај Него. Покажете му што може да стане. Кажете му дека во него нема ништо што би го препорачало на Бога, туку дека Христос умрел за тој да биде прифатен од Љубениот. Дајте му надеж, укажувајќи му дека во Христовата сила може да постапува подобро. Претставете му ги можностите кои ги има. Истакнете ги височините до кои може да достигне. Помогнете му да се потпре на Господовата милост, да верува во Неговата моќ на простување. Христос чека да го фати за рака, очекувајќи да му даде сила да живее благороден, чесен живот.—Manuscript 2, 1903. {2УКЛ 453.1}

Сатаната наметнува чувство на вина. – Божјиот народ тука (Захарија трето поглавје) е претставен како злосторник на проба. Исус, како првосвештеник, бара благослов за Својот народ, кој е во голема неволја. Додека тој се зазема пред Бога, сатаната му стои од десната страна како соперник. Тој ги обвинува Божјите деца и настојува нивниот случај да изгледа што е можно побезнадежен. Тој ги претставува пред Господ нивните зли дела и нивните недостатоци. Тој укажува на нивните заблуди и пропусти, надевајќи се дека тие ќе се покажат во таков карактер во Христовите очи и дека Тој нема да им помогне во нивната голема потреба. Исус како претставник на Божјиот народ, се наоѓа пред осуда облечен во валкана облека. Свесен за гревот на својот народ, Тој е потиштен и обесхрабрен. Сатаната му ја притиска душата со чувство на вина кое го остава скоро без надеж. Сепак тој овде стои како молител, со сатаната кој му се спротивставува. —Христовите очигледни поуки, 166, 167 (1900). {2УКЛ 453.2}

Попуштање да се повикаме на Божјите ветувања. – Тогаш мислев дека многу пациенти од душевната болница се доведени овде заради искуства слични на моите. Нивната совест била обземена со чувство на грев, а нивната трпелива вера не се осмелувала да полага право на ветеното Божјо простување. Тие ги слушале описите на вистинскиот пекол додека тоа не им ја заледило крвта во вените и втиснало жиг на плочките на нивните мемории. Дали се движеле или спиеле, таа застрашувачка слика секогаш била пред нив, додека реалноста не се изгубила во имагинацијата, и тие ги гледале само пламените јазици од измислениот пекол и ги слушале криците на осудените. Разумот е соборен од престолот, а мозокот станал исполнет со дива фантазија на страшниот сон. Тие кои ги поучуваат доктрините за вечниот пекол добро би направиле кога внимателно би го преиспитале својот авторитет заедно такво страшно верување.—1. Сведоштво за црквата, 25, 26 (1855). {2УКЛ 454.1}

Кризата често укажува на извор на сила. – Бог често ги доведува луѓето во криза за да им укаже на нивните слабости и да им го истакне изворот на силата. Ако се молат и стражарат на молитвата, храбро борејќи се, нивните слаби точки стануваат јаки. Јаковото искуство содржи многу вредни поуки за нас. Бог го научил Јаков дека во својата сопствена сила никогаш не би добил победа, дека мора да се бори со Бога за сила одозгора.—Manuscript 2, 1903. {2УКЛ 454.2}

Сетете се на Христовата благодат. – Кога, откако погрешил измамувајќи го Исав, Јаков побегнал од татковиот дом, бил притиснат од чувството на вина. Осамен и отфрлен каков што бил, одвоен од сѐ што животот го прави убав, единствена мисла која над сите други ја притискала неговата душа бил стравот дека гревот го одвоил од Бога, дека небото го напуштило. {2УКЛ 454.3}

Во својот јад легнал да се одмори на гола земја, околу него биле само осамени ридови, а горе, небото осветлено со ѕвезди. Додека спиел, чудна светлина го прекинала неговиот сон, и ете видел на рамнината на која лежел бескрајни чудни скали, кои се чинело дека водат високо до самите небесни врати, а по нив се спуштале и искачувале Божји ангели, додека се од славата одозгора не се слушнал божествениот глас со порака на утеха и надеж. {2УКЛ 455.1}

Тогаш Јаков го разбрал она што ја задоволила потребата и желбата на неговата душа  Спасителот. Со радост и благодарност го видел откриениот начин преку кој, грешникот, може да биде вратен во заедница со Бога. Мистериозните скали од неговиот сон го претставуваат Исус, единственото средство за комуникација помеѓу Бог и човекот.—Патот кон Христа, 19, 20 (1892). {2УКЛ 455.2}

Тежината на вината темел на многу болести. – Обземениот нашол во Христос исцелување за душата и телото. Духовното исцелување било пропратено со физичка обнова. Преку овие пораки не смее да се прејде. Денес постојат илјадници кои страдаат од физички болести, кои како одземени, страдаат за пораката „Ти се простуваат гревовите”. Бремето на гревот со своите немирни и незадоволени желби, е темел на нивните болести. Тие не можат да најдат олеснување додека не дојдат кај Исцелителот на душата. Мирот кој единствено Тој може да го даде ќе биде свежина на умот, и здравје на телото.—Копнежот на вековите, 270 (1898). {2УКЛ 455.3}

Незнаењето не ја оттргнува вината. – Да знаеле дека го мачат Оној кој дошол да го спаси овој грешен род од вечната пропаст, би биле обземени со каење и ужас. Но нивното незнаење не ја оттргнало вината, бидејќи да го препознаат и прифатат Исус како Спасител била нивна предност. —Копнежот на вековите, 744 (1898). {2УКЛ 455.4}

Не намалувајте ја вината оправдувајќи го гревот. – Ние не смееме да се обидуваме да ја намалиме својата вина оправдувајќи го гревот. Мораме да ја прифатиме Божјата оцена за гревот, и Кој е навистина тежок. Единствено Голгота може да ја открие страшната големина на гревот. Кога би морале да ја носиме својата сопствена вина, тоа би нѐ скршило. Но безгрешниот го зазеде нашето место, иако незаслужено. Тој го понесе нашето беззаконие. „Ако ги признаеме своите гревови,“ Бог „е верен и праведен да ни ги прости гревовите и да нѐ очисти од секаква неправда“ (1. Јованово 1:9). ).—Мисли од гората на блаженството, 116 (1896). {2УКЛ 455.5}

Понизните души ја признаваат вината. – Оние кои не ја понижиле својата душа пред Бога во признавањето на својата вина уште го немаат исполнето првиот услов на прифаќање. Ако не сме го почувствувале она покајување за кое не се кае и не сме го признале својот грев со вистинска понизност на душата и со скршен дух, гадејќи се од своето беззаконие, ние никогаш вистински не сме барале простување на гревовите; а ако никогаш не сме барале, никогаш не сме нашле мир од Бога. Единствена причина што не можеме да имаме простување за минатите гревови е тоа што не сакаме да го понижиме своето гордо срце и да се согласиме со условите на зборот на вистината. {2УКЛ 456.1}

Постојат јасни упатства дадени во врска со ова прашање. – Признавањето на гревот било јавно или приватно треба да биде искрено и слободно изразено. Тоа не смее да се изнуди од грешникот. Тоа не смее да се прави на лекомислен и несоодветен начин или да се изнуди под присилба од оние кои немаат чувство на одвратниот карактер на гревот. Признавањето измешано со солзи и жалост, кое е излевање на најголемата длабочина на душата наоѓа свој пат кон Бога, Кој има бесконечно сожалување. Псалмистот вели „Господ е близу до оние кои се со скршени срца, и им помага на оние со усмерени души“.—5. Сведоштво за црквата, 636, 637 (1889). {2УКЛ 456.2}

Неопходно е да се остави гревот. – Тоа што се доведуваш себе си под осуда е затоа што истрајуваш во гревот. Во Христова сила престани да грешиш. Секоја подготовка е направена за благодатта да биде со тебе, за гревот секогаш да се покаже одвратен каков што е всушност. „Ако не кој човек згреши,“ тој не треба да се препушти на очајување и да зборува како човекот е изгубен за Христа.—Letter 41, 1893. {2УКЛ 456.3}

Бог им простува на сите кои доаѓаат. – Бог праведно ги осудува сите оние кои не го прават Христос свој личен Спасител, но Тој ѝ простува на секоја душа која доаѓа кај Него во вера и ја оспособува да врши Божји дела, и низ вера да биде едно со Христос… Господ направил сѐ за човекот да може да има цело и бесплатно спасение и да биде исполнет во Него. Бог замислил Неговите деца да имаат сјајни зраци на Сонцето на праведноста, сите да можат да ја имаат светлината на вистината. Бог го обезбедил спасението на светот со бесконечна цена преку дарот на Својот Единороден син. Апостолот прашува: „Кој не го поштеди Својот Син туку го предаде за сите нас, како не ќе ни подари сѐ друго со Него?“ (Римјаните 8:32) Затоа ако не бидеме спасени, вината нема да биде на Божја страна, туку на наша, во тоа што сме пропуштиле да соработуваме со божествените средства. Нашата волја не дошла во хармонија со Божјата волја.—The Review and Herald, November 1, 1892. (Selected Messages 1:375.) {2УКЛ 457.1}

Надеж за сите. [Види Патот кон Христа, Глава: „Покајание,” „Признавање,” и „Вера и прифаќање”.] – Никој не треба да се препушта на обесхрабрување и очај. Сатаната може да ви дојде со сурова сугестија: „Твојот случај е безнадежен. Ти не можеш да се спасиш“. Но има надеж за вас во Христа. Бог не бара од нас да победуваме во сопствената сила. Тој нѐ повикува да дојдеме поблизу на Неговата страна. Под какви и тешкотии да работиме, кои ја потиснуваат душата и телото, Тој чека да нѐ ослободи.—Здравје и среќа, 249 (1905). {2УКЛ 457.2}

Сподели го ова:

Поврзани статии

  • Лажна наука

    Ум, карактер и личностЛажна наука← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →Божјото дело и науката. – Човечкото познавање на материјалното и духовното е делумно и несовршено; поради тоа мнозина се неспособни да ги прилагодат своите научни погледи со тврдењето на Светото писмо. Мнозина ги прифаќаат поуките на теоријата и шпекулациите како научни факти или докази, и мислат…

  • Наследство и опкружување

    Ум, карактер и личностНаследство и опкружување← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →Моќта на наследството. – Имајте ги предвид законите на наследувањето, влијанието на лошото друштво и околината, како и силата на лошите навики. Треба ли тогаш да се чудиме што мнозина се унижени поради таквите влијанија? Треба ли да се чудиме што тие така бавно одговараат…

  • Божја љубов

    Ум, карактер и личностБожја љубов← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →Бог е љубов. – „Бог е љубов“ (1. Јованово 4:16). Љубовта е суштина на Божјото битие и Негов закон. Така било секогаш и секогаш ќе биде така. „Севишниот и Возвишениот, кој владее вечно“ (Исаија 57:15), Оној чиишто „патишта се вечни“ (Авакум 3:6), не се менува. Кај…

  • Ментална хигиена

    Ум, карактер и личностМентална хигиена← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →[Види Глава 42, „Умот и здравјето”.] Менталните можности зависат од здравјето. – Здравјето е  благослов кој малку се цени; сепак од него многу зависи продуктивноста на нашите ментални и физички можности. Нашите нагони и страсти имаат свое седиште во телото, и тоа мора да се чува…

  • Жалост

    Ум, карактер и личностЖалост← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →Ја крши животната сила. – Жалост, загриженост, незадоволство, грижа на совеста, вина, недоверба, сето тоа тежнее да ја скрши животната сила и предизвикува распаѓање и смрт… Храброст, надеж, вера, сочувство, љубов, го подобруваат здравјето и го продолжуваат животот.—Здравје и среќа, 241 (1905). {2УКЛ 458.1} Ја слабее циркулацијата. –…

  • Прекумерно проучување

    Ум, карактер и личностПрекумерно проучување← Претходно поглавјеСите поглавјаСледно поглавје →Мораме да ја сочуваме мозочната сила. – Верувам, верувам дека Господ ги слуша моите молитви, и тогаш одам да работам да ги одговорам моите молитви, за кои сум сигурна дека се вдахновени од Господа. Ја сум храбра. Да не ја преоптоваруваме силата која Господ ни ја…