Чиста и нечиста храна: дали е релевантна и денес?

Сподели го ова:

Време е да кажеме како Вавилон ги измамил, и сè уште ги мами, верниците, дури и кога станува збор за прашањето на правилната исхрана. Зашто и во оваа област Бог јасно ја изразил Својата волја.

При создавањето на светот, Бог недвосмислено ја одредил исхраната на човекот:

„И Бог рече: „Еве, ви дадов секакви билки што даваат семе по целата земја, и секакви дрвја што во себе имаат семе според својот род и вид; тоа да ви биде за храна“ (Создавање 1:29).

Која храна била најдобра, најкорисна и најсоодветна за човекот, јасно се гледа од следниве Божји зборови:

„И Бог виде дека сето она што го создаде е многу добро“ (Создавање 1:31).

По падот во грев, Бог ја проширил човековата исхрана со полската трева (зеленчук), како што вели Светото писмо:

„…и ти ќе јадеш трева полска“ (Создавање 3:18).

Дека оваа исхрана била соодветна и благотворна за човекот, се гледа и од должината на животот на луѓето, кој достигнувал повеќе од 900 години:

„А сите денови од животот на Метушелах беа деветстотини шеесет и девет години; потоа умре“ (Создавање 5:27).

Содржина прикажи
ПРИНУДНА МЕРКА ПО ПОТОПОТ

Водите на Потопот го променија лицето на земјата до непрепознатливост. Флората претрпе големи загуби, па Бог им дозволи на луѓето да јадат месо од животни, но под одредени услови.

„Сè што се движи и живее, ќе ви биде храна; сè ви давам, како што ви ги бев дал зелените билки. Само не смеете да ги јадете живите суштества додека во нив има душа, односно крв“ (Создавање 9:3,4).

Бог прави споредба и покажува дека храната од животинско потекло му е дадена на човекот по аналогија со храната од растително потекло: „Сè што се движи и живее, ќе ви биде храна; сè ви давам, како што ви ги бев дал зелените билки.“ Оваа споредба сугерира дека не можат да се јадат сите животни, исто како што на човекот не му беше дозволено да јаде од сè што расте на земјата, туку само од онаа што содржи семе, овошје, зеленчук и полска трева.

Дополнително, на Ное му беше заповедано да внесе во ковчегот по седум пара од чистите животни, а само по еден пар од нечистите, за да можат да го продолжат својот род на земјата.

Ако Ное јадел од нечистите животни, од кои имало само по еден пар, тогаш тој вид би изумрел.

„И земи со себе од секое чисто животно по седум од машки и женски пол, а од нечистите животни – по две, машки пол и женски пол; исто така и од небеските птици (чисти) по седум, од машки и од женски пол, (и од сите нечисти птици по две, од машки и од женски пол) за да им се зачува родот нивни по целата земја“ (Создавање 7:2,3).

ЗНАЦИ ПО КОИ СЕ РАЗЛИКУВА ЧИСТИОТ ДОБИТОК ОД НЕЧИСТИОТ

Каква е оваа поделба на чисти и нечисти животни? Сè е крајно едноставно: нечистите животни, птици и риби се создадени како „помошници“ на земјата, и многу лесно може да се направи разлика меѓу нив и чистите.

„Секое животно што има разделени копита и на двете копита длабок зарез, и секое животно што прежива, јадете го“ (Второзаконие 14:6).

„Еве ги животните што можете да ги јадете: говедо, овца, коза, елен, срна, бивол, див вол (бизон) и дивата коза“ (Второзаконие 14:4,5).

Според тоа, за нечисто се смета секое животно што ги нема овие два надворешни знака:

„Од преживарите или од животните со раздвоени копита само овие не смеете да ги јадете: камила, питом зајак и див зајак, зашто тие, иако преживаат, нивните копита не се разделени: тие се нечисти за вас; и свињата, бидејќи, иако копитата и се разделени, но таа не прежива: таа е нечиста за вас; месото нивно не јадете го и до труповите нивни не се допирајте“ (Второзаконие 14:7,8).

ЧИСТИ И НЕЧИСТИ МОРСКИ ЖИТЕЛИ

И морските суштества се јасно поделени на чисти и нечисти, според надворешни знаци:

„А од сè, што живее во водата ова можете да јадете: сè што има лушпи и перки, можете да јадете. А што нема лушпи и перки не смеете да јадете. Тоа нека биде нечисто за вас“ (Второзаконие 14:9,10).

Чистите морски жители имаат и перки и лушпи, на пример: крап, штука, лосос.

Нечистите морски жители ги немаат овие два знака, како што се: сом, ајкула, јагула, октопод (лигњи), сите видови ракови и остриги.

КАКВИ ДРУГИ ЗАБРАНИ ВО ИСХРАНАТА СЕ ЗАПИШАНИ ВО СВЕТОТО ПИСМО?

Покрај сѐ досега наведено, во Светото писмо се дадени и забрани за јадење влекачи, водоземци и други слични суштества кои се сметаат за нечисти или штетни.

„А сите други крилести бубачки нека ви се одвратни!’ ‘И од нив ќе станете нечисти: кој и да се допре до нивната пцовисаница нека биде нечист до вечерта… Сите четвороножни животни, што одат на шепи, нечисти се за вас. Секој што ќе се допре до нивната мрша, нека биде нечист до вечерта. А оној што ќе ја понесе нивната мрша, нека ја испере својата облека и нека биде нечист до вечерта. Тие се нечисти за вас.’… ‘Од животните што лазат по земјата нека се нечисти за вас овие: невестулката, глушецот и секој вид гуштери; ежот, камелеонот, дождовникот, зелениот гуштер и кртицата. Тие животни, од сите што ползат, се нечисти за вас. Секој што ќе ги допре мртви, нека биде нечист до вечерта… А врз она на што некое од нив ќе падне мртво, нека биде нечисто: било некаков дрвен предмет или облека, или кожа или мев и секоја работа што се употребува. Секој таков предмет нека се накваси во вода и нека остане нечист до вечерта…

„Сè друго што има крилја и оди на четири нозе одвратно да ви е; со тоа да не се осквернувате. Од нив ќе станувате нечисти: секој кој ќе се допре до нивно пцовисано тело, нечист ќе биде до вечерта… Секое животно што има нераздвоени копита, но нема длабок рез меѓу копитата или не прежива, нечисто да биде за вас; секој кој ќе се допре до такво, нечист ќе биде (до вечер)… А меѓу животните што лазат по земја да ви бидат нечисти: невестулката, глушецот и желката со нејзините видови и ежот и крокодилот, и гуштерот, и полжавот, и кртот. Тие да ви се нечисти меѓу животните што лазат по земјата, и кој ќе се допре до нив пцовисани, нечист да е до вечерта. И секој предмет на кој ќе падне нешто од нив пцовисано, ќе биде нечист, било да е сад дрвен или облека или кожа или вреќа, и секој предмет што е потребен за некоја употреба, да се стави во вода и ќе биде нечист до вечерта; потоа ќе биде чист. А и секој сад земјен, во кој ќе падне нешто од тоа, и сè што ќе е во него, ќе биде нечисто, а садот скршете го. И секое јадење што го јадете, ако на него се излее вода од таков сад, ќе биде нечисто (за вас); и секое питие што се пие во секој таков сад, ќе ви биде нечисто…“

„Секое животно, што ползи по земјата, е нечисто за вас; нека не се јаде. Ништо што ползи по мевот, ништо што оди на четири нозе или на повеќе нозе – никаков ползач што лази по земјата, не јадете, зашто се одвратни. Немојте да се онечистите сами себеси со сите тие лазачи што ползат; не осквернувајте се со нив, за да не станете и вие нечисти заради нив…“

„Тоа е закон за добитокот и за птиците, и за секоја жива душа што се движи во вода, и за секое животно што лази по земја, за да се распознава нечистото од чистото и животните што можат да се јадат од животните што не треба да се јадат“ (Левитска 11:23-43, 46,47).

Ве молиме, обрнете внимание на тоа дека, покрај забраната за јадење нечиста храна, и садот во кој таа се наоѓала се сметал за нечист и требало да се уништи. Дури и водата од таков сад можела да ја направи неупотреблива храната што Бог ја дозволил.

КОИ ПТИЦИ БИЛЕ ЗАБРАНЕТИ ЗА ЈАДЕЊЕ?

Во Светото писмо е даден јасен список на видови птици што се забранети за јадење:

„Секоја чиста птица јадете ја; но од нив не треба да ги јадете овие: орелот, грифот, галебот, јастребот, соколот, мршојадецот и сличните на нив; и секаков гавран од кој било вид; нојот, ластовицата, кукавицата и сличните на нив; бувот, ибисот, лебедот и сличните на нив; чавката, пеликанот и корморанот; штркот, чапјата, пупунецот и лилјакот“ (Второзаконие 14:11-18).

БОГ ЗАБРАНУВА ДА СЕ ЈАДЕ МЕСО ОД МРТВИ ЖИВОТНИ

Забележете дека ова се зборовите на истиот Бог Кој нè создал и ни го дал Својот Закон на Синај, Бог Кој и денес им суди на сите луѓе. Бог, исто така, забранил да се јаде месо дури и од чисти животни, ако тие умрат сами од себе..

„И кога ќе пцовиса каков и да е добиток од оној што го јадете, ако некој се допре до неговиот труп, нечист ќе биде до вечерта. А оној што ќе јаде од трупот негов, нека ја испере облеката своја и нечист ќе биде до вечерта; и кој ќе носи нивни пцовисан труп, нека ја испере облеката своја и нечист ќе биде до вечерта“ (Левитска 11:39,40).

ПРАШАЊЕТО ЗА НЕЧИСТОТИЈА ВО ХРАНАТА Е ДУХОВНО, А НЕ САМО ФИЗИЧКО

Целата оваа нечистотија не се однесува само на физички и биолошки аспекти, туку претставува и духовна реалност.

„Не поганете ги душите ваши со ниедно од животните што лазат и не осквернувајте се од нив, за да не станете нечисти преку нив, зашто Јас сум Господ, вашиот Бог, осветувајте се и бидете свети, бидејќи Јас сум свет; и немојте да ги осквернувате душите ваши со какво и да е животно што лази по земјата. Бидејќи Јас сум Господ што ве изведе од земјата египетска, за да ви бидам Бог; и така – бидете свети, зашто Јас сум свет“ (Левитска 11:43-45).

Обрнете внимание дека Бог ги поврзува поимите како што се ослободувањето на Неговиот народ од египетското ропство, желбата да биде нивен Бог и повикот кон свет живот, токму преку воздржување и откажување од нечистата храна, која Тој јасно ја забранил.

За жал, многу христијани, не препознавајќи ја оваа поврзаност, ги сметаат Божјите заповеди за обични церемонии, дел од левитскиот богослужбен систем кој, навистина, завршил со Христовата смрт. Но, со таков заклучок, тие без двоумење јадат од она што Бог го нарекол гадост, не сметајќи го тоа за грев. Но, дали навистина е така?

Примерите од Стариот завет ни се дадени како предупредување. Бог ги извел Израелците од египетското ропство и ги одвел во земја во која тече млеко и мед. Во Новиот завет, преку Христос, Бог ги избавува луѓето од вавилонското ропство на гревот и заблудата и ги води кон Царството Небесно. Како што тогаш сакал да биде Бог за народот кого го повикал и го повикувал на светост, така и денес Тој ги повикува на светост сите што се повикани преку Исус Христос.

„Како послушни чеда, не постапувајте веќе според поранешните ваши похоти, кога бевте во незнаење. Но, по примерот на Светиот, Кој ве повика, и вие самите бидете свети во сите ваши постапки. Зашто напишано е: ‘Бидете свети, бидејќи Јас сум свет’“ (1 Петрово 1:14-16).

БОГ, ПОРАДИ СВОЈАТА СВЕТОСТ, ПОВИКУВА НА СВЕТОСТ И ОД ВИСТИНСКИТЕ ХРИСТИЈАНИ

Вие сте сведоци на истите вистини, на Божјите повици и Неговото барање за светост од оние што се повикани од Него, зашто Оној Кој ги повикува е свет. Затоа, внимателно разгледајте ги следниве стихови:

„Зашто во Писмото стои напишано: ‘Еве, на Сион поставувам камен темелник, одбран и скапоцен; и кој верува во Него, нема да се посрами!’ Вам, пак, кои верувате, Тој ви е чест, а за неверниците – ‘Каменот што го отфрлија ѕидарите, стана камен темелник’, камен од кој тие се сопнуваат и камен на кој паѓаат, зашто не му се покоруваат на словото; за тоа се тие и одредени. Но вие сте избран род, царско свештенство, свет народ, луѓе придобиени за да ги возвестите совршенствата на Оној Кој ве повикал од темнина во Својата чудесна светлина; вие, кои некогаш не бевте народ, а сега сте народ Божји; кои не бевте помилувани, а сега сте помилувани“ (1 Петрово 2:6-10).

Верниците, примајќи Го Бога, стануваат Негов народ, свет народ. И токму на нив Бог им се обраќа со истите зборови што некогаш му ги кажал на Израел, кога ја дал забраната за консумирање нечиста храна.

ПРАШАЊЕТО ЗА ЧИСТА И НЕЧИСТА ХРАНА НЕ Е СПОРЕДНО ПРАШАЊЕ, ТУКУ ПРАШАЊЕ ОД ЖИВОТНО ЗНАЧЕЊЕ

Бог, преку пророкот Исаија, уште во старозаветно време зборувал за тоа како Израел Го навредува Господа и објаснил зошто ги повикува верниците од другите народи кон Себе, наместо Израел.

„Јас им се открив на оние, кои не прашуваа за Мене, кои не Ме бараа: ‘Еве Ме, еве Ме!’ – му велев на народ, кој не го повикуваше името Мое. Секогаш ги протегав рацете Свои кон непокорниот народ, кој одеше по лош пат, – по своите помисли, – кон народ, кој постојано Ме навредува в лице, принесува жртви во градините и пали темјан на црепчиња, седи во гробови и ноќева во пештери; јаде свинско месо, а во садовите негови има гнасно вариво“ (Исаија 65:1-4).

Бог сметал дека, доколку Неговиот народ јаде одвратна храна, во овој случај свинско месо, тогаш тој народ Го навредува и Го обесчестува Својот Бог. А Божјата казна за таков престап ќе биде мошне строга за сите што живеат на земјата. Тоа ќе значи вечна пропаст.

„Зашто, ете, ќе дојде Господ во оган, и колите Негови – како виор, за да го излее гневот свој со јароста и заканата Своја – со пламнат оган. Зашто Господ ќе суди со оган и со мечот Свој над секоја плот, и многумина ќе бидат убиени од Господ. Оние, што се посветуваат и очистуваат во градините еден по друг, кои јадат свинско месо и гадотии и глувци, -сите ќе загинат вели Господ“ (Исаија 66:15-17).

Затоа, прашањето за чиста и нечиста храна не е споредно, туку е подеднакво важно за нашето спасение, како и држењето на Десетте заповеди.

КОИ СЕ РАЗЛИКИТЕ И СЛИЧНОСТИТЕ ПОМЕЃУ СТАРИОТ И НОВИОТ ЗАВЕТ?

Христијаните кои јадат нечиста храна, правдајќи се дека живеат под Новиот завет, додека забраните за таа храна се наоѓаат во Стариот завет, изгледа не ја разбираат вистинската разлика помеѓу двата завета, иако таа разлика е јасно објаснета во Светото писмо.

„Бидејќи не е можно телешката и јарешката крв да ги однесе гревовите. Поради тоа, влегувајќи во светот, вели: ‘Жртви и дарови Ти не посака, а тело Ми приготви. Сепаленици за гревот не Ти се угодни.’ Тогаш реков: ‘Ете, идам, напишано е за Мене во книгата, да ја извршам, Боже, волјата Твоја.’ Кога погоре рече: ‘Жртви и дарови и сепаленици за гревот – што се принесуваат според Законот, Ти не посака и не Ти се угодни’, а потоа рече: ‘Ете, идам, Боже, да ја извршам волјата Твоја’, со тоа Тој го укинува првото, за да го воспостави второто. Според таа волја сме осветени со приносот на телото на Исус Христос еднаш засекогаш“ (Евреите 10:4-10).

Погледнете ги текстовите, овде сè е јасно напишано, црно на бело. Крвта на жртвените животни не можеше да ги отстрани гревовите. Тие животни беа само симбол, образец што укажуваше на големата Жртва, Христос. Тие не беа цел сами по себе, туку упатување кон Оној што требаше да дојде.

Христос, според Божјата волја, се воплоти и дојде на овој свет за да ја исполни волјата на Отецот, да стане жртва за гревовите на целото човештво.

Преку Својата совршена Жртва, Тој го укина системот на жртвување животни, кој само симболично ја претставуваше вистинската Жртва. Со тоа го отвори патот на спасението преку Неговата смрт на крстот. Божјата волја беше исполнета, а верниците се осветуваат преку оваа една, совршена и вечна Жртва.

Ова е она што се промени со преминот од Стариот во Новиот завет. Но Божјите морални принципи, Неговиот закон, останаа непроменети. И во Новиот завет, и понатаму остануваат исти и грешната природа на човекот, и неговата биологија, и нечистите животни што Бог ги забрани за храна – тие не се промениле.

ШТО МУ ОДГОВОРИЛ ПЕТАР НА ГОСПОД ВО СВОЈАТА ВИЗИЈА?

Како поткрепа на изнесеното, да обрнеме внимание на зборовите на апостол Петар, кои му ги упатил на Господ во моментот кога ја примил визијата, визија што ја добил откако Христос веќе се беше вознел во слава.

„И го виде небото отворено и некаков сад како слегува кон него, сличен на некое големо платниште, врзано за четирите краишта, и се спушташе на земјата. Во него имаше секакви четириножни животни, ѕверови, влекачи земни и птици небески. И дојде глас кон него: ‘Петре, стани, заколи и јади!’ А Петар рече: ‘Никако, Господи, зашто никогаш не сум јадел погано или нечисто’“ (Дела 10:11-14).

Самата визија ќе ја објаснам малку подоцна, но сега ќе се задржам на зборовите на апостол Петар.

Тој го следел Христос три и пол години, а и по Христовото воскресение поминало извесно време, но сè уште не јадел никаква нечиста храна. Ова јасно укажува на тоа дека Христос не ги поучувал Своите ученици дека дошол да ја укине Божјата забрана за нечистата храна, ниту пак им дал дозвола да ја јадат. Самото сведоштво на апостол Петар е недвосмислено, тој вели: „Никогаш не сум јадел ништо гнасно или нечисто.“

НЕЧИСТАТА ХРАНА ГО ОСКВЕРНУВА ЧОВЕКОТ

Веќе забележавме дека Бог го поврзува јадењето на нечиста храна со осквернувањето на човекот, покажувајќи ја на тој начин длабоката врска меѓу телесното и духовното. Човекот е една целина – телото и умот не можат да се одвојат. Нашето тело и ум се градат од она што го внесуваме – буквално, ние стануваме она што го јадеме. Дури и нашиот разум и карактер се оформуваат под влијание на храната што ја консумираме. Апостол Павле, во Новиот завет, ја изразува оваа древна вистина од Стариот завет со следниве зборови:

„Не впрегнувајте се заедно со безверниците; зашто какво заедништво постои меѓу правдата и беззаконието? Што заедничко има меѓу светлината и темнината? Какво согласие може да има меѓу Христос и Велијар? Или, што има заедничко меѓу верник и безверник? Каква спогодба има храмот Божји со идолите? Вие сте храм на живиот Бог, како што рекол Бог: ‘Ќе се вселам во нив и ќе одам меѓу нив; ќе им бидам Бог, а тие ќе бидат Мој народ.’ ‘Затоа излезете од нивната средина и одделете се!’ Вели Господ, и ‘Не допирајте се до нечисто, и Јас ќе ве примам! И Јас ќе ви бидам Татко, а вие ќе Ми бидете синови и ќерки’, вели Господ Седржителот. И така, возљубени, имајќи вакви ветувања, да се очистиме од секоја нечистота на телото и на духот, исполнувајќи ја светоста во страв Божји“ (2 Коринтјаните 6:14-18; 7:1).

Светлината нема ништо заедничко со темнината. Бог нема заедништво со ѓаволот. Божјиот народ не може да има заедништво со оние што не му припаѓаат на Бога. И денес, Бог ги повикува оние што одговориле на Неговиот повик, да не се допираат до нечистото, туку да се стремат кон светост. Тој нè повикува да се очистиме од секоја нечистотија на телото и на духот, исполнувајќи ја светоста во страв Божји.

РАЗМИСЛЕТЕ ЗА НАВОДНИТЕ БИБЛИСКИ ТЕКСТОВИ КОИ СЕ КОРИСТАТ КАКО АРГУМЕНТ ЗА УКИНУВАЊЕ НА ЗАБРАНАТА ЗА НЕЧИСТА ХРАНА

Христијаните кои јадат нечиста храна често се обидуваат да пронајдат библиска потврда дека Бог веќе ги укинал тие забрани и дека денес можат да јадат што ќе посакаат. За таа цел, тие се повикуваат на одредени делови од Библијата, кои сега ќе ги разгледаме еден по еден.

ЗБОРОВИ НА ИСУС ХРИСТОС ЗА ТОА ШТО ГО ОСКВЕРНУВА ЧОВЕКОТ

„И како ги повика луѓето, им рече: ‘Слушајте и разберете! Не го осквернува човекот она што влегува во устата, туку она што излегува од устата, тоа го осквернува човекот’“ (Матеј 15:10,11).

Колку и да се обидуваат љубителите на нечиста храна да најдат дозвола во овие зборови на Исус, контекстот на разговорот јасно се спротивставува на таквото толкување. За да го разбереме правилно значењето, треба да видиме каде и како започнал дијалогот меѓу Христос и фарисеите.

„Тогаш пристапија кон Исус ерусалимските книжници и фарисеи, велејќи: ‘Зошто учениците Твои не го запазуваат преданието на старите? Зошто не си ги мијат рацете кога јадат леб?’“ (Матеј 15:1,2).

Дали забележувате дека прашањето за нечистата храна воопшто не било тема на разговор? Прашањето се однесувало на ритуалните миења, кои произлегувале од преданијата на старите. Христос, осудувајќи ги фарисеите дека со своите преданија ги укинале заповедите, во тој контекст рекол: „не го осквернува човекот она што влегува во устата, туку она што излегува од устата, тоа го осквернува човекот“, а не во контекст на нечистата храна, за што воопшто не се дискутирало.

Фарисеите, откако ги слушнале Христовите зборови, се соблазниле и го оставиле Синот Божји, а апостолите сакале да разберат што Христос имал предвид, изговарајќи ги овие зборови. И во објаснувањето на Христовите зборови, изговорени од Него, наоѓаме уште една потврда дека воопшто не станувало збор за нечиста храна, туку за преданијата на старите и неизмиените раце.

„Петар, пак, Му одговори и рече: ‘Објасни ни ја оваа парабола.’ А Исус им рече: ‘Ама вие, уште ли не сфаќате? Уште ли не разбирате дека сè што влегува во устата, минува преку стомакот и се исфрлува надвор? А она што излегува од устата, иде од срцето и тоа го осквернува човекот; зашто од срцето излегуваат лоши помисли, убиства, прељубодејства, блудства, кражби, лажни сведоштва, хули; тоа го осквернува човекот. А јадењето со неизмиени раце не го осквернува човекот’“ (Матеј 15:15-20).

Јасно се гледа контекстот на целиот разговор. Тој започна со прашањето за преданијата на старите и ритуалното миење на рацете и со тоа заврши. Прашањето за нечиста храна воопшто не беше тема на разговор. Затоа, зборовите на Христос не можат да се сфатат како дозвола да се јаде нешто што Бог го нарекол гадост во Своето Слово.

ВИЗИЈАТА НА АПОСТОЛ ПЕТАР

Друг пасус што често го користат христијаните кои јадат нечиста храна како наводна дозвола за тоа е визијата што му беше покажана на апостол Петар.

„Утредента, додека тие патуваа и наближуваа до градот, Петар околу шестиот час се качи на рамниот покрив од куќата да се помоли. И бидејќи беше огладнел, сакаше нешто да јаде; а додека му приготвуваа, тој падна во занес, и го виде небото отворено и некаков сад како слегува кон него, сличен на некое големо платниште, врзано за четирите краишта, и се спушташе на земјата. Во него имаше секакви четириножни животни, ѕверови, влекачи земни и птици небески. И дојде глас кон него: ‘Петре, стани, заколи и јади!’ А Петар рече: ‘Никако, Господи, зашто никогаш не сум јадел погано или нечисто.’ И повторно дојде глас кон него: ‘Она што Бог го очистил, ти не го сметај за нечисто!’ Тоа се повтори трипати, а садот пак се крена кон небото“ (Дела 10:9-16).

АПОСТОЛ ПЕТАР РАЗМИСЛУВА ЗА ВИЗИЈАТА ШТО ЈА ДОБИ

Повторно ќе се потсетиме на едно важно правило: сè мора да се чита во контекст. Историјата започнува со тоа што побожниот стотник од италијанскиот полк, Корнилиј, во визија гледа ангел Господов, кој му вели да испрати луѓе по апостол Петар. Петар требаше да му ги соопшти зборовите што водат кон спасение. Корнилиј не бил Евреин по потекло, тој бил од незнабошците. А Петар, пак, бил Евреин, воспитан според Мојсеевиот закон.

Во моментот кога пратениците од Корнилиј пристигнале до куќата каде што престојувал Петар, Бог му дава визија: платно со разни нечисти животни и глас што му вели дека може да јаде, затоа што „она што Бог го очистил, ти не смее да го нарекуваш нечисто.“ Но, откако ја примил визијата, Петар не потрчал радосно да јаде свинско месо, како што многумина христијани денес би заклучиле, мислејќи дека со таа визија е укината забраната за нечистата храна. Напротив, апостолот започнал да размислува за визијата, бидејќи не ја разбирал нејзината смисла.

„И додека Петар беше во недоумица што значи тоа видение што го виде, ете ги луѓето, испратени од Корнилиј, кои откако се распрашаа и го најдоа домот на Симон, застанаа пред портата“ (Дела 10:17).

БИБЛИСКО РАЗБИРАЊЕ НА ВИЗИЈАТА ШТО ЈА ДОБИ АПОСТОЛ ПЕТАР

Неверојатно! Апостол Петар, кој лично го познавал Христос и Го следел три и пол години, не го разбрал веднаш значењето на визијата. Но денес многу христијани тврдат дека веднаш сè им е јасно: Бог, наводно, дозволил да се јадат нечисти работи. Навистина необично толување! Во тој момент, Петар сè уште размислувал за значењето на она што го видел. И токму тогаш Бог му зборува и му вели:

„Ете, те бараат тројца луѓе. Туку стани, слези и оди со нив, не размислувајќи ништо; зашто Јас ги пратив!“ (Дела 10:19,20).

Во овие зборови се содржи одговорот на она што се случувало во срцето на апостол Петар и каков бил неговиот однос кон незнабошците. Бог му заповеда да оди со луѓето што ги испратил Корнилиј и да не се сомнева ниту малку во исправноста на тој чин. И така, кога пристигнал во куќата на Корнилиј, Петар изговорил зборови што јасно ни покажуваат како ја разбрал визијата што му ја дал Бог:

„И така разговарајќи со него, влезе внатре, каде што најде мнозина собрани. И им рече: ‘Вие знаете дека на човек Јудеец му е забрането да се дружи или да оди кај човек од друг род. Но мене Бог ми покажа ниеден човек да не го нарекувам поган или нечист. Затоа, кога бев поканет, дојдов без двоумење. Сега ве прашувам, зошто ме повикавте?’“ (Дела 10:27-29).

Дури и дете што ја чита Библијата може да разбере дека во оваа визија не станувало збор за нечиста храна, туку за проповедање на Евангелието на незнабошците. Евреите во тоа време имале предрасуди кон другите народи, сметајќи ги за нечисти и недостојни за Божјата благодат. Преку оваа визија, Бог им откри на апостолите, не теоретски, туку на дело, дека Евангелието е наменето за целиот свет. Секој човек, од која било нација, кој се бои од Бога и живее праведно, Му е угоден и не се смета за нечист. Откако ја разбрал оваа вистина, апостол Петар отворено ја изјавил, таму, во куќата на Корнилиј:

„Тогаш Петар ја отвори устата и рече: ‘Навистина сфаќам дека Бог не гледа на лице; туку, напротив, Нему му е мил во секој народ оној кој има страхопочит кон Него и постапува праведно. Тој им го прати на синовите Израелови словото, благовестувајќи мир преку Исус Христос, Кој е Господ на сите’“ (Дела 10:34-36).

АПОСТОЛ ПЕТАР ЈА ОБЈАСНУВА ВИЗИЈАТА НА БРАЌАТА ВО ЕРУСАЛИМ

За да не остане никакво сомневање дека правилно го разбираме Светото писмо, да се задржиме на 11-та глава од Делата на апостолите. Кога Петар се вратил од куќата на Корнилиј во Ерусалим, браќата Евреи почнале да го прекоруваат, бидејќи тој, како Евреин, влегол во дом на незнабошци и јадел со нив.

„И кога Петар влезе во Ерусалим, обрезаните што беа со него го укорија, велејќи: ‘Ти си бил кај необрезани луѓе и си јадел со нив’“ (Дела 11:2,3).

Погледнете како апостол Петар се брани од овие обвинувања:

„А Петар почна да им расправа за сè по ред, велејќи: ‘Јас бев во градот Јопија, и, додека се молев, во занес здогледав видение: од небото слегуваше некаков сад, како некое платниште, врзано за четирите краишта, и дојде дури до мене. Откако погледав во него и го разгледав, видов четириножни земни животни, ѕверови, влекачи и птици небески. И чув глас што ми зборуваше: ‚Стани Петре, заколи и јади!‘ Јас, пак, реков: ‚Не, Господи, зашто ништо погано или нечисто никогаш не влегло во устата моја.‘ А гласот од небото повторно проговори и рече: ‚Она што Бог го очистил, ти не го сметај за погано!‘ Тоа се повтори трипати; и пак се крена на небото“ (Дела 11:4-10).

Ако визијата се однесувала на тоа дека Петар сега смеел да јаде нечиста храна, тогаш неговото објаснување, дека поради таа визија отишол кај необрезани луѓе, би изгледало сосема неосновано, па дури и смешно. Но Петар правилно ја разбрал визијата: таа се однесувала на незнабошците. Затоа тој им ја прераскажал на своите браќа како силен аргумент зошто го прифатил повикот да отиде кај нив. И кога браќата слушнале сè што се случило, нивната реакција била следна:

„Откако го ислушаа тоа, тие се успокоија и Го прославуваа Бога, велејќи: ‘Значи и на незнабошците Бог им даде покајание за живот’“ (Дела 11:18).

Со други зборови, оние што го слушале Петар исто така разбрале дека визијата се однесува на зближувањето меѓу Евреите и незнабошците, со цел проповедање на Евангелието. Таа не била дадена како дозвола да се јаде нечиста храна.

ДАЛИ АПОСТОЛ ПАВЛЕ ГО ПОКРЕНУВА ПРАШАЊЕТО ЗА ЧИСТА И НЕЧИСТА ХРАНА ВО СВОИТЕ ПОСЛАНИЈА?

Еве уште неколку чести митови што се користат како оправдување за јадење нечиста храна.

„Храната не нè приближува кон Бога. Ниту добиваме нешто ако јадеме, ниту нешто губиме ако не јадеме“ (1 Коринтјаните 8:8).

„Сè што се продава на пазар, јадете без какво и да било испитување поради совеста; зашто Господова е земјата и она што ја исполнува“ (1 Коринтјаните 10:25,26).

„Царството Божјо не е во јадењето или пиењето, туку во праведност и мир и радост во Светиот Дух“ (Римјаните 14:17).

Секогаш имајте на ум: секоја лажна доктрина може да се разоткрие ако го земеме предвид контекстот, односно правилното разбирање на тоа за што навистина зборува Божјото Слово во конкретниот случај. Не читајте само една изолирана реченица, туку внимателно разгледајте го целиот контекст. Контекстот на сите овие текстови, кои често се користат како „доказ“ за дозвола на нечиста храна, е всушност еден и ист: прашањето за храната жртвувана на идолите.

„Што се однесува, пак, до месото клано за идоли, мислам дека сите имаме знаење. Но, знаењето возгордејува, а љубовта надградува“ (1 Коринтјаните 8:1).

„Но тоа знаење го нема секој: некои според досегашната навика за идолите, го јадат месото на жртвите идолски, а совеста нивна им се осквернува бидејќи е нејака“ (1 Коринтјаните 8:7).

„Сè што се продава на пазар, јадете без какво и да било испитување поради совеста; зашто ‘Господова е земјата и она што ја исполнува.’ Ако ве покани некој од безверните и вие посакате да одите, јадете сè што ќе ви изнесат, без никакво испитување поради совеста. Но, ако некој ви рече: тоа е идолска жртва, не јадете – заради оној што ви го рекол тоа, и поради совеста. Зашто ‘Господова е земјата и она што ја исполнува’“ (1 Коринтјаните 10:25-28).

Контекстот јасно покажува дека апостол Павле, во своите посланија, не го покренува прашањето за чиста и нечиста храна, затоа што за него Божјата забрана е недвосмислена и јасна. Она што Павле го разгледува е еден итен и практичен проблем со кој се соочувале христијаните што живееле меѓу незнабошци, прашањето за храната жртвувана на идолите.

ДУРИ И НА ИДОЛИТЕ ИМ ПРИНЕСУВАЛЕ ЧИСТИ ЖИВОТНИ

Во врска со храната жртвувана на идолите, апостол Павле зборува за совеста на верникот и за тоа дека слабата совест, јадејќи таква храна, се осквернува. Затоа, многу христијани од првите векови, плашејќи се од духовно осквернување, свесно се откажале од месото и избирале да јадат само растителна храна.

„Слабиот во вера прифатете го, но без расправии за мислењата! Еден верува дека може да јаде сè, а слабиот во верата јаде само зеленчук. Кој јаде, нека не го укорува оној што не јаде; и кој не јаде, нека не го осудува оној што јаде, бидејќи Бог го прифатил“ (Римјаните 14:1-3).

А дека месото посветено на идолите било месо од чисти животни, читаме и во Делата на апостолите:

„Жрецот (Свештеникот), пак, на Зевс, чиј кип се наоѓаше пред новиот град, откако доведе јунци и венци пред портата, сакаше заедно со народот да принесе жртва“ (Римјаните 14:13).

НЕВОЗМОЖНО Е ДА СЕ ПОСВЕТИ НЕЧИСТО ЖИВОТНО НА БОГА

Ова можеби е последниот од текстовите на кои некои христијани се повикуваат, обидувајќи се да ја отфрлат Божјата реч и Неговата јасна забрана за јадење нечиста храна.

„Зашто, секое нешто создадено од Бога е добро и ништо не е за отфрлање, ако се прима со благодарност, бидејќи се осветува преку словото Божјо и со молитва“ (1 Тимотеј 4:4,5).

Читајќи го Светото писмо, нема да најдете ниту еден стих кој вели дека нечистата храна може да Му се посвети на Бога за света употреба. Дури и кога се пренесувале предметите од скинијата, тоа се правело со помош на волови, чисти животни, а не со камили, коњи, мазги или магариња, кои според Божјиот закон се нечисти.

„Тогаш дојдоа кај него (дванаесетте) началници израелски, глави на домовите нивни, старешини на племињата кои раководеа со пребројувањето, и донесоа принос свој пред Господ – шест покриени коли и дванаесет волови, по една кола од двајца началници и по еден вол од секого, и го донесоа тоа пред скинијата. И му рече Господ на Мојсеј, велејќи: ‘Земи го тоа од нив; тоа ќе послужи за извршување на службите во скинијата на собранието; и дај им го тоа на левитите, секому според службата негова!’ И ги зеде Мојсеј колите и воловите и им ги предаде на левитите: две коли и четири вола им даде на Гирсоновите синови, според службата нивна; и четири коли и осум волови им даде на Мерариевите синови, според службата нивна, под надзор на Итамар, синот на свештеникот Арон; а на Каатовите синови не им даде, зашто нивната работа беше да го носат светилиштето: на рамо треба да го носат“ (Броеви 7:2-9).

Значи, само чисти животни биле користени како жртви за Господ и во Неговата служба. Истовремено, Бог јасно му забранил на Својот народ да јаде нечисти животни. Тој изјавил дека тоа е осквернување, нешто што не смее да се случува меѓу Божјиот народ.

ДУРИ И СВЕШТЕНИЦИТЕ СТАНАЛЕ ПРИЧИНА НАРОДОТ ДА ПАДНЕ ВО ИДОЛОПОКЛОНСТВО

Затоа, осветувајќи ја храната преку Божјата Реч, односно проверувајќи ја нејзината усогласеност со Божјата волја, само тогаш човек може да се моли над неа за благослов. Но, ова не е како порано. Божјата Реч ни е дадена за да нè научи што е грев, а што не е, што е чисто, а што не е. Така е и со сите наши дела: пред да направиме нешто, треба да провериме дали тоа е добро во светлината на Божјата Реч.

Она што денес се случува во христијанството многу потсетува на положбата на израелскиот народ во деновите на неговото отпадништво од Бога:

„Свештениците нејзини го нарушуваат Мојот закон и ги осквернуваат Моите светињи, не одвојуваат свето од несвето и не прават разлика меѓу чисто и нечисто; од саботите Мои ги покриваат очите свои, и Јас сум понизен меѓу нив“ (Езекиел 22:26).

Колку точно е опишано современото христијанство! Свештениците, наместо да ги учат верниците во светлината на Божјата Реч што е вистина и што е грев, самите ги вовлекуваат верниците во идолопоклонство, спротивно на втората заповед на Божјиот закон. Пасторите и свештениците не ги учат верниците дека постои чиста и нечиста храна. Наместо тоа, тие самите јадат сè по што копнее нивниот стомак. Додека Божјата сабота била отфрлена заради католицизмот и денот на сонцето, многумина од нив го прифаќаат овој ден како свет, без да се прашаат што вели Божјата Реч.

БОГ ЗАБРАНИЛ ДА СЕ ЈАДЕ КРВ И ЛОЈ ОД БИЛО КОЕ ЖИВОТНО

Божјата забрана важи и за консумирање месо од чисти животни што содржи крв. Затоа, денес многу верници грешат пред Бога, не затоа што јадат нечиста храна, туку затоа што купуваат месо од непрописно заклани животни и консумираат колбаси, наводно направени од чисти животни, но подготвени од незнабошци. А знаете ли какво месо има во колбасите? Можно е во нив да се користат мртовечки остатоци, месо со крв и лој, сето она што Бог го забранил. Не се тешете со натписот „колбас од говедско месо“. Ако не го проверувате тоа што го внесувате во себе според Божјата Реч, за тоа ќе одговарате пред Бога.

„Само не смеете да ги јадете живите суштества додека во нив има душа, односно крв“ (Создавање 9:4).

„Само пази добро, да не се јаде крвта, зашто крвта е душа: не јади ја душата заедно со месото; не јади ја: истурај ја на земјата како вода; не јади ја! Така ќе ти биде добро тебе и на синовите твои по тебе (засекогаш), зашто го правиш тоа што е (добро и) угодно пред очите на Господ“ (Второзаконие 12:23-25).

А исто така, Божјата забрана се однесува и на употребата на било каков лој, дури и кога станува збор за лој од чисто животно.

„И пак му рече Господ на Мојсеј, велејќи: ‘Кажи им на синовите на Израел, и речи им: не јадете лој ни од вол, ни од овца, нити од коза. Лојот од добиток што пцовисал или е растргнат од ѕвер може да се употребува за секоја работа; но тој лој да не се јаде. Оној, што ќе јаде лој од добиток, што се принесува како жртва пред Господ, нека се истреби од народот свој’“ (Левитска 7:22-25).

НАЈДОБРИОТ НАЧИН ЗА ИСХРАНА НА ХРИСТИЈАНИНОТ

Во принцип, сè е кажано во врска со Божјите забрани поврзани со храната од животинско потекло. Ја разгледавме Божјата поделба на чисти и нечисти животни, птици и морски суштества, како и забраната за консумирање месо од чисти животни со крв и забраната за јадење лој (маст), дури и од чисти животни.

Но, сметам дека мојата должност кон Бога не би била целосно исполнета како Негов слуга, ако не ја кажам најважната работа. Апостол Павле напишал што треба духовните да разберат во контекстот што го разгледуваме:

„Стремете се кон поголеми дарби. А сега ви покажувам еден многу повозвишен пат“ (1 Коринтјаните 12:31).

„Затоа да го оставиме почетното учење за Христос и да се стремиме кон совршенство…“ (Евреите 6:1).

Можете да останете на почетоците на Христовото учење и да се придржувате кон она што досега го кажавме: да не јадете месо од нечисти животни, да не јадете месо од чисти животни со крв и да не јадете лој. Но, можете и да тргнете по патот кон совршенството, да го следите најдобриот пат и да добиете уште поголеми дарови од Бога, отколку што би добиле држејќи се само за почетоците на Христовото учење. Јас ви предлагам едно мало патување по таа најдобра патека. А вие сами одлучете дали сакате да го примите изобилството на Божјите благослови, или не.

ВЛИЈАНИЕТО НА ХРАНАТА ШТО ЧОВЕКОТ ЈА КОНСУМИРА ВРЗ НЕГОВИОТ ЖИВОТЕН ВЕК

Како што споменав претходно, Бог го создал човекот и му дал овошје и житарки за храна, и тоа, според Божјата Реч, било „многу добро“. По падот во грев, Бог додал и зеленчук во човековата исхрана. Тоа исто така било добра храна, бидејќи луѓето во тоа време биле високи, силни и живееле повеќе од 900 години. Потопот претставувал огромна катастрофа за целата земја и, земајќи ги предвид последиците од него, Бог, како привремена мерка, дозволил да се јаде месо од чисти животни, но без крв и без маснотии.

Фактот дека месото не било најдобра храна произлегува од тоа што веднаш по Потопот, животниот век на луѓето нагло се намалил.

„Ова е родословието на Сим: Сим имаше сто години кога го роди Арфаксад, две години по потопот. И откако го роди Арфаксад, поживеа Сим петстотини години, раѓајќи синови и ќерки“ (Создавање 11:10,11).

„И поживеа Тара во харанската земја двесте и пет години; и умре Тара во Харан“ (Создавање 11:32).

Авраам веќе живеел значително пократко, 175 години. А во времето на Мојсеј, животниот век уште повеќе се скратил, па самиот Мојсеј во Псалм 89 пишува како приговор:

„Дните на нашиот живот се седумдесет години, а ако сме крепки и до осумдесет години; и повеќе време од нив се во труд и мака, бидејќи брзо минуваат и ние одлетуваме“ (Псалм 89:10).

Деградацијата и дегенерацијата на човекот, како и на човештвото во целина, се очигледни. Колосалното намалување на животниот век, заедно со појавата на болести, станале составен дел од човечкото постоење.

БОГ ГО ХРАНЕЛ СВОЈОТ НАРОД ВО ПУСТИНАТА СО РАСТИТЕЛНА ХРАНА

Кога Бог го извел Својот народ од египетското ропство и го повел кон Ветената земја, не им одредил месо за храна, туку мана, небесен леб, како храна за Својот народ.

„И синовите израелски тој леб го нарекоа мана. Тој беше бел како коријандрово семе, а по вкус – како медено колаче“ (Излез 16:31).

„О, да беше Ме послушал Мојот народ и Израел да одеше по Моите патишта!… Мојот народ ќе го хранев со најдобра пченица и ќе ги наситував со мед пештерски“ (Псалм 81:13-16).

Го гледаме јасно изразениот стремеж на Господ да го храни Својот народ не со месо, туку со растителна храна. Тој го прочистил нивниот вкус од храната што ја јаделе во Египет, и тоа прочистување донело благословени резултати.

„Ги изведе Израелците… и немаше болен во племињата нивни“ (Псалм 105:37).

„Четириесет години ги хранеше во пустината; но ништо не им недостасуваше, облеката не им оветвуваше, нозете не им потекуваа“ (Неемија 9:21).

Тие поверувале на зборовите на незнабожечките лекари, а не на Божјата Реч. Израелците, четириесет години во пустината, јаделе мана и не биле болни, ниту им недостасувало нешто. Претпотопните луѓе биле вегетаријанци и живееле повеќе од деветстотини години. А и денес, луѓето кои се вегетаријанци се поздрави од своите врсници, изгледаат помлади, поотпорни се и живеат подолго од оние што јадат месо.

Излегувањето на Израел од Египет и нивното наследување на Ветената земја се противтипови за нас денес. Бог нè изведува од ропството на гревот, од духовниот Вавилон, и нè води кон Небесниот Ханан. На тој пат, Тој, како Бог што не се менува, сака да ги исчисти нашите вкусови, расипани од гревот, и да ги доведе во хармонија со принципите што ги поставил уште во Едем, за кои рекол: „многу добро“.

ВО БРАКОТ, КАКО И ВО ЧОВЕЧКАТА ИСХРАНА, ТРЕБА ДА СЕ ВРАТИМЕ НА ЕДЕМСКИОТ НАЧИН НА ЖИВЕЕЊЕ

Фактот дека Бог сака да се вратиме на првобитниот план, а не да останеме во условите што ги донел гревот, произлегува од самите зборови на Христос:

„И дојдоа кај Него фарисеите што Го искушуваа, па Му рекоа: ‘Може ли човек да ја остави жената своја за каква и да било причина?’ Тој им одговори и рече: ‘Не ли сте читале, дека Оној што ги создаде во почетокот, маж и жена ги создаде, и рече: Затоа ќе остави човек татко и мајка и ќе се прилепи до жената своја и ќе бидат обата едно тело. Па така, тие веќе не се двајца, туку едно тело. А Бог што соединил човек да не разделува.’ Тие Му рекоа: ‘Зошто тогаш Мојсеј заповеда да и даде мажот разводно писмо и да ја напушти?’ Тој им одговори: ‘Заради вашите жестоки срца Мојсеј ви дозволи да ги оставате жените свои; но во почетокот не беше така’“ (Матеј 19:3-8).

Бракот, како и вегетаријанството, имаат свое потекло во Едем. Двапати, во разговорот со фарисеите, Христос се повикува на она што се случило во Едем во врска со бракот, велејќи дека тоа е Божјиот план за семејството. Кога фарисеите му укажале дека условите се смениле и дека Мојсеј, човек од Бога, дозволил развод, Христос објаснил дека тоа било допуштено поради тврдокорноста на срцата, последица на гревот, но во почетокот не било така. Со тоа, Христос повторно укажал на првобитниот Божји план за човекот.

Слична е состојбата и со вегетаријанството. Божјиот првобитен план за човекот била растителната храна. Но гревот, заедно со Потопот, донеле прилагодувања во човечката исхрана. Покрај тоа, одредени обредни практики, како вкусувањето на Пасхалното Јагне, имале своја симболична и пророчка улога.

ГОСПОДОВАТА ВЕЧЕРА НÈ ВРАЌА НАЗАД КОН ЕДЕМСКАТА (РАЈСКА) ХРАНА

Откако Христос ги променил симболите во новозаветната Пасха, наречена Вечера Господова, од јагне во бесквасен леб и неферментирано вино, религиозната потреба за јадење животинско месо веќе не постои. Останува само човечка желба, каприц.

Со замената на симболите, Христос ни покажал дека Божјата волја е да нè врати кон едемската, оригинална храна. Зашто Синот Божји рекол:

„И кога ја зеде чашата, заблагодари, им даде и рече: ‘Пијте од неа сите; зашто ова е Мојата крв на Новиот завет, која се пролева за мнозина, за простување на гревовите. И вам ви велам, зашто отсега нема да пијам од овој лозов плод сè до оној ден, кога ќе пијам нов со вас, во царството на Мојот Отец’“ (Матеј 26:27-29).

Христос, на Големата вечера со сите спасени, нема да понуди Пасхално јагне ниту било каква храна од животинско потекло, туку чист сок од грозје. Овде веќе не зборуваме за привремени решенија, туку за едемска храна, храна според Божјиот оригинален план. А животните, исто како во Едем, ќе живеат мирно покрај човекот, без страв и без крвопролевање.

„Тогаш волк ќе живее со јагне, леопардот ќе лежи заедно со јаре; теле, лавче и вол ќе бидат заедно, и мало дете ќе ги води. Крава ќе пасе со мечка, нивните млади ќе лежат заедно; лавот ќе јаде слама како волот. Новороденче ќе игра над змиина дупка, дете ќе протега рака кон змиино гнездо. Нема да прават зло и штета по целата Моја света гора, зашто земјата ќе биде полна со познавање на Господ, како што водите го полнат морето“ (Исаија 11:6-9).

Враќајќи нè на првобитниот план за исхрана, Бог не нè лишува од нешто вредно, туку, напротив, нè збогатува. Ни ја отвора свеста за исправноста и совршенството на Неговиот план. Тоа предизвикува восхит кон Божјата мудрост, генијалност и едноставност. Покрај духовните благослови, Бог нè збогатува и со нешто што многумина денес го посакуваат, здравје и долговечност.

„Бидејќи Господ Бог е сонце и штит, Тој дава благодат и слава; Господ не ги лишува од блага оние, што одат непорочно“ (Псалм 84:11).

КАКО БИ ПОСТАПИЛЕ АКО НИЕ СЕ НАЈДЕВМЕ НА МЕСТОТО НА ДАНИЕЛ И НЕГОВИТЕ ДРУГАРИ?

Да го видиме овој Божји благослов во пракса. Даниел и неговите тројца другари се нашле во многу потешки услови отколку било кој од нас денес, за да останат верни на Бога во исхраната. Тие биле во заробеништво и морале да се потчинат на заповедта на царот:

„И определи царот секојдневна храна од царската трпеза и вино што сам го пиеше, па заповеда да ги одгледуваат три години, а потоа да се појават пред царот“ (Даниел 1:5).

Секој од нас денес се наоѓа во неспоредливо подобри услови од заробените момчиња од Јудеја. Секој сам си ја одредува храната. А Даниел? Неговата татковина била далеку, тој бил заробеник во туѓа земја и не можел да избира. Станувало збор за прашање на живот или смрт, а истовремено и за искушение. Треба да се има предвид и какво исклучително изобилство имало на трпезата на големиот монарх.

Не знам колку верници денес би одолеале на такво искушение ако биле поканети на вечера кај претседателот на својата земја и им била понудена храна за која можеби никогаш дотогаш не ни сонувале. Можеби многумина би си рекле: „Ќе се опуштам еднаш, не се случува тоа секој ден. И да згрешам, Бог е добар, Тој ќе прости.“

Да, Бог простува, кога има искрено покајание. Но Тој нема да ги даде оние благослови што би сакал да ги излее. Многу млади заробеници од Јудеја се наоѓале во палатата на Навуходоносор. Но само четворица добиле посебен Божји благослов. А меѓу нив, Даниел најмногу, затоа што тој бил иницијатор на верноста кон Бога и пример за своите тројца другари.

БОЖЈИОТ БЛАГОСЛОВ ЗА ДАНИЕЛ ПОРАДИ НЕГОВАТА ВЕРНОСТ ВО ОДНОС НА ХРАНАТА

„Даниел науми да не се осквернува со јадењето од царската трпеза и од виното што го пиеше царот, па затоа го замоли началникот на дворјаните да не го принудува да се осквернува. Бог му даде на Даниел милост и благонаклоност кај началникот на дворјаните“ (Даниел 1:8,9).

„Тогаш Даниел му рече на чуварот, кого го беше поставил над Даниел, Ананија, Мисаил и Азарија началникот на дворјаните: ‘Обиди се со слугите свои – десет дни нека ни даваат зеленчук како храна и вода како пиење; а потоа нека се јават пред тебе нашите лица и лицата на оние момчиња што се хранат од царската трпеза, па потоа постапувај со слугите свои, како што ќе мислиш да е добро.’Тој ги послуша во тоа и направи таков обид со нив десет дена“ (Даниел 1:11-14).

Погледнете го првиот Божји благослов што му бил даден на Даниел поради неговата цврста решеност во срцето да не се оскверни со нездрава и нечиста храна на незнабошците. Бог му подари наклоност кај неговиот претпоставен. Но не само наклоност, туку и милост, и тоа од страна на Вавилонците, кои биле непријатели на Евреите и ги покориле со сила на мечот.

Гувернерот, кој по логика требало да господари, се покорил на својот заробеник. Зарем тоа не е Божјо чудо? Тоа е силен доказ дека Божјото ветување е вистинито: „Господ не ги лишува од добро оние што одат непорочно.“

Видете како Даниел ѝ верувал на Божјата Реч, која кажува дека уште при создавањето Бог им дал на луѓето растителна храна, а не месо и храна од животинско потекло. Даниел бил уверен дека тоа е најдобрата храна, таа што придонесува за добро здравје и убав изглед.

Читајќи за неговата доверба во Божјата Реч, убеден сум дека, ако Даниел живееше денес меѓу нас, тој не би им верувал на модерните приказни и предупредувања од лекари и паничари, ниту на оние верници кои сакаат да оправдаат јадење месо.

Кога некој ќе рече: „Ако не јадеш месо и храна од животинско потекло, ќе си го нарушиш здравјето — барем поради недостаток на витамин Б12“, Даниел би ја поставил поинаква основа на својата доверба: Божјата Реч е повисок авторитет од човечкото мислење.

ДАЛИ БОЖЈАТА РЕЧ ЗА НАС ПРЕТСТАВУВА ИСТ АВТОРИТЕТ КАКО И ЗА ДАНИЕЛ?

За Даниел, авторитет не било мислењето на влијателни луѓе, туку Божјата Реч. Кажете ми, браќа и сестри: кој е авторитет за вас денес – Божјата Реч или мислењата на лекарите и луѓето? Ако е Божјата Реч, тогаш зошто не се стремите кон совршенството? Зошто не се приближувате кон вегетаријанската храна, која Бог првобитно ја одредил за човекот уште во Едем? Зошто, знаејќи што вели Божјата Реч – каква била храната во Едем и каква ќе биде на Новото Небо и Новата Земја, каде сите ќе живеат во хармонија без убивање – сè уште продолжувате да јадете месо од животни и риби? Дали навистина се подготвувате за вечноста? Или сметате дека ова прашање е неважно – дури и кога Христос ве предупредил за болестите кај животните во пресрет на Неговото Второ доаѓање?

„… ќе има… помор… а сето тоа е почеток на страдањата“ (Матеј 24:7,8).

На што се надевате? Дека неволјите ќе ве заобиколат? Дека, ако се помолите над болното месо, тоа чудесно ќе стане здраво, само затоа што сакате да го јадете и не можете да се заситите без да го наполните стомакот со месо?

ДА НАПРАВИМЕ ПАРАЛЕЛИ МЕЃУ НАС И ВРАЌАЊЕТО НА ИЗРАЕЛ ОД РОПСТВОТО

Па тогаш, постапувајте чесно пред Бога и научете се да се гледате себеси во примерите од Светото писмо. Бог го изведува Израел од ропство и го води кон Ветената земја, а вие направете паралели со сопствениот живот. Бог ве изведува од ропството на вавилонските лаги и ве води кон Небесното Царство. Самиот Бог ви ја назначил маната како храна, нешто многу корисно, нешто што не е поврзано со убивање и јадење месо од живи суштества. Бог ви ја покажува супериорноста на Својот првобитен план, растителната, вегетаријанска храна, дадена уште во Едем. А што вели Светото писмо за некои од оние што излегоа од египетското ропство и тргнаа кон Ханан?

„Придојдените меѓу нив почнаа да негодуваат, а заедно со нив и синовите израелски седнаа, плачеа и велеа: ‘Кој ќе нè нахрани со месо? Ја помниме рибата што ја јадевме како подарок во египетската земја, краставиците и дињите, и кромидот, и празот, и лукот; а сега душата наша се исушила: освен мана, ништо друго пред очите наши’“ (Броеви 11:4-6).

Дали ви е јасно зошто ова ни е оставено на страниците на Светото писмо?

„Сето тоа ним им се случуваше да служат како пример, а беше запишано нам за опомена, до кои стигна крајот на вековите. Затоа, кој мисли дека стои, нека гледа да не падне“ (1 Коринтјаните 10:11,12).

Колку е сè мудро устроено кај Бога! Ноќе народот спиел, се одморал и добивал сила, а наутро станувал рано за да собира мана, здрава и совршена храна од небото.

А што направил сатаната? Тој ги разбудил во луѓето сите нивни гнасни желби и хирови. Божјиот народ, верниците, ден и половина, без одмор и во замор, наместо да спијат и да се обноват, собирале месо. И оној што собрал најмалку, собрал 10 гомери препелки. Бидејќи гомер е мерка за волумен, тоа изнесува приближно 20–30 литри, односно околу 20–30 килограми месо. А некои собрале и повеќе! Колку ли од тоа имале намера да изедат?

Маната, храната дадена од Бога, им се згадила. Посакале месо, како што јаделе во Египет. А вие? Дали сте згрозени од вегетаријанската храна? Дали копнеете по месо?

ИЗБОРОТ ГО ПРАВИ СЕКОЈ ЧОВЕК САМОСТОЈНО

Човекот сам го прави својот избор. Бог не се противи на слободната волја на луѓето. Но, ако некој мисли дека Бог треба да направи исклучок и да ја прифати употребата на животинска храна заради него, тогаш таквиот човек е длабоко во заблуда. Тоа е целосно ваша одлука, и токму така ќе биде и оценета пред Бога.

„Се крена народот, и целиот оној ден и цела ноќ и целиот иден ден се собираа потполошки; и оној, кој малку собираше, и тој собра десет гомери: и ги наредија околу логорот. Месото беше уште во нивните заби и уште не беше изедено, кога се разгоре гневот Господов против народот, и Господ го порази народот со мошне голем пораз. И го нарекоа тоа место: Киврот-Таава (гробишта на алчноста), зашто таму го погребаа народот, кој се покажа алчен“ (Броеви 11:32-34).

Што повеќе посакувате, драги пријатели? Да јадете месо од живи суштества и да паднете на патот кон Небесното Царство? Или да ги добиете благословите од Божјата посебна мудрост – како што Бог го благослови Даниел и неговите другари? Изборот е ваш. Но запомнете – книгата на пророкот Даниел не зборува само за настани од минатото. Таа говори и за сегашноста. Затоа, обрнете внимание на овие зборови од самата книга:

„Тој одговори: ‘Оди си Даниеле, зашто тие зборови се сокриени и запечатени до последното време. Многумина ќе се очистат, ќе се избелат и ќе бидат искушани; безбожниците ќе си останат безбожни, и никој од нив нема тоа да го разбере, само мудрите ќе разберат’“ (Даниел 12:9,10).

Гледате дека во последното време, пророчките пораки од книгата на Даниел нема да ги разберат сите, туку само мудрите. А веќе знаете кој и зошто добил мудрост: Бог им ја дал на Даниел и на неговите другари, затоа што тие покажале верност кон Него, дури и во наизглед „малите“ прашања, како што е правилната исхрана. Токму затоа е напишано:

„Оттогаш чуварот им даваше зеленчук, наместо царската храна. И им дарува Бог на четирите момчиња знаење и разбирање на секаква книга и мудрост, а на Даниел му подари уште да толкува и секакви виденија и соништа“ (Даниел 1:16,17).

ШТО ГИ ОЧЕКУВА ОНИЕ ШТО СЕ ПОСЛУШНИ НА БОЖЈОТО СЛОВО, А ШТО – НЕПОСЛУШНИТЕ?

Пустина. Горештина. Нема фрижидери. Безмилосна суровост во масовното убивање на стотици илјади мали птици. Во таа ситуација: каде е размислувањето за тоа како да се исцеди крвта на земјата, според Божјата заповед? Таму веќе не владее разумот и послушноста, туку животинските инстинкти.

„Но повеќето од нив не беа по волјата Божја, затоа загинаа во пустината. А тоа беа примери за нас, за да не бидеме похотливи по злото, како што тие беа похотливи“ (1 Коринтјаните 10:5,6).

Сосема поинаква е сликата кај оние што избрале послушност:

„По десетте дена лицата нивни изгледаа поубави, а и телесно беа пополни од сите оние момчиња, што се хранеа со царските јадења. Оттогаш чуварот им даваше зеленчук, наместо царската храна. И им дарува Бог на четирите момчиња знаење и разбирање на секаква книга и мудрост, а на Даниел му подари уште да толкува и секакви виденија и соништа. Откако завршија деновите, кога царот беше заповедал да ги претстават, началникот на дворјаните ги претстави пред Навуходоносор. Царот зборуваше со нив и од сите момчиња не се најде ниту едно како што беа Даниел, Ананија, Мисаил и Азарија, и потоа тие почнаа да служат пред царот. И во сè, за што се бараше мудрост и разбирање, и за што и да ги прашаше царот, ги најде за десетпати подобри од сите гатачи и гледачи, колку што ги имаше во целото негово царство“ (Даниел 1:15-20).

ЗОШТО БОЖЈИОТ НАРОД Е ДУХОВНО СЛЕП?

Денес, воопшто не ме чуди појавата на ерес меѓу Божјиот народ, во разбирањето на книгата на Даниел, во вистината за Небесното светилиште и во правилното толкување на пророчките периоди. Зошто? Затоа што Божјиот народ не ја следи најдобрата, едемска патека кога станува збор за исхраната. Наместо тоа, го оптоварува својот ум со тешка и нездрава животинска храна. Во исто време, грубо ја прекршува Божјата Реч и ги занемарува советите што Бог ги дал преку Својот гласник. Невоздржаноста во исхраната ја замаглува духовната проницливост, и токму затоа тие стануваат духовно слепи.

„Бидејќи Неговата божествена сила ни подари сè што е потребно за животот и побожноста, а преку познанието на Оној Кој нè повика со Својата слава и совршенство, преку кои ни се дарувани многу големи и драгоцени ветувања, та преку нив да станете учесници во Божјата природа ако се оддалечите од гнилежот на овој свет; затоа, грижејќи се за ова сестрано, принесете кон верата своја добродетел, а кон добродетелта знаење, кон знаењето воздржување, кон воздржувањето трпение, кон трпението побожност“ (2 Петрово 1:3-6).

ШТО ПИШУВА БОЖЈИОТ ГЛАСНИК ЗА ЈАДЕЊЕТО МЕСО

Божјиот гласник пишува:

„Јасно ми беше покажано дека Божјиот народ треба да заземе цврст став против јадењето месо. Дали Бог, во текот на триесет години, ќе му ја праќаше на Својот народ пораката дека, ако сакаат да имаат чиста крв и бистар ум, мора да се откажат од употребата на месо — ако Тој не сакал тие да ја послушаат оваа порака? Со употребата на месо се зајакнува животинската природа, а духовната слабее…

Запомнете дека, кога јадете месо, вие всушност јадете житарки и зеленчук од втора рака; бидејќи животното од тие работи добива храна што го поттикнува растот и го подготвува за продажба. Животот што бил во житарките и зеленчукот поминува во животното и станува дел од неговиот живот, а потоа човекот го јаде животното. Зошто човекот е толку склон да јаде храна од втора рака?

Во почетокот, Бог му дал на човекот овошје, за кое рекол дека е „добро за јадење“. Дозволата за јадење месо била последица на падот во грев. Дури по Потопот, човекот добил дозвола да јаде месо од животни. Зошто, тогаш, треба да јадеме месо? Малкумина што го јадат знаат колку е полно со болести. Месото никогаш не било најдобра храна, а денес е уште повеќе проклето поради болестите.

Самата помисла за убивање животни за храна, сама по себе, е одбивна. Ако човечкото природно чувство не беше изопачено преку попуштање на апетитот, на луѓето не би им паднало на ум да јадат месо од животни.

Нам ни е доделено делото на здравствената реформа… Ние нема да ја напуштиме позицијата на која, во текот на последните триесет и пет години, Господ ни заповедал да стоиме. Пазете се како се спротивставувате на делото на здравствената реформа. Тоа ќе напредува, бидејќи тоа е Господов метод да ги намали страдањата во нашиот свет и да го прочисти Неговиот народ.“ (Евангелизам, стр. 663–664; Letter 48, 1902)

ПОКАЖЕТЕ ЈА ЦВРСТИНАТА НА ДАНИЕЛ И КАЖЕТЕ „НЕ“ НА ВАВИЛОНСКАТА ХРАНА

Забележете, сè е едноставно и јасно кажано во врска со Божјата волја за храната.

Бог сака да го прочисти Својот народ и да ги намали страдањата меѓу верниците. Тој повикува на откажување од животинската храна и враќање кон рајската, враќање кон вегетаријанството, што претставува Неговиот првобитен и најдобар план.

Бог ги повикува верниците:

„Вака вели Господ: – застанете на вашите патишта, разгледајте и распрашајте се за дамнешните патишта, каде е добриот пат, врвете по него, и ќе најдете спокојство на душите свои“ (Еремија 6:16).

„Но тие рекоа: нема да врвиме по тој пат“ (Еремија 6:16).

Ве молам, со Божјата помош, покажете ја цврстината на Даниел и кажете „не“ на храната од вавилонската трпеза. Откажете се од храната од животинско потекло и изберете ја здравата, едемска храна, вегетаријанската храна. Нема да зажалите! Бог, кој никогаш не се менува, ќе ве благослови, не помалку отколку што ги благослови Даниел и неговите другари.

Сподели го ова:

Поврзани статии