Илустрација на трите ангелски пораки: ангели над планински предел, луѓе што ја проучуваат Библијата и млад човек што помага на постара жена.

Првата ангелска порака: „Имајте страхопочит кон Бога“. Вовед

Сподели го ова:

Последната Божја порака е претставена во три дела. Тие не се одвоени – сите се дел од иста порака. Исто како што на Ное му била дадена една порака, но со неколку компоненти: за изградбата на ковчегот, за животните што требало да влезат во него, и за храната неопходна за преживување во ковчегот – и за Ное, и за животните. Сите овие заповеди биле поврзани со една порака – пораката за потопот.

Секоја од заповедите била исклучително важна. Само со строго следење на Божјите упатства можело да се преживее потопот и неговите последици.
Ако ковчегот не бил изграден според правилата – ако бил користен погрешен материјал, ако не бил намачкан со смола, или ако бил заборавен прозорецот – исходот ќе бил фатален. Ако не била земена храна, ќе умреле од глад во ковчегот. Ако не биле земени животните, животот по потопот не би можел да продолжи.

Значи, сите Божји заповеди сочинуваат една избалансирана вистина. Човек можел да се спаси само ако ја прифати целата вистина, а не селективно, по принципот: „ова ми се допаѓа, а ова не“. Спасението доаѓа преку прифаќање на сите Божји заповеди што се содржани во пораката, не само дел од нив.

Содржина прикажи
АНГЕЛОТ ДАВА САМО ПОТТИК, САМАТА ПОРАКА МОРААТ ДА ЈА НОСАТ ЛУЃЕТО

Да го прочитаме воведниот стих во пораката за спасение:

„И видов друг ангел како лета среде небото, кој имаше вечно Евангелие, за да им благовести на жителите земни, на секое племе и колено, јазик и народ“ (Откровение 14:6).

Пораката започнува со претставување на ангел кој лета среде небото, со пораката на вечното Евангелие за сите што живеат на земјата. Не можеме, а да не ги поставиме следниве прашања:

  • Кој е овој ангел? 
  • Каде е средината на небото?
  • Кој може да го види и слушне?
  • Од кога тој лета среде небото?

Библијата дава одговори на сите овие прашања, особено за оној што внимателно истражува. Ангелите се вистински небесни гласници испратени од Бога:

„Во тој крај имаше пастири, кои ноќеваа таму и го чуваа своето стадо. И одеднаш им пристапи ангел Господов и славата Господова ги осветли; и се уплашија многу. А ангелот им рече: ‘Не плашете се! Еве, ви навестувам голема радост, која ќе биде за сите луѓе; зашто денеска ви се роди во градот Давидов Спасител, Кој е Христос Господ; Ова ќе ви биде знак: ќе најдете повиен Младенец, кој лежи во јасли’“ (Лука 2:8-12).

Наведов конкретен пример во кој пораката на ангелот се однесува на вистината за спасението на луѓето од нивните гревови, Христовото раѓање. Но, забележете дека пораката на овој ангел не била упатена до сите, туку само до одредена група, пастирите. А сега погледнете што се очекувало од нив потоа и што тие навистина направиле:

„Кога си отидоа ангелите од нив на небо, пастирите си рекоа меѓу себе: ‘Да појдеме во Витлеем и да го видиме претскажаниот настан што ни го соопшти Господ.’ И дојдоа брзо и ги најдоа Марија и Јосиф со Младенецот кој лежеше во јасли. А штом го видоа, соопштија за претскажувањето што им беше речено за Тоа Дете. И сите што слушаа се восхитуваа на она што им го говореа пастирите“ (Лука 2:15-18).

Гледате дека небесните гласници даваат само поттик за ширење на пораката, но самата порака ја носат луѓето, од човек до човек.

ПОСЛЕДНИОТ ВО СИНЏИРОТ НА ПОРАКАТА ОД НЕБОТО Е ЧОВЕКОТ

Слична ситуација е претставена и во книгата Откровение. Последниот жив Христов апостол, кој бил протеран на островот Патмос поради неговата верност кон Бога и Неговото Слово, ја прима Божјата порака од Христос преку ангелот испратен од Христос за таа цел.

„Откровение на Исус Христос, кое Му го даде Бог, за да им го покаже на слугите Свои она што треба да стане скоро. Тој го најави тоа испраќајќи го Својот ангел на слугата Свој Јован“ (Откровение 1:1).

Последна алка во овој синџир е човекот, и тој ја носи пораката што му е дадена од Бога до другите луѓе. 

„Тоа што ќе го видиш, напиши го во книга и испрати го до седумте Цркви…“ (Откровение 1:11).

Целата библиска историја е полна со такви примери. Бог им испраќа на луѓето порака од небото преку ангел. Ангелот им ја пренесува пораката на оние што се подготвени да ја примат, а тие, откако ќе ја примат, ја носат во светот до сите останати. Ова е начинот на кој била пренесувана пораката преку сите пророци.

Пораките од Бога ја тестираат верата на човекот во Божјата реч. Токму поради оваа причина, луѓето им ја носат таа порака на другите луѓе, за слушателите да не можат да кажат дека било невозможно да се прифати. И самите човечки гласници ќе бидат сведоци на невистинитоста на таквите зборови, бидејќи и тие се луѓе, но сепак ја примиле пораката.  

ПРОМЕНЕТИОТ ЖИВОТ НА ГЛАСНИКОТ Е НАЈДОБРАТА ПРОПОВЕД

Најефикасното проповедање на Божјата порака е променетиот живот на оние што ја прифатиле. Во секој случај, ангелите се свети. Но, кога ја слушаме пораката од устата на оние што се преобразени преку неа, добиваме порака во која зборовите се зајакнати со духот на животот на тие што ја примиле. Тоа значи дека не примаме мртви зборови, туку живи зборови што оживуваат. Христос му рекол на оној кого го ослободил од власта на Сатаната:

„А кога влезе во коработ, оној, што беше порано бесомачен, Го помоли да биде со Него. Исус не му дозволи, но му рече: ‘Оди дома кај своите, па раскажи им што стори Господ за тебе и како те помилува.’ Си отиде, и почна да раскажува по Десеттоградието што му направи Исус. И сите се чудеа“ (Марко 5:18-20).

Зошто она што го направил и го рекол овој човек толку многу ги воодушевило оние што го слушале? Затоа што тие знаеле каков бил кога во него живеел демонот и каков станал кога бил променет преку Божјата реч и сила!

ЕВАНГЕЛСКАТА ПОРАКА ИМ СЕ ДАВА НА ОНИЕ ШТО ГО ПОЗНАВААТ БОЖЈИОТ СИН

Откако го извршил својот подвиг во планот на спасението, Исус ги собрал Своите ученици и го направил следново: 

„Па им рече: ‘Ете, тоа е она за што ви зборував уште додека бев со вас, зашто треба да се исполни сè што е напишано за Мене во Законот Мојсеев и кај Пророците, и во Псалмите.’ Тогаш им го отвори умот за да ги разбираат Писмата, и им рече: ‘Така е напишано и така требаше да пострада Христос и да воскресне од мртвите на третиот ден, и да биде проповедано во Негово име покајание и проштавање на гревовите кај сите народи, почнувајќи од Ерусалим; а вие сте сведоци за ова’“ (Лука 24:44-48).

И на овие луѓе, оние што Го познаваат Него и правилно Го разбираат, во светлината на Неговиот живот и смрт според Светото писмо, Тој им заповеда: 

„Па им рече: ‘Одете по сиот свет и проповедајте го Евангелието на секое создание. Кој ќе поверува и се крсти, ќе биде спасен; а кој не поверува, ќе биде осуден’“ (Марко 16:15,16).

А учениците, носејќи ја пораката, самите биле сведоци и на пораката и на Оној кој ги испратил: 

„А кога ја видоа смелоста на Петар и Јован, и дознаа дека тоа се неуки и прости луѓе, тие само се восхитуваа. Сфатија дека и тие беа со Исус“ (Дела 4:13).

Овие примери од Божјата реч укажуваат на тоа дека Бог им дава налог на луѓето да ја носат евангелската порака, на сите оние што Го запознале Исус како свој личен Спасител и, благодарение на тоа, почнале правилно да го сфаќаат Вечното Евангелие.

МОЖЕ ЛИ ЧОВЕК ДА СЕ НАРЕЧЕ АНГЕЛ?

Но, што е со ангелите што летаат среде небото? Каква врска имаат луѓето со тоа? И што имаат заедничко со ангелите? Добро прашање и добра забелешка. Да се усогласи ангелот кој го носи Вечното Евангелие и лета среде небото со вистината дека Евангелието им е доверено на луѓето да го пренесуваат не е тешко. Зборот „ангел“ во Библијата не се однесува само на небесни суштества, туку има и други значења: пратеник, весник, гласник.

„А кога си отидоа овие, Исус почна да му зборува на народот за Јован: ‘Што сте излегле да видите во пустината? Трска ли, што се лулее од ветрот? Но, што излеговте да видите? Човек ли, облечен во меки алишта? Ете, оние што носат меки алишта, по царски палати се. Па, што излеговте да видите? Пророк ли? Да, ви велам, и повеќе од пророк! Зашто тој е оној за кого е напишано: Ете, Јас го праќам Мојот ангел пред лицето Твое; тој ќе го приготви патот Твој пред Тебе’“ (Матеј 11:7-10).

Христос ги цитира старозаветните пророштва за „ангелот пред лицето Твое“, и вели дека овој ангел е човекот Јован Крстител, предвесникот на Христос. Тој бил оној што ја носел пораката дека Христос е Јагнето Божјо, Синот Божји, кој дошол да го спаси светот:

„На другиот ден Го виде Јован Исус како доаѓа кај него и рече: ‘Еве Го Јагнето Божјо, Кое ги зеде гревовите на светот врз Себе! Овој е, за Кого реков: по мене иде Човек, Кој пред мене беше, бидејќи постоеше пред мене. Јас не Го познавав, но дојдов да крштавам со вода, за Тој да му биде објавен на Израел.’ И сведочеше Јован, велејќи: ‘Го видов Духот да слегува од небото како гулаб и остана над Него. Јас не Го познавав, но Оној, што ме прати да крштавам со вода, ми рече: Врз Кого ќе видиш дека слегува Духот и дека останува над Него, Тој е Оној што ќе крштава со Дух Свети. И јас видов и посведочив дека Овој е Божјиот Син“ (Јован 1:29-34).

Затоа, во светлината на Библијата, Божјиот гласник, дури и ако е човек, може да се нарече ангел.

ЕВАНГЕЛИЕТО Е ОНА ШТО БОГ ГО ПРАВИ ЗА НАС, А НЕ ОНА ШТО НИЕ ГО ПРАВИМЕ ЗА НЕГО

Под ангелот што лета среде небото во 14. поглавје од Откровение се открива вистината дека Бог, преку ангели, им ја пренесува Својата порака на оние што се особено блиски до Него. Тоа значи дека тоа слово се запишува и им се предава на други луѓе. Секој што ќе ја прими оваа порака од небото станува Божји гласник, односно, станува ангел за оние на кои им ја носи таа порака.

Пораката на ангелот има вечно потекло, а луѓето, дури и целото човештво, постојат само околу 6.000 години. И покрај тоа, Евангелието е она што Бог го прави за нас, а не она што ние го правиме за Него. Автор на Евангелието е вечниот Бог, кој, знаејќи дека суштествата обдарени со слобода на избор еден ден ќе се побунат против Него, веќе имал план за нивно спасение. Затоа Тој и Го родил Својот Син, кој станал Јагне заклано од создавањето на светот:

„Знаејќи дека со пропадливо сребро или злато не сте искупени од суетниот живот, кој ви се предаде од татковците ваши, туку со скапоцената крв на непорочното и чисто Јагне – Христос, Кој беше предназначен уште пред создавањето на светот, а се јави во последно време заради вас“ (1 Петрово 1:18-20).

ЗОШТО АНГЕЛ Е ПРИКАЖАН НА НЕБОТО, КОГА ПОРАКАТА СЕ СЛУША НА ЗЕМЈАТА?

Зошто ангел е прикажан на небото, кога пораката се слуша на земјата? Затоа што Бог им покажува на сите што живеат на земјата дека оваа порака не е плод на човечкиот ум. Таа не е родена на земјата. Нејзин автор не се ниту поединци, ниту цркви – нејзин автор е Бог. А тоа особено се гледа од зборовите: 

„И видов друг ангел како лета среде небото, кој имаше вечно Евангелие…“ (Откровение 14:6).

Ангелот лета среде небото. Ова е прекрасен симбол. За да го видите, не треба да гледате во нозете, ниту еден во друг, туку кон небото. Со оваа порака, Бог сака да го сврти погледот на луѓето од земното кон небесното. Ќе има војни, катастрофи, поплави на земјата, и сето тоа ќе предизвика страв кај луѓето:

„…а на земјата тага кај народите од неизвесноста и од бучењето на морето, и од брановите; луѓето, пак, ќе умираат од страв и од исчекување на она што ќе го снајде светот, зашто и силите небесни ќе бидат разнишани“ (Лука 21:25,26).

Но, Бог ни дава порака на надеж и спасение. Бог сака да нè исполни со радост и да ни даде сила да бидеме над сè што се случува околу нас. Ное, кој се соединил со Божјата порака пред потопот, бил над расипаноста на светот што го опкружувал. Тој бил над потсмевот со кој го опсипувале безбожниците, затоа што не живеел само на земјата, туку, преку небесната порака, живеел со срцето на небото. Ова е гаранција дека ќе ги издржите сите искушенија и ќе бидете над сите околности.

„И така, ако сте воскреснале заедно со Христос, барајте го она што е горе, каде што Христос седи оддесно на Бога; мислете за небесното, а не за земното. Зашто вие умревте, и вашиот живот е сокриен со Христос во Бога. А кога ќе се јави Христос, вашиот живот, тогаш и вие ќе се јавите со Него во слава“ (Колосјаните 3:1-3).

Преку Божјата порака, пораката од небото, пораката на Вечното Евангелие, Бог сака да нè направи силни по дух и непоколебливи во сите околности. Затоа е толку важно да се стопиме со Божјата порака. Во неа се наоѓа Божјата сила за нашата победа над ѓаволот и за стекнување на Божјата светост, стекнување на вечен живот.

ПОРАКАТА НА ТРИТЕ АНГЕЛИ Е НАМЕНЕТА ЗА СЕКОЈ ЧОВЕК

Ангелот, односно пораката, лета среде небото. Што значи тоа? Тоа значи дека пораката се слуша така што сите на кои им е упатена, сите племиња и народи, сите јазици, се рамноправни. Оваа порака не е наменета само за неколкумина избрани верници или за еден избран народ. Не! Таа е за сите. Ова уште еднаш ја потврдува моќната вистина за нашиот прекрасен Бог: 

„Зашто Бог не е пристрасен“ (Римјаните 2:11).

Бог не е само Бог на Евреите, а пораката на трите ангели не е само порака за адвентистите. Бог е Бог на сите луѓе, а пораката на трите ангели е наменета за сите што, во својата љубов кон Бога, сакаат да одат по стапките на Исус Христос и сакаат да бидат Божји гласници. Христос рекол врз основа на што Бог ќе ги одреди Своите:

„Нашите татковци се поклонуваа на оваа планина, а вие велите дека во Ерусалим е местото каде што треба да се поклонуваме.  Исус и рече: ‘Жено, верувај Ми дека доаѓа време кога ни на оваа планина, ниту во Ерусалим не ќе се поклонувате на Отецот. Вие му се поклонувате на она што не го знаете, а ние се поклонуваме на она што го знаеме; зашто спасението е од Јудејците. Но иде време и веќе дошло кога вистинските поклоници ќе Му се поклонуваат на Отецот со дух и вистина, зашто Отецот сака такви да бидат оние кои Му се поклонуваат. Бог е Дух и оние што Му се поклонуваат, треба да се поклонуваат со дух и со вистина’“ (Јован 4:20-24).

Секој што искрено, со сето свое срце, во духот на вистината и Божјата светост, по примерот на Христос, Му служи на Бога, ќе ја прими пораката од Бога и ќе ја пренесе во светот!

БОГ НЕ ГО ИСПРАЌА СВОЕТО СЛОВО ЗАЛУДНО

Бог ја прикажува Својата порака во вид на свет ангел, сакајќи да ја покаже чистотата на пораката и какви ќе бидат оние што ќе ја носат. Оној што со вера и со сето свое срце ќе ја прими Божјата порака, неизбежно ќе се промени, Бог го гарантира тоа. Тој вели:

„Како што дождот и снегот паѓаат од небото и таму не се враќаат, туку ја напојуваат земјата и ја прават способна да раѓа и да се зеленее, за да му дава семе на оној, што сее и леб за да јаде, така и Моето слово, што излегува од устата Моја, не се враќа кон Мене празно, туку го исполнува она, што Ми е угодно, и го прави она за што сум го испратил Јас“ (Исаија 55:10,11).

Овде сè е многу хармонично и едноставно. Бог ја испраќа Својата порака за да можат оние што ќе ја примат да се спасат, затоа таа е порака за спасение. Грешникот нема да се спаси, туку само светиот. Бог вели дека Тој не го испраќа Своето слово напразно, туку дека тоа го извршува она за што е испратено. Така вели Бог, а не човекот; на Бог може и треба да Му се верува.

ПОРАКАТА НА ТРИТЕ АНГЕЛИ МОРА ДА СЕ ПРОПОВЕДА БРЗО, МОЛНЕВИТО, КАКО АНГЕЛОТ ШТО ЛЕТА

Симболот на ангелот ни открива уште една вистина: брзината на пораката.
Иако Божјиот престол се наоѓа на третото небо, во соѕвездието Орион, погледнете со каква брзина ангелите летаат кон земјата, кон Божјите деца:

„Додека ја изговарав молитвата, човекот Гаврил кого го бев видел во поранешното видение, долета брзо, се допре до мене во времето на вечерната жртва, ме вразуми, говореше со мене и рече: ‘Данииле, сега излегов за да те научам да разбираш. Во почетокот на твоето молење се појави твојот збор и јас дојдов да ти го соопштам, зашто ти си човек сакан; па така, внеси се во зборот и разбери го видението’“ (Даниел 9:21-23).

Даниел едвај што почнал да се моли, а ангелот веќе прелетал илјада и петстотини светлосни години. Ова е неверојатна брзина. Бог сака Христос да дојде повторно на оваа многустрадална земја што е можно поскоро. Но Бог не сака никој да загине, туку сите да се покаат и да се спасат:

„Господ нема да задоцни со Своето ветување, како што некои мислат за бавењето; но долго време трпи, бидејќи не сака да загине некој, туку сите да се покаат“ (2 Петрово 3:9).

Само Божјата добрина, откриена преку Христовата жртва, може да го доведе гордото човечко срце до покајание: 

„Или, пак, го презираш богатството на Божјата благост, стрпливост и долготрпеливост, не разбирајќи дека Божјата благост те води кон покајување?“  (Римјаните 2:4).

Затоа, пред да дојде Исус, мора да се проповеда Вечното Евангелие, за луѓето да се покаат и да се спасат. По 1844 година, во Библијата повеќе нема нумерички пророштва, и затоа времето на Христовото враќање се поврзува исклучиво со проповедањето на Евангелието: 

„И ќе биде проповедано ова Евангелие за царството по целиот свет, за сведоштво на сите народи; и тогаш ќе дојде крајот“ (Матеј 24:14).

Последната пробна порака на Евангелието ќе биде пораката на трите ангели, која почнавме да ја проучуваме. По нејзиното објавување веднаш следи второто Христово доаѓање. Односно, ако сакаме да одиме во вечноста, светот мора да биде предупреден со пораката на трите ангели. Бог, симболизирајќи ги гласниците со ангел, ни покажува дека оваа порака мора да се проповеда брзо, молневито, како ангелот што лета. 

ШТО НИ КАЖУВА СИЛАТА НА АНГЕЛОТ?

И последната вистина сокриена во симболиката на ангелот: во целата вселена, по Бога и Неговиот Син Исус, ангелите се најмоќните суштества. Погледнете само на нивната сила во книгата Откровение:

„И ја зеде ангелот кадилницата, и ја наполни со оган од жртвеникот, и ја фрли на земјата, и тогаш се појавија гласови, грмотевици, светкавици и земјотрес“ (Откровение 8:5).

„И друг ангел, кој имаше власт над огнот…“ (Откровение 14:18).

Бог ни говори за силата на пораката и за силата што ќе ја имаат гласниците. Оваа сила ќе биде поголема од човечката, бидејќи, иако луѓето ќе ја носат пораката, Бог ќе им даде посебна сила. Затоа оваа порака не може да се запре со никакви човечки напори.

„А пред сето тоа ќе стават раце на вас и ќе ве изгонат, предавајќи ве во синагогите и затворите, и ќе ве водат пред цареви и управници, заради Моето име. И тоа ќе ви биде вам прилика за сведоштво. И затоа врежете во вашите срца, да не размислувате однапред што ќе одговорите, зашто Јас ќе ви дадам уста и мудрост, на која не ќе можат да и противречат ниту да и се противстават сите ваши противници“ (Лука 21:12-15).

НИШТО НЕ БИ ТРЕБАЛО ДА ЈА ЗАСЕНИ ПОРАКАТА НА ТРИТЕ АНГЕЛИ

Колку вистина открива Бог со само неколку зборови! Пред да нè запознае со последната порака, Бог преку Својата Реч ни кажува дека пораката за спасение на човештвото не е плод на човечкиот ум. Гласниците, како и сите што ја примаат Божјата порака, се повикани од Бога да не гледаат во своите нозе, туку кон небото, да живеат небесен живот, од каде што доаѓа Божјата сила, неопходна за ширење на оваа порака по целата земја. Оние што живеат според оваа порака, брзо ќе ја рашират. Светот ќе биде известен, секој ќе го направи својот свесен избор, а Христос ќе дојде по оние што му останале верни на Бога во сè, како Ное пред потопот.

И така, сфаќајќи го целосниот обем на нашата одговорност кон Бога и кон луѓето, да почнеме со трепет да ја проучуваме последната порака на спасение од Бога до човештвото што пропаѓа.

За што треба верниците да му зборуваат на светот денес?

„Тој зборуваше со висок глас: ‘ИМАЈТЕ СТРАХОПОЧИТ КОН БОГА И ПОДАЈТЕ МУ СЛАВА, ЗАШТО НАСТАПИ ЧАСОТ НА НЕГОВИОТ СУД, И ПОКЛОНЕТЕ МУ СЕ НА ОНОЈ КОЈ ГИ СОЗДАЛ НЕБОТО И ЗЕМЈАТА, МОРЕТО И ВОДНИТЕ ИЗВОРИ’“  (Откровение 14:7).

Еве како започнува Божјата порака, еве што верниците треба да му говорат на светот. Ное, примајќи ја Божјата порака за претстојниот потоп и за потребата да се изгради ковчег, сфатил дека времето, драгоценото време, истекува. Можел, можеби, да одржи многу добри проповеди на различни теми, но тие не би ја исполниле Божјата цел: да го предупреди светот за потопот и да ги спаси оние што веруваат. Затоа, Ное ја проповедал вистината за сегашното време, а во негово време тоа била пораката за потопот. Се сеќавате ли што рекол Бог за послушноста на Ное? 

„И направи Ное сè како што му заповеда Бог; така направи“ (Создавање 6:22).

Бог ги повикува сите оние што веруваат во Него да ја носат оваа порака. Иако може да има и други добри проповеди, тие треба или да доведат до оваа порака, или да ја објаснат оваа порака, но не и да ја заменат. Да се замени оваа порака би било злочин на верниците пред Бога и пред целото човештво. 

ДА ОБРНЕМЕ ВНИМАНИЕ НА ВИСОКИОТ ГЛАС НА ГЛАСНИКОТ

Забележете дека гласникот, кој ги симболизира верниците што ја носат последната порака од Бога до светот што пропаѓа, зборува со висок глас. Ако се свртиме кон Светото писмо, ќе видиме дека Бог барал висок глас од Својот народ секогаш кога се работело за многу важни прашања во врска со изборот на сопствената судбина:

„Левитите да го известат народот и да им кажат на сите Израелци со висок глас: ‘проклет да е оној човек, кој ќе направи изрезан или излиен идол, одвратност пред Господ, работа на уметнички раце, па го стави на скришно место! Целиот народ да извика и да рече: амин! Проклет да е оној, што го навредува таткото свој или мајката своја!… Проклет да е оној, кој отстранува слеп човек од патот!… Проклет да е оној, кој криво суди дојденец, сирак или вдовица!… Проклет да е оној, кој ќе легне со жената на својот татко, зашто тој го открил крајот од покривката на таткото свој!… Проклет да е оној, кој ќе легне со каков и да било добиток!… Проклет да е оној, кој ќе легне со сестрата своја, со татковата ќерка или со мајкината ќерка!… Проклет да е оној, кој ќе легне со тештата своја!… Проклет да е оној што ќе легне со сестрата на тештата своја!… Проклет да е оној, кој ќе го убие тајно ближниот свој!… Проклет да е оној, кој зема поткуп, за да погуби душа и да пролее невина крв!… Проклет да е секој, кој не ќе ги исполни сите наредби од овој закон и не ќе постапи според нив! И целиот народ да каже: амин’“ (Второзаконие 27:14-26).

Забележете дека левитите биле посебно племе, избрано од Бога за посебна служба: да бидат Негови слуги, Негови претставници пред останатиот народ. Тие морале со висок глас да му ја објават Божјата волја на народот, бидејќи од нејзиното почитување зависеле животите на нивните слушатели.

КОЈ ЌЕ СТАНЕ ЛЕВИТ ВО СЕГАШНОТО ВРЕМЕ?

Пророштвото на Исаија ни открива дека Бог ќе избере за Себе левити од околните народи, не од Израел по тело, за да Му служат:

„Зашто Јас ги знам делата нивни и мислите нивни; ете, ќе дојдам да ги соберам сите народи и јазици, и тие ќе дојдат и ќе ја видат славата Моја. И ќе ставам на нив белег, и од преживеаните меѓу нив ќе испратам кон народите… кои не чуле за името Мое и не ја виделе славата Моја; и тие ќе им ја објават на народите славата Моја, и ќе ги претстават сите ваши браќа од сите народи како дар на Господ… исто како што синовите Израелови принесуваат дар во домот Господов во чист сад. И од нив ќе земам свештеници и левити, вели Господ“ (Исаија 66:18-21).

Интересен факт е дека, откако Господ ќе избере за Себе свештеници и левити, и тие насекаде ќе ја објавуваат Неговата слава, веднаш потоа Бог зборува за воспоставување на Своето вечно Царство:

„Зашто, како што новото небо и новата земја, кои Јас ќе ги создадам, ќе бидат секогаш пред лицето Мое, вели Господ, така ќе постои и потомството ваше и името ваше. Тогаш од месец на месец, и од сабота во сабота ќе доаѓа секоја плот пред лицето Мое на поклонение, вели Господ“ (Исаија 66:22,23).

Апостол Петар зборува за сите оние што преку Христа му го предале своето срце на Бога:

„Но вие сте избран род, царско свештенство, свет народ, луѓе придобиени за да ги возвестите совршенствата на Оној Кој ве повикал од темнина во Својата чудесна светлина; вие, кои некогаш не бевте народ, а сега сте народ Божји; кои не бевте помилувани, а сега сте помилувани“ (1 Петрово 2:9,10).

ШТО ДЕНЕШНИТЕ ЛЕВИТИ И СВЕШТЕНИЦИ ТРЕБА ДА МУ ОБЈАВАТ НА СВЕТОТ?

Спојувајќи го сето ова во една убава и хармонична слика, ја добиваме вистината дека секој Христов следбеник е избран од Бога да врши посебна служба, слична на онаа што во старозаветното време ја извршувало Левиевото племе. Тие биле целосно посветени на Господа и гласно ја објавувале Божјата волја на сиот останат свет.

Денес е невозможно да се биде царско свештенство, односно, да се биде од Бога избран, без притоа гласно и смело да се објавува Божјата волја на остатокот од светот.

Што треба современите свештеници и левити да му објават на светот, кои од Бога се повикани да Го следат Христа? Се разбира, за Бога, Кому Му служат, и за Неговата волја:

„Имајте страхопочит кон Бога и подајте Му слава, зашто настапи часот на Неговиот суд, и поклонете Му се на Оној Кој ги создал небото и земјата, морето и водните извори“ (Откровение 14:7).

Зошто првите зборови од Божјата порака до последната генерација што живее на земјата се повик да имаат страхопочит кон Бога? Зошто оние што живеат во пресрет на второто Христово доаѓање треба да имаат страхопочит кон Бога за да бидат спасени? Сигурен сум дека нашиот Бог е бескрајно мудар и дека не можеме да се сомневаме во Него, ниту да помислиме дека погрешил или рекол нешто погрешно во оваа порака. Бог никогаш не погрешил и не може да погреши, а целата библиска историја е јасен доказ за тоа. Грешат оние луѓе што мислат дека Бог греши. Затоа тие или не ја прифаќаат Божјата порака, или ја преправаат за да ја направат прифатлива за другите.

БОГ Е ГОЛЕМ ЛЕКАР, НЕГОВИОТ ЛЕК Е НАЈДОБАР ЗА ЧОВЕКОТ

Обидете се да се замислите себеси како Ное, кој им ја носи пораката за потопот на луѓето во светот пред потопот. И додека го правите тоа, запомнете какви биле тие луѓе: 

„И Господ виде дека лошотиите меѓу луѓето на земјата се умножуваа, и дека сите мисли и помисли во срцата нивни беа зли во секое време“ (Создавање 6:5).

Кои меки фрази, кои нема да ги повредат овие грешни срца, можат да се најдат за да ги убедат да се спасат и да го изградат ковчегот? Никакви! Бог, поради вашите гревови, ќе го уништи овој свет со вода. Но, ако се покаете и ја следите Неговата порака, ќе бидете спасени. За ова нема алтернатива. Христос рекол: 

„Ви велам… но ако не се покаете, сите така ќе изгинете“ (Лука 13:5).

Бог е големиот Лекар на човечката душа. Тој знае од што сме болни и како болеста на гревот прогресира во последната генерација. И бидејќи ја знае болеста, Тој препишува лекови кои ја отстрануваат причината за болеста, а не само што ги ублажуваат симптомите.

Многу цркви, кои денес не ја проповедаат пораката на трите ангели, сепак проповедаат нешто. Но тоа „нешто“ не е она што Бог му го пропишал на човештвото за последното време. Затоа, тоа не е способно да го излечи човекот и да го спаси. Како во деновите на Ное, само Божјата порака дадена на Ное, и ништо друго, можела да спаси. Денес, многу проповеди што не се во светлината на пораката на трите ангели, само ги ублажуваат симптомите на болеста на грешникот. Тие создаваат илузија на христијанство и привремен мир во срцето, но не ги отстрануваат вистинските причини за болеста на грешникот и не го подготвуваат за средбата со Господа, а токму за тоа е дадена пораката на трите ангели. Бог, големиот Лекар од гревот и болеста, тврди дека единствениот вистински лек за човештвото на крајот на времето е страхопочитта кон Бога, а не само верата, како што луѓето денес ја разбираат.

ШТО ЌЕ ГИ ПОДЕЛИ ЛУЃЕТО НА ДВА ТАБОРА?

Светот пред потопот бил поделен на два нееднакви табора. Во едниот бил Ное и неговото семејство, во другиот – сите останати. Што ги поделило? Пораката од Бога. Некои ја прифатиле и почнале да живеат во склад со пораката. Други не ја прифатиле и живееле на поинаков начин – но не според Божјата порака за претстојниот потоп. Христос, зборувајќи за нашите денови пред Неговото враќање, прави паралела: 

„Како што беше во Ноевите дни, така ќе биде и во деновите на Синот Човечки“ (Лука 17:26).

Сè ќе се повтори. Како и во деновите на Ное, светот ќе биде поделен на два табора: оние што ја прифаќаат пораката и ги усогласуваат своите животи со неа, и оние што ја отфрлаат. Ако сакаме да бидеме меѓу спасените, мораме да ја прифатиме пораката онака како што ни е дадена од Бога, а не да ја менуваме за да ја направиме „подобра“ или поприфатлива за грешниците. Пораката е: 

„Имајте страхопочит кон Бога“.

ДАЛИ САМО ВЕРАТА Е ДОВОЛНА ЗА СПАСЕНИЕ?

Ајде да видиме што мисли Бог со фразата „страхопочит кон Бога“. Што значи страхопочит кон Бога во светлината на Светото писмо? Читајќи ја Библијата, се забележува дека Бог има добар однос само со оние што се плашат од Него. Само со нив Бог има целосно разбирање. И во принцип, токму тие се оние што Бог ги нарекува Свој народ. Господовиот народ е оној што има страхопочит, или страв Божји. Но, нели се тоа оние што веруваат? Верата е важна, но погледнете што се вели: 

„Ти веруваш дека Бог е еден: добро правиш; но и злите духови веруваат, а треперат“ (Јаков 2:19).

Ако верата е знакот според кој треба да се одреди кој му припаѓа на Божјиот народ, тогаш на списокот ќе мора да се вклучат и демоните, поради нивната вера во Единиот Бог. Но Бог вели дека Неговиот народ не се само оние што веруваат во Него, туку оние што веруваат и имаат страв Божји, нешто што демоните го немаат, што го изгубиле, и затоа од прекрасни ангели се претвориле во сурови демони.

БОГ ГИ ПОДГОТВИЛ СИТЕ СВОИ БЛАГОСЛОВИ ЗА ОНИЕ КОИ СЕ БОЈАТ ОД НЕГО

Ајде внимателно да го разгледаме Светото писмо за да се увериме дека сите Божји ветувања се однесуваат само на оние што имаат страхопочит кон Бога и се исполнуваат во животот само на оние што се бојат од Него. 

„Колку е голема добрината Твоја, Господи, што си ја запазил за оние, кои имаат страхопочит кон Тебе, и што си ја приготвил за оние, кои имаат верба во Тебе пред очите на синовите човечки“ (Псалм 31:19).

Во овој текст експлицитно се вели дека Бог ги приготвил сите Свои добра, вклучувајќи ја и небесната вечност, за оние што се бојат од Него.

„Ангел Господов се улогорува околу оние, кои се бојат од Него, и ги спасува“ (Псалм 34:7).

Ветувањето за Божјата заштита и избавување им е дадено токму на оние што се бојат од Бога. И колку е тоа актуелно, со оглед на настаните што се одвиваат пред нашите очи.

„Зашто, колку е големо растојанието од небото до Земјата, толку е голема милоста на Господ спрема оние што се бојат од Него“ (Псалм 103:11).

А бескрајната милост Божја е иста и кон оние што се бојат од Него. Кога почнав да ја истражувам темата за стравот Божји, извикав: „Господи, значи единственото нешто што го сакаш од Твоето создание е да има страв од Господ!“ А со него доаѓа апсолутно сè. Стравот Господов станува темел врз кој се градат сите ѕидови на нашиот духовен дом. Зошто демоните не можат да изградат добар однос со Бога, иако имаат еден од ѕидовите на духовниот дом, верата? Затоа што немаат со што да го поддржат тој ѕид. Немаат темел. Немаат страв од Бога.

БОГ ИМ ГИ ОТКРИВА СВОИТЕ ТАЈНИ НА ОНИЕ КОИ СЕ БОЈАТ ОД НЕГО

Мошне важно, поврзано со стравот Божји, а особено во врска со последното време во кое живееме, е тоа дека: 

„Близок им е Господ на оние што имаат страхопочит кон Него; ним им го открива заветот Свој“ (Псалм 25:14).

Дали во Библијата има многу тајни? Да, и тоа не малку. Тајната на спасението преку Христос, тајната на побожноста, тајната на беззаконието итн. А Светото писмо ни вели дека Бог ги открива Своите тајни на оние што се бојат од Него.

Сега разбирате зошто мнозина имаат Библии, мнозина веруваат, но не се преобразени сите во Христовиот лик, и малкумина навистина разбираат што Бог сака од нив.

Дали сакате да бидете со Господ во заветен, спасоносен однос? На крајот од сè, Бог, кој е верен на Својот завет, ќе дојде да ги спаси оние што се во завет со Него. Бог вели: ако се боиш од Мене, ќе склучам завет со тебе и ќе ти ја откријам Мојата тајна. Ова е причината зошто не сите верници знаат каде се наоѓа последната Божја порака до човештвото, и затоа, не ја носат сите.

Еве зошто многу христијани не ја разбираат книгата Откровение, таа станува достапна и разбирлива само за оние што имаат страв Божји. Ни теолозите со дипломи нема да ја сфатат Божјата тајна, тајната што им се открива само на оние што се бојат од Бога.

КОЈ ВО ОЧИТЕ НА БОГ Е НЕГОВ НАРОД?

Бог им вели на оние што се бојат од Него: 

„Ќе те вразумам, – вели Бог – Ќе ти го покажам патот, по кој да одиш; ќе бдеат очите Мои над тебе“ (Псалм 31:9).

Ова е ветување за оние кои се бојат од Бога, тие се Неговиот народ. Притоа, не е толку важно на која конфесија човекот моментално ѝ припаѓа. Зашто оние што се бојат од Него, Бог ќе ги собере во Своето стадо. Еве еден библиски пример: Апостол Петар бил повикан во куќата на Корнилиј, стотник од таканаречената италска чета, кој не бил Евреин и сè уште не бил христијанин: 

„Петар ја отвори устата и рече: ‘Навистина сфаќам дека Бог не гледа на лице; туку, напротив, Нему му е мил во секој народ оној кој има страхопочит кон Него и постапува праведно’“ (Дела 10:34,35).

Гледате ли кој е угоден на Бога, каде и да се наоѓа во моментот? Оној што има страхопочит кон Него. Па, што можеме да кажеме за тоа кој е Неговиот народ во Божјите очи? Секој што има страхопочит кон Бога, во фазата на разбирање во која се наоѓа.

Дали мислите дека ќе има спасени луѓе од православната црква? А што е со католиците? Баптистите? Адвентистите? Дури и ако човекот сè уште не е целосно просветлен со полнотата на вистината, но во него живее страхот Божји, и тој разбира Кој му зборува и што бара Бог од него, тогаш тоа е Божјиот народ. Тоа се оние кои Му се угодни на Бога од секое колено, народ и јазик. Ако човек не разбира што значи да имаш страв Божји, тогаш самиот себеси се исклучува од Божјиот народ.

ВПЕЧАТЛИВ ПРИМЕР ОД ЖИВОТОТ

Сакам да ви споделам еден пример од мојата служба на Бога, кој никогаш нема да го заборавам. Во едно село одев од врата до врата со духовни книги. Во една куќа, луѓето ме пречекаа многу срдечно. Ми понудија храна и топлина. Забележав дека насекаде по ѕидовите имаа икони. Бабата беше постара од 80 години, а нејзината внука имаше над триесет. Внуката била израсната од баба ѝ, која беше неписмена, но уште од детството била поучена да се плаши и да го почитува Бога. Внуката ја читаше Библијата, па затоа така и ме примија, со отворено срце. Бабата знаеше од Библијата за значењето на гостопримството. Веруваше дека во домот можат да дојдат и ангели, и се плашеше да не го навреди Бога ако не покаже гостопримство.

И бабата и внуката имаа голема почит кон Библијата. Ја читаа со страхопочит, а бабата ја научила внуката дека сè што е напишано во Божјото Слово е вистина и авторитет. Седнавме да разговараме, и почнав да им зборувам за Бога, читајќи стихови од Библијата. Кога тоа што го кажував се совпадна со нивното разбирање, нивните лица светнаа и радосно кимнуваа со главите. Но потоа ја допревме темата за Божјиот закон и за верноста кон Бога преку неговото држење. Почнав да зборувам за саботата и за тоа дека поклонувањето на иконите е тежок грев во Божјите очи.

Бабата многу се загрижи, а во очите ѝ се појавија солзи. Го замоли внуката да провери во Библијата дали тоа што го зборувам е точно. Внуката ги прочита стиховите што ги наведов, кои зборуваа за светоста на саботата и за гревот на идолопоклонството. Од тоа бабата се вознемири уште повеќе. Дури и внуката почна да ја теши, плашејќи се да не ѝ се слоши. Но бабата не сакаше утеха. Со солзи во очите се помоли: „Прости ми, Господи! Не знаев дека згрешив, дека Те навредив. Но, ако Ти така кажуваш, тогаш – нека биде волјата Твоја.“

ОСТАР ПРЕСВРТ ОД ТЕМНИНА КОН СВЕТЛИНА

И ѝ рече на внуката да ги тргне иконите. Се зачудив! Не очекував такво нешто. Никогаш дотогаш не сум видел таква послушност кон Бога. Тогаш сфатив што има во овие луѓе, иако правеа погрешни нешта во својот живот, тие имаа страв Божји. А токму поради тој страв, беа подготвени да слушаат што сака Господ да им каже.

Бабата одамна почина. Во една сабота, станала, се помолила, внуката ѝ читала од Библијата, таа легнала во креветот, заспала, и починала во сон. На нејзиното лице имало целосен мир. Убеден сум дека оваа баба беше од Божјиот народ, затоа што имаше страв Божји.

БЕЗ СТРАВ БОЖЈИ, СПАСЕНИЕТО Е НЕВОЗМОЖНА МИСИЈА

Многу христијани денес немаат страв Божји. Можат да зборуваат за Бога со шеговит тон, заборавајќи дека дури и ангелите ги покриваат своите лица во Божјото присуство. Во молитвата често недостасува почит: се дозволуваат нечисти мисли, неискреност, формалност. Во домовите за молитва се зборува за сè друго, освен за Бога и за Неговата светост. И притоа, луѓето мислат дека ќе се спасат само со знаењето на Библијата. Каква фатална измама од страна на сатаната! Без страв Божји, спасението е едноставно невозможно. Ајде да погледнеме два библиски примери на луѓе кои имале вистински страв од Бога.

ЈОСИФ, КАКО ПРИМЕР ЗА ЧОВЕК, КОЈ ИМА СТРАВ БОЖЈИ

Јосиф, продаден во ропство, во својата борба со искушението покажа што значи да се има страв Божји:

„И се случи, по некое време, жената на господарот негов да се загледа во Јосиф, и му рече: ‘Легни со мене!’ А тој одби и и рече на жената од господарот свој: ‘Ете, господарот мој не се грижи веќе за ништо што има во куќата, туку сè што има, ми го предаде мене во рацете. Ни самиот не е поголем од мене во својот дом; и тој ништо не ми забранил, освен тебе, зашто си му жена; па како јас да направам толку големо зло и да згрешам пред Бога’“ (Создавање 39:7-9).

Стравот од Семоќниот Бог беше Јосифовиот штит против стрелите на злото искушение.

Иако неговите браќа го продале во ропство и таму претрпе многу страдања, Јосиф не задржа огорченост. Наместо тоа, ги прифати своите браќа со љубов и им даде од најдоброто што Египет можеше да понуди. Кога нивниот татко почина, браќата се исплашија дека Јосиф конечно ќе им се одмазди за злото што му го направиле. Сакајќи да најдат милост пред него, му испратија порака во која се повикуваа на светлиот спомен на нивниот татко, кого Јосиф длабоко го сакал:

„Кога видоа браќата Јосифови дека нивниот татко умре, си рекоа еден на друг: ‘Да не би да си спомне Јосиф за нашата омраза, па да ни се одмазди за сето зло, што му го направивме!’ Затоа рекоа да му кажат на Јосиф: ‘Татко ти остави клетва пред да умре и рече – Вака кажете му на Јосиф: Прости им ги на браќата твои неправдата и гревот нивни, што ти ги направија. И ете, сега прости им го гревот на слугите на татковиот ти Бог.’ А Јосиф заплака, кога му го рекоа тоа. Потоа дојдоа пред него и рекоа: ‘Еве, ние сме слуги твои’“ (Создавање 50:15-18).

Зошто Јосиф плачел, кога му го кажале тоа? Одговорот е едноставен:

„Јосиф им рече: ‘Не плашете се, зар сум јас наместо Бог’“ (Создавање 50:19).

Зошто Јосиф не бил одмаздлив? Зошто плачел кога не бил разбран од своите браќа? Зошто не се навредил и не прекинал да комуницира со нив? Затоа што Јосиф имал страв Божји. Тој знаел пред чие Лице стои секоја секунда од својот живот, пред Господарот на вселената, Семоќниот Бог, во чии раце е неговиот животен здив.

БАБИЦИТЕ: ПРИМЕР ЗА СТРАВ ОД БОГА

Кажете ми, колку од денешните верници ја имаат оваа свест, не само во зборови, туку манифестирана во нивниот живот, во нивната почит и страхопочит кон Бога? Зар последната Божја порака: „Имајте страхопочит кон Бога“ не е токму за овој свет што пропаѓа, вклучувајќи ги и оние што се нарекуваат христијани?

И еве уште еден пример од Писмото, за оние кои имале вистински страв Божји.

„Царот египетски им заповеда на еврејските бабици, од кои на едната и беше името Шифра, а на другата Пуа; и им рече: ‘Кога ќе бабувате кај Еврејките, и при породувањето, ако видите дека е машко, убијте го, а ако биде женско, нека живее!’ Но бабиците се плашеа од Бога и не правеа така, како што им заповеда египетскиот цар, туку ги оставаа машките деца живи“ (Излез 1:15-17).

Кажете ми, може ли човек кој има страв Божји да оди на абортус? Може ли човек кој има страв Божји да ги врши тие абортуси? Може ли човек кој има страв Божји да советува некој друг да абортира?

Во светлината на она што штотуку го научивме, бабиците се плашеа од Бога и не кренаа раце врз бебињата. Човек кој навистина има страв Божји, никогаш нема да си го дозволи тоа. Значи, дали последната порака од Бога: „Имајте страхопочит кон Бога“ е актуелна за човештвото што пропаѓа? Апсолутно, и тоа повеќе од кога било досега?

ОДНЕСУВАЊЕТО НА ОНИЕ, КОИ НЕМААТ СТРАВ ОД БОГА

Погледнете го однесувањето на оние кои престанале да се плашат од Бога:

„Чујте го словото Господово… зашто Господ ќе им суди на жителите од оваа земја, зашто нема ни вистина, ни милосрдие, ниту знаење за Бога на земјата. Клетва и измама, убиство, кражби и прељубодејства многу се распространија, и една крв по друга крв се лее… И колку повеќе се размножуваа, толку повеќе и грешеа против Мене… Блудството, виното и пијалаците ги овладеале срцата нивни“ (Осија 4:1,2,7,11).

Дали ова ве потсетува на нешто? Ова не е состојба само на светот. Христијанството е во уште полоша состојба. Зошто? Затоа што светот е лош, и не го крие тоа. За тоа сведочат и секојдневните вести. Но, еве ги христијаните:

„Но ова знај го: во последните денови ќе настанат тешки времиња. Зашто луѓето ќе станат себељубиви, среброљубиви, самофалци, горделивци, хулители, непокорни кон родителите, неблагодарни, неправедни, безбожници, непомирливи, клеветници, невоздржливи, нескротливи, недоброљупци, предавници, пребрзи, надуени, повеќе сластољубиви отколку богољубиви, на изглед побожни, а од силата на Бога се одрекле. И од нив бегај“ (2 Тимотеј 3:1-5).

Кажете ми, дали овие христијани навистина имаат страв од Бога?
Дали се плашат од Него кога клеветат, изневеруваат, се возгордеваат и се однесуваат сурово? А особено – кога сите овие пороци се покриени со маска на нагласена побожност?

СТРАВОТ ОД ГОСПОД Е ЗАШТИТА НА ЧОВЕКОТ ОД ГРЕВОТ

Бог не сака нашиот страв од Него да биде сличен на животинскиот страв што животните го чувствуваат пред опасност, страв кој произлегува од инстинктот за самоодржување. Бог, Кој ни дал разум и способност за размислување, зборува за страв што произлегува од свесна смиреност и длабока почит пред величието на Создателот:

„Плодови на смиреноста се: стравот Господов“ (Изреки 22:4).

Библиското разбирање на стравот Божји е трепет пред Божјата величина, моќ и светост, заедно со длабоко осознавање на нашата целосна зависност од Него и од Неговата милост:

„И сиот народ ги гледаше молњите и пламенот, и гласот на трубата што трубеше и ја гледаше гората што се димеше; и откако го виде тоа, народот се уплаши и се оддалечи. Па му рекоа на Мојсеј: ‘Зборувај ни ти, а ние ќе слушаме; но да не ни зборува нам Бог, за да не умреме.’ А Мојсеј му рече на народот: ‘Не плашете се: Бог дојде за да ве испита и стравот Негов да биде во вас, за да не грешите’“ (Излез 20:18-20).

Стравот од Господ треба да го заштити човекот од грев. Судејќи според животот на Јосиф и бабиците, тоа навистина е така.

Бог нè потсетува на Себеси дури и преку отчукувањето на нашето срце. Слушајте го. Тоа сведочи за Божјата постојана грижа за вас. Слушајте го вашето дишење, и обидете се да го задржите. Сакате да живеете, сакате да дишете? А воздухот, кој човекот често безмилосно го загадува, Господ милостиво ни го дава.

Нашето дишење исто така треба да не поттикне на почит и благодарност кон Бога. Неговата грижа е постојана, независно од нашите дела, мисли и зборови. Тоа е уште една причина за страхопочит кон Божјото трпение и татковска грижа за Неговите деца, дури и кога тие се креваат против Него и хулат на Неговото име.

Оваа љубов и трпение не може, а да не ја разбуди во нас желбата да дојдеме кај Него и да станеме вистински Негови деца. Христос рекол:

„За да бидете синови на Вашиот Отец небесен; зашто Тој го остава Своето сонце да грее и над лошите и над добрите, и им праќа дожд и на праведните и на грешните“ (Матеј 5:45).

ЦЕЛТА НА БОЖЈАТА ПОРАКА Е ДА ГО ПРОМЕНИ ЧОВЕКОТ

Погледнете околу себе: сè што нè опкружува, според Божјиот план, треба да го поттикне мислечкиот човек да се восхити на Оној кој го создал сето тоа и да доведе до страхопочит кон Него.

Колку повеќе човекот гледа на светот што го опкружува, не како сега, туку низ призмата на Божјиот повик: „Имајте страхопочит кон Бога“, толку поголема почит и страв Божји ќе ја исполнуваат неговата душа. Зашто во сè ќе ја препознае Божјата величина и Неговата љубов, што го надминува секое знаење.

Зошто со такво внимание ја разгледуваме последната Божја порака? Затоа што, пред да ја исполниме Божјата заповед, мора да разбереме што Бог сака од нас лично. Без тоа разбирање, невозможно е, како Ное, да се направи сè „точно како што заповедал Господ“.

Задачата на Божјата порака е да го преобрази човекот преку верата со која таа се прифаќа. Оној што ќе ја разбере и прифати, се стопува со пораката и станува едно со неа. Гласникот и неговиот живот стануваат жива порака до остатокот од светот.

Затоа, пред да го повика светот на страхопочит кон Бога, самиот гласник мора да стекне страв Божји. Зашто, ако зборовите не се согласуваат со животот, лицемерието ќе биде очигледно. Колку се веродостојни зборовите на лекар кој пуши и зборува против пушењето? Смешни, и ништо повеќе.

Ако го повикуваш светот да ја почитува Божјата величина, тогаш прво и самиот научи од Христа да Го почитуваш Него. На Бога нека Му е вечна слава преку Христа, за сè!

 

Сподели го ова:

Поврзани статии