Знакот на конечниот пад на Вавилон до самото дно, кулминација на отпадништвото од Бога, точката од која нема враќање, ќе биде издавањето на неделниот декрет. Декрет со кој се отфрла Божјиот авторитет над Неговото создание и се поставува власта на сатаната над созданието. Сите луѓе кои живеат на земјата ќе се соочат со изборот на кого да му се поклонуваат: на Бога или на ѓаволот, чија власт ќе ја претставува човекот на гревот, синот на погибелта, односно римскиот понтиф.
Верниците кои остануваат верни на Бога, Божјиот остаток, во силата на друг ангел од 18-тото поглавје на Откровението, ќе го повикаат светот да го отфрли белегот (жигот) на ѕверот и да има страхопочит кон Бога, да Му подадат слава и да Му се поклонат на Создателот, држејќи ги сите 10 Божји заповеди. Општата карактеристика на сите верни на Бога во тоа време ќе биде следнава карактеристика:
„Тука е трпението на светиите; тука се оние што ги пазат заповедите Божји и верата во Исус“ (Откровение 14:12).
Ова ќе биде тешко време за Божјиот народ, време на целосни лаги на сите фронтови, од политички лаги до религиозни и семејни лаги:
„Зашто ќе се крене народ против народ, и царство против царство…“ (Матеј 24:7).
„И додека уште велат: ‘Мир и безбедност!’…“ (1 Солунјаните 5:3).
„И ќе биде проповедано ова Евангелие за царството по целиот свет, за сведоштво на сите народи; и тогаш ќе дојде крајот“ (Матеј 24:14).
„Зашто ќе се појават лажни месии и лажни пророци, и ќе покажат големи знаци и чуда, за да ги прелажат, ако е можно, дури и избраните“ (Матеј 24:24).
„на изглед побожни…“ (2 Тимотеј 3:5).
„…нема да го слушаат здравото учење, но, водени по своите похоти, ќе си изберат учители да им го залажат слухот; тие ќе го одвратат слухот свој од вистината и ќе се свртат кон бајки“ (2 Тимотеј 4:3,4).
„И бидејќи беззаконијата ќе се умножат, кај мнозина љубовта ќе олади“ (Матеј 24:12).
„И ќе предаде брат брата си на смрт, и татко – чедото свое; и ќе станат деца против родителите и ќе ги убијат“ (Матеј 10:21).
…И ЌЕ НАСТАНЕ ВРЕМЕ ТЕШКО
Ова тешко време е неспоредливо во целата историја на Земјата, без разлика кој мрачен момент од историјата го разгледуваме:
„…и ќе настане време тешко, какво што немало откако постојат луѓето, па сè до денес…“ (Даниел 12:1).
Оние кои не ја послушале Тројната ангелска порака, ќе паднат под целосно влијание на демоните, кои ќе ги земат под своја целосна контрола оние луѓе кои ја отфрлија Божјата благодат, откриена во Исусовиот свет живот:
„Силата која до сега ги задржувала грешните е отстранета, и сатаната има целосна власт над грешниците кои не се покајале. Божјото трпение е завршено. Светот ја отфрлил Неговата милост, ја презрел Неговата љубов и го погазил Неговиот закон. Грешните ги пречекориле границите на времето на милоста што им било дадено. Божјиот Дух, на кого толку упорно му се противеле, најпосле се повлекол од нив. Незаштитени со Божјата милост, тие се без заштита пред нечестивиот. Тогаш сатаната земните жители ќе ги турне во големата, последна неволја. Кога Божјите ангели ќе престанат да ги задржуваат страшните ветришта на човечките страсти, ќе бидат ослободени сите елементи на судирот. Целиот свет ќе биде зафатен со пропаст пострашна од онаа што некогаш го снашла Ерусалим“
(Големата борба, 614).
Во ова тешко време, на најтешката и неспоредлива неволја, лаги, насилство, подлост и предавство, на раскинувања на светите семејни врски, Господ го изострува вниманието на Својот народ на таква карактерна особина како што е трпението на светиите:
„Тука е трпението на светиите“ (верни, побожни, праведни)… (Откровение 14:12).
Зошто трпение, а не, да речеме, љубов, вера, надеж? Што подразбираме кога зборуваме за трпение? Што Библијата подразбира под трпение?
Трпение: непоколебливост, стабилност, постојаност, истрајност, поднесување на тешкотии, издржливост.
Бог ни кажува дека во ова време ќе победат само оние кои покажуваат непоколебливост, постојаност и истрајност во поднесувањето на тешкотиите што ќе ги снајдат. Кога човек има болки му велиме да биде „трпелив“, кога некој е тешко навреден на работа или во семејството, повикуваме и на трпение. Кога ќе дојде време жената да се породи, таа се зајакнува и со зборот „трпеливост“.
ПРАШАЊА ШТО СЕ ПОЈАВУВААТ КОГА РАЗМИСЛУВАМЕ ЗА ТРПЕНИЕТО
Во многу тешки животни околности повикани сме на трпение. Но, се поставува разумно прашање: Зошто да се биде трпелив? Што ќе се случи ако го изгубите трпението? Да претпоставиме дека имате физичка болка и одбивате да ја поднесете, и што? Кои се последиците? Или те навредуваат, а ти одбиваш да трпиш, и што? Кои се последиците од губењето на трпението? Родилката не ги слуша зборовите на лекарите, одбива да трпи и кои се последиците? Луѓето, уморни од ветувањата за среќен живот, престануваат да бидат трпеливи, и што се случува?
ДО ШТО ВОДИ ГУБЕЊЕТО НА БОЖЈОТО ТРПЕНИЕ?
Пред да одговориме на поставените прашања, да го погледнеме однесувањето на нашиот Создател, иако Неговото трпение со грешникот е бесконечно и Тој е подготвен да му подаде рака на помош на грешникот. Но, сепак, во Својата бескрајна мудрост, Тој ни кажува дека кога ќе се измори од гревовите на луѓето, тогаш престанува да го поднесува нивното беззаконие, и до што води тоа?
„Господ не можеше веќе да ги поднесува вашите лоши дела и одвратности, што ги правевте; затоа и земјата ваша стана пустина, ужас и проклетство, без жители, како што гледате сега. Затоа што кадевте и Му грешевте на Господ, не го слушавте гласот на Господ и не одевте според законот Негов, по наредбите Негови и по заповедите Негови, па затоа и ве постигна ова зло, како што гледате сега“ (Еремија 44:22,23).
Милостивиот Господ со Својот пример нè учи дека губењето на Неговото трпение води до промена на Неговиот однос кон луѓето во крајна спротивност.
КАКО ЧОВЕКОТ СЕ МЕНУВА КОГА ЌЕ ГО ИЗГУБИ ТРПЕНИЕТО
Ние луѓето сме создадени според Божјиот лик и подобие, иако гревот промени многу работи во нас, но реакцијата на губењето на трпение остана вообичаена, а тоа е промена на односот кон постоечката ситуација.
Луѓето живеат и го трпат беззаконието на оние кои владеат со државата, ги почитуваат нивните закони, но сега, како што велат, трпението е исцрпено, власта е соборена, а начинот на животот се менува.
Родилката престанува да трпи, паѓа во неконтролирана хистерија и со своите постапки го уништува бебето. Да, таа, исто така се повредува себеси, иако сето тоа немаше да се случи, ако беше трпелива и имаше самоконтрола.
Колегите го навредувале и понижувале младиот војник, тој трпел и трпел, но потоа го изгубил трпението и ги застрелал сите свои насилници и се обесил. А слични примери, кога губењето на трпението води до драстични промени, може да се наведат милиони.
Трпението се открива и се манифестира во тешки околности, а неговото губење е губење на контролата врз себе, врз своите постапки, што го наведува човекот да постапува спротивно од оние што се карактеристични за него кога покажува трпение. Тоа значи дека тој ќе биде друга личност, бидејќи неговите постапки ќе бидат различни.
Едно добро ситуирано семејство запаѓа во финансиска криза. Извесно време се бореле со недостаток и ја трпеле својата моменталната ситуација. Но, во еден момент нивното трпение се намалило, сопругот се пропил, а жената си заминала, тие станале други луѓе. Свекрвата го задевала зетот дека не знае ништо, дека е неспособен и губитник, тој трпел и трпел, а кога го изгубил трпението, ја убил.
Сите овие настани се од реалниот живот и сите овие настани имаат една компонента. А оправдувањето за ваквите постапки е исто: „Уморен сум да трпам“ или „да трпам такви работи е премногу за мене“. Кога го губиме трпението, се менуваме на полошо.
ТРПЕНИЕТО Е КАРАКТЕРНА ОСОБИНА КОЈА ЌЕ МУ ПОМОГНЕ НА ВЕРНИКОТ ДА ПОСТИГНЕ СПАСЕНИЕ
Дали разбирате зошто Бог го повикува Својот народ да му пристапи на најтешкото и најтажното време целосно вооружен со свето трпение?
За ние, откако ќе го изгубиме трпението во ова тешко време, на убедување на сатаната, да не ги преземаме оние дејства што ќе нѐ спречат да го наследиме вечниот живот.
Библијата ни дава примери кога Божјиот народ морал да ги надмине товарите со помош на трпението. Некои трпеле и поднеле немаштија и глад, некои трпеле и поднеле тага, болка и страдање:
„Трпеа глад и жед, душата им ослабна во нив“ (Псалм 107:5).
„Не оддалечувај се од мене, зашто неволјата е близу, а нема кој да ми помогне“ (Псалм 22:11).
„Затоа радувајте се, макар што можеби сега ќе треба малку и да тагувате поради разновидни искушенија, та вашата вера испитана да излезе подрагоцена од нетрајното злато, кое сепак се испробува преку оган, за пофалба и чест и слава, кога ќе се појави Исус Христос“ (1 Петрово 1:6,7).
Интересно е што во Новиот Завет, каде ни се открива Божјата благодат и простувањето преку Христа за секој грешник кој ќе се покае, за трпението се зборува двојно повеќе отколку во Стариот Завет, кој многу христијани го сметаат за посуров од Новиот. Во Новиот Завет, Господ го смета трпението за особина на карактерот со кој верникот може да го постигне спасението:
„А кој ќе издржи до крај, тој ќе биде спасен“ (Матеј 24:13).
„Со своето трпение ќе ги спасите своите души“ (Лука 21:19).
ИМА САМО ЕДЕН ВИСТИНСКИ ПАТ ДО БОГА
За да имаме целосна слика за карактерот што треба да го има еден верник за да го издржи најтешкото време во пресрет на второто доаѓање, уште еднаш да го прочитаме текстот со кој завршува Тројната ангелска порака:
„Тука е трпението на светиите; тука се оние што ги пазат заповедите Божји и верата во Исус“ (Откровение 14:12).
На оваа земја, само една Личност живееше свет живот, во вистинска смисла на зборот, а тоа е Божјиот Син, Христос, кој стана 100% човек како нас. Само Тој целосно го држел Божјиот закон, исполнувајќи ја на тој начин Својата мисија:
„…Јас ги запазив заповедите на Мојот Отец и останувам во љубовта Негова“ (Јован 15:10).
„Жртви и приноси Ти не бараш, но ушите ми ги отвори; сепаленица и жртва за грев Ти не побара. Тогаш реков; еве, идам; во свитокот на книгата за мене е напишано; со задоволство ќе ја исполнам волјата Твоја, Боже мој; Твојот Закон е во срцето мое“ (Псалм 40:6-8).
За нашиот духовен човек да не тргне на два погрешни патишта следејќи ги учењата на сатаната:
1. Јас сум грешник и никогаш нема да можам целосно да го држам Божјиот закон;
2. Јас, како древниот Израел, изјавувам дека сѐ што Господ не заповедал, ќе можам да го правам и држам со моите сили.
Така, за да не ме води сатаната по еден од овие два погубни патишта, ми е прикажан тесниот пат на спасението во Тројната ангелска порака. Тоа е држење на сите десет Божји заповеди, но само со верата на Самиот Исус Христос, која преку мојата љубов кон Него мора да стане моја вера, и никако поинаку.
ЗОШТО БОЖЈИОТ СИН ДОШОЛ НА ЗЕМЈАТА?
Зошто ни е потребна верата на Исус на крајот на времето, и како таа е поврзана со држењето на Божјите заповеди? Како тоа е поврзано со трпението на светиите? Погледнете внимателно во Христовиот живот и сфатете зошто Тој дошол. Да ни ја каже вистината? Но, на крајот на краиштата, совршената вистина веќе беше откриена во пишана форма, и секој што чита можеше да ја разбере:
„Твоите сведоштва, што си ги дал, се засновани на правда и целосна вистина“ (Псалм 119:138).
И секој што ја бараше Божјата спасоносна вистина, ја најде во Божјото Слово:
„И ете, стана еден законик и, искушувајќи Го, рече: ‘Учителе, што треба да направам за да наследам живот вечен?’ А Тој му рече: ‘Што е напишано во Законот? Што читаш таму?’ Тој одговори и рече: ‘Возљуби Го Господ, твојот Бог, со сето свое срце, со сета своја душа, со сета своја сила и со сиот свој разум; и својот ближен како себе си!’ Му кажа пак: ‘Добро одговори; тоа прави го и ќе живееш’“ (Лука 10:25-28).
Но, вистината не преобразува ако се согледа само на ниво на информации и не помине низ сопственото искуство. На Авраам, на гората Морија, му беше дадена можност не само да го научи Евангелието, туку и да се спои со него со сите негови нежни чувства. Ова искуство беше толку важно за него и за нас во очите на небото што поради тоа стана татко на сите верници.
Синот Божји дојде на оваа земја во човечко тело за да ни помогне, како Воплотено Слово, да ја согледаме вистината не на ниво на информации, нуку на ниво на практично лично искуство. Благодарение на Христа, Неговиот живот, ни се дава можност не само да го научиме Евангелието, да научиме за Бога, туку и да го спознаеме Бога и да се споиме со Него со сите наши нежни чувства на љубов:
„та вашата вера испитана да излезе подрагоцена од нетрајното злато, кое сепак се испробува преку оган, за пофалба и чест и слава, кога ќе се појави Исус Христос, Кого Го сакате, иако не сте Го виделе, и во Кого верувајќи сега, а не гледајќи Го, се радувате со неискажлива и славна радост“ (1 Петрово 1:7,8).
ШТО НИ ДАВА ЖИВОТОТ И СМРТТА НА ИСУС ХРИСТОС, КАКО ЧОВЕК ПОДОБЕН НА НАС
Во животот на Христос ни се открива сета полнота на светлината, сета вистина за Бога Отецот. И ова е правилното разбирање на неисцрпните длабочини на Светото писмо. Апостол Павле напишал:
„А бидејќи децата се учесници во телото и крвта, така и Тој зеде еднакво учество во тоа, та преку смртта да го победи оној што ја има власта над смртта, односно ѓаволот; па да ги ослободи оние што од страв пред смртта преку целиот живот беа подложени на ропство… затоа Тој мораше во сè да личи на браќата, па да биде милостив и верен првосвештеник перед Бога, за да ги очисти гревовите на народот. Зашто во она, што Сам претрпе, откако беше искушан, во тоа ќе може и на искушуваните да им помогне“ (Евреите 2:14,15,17,18).
„Зашто, ние немаме таков Првосвештеник, што не може да сочувствува во нашите слабости, туку таков Кој искусил сè како и ние, освен грев“ (Евреите 4:15).
Апостол Павле нè учи дека благодарение на тоа што Христос стана човек и умре за нас:
1. Ние сме избавени од стравот од смртта.
2. Тој беше искушуван во сѐ, како и ние, но не згреши. И имаме пример за свет живот.
3. Тој, кој беше во нашата природа, беше искушуван, но сепак победи и знае како да ни помогне да победиме. И помагајќи ни, Тој ни покажува милост и сочувство.
Ние го имаме Оној, кој преку Својот живот ни ја дава Својата победа над гревот.
Христос се роди, како и ние, растеше и созреваше, го проучуваше Писмото и со вера ја научил вистината. Како Енох, тој одеше со Бога, знаејќи ја сам Неговата волја за Себе:
„Господ Бог ми даде вешт јазик, за да можам со зборови да го поткрепувам изнемоштениот: секое утро Тој го разбудува увото мое, за да слушам како оние што се учат. Господ Бог ми го отвори увото, и јас не се противставив, не отстапив назад“ (Исаија 50:4,5).
КОЈ БИЛ ИЗВОРОТ НА ТРПЕНИЕТО НА ИСУС ХРИСТОС?
И иако Христос ни го покажа Божјиот карактер во човечко тело, тоа не беше лесна задача за Него поради надворешниот притисок врз Него:
„…Христос пострада за вас… Тој не направи грев, ниту, пак, во устата Негова се најде измама; кога на Него хулеа, Тој не им одвраќаше со хули; кога страдаше, не се закануваше, туку се потпираше на Оној Кој праведно суди“ (1 Петрово 2:21-23).
Овде наоѓаме пример за трпението на светиот човек Исус Христос. Личноста која ни покажа дека трпението на светиот човек почива во Бога и во неговата целосна доверба во Него во сите животни околности. Дури и во оние критични околности, кога неправедно сте лишени од вашиот живот поради правење добро:
„Оддалечувај се малку, падна ничкум; се молеше и говореше: ‘Оче Мој, ако е можно, нека Ме одмине оваа чаша; сепак, нека биде не како што сакам Јас, туку како што сакаш Ти’“ (Матеј 26:39).
„А Исус извика гласно и рече: ‘Оче, во Твои раце Го предавам Својот дух!’ И штом го рече тоа, издивна“ (Лука 23:46).
Христовото трпение почиваше на тоа да Го прослави Бога Отецот со целиот Свој живот, да им го открие Неговиот карактер на луѓето и во сè да ја врши само Неговата волја како Своја сопствена:
„Кој говори самиот од себе, тој си бара своја слава; а кој ја бара славата на Оној што Го пратил, Тој е вистинит и во Него нема неправда“ (Јован 7:18).
ШТО ЗНАЧИ ДА СЕ ИМА ТРПЕНИЕ НА СВЕТ ЧОВЕК?
Драги браќа и сестри, на што се заснова вашето трпение? Ако се заснова на вас самите, на вашата сила на волјата, и го правиш тоа за да изгледаш добро пред луѓето, тогаш нема вистина во тебе, што значи дека не си свет во Божјите очи. Вашето трпение во овој случај не е трпение на свет човек. Тоа трпение ќе биде исцрпено пред да започне времето на неволјите, при првиот допир на вашето „јас“.
Само ако за тебе смислата на животот е да бидеш како Христа во сè, да Го славиш Бога со својот живот и да го имаш Неговиот карактер, само тогаш ќе можеш да го живееш Христовиот живот. Да ја имаш Неговата вера во Небесниот Отец, која почива во Бога во сите животни околности, дури и пред лицето на смртта.
Трпението на светиот човек е способност на душата, имитирајќи го Христа, да даде сè во Божјите раце, мислејќи на Божјата слава, а не на својата, кога ги извршува своите дела. Со Своето трпение Христос ја исполнил Божјата намера. Тој во Својот живот го открил Божјото трпение со грешниците. Благодарение на ова откровение, милиони луѓе доаѓаат да се понизат перед Бога и да најдат мир во своите срца, а со тоа и спасение на своите души. Бог има план за секој од нас, кој на многу начини е сличен на она што Исус го откри со Својот живот:
„А Господ нека ги насочи срцата ваши право кон љубовта Божја и трпението Христово“ (2 Солунјаните 3:5).
„Зашто, тоа ви оди во прилог, ако некој, од сознание за Бога, поднесува скрб, страдајќи несправедливо… Но, ако трпите кога правите добро и страдате, тоа Му е угодно на Бога. Бидејќи вие сте за тоа повикани, зашто и Христос пострада за вас, оставајќи ни пример за да врвиме по Неговите стапки… кога на Него хулеа, Тој не им одвраќаше со хули; кога страдаше, не се закануваше, туку се потпираше на Оној Кој праведно суди. Тој сам ги носеше нашите гревови на крстот во телото Свое, та ослободени од гревовите да живееме за правдата: ‘Преку Неговата рана се исцеливте’“ (1 Петрово 2:19-24).
ПОСТОИ ПРИЧИНА ЗОШТО БОГ НÈ СТАВА ВО ТЕШКИ ОКОЛНОСТИ
Губењето на трпението не е само надворешен чин, туку сериозен духовен пад, што укажува на тоа дека христијанинот кој го изгубил трпението ја изгубил довербата во Бога, кој во Својата љубов си дозволил да помине низ слични околности за да го тестира нашето трпение во довербата во Бога:
„А знаеме дека на оние што Го љубат Бога и се повикани по Негова волја, сè им содејствува за добро“ (Римјаните 8:28).
„Зашто Господ го казнува оној кого што го сака; го кара секој син што го прима. Ако трпите казна, Бог со вас постапува како со синови. Зашто кој е тој син кого таткото не го казнува? Ако, пак, останете без казна, во која сите станаа соучесници, тогаш сте деца незаконски, а не синови. Ако се плашиме од нашите татковци кога нè казнуваат, тогаш колку повеќе треба да Му се покориме на Отецот на духовите, па да бидеме живи? Зашто тие нè казнуваат за кратко време, како што им се чинело најдобро; а Тој – за полза, та да учествуваме во Неговата светост. Секоја казна во почетокот не се покажува дека е за радост, туку за жалост; но потоа на оние што ќе се поучат од неа таа ќе им принесе мирен род на праведност“ (Евреите 12:6-11).
Бог нè става во тешки околности за да станеме како Христос, кој во сè беше како Својот Бог Отецот. Односно, Бог ни создава околности под кои можеме да учествуваме во Неговата светост и да станеме соучесници во Божјата природа.
ВО СВЕТИОТ ЖИВОТ НА ЧОВЕКОТ ИСУС ЛЕЖИ СЕТА НАША МОЌ ЗА ПОБЕДА НАД ГРЕВОТ
Како со Христовата вера да се оди против сета неправда на светот? Преку поднесување на сѐ што дозволува Бог, ставајќи ја нашата болка и огорченост во рацете на нашиот Небесниот Отец. Со тоа му дозволуваме на Бог преку нас да му се открие на грешниот и расипан свет, како што ни се откри преку Христос, преку Кого и се прослави. Сетете се на Христовите зборови:
„Кој говори самиот од себе, тој си бара своја слава; а кој ја бара славата на Оној што Го пратил, Тој е вистинит и во Него нема неправда“ (Јован 7:18).
Кога сатаната ќе го наметне белегот (жигот) на ѕверот на целиот свет, односно својот карактер, практично целиот свет ќе го одразува во себе сатанскиот злобен и нечовечки карактер. Само мал остаток од верните на Бога ќе покаже свето трпение во својот живот. Затоа, ова трпение во нивните животи нема да биде ништо друго освен одраз на карактерот на Самиот Бог, откриен преку Христовиот живот. А примерот на Исусовата доверба во Неговиот Небесен Отец ќе им помогне да не се распаднат во ова страшно време. Во светиот живот на човекот Исус лежи сета наша моќ за победа над гревот.
ТЕКСТ ОД ТРОЈНАТА АНГЕЛСКА ПОРАКА, КОЈ БАРА РАЗМИСЛУВАЊЕ
Кога му се открива на светот последната порака од Бога, Тројната ангелска порака, не може да се игнорира текстот за кој Бог му рекол на Јован „напиши“, односно важно е:
„Чув глас од небото како да ми вели: ‘Напиши – блажени се мртвите кои отсега умираат во Господ! Да – вели Духот – нека се одморат од трудот свој, зашто делата нивни ги следат!’” (Откровение 14:13 – Овој стих е дел од описот подолу, затоа не го ставам во блок овде).
„Чув глас од небото како да ми вели: ‘Напиши – блажени се мртвите кои отсега умираат во Господ! Да – вели Духот – нека се одморат од трудот свој, зашто делата нивни ги следат!’“ (Откровение 14:13).
„Напиши – блажени се мртвите кои отсега умираат во Господ“. Зборот преведен во овој текст како „отсега“ се користи само во овој текст и ги има следните нијанси на превод (точно, прецизно). Тие укажуваат на одредена временска точка од која Господ на посебен начин ги издвојува оние кои умреле верни Нему.
Ако го погледнете контекстот, лесно ќе откриете дека се работи за почеток на објавувањето на Тројната ангелска порака, бидејќи од 1 до 5 стих е даден опис на спасените на небото, и јасно е дека таму нема смрт. И по 6-тиот стих започнува објавувањето на Тројната ангелска порака до целиот свет.
Затоа Бог, во Тројната ангелска порака му објавува на целиот свет дека оние кои умреле во периодот на објавувањето на оваа порака, бидејќи Му биле верни на Бога во нејзиното објавување, овие луѓе ќе бидат блажени, односно среќни, бидејќи делата на овие луѓе ќе ги следат.
НА КАКВА СРЕЌА МОЖЕ ДА СЕ РАДУВА МРТОВ ЧОВЕК?
На каква среќа може да се радува мртов човек? Никаква, затоа што во состојба на смрт човекот не е способен ниту да плаче ниту да се радува:
„Живите знаат дека ќе умрат, а мртвите ништо не знаат… и љубовта нивна, и омразата нивна и љубомората нивна веќе исчезнале… во гробот, каде што ќе појдеш, нема ни работа, ни размислување, ни знаење, ни мудрост“ (Проповедник 9:5,6,10).
Значи, ако мртвите не можат да доживеат блаженство, а тоа им е ветено, тогаш тие мора да оживеат за да го доживеат ова блаженство во нивните животи. Односно, мора да се случи нивно воскресение. Но, Библијата учи дека за време на второто Христово доаѓање ќе се случи воскресението на сите праведници од сите времиња:
„Бидејќи Сам Господ по заповед, на гласот на архангел и при труба Божја, ќе слезе од небото, и најнапред ќе воскреснат мртвите“ (1 Солунјаните 4:16).
„И како што по Адам сите умираат, така и во Христос сите ќе бидат оживеани; но секој по свој ред: Христос е првиот плод; потоа, при Неговото доаѓање, ќе воскреснат сите што се Христови“ (1 Коринтјаните 15:22,23).
При второто Христово доаѓање, радоста да се биде меѓу воскреснатите ќе ја почувствуваат сите верни на Бога од сите времиња, вклучувајќи го и времето на објавувањето на Тројната ангелска порака.
ВО ШТО СЕ СОСТОИ БЛАЖЕНСТВОТО ВО ВОСКРЕСЕНИЕТО НА МРТВИТЕ ЗА ВРЕМЕ НА ОБЈАВУВАЊЕТО НА ТРОЈНАТА АНГЕЛСКА ПОРАКА?
Значи, во што се состои блаженството во воскресението на оние кои умреле за време на објавувањето на Тројната ангелска порака? На крајот на краиштата, Бог со особено внимание се фокусира на него, велејќи дека нивните дела ги следат. Каде одат нивните дела? Во гробот? Не, на Божјиот суд.
„А суштината на сè е: имај страв од Бога и пази ги Неговите заповеди, зашто тоа му е сета должност на човекот; зашто Бог ќе ја изведе на суд секоја работа, и што е тајно, било да е добро или лошо“ (Проповедник 12:13,14).
„Зашто време е да почне судот од Божјиот дом; а ако почне најнапред од нас, тогаш каков ли ќе им биде крајот на оние кои не му се покоруваат на Божјото Евангелие?“ (1 Петрово 4:17).
Затоа, небесниот истражен суд, кој го објавија оние што умреа во периодот на објавувањето на Тројната ангелска порака, ќе ги разгледа нивните случаи, нивните животи и ќе донесе одлука што ќе ги жасави блажени, односно среќни.
Но, тоа сè уште нема да биде општото воскресение на праведниците, бидејќи во него ќе бидат среќни сите што му се верни на Бога. Но, на овие луѓе им е ветена посебна среќа, посебно блаженство, кое треба да го почувствуваат на себе кога ќе оживеат по воскресението. Господ овде зборува за делумното воскресение на праведниците кои умреле за време на објавувањето на Тројната ангелска порака. Ова воскресение е напишано во книгата на Даниел:
„И многумина од оние што спијат во земниот прав ќе се разбудат – едни за живот вечен, а други за вечен срам“ (Даниел 12:2).
БИБЛИЈАТА УЧИ ДЕКА ЌЕ ИМА ДВЕ ГЛОБАЛНИ ВОСКРЕСНУВАЊА
Воскресението на сите праведници и на сите зли нема да се случи во исто време, овие настани временски разделени со 1000-годишното царство:
„…сите, кои се во гробовите, ќе го чујат гласот на Синот Божји, и ќе излезат: кои правеле добро – ќе воскреснат за живот, а кои правеле зло, ќе воскреснат за осудување“ (Јован 5:28,29).
„И видов престоли и седнати на нив, на кои им беше дадено да судат… Другите, пак, од умрените не оживеаја додека не се навршија илјада години. Тоа е првото воскресение. Блажен и свет е оној кој има дел во првото воскресение; над нив втората смрт нема власт, а ќе бидат свештеници на Бога и ќе царуваат со него илјада години“ (Откровение 20:4-6).
Библијата јасно учи дека ќе има две глобални воскреснувања. Едното – при второто Христово доаѓање, кога ќе воскреснат праведниците од сите времиња. А другото – по илјадагодишното царство, кога ќе воскреснат сите зли од сите времиња за судот да ја објави казната и натамошното вечно уништување:
„Потоа ги видов мртвите, мали и големи, како стојат перед Бога; се отворија книги, и друга книга се отвори – книгата на животот; и судени беа мртвите според запишаното во книгите, според делата нивни. Морето ги поврати мртвите свои, кои беа во него; смртта и пеколот ги повратија мртвите свои, што беа во нив; и секој прими суд според делата свои. А смртта и пеколот беа фрлени во Огненото Езеро. Тоа е втората смрт. И кој не беше запишан во книгата на животот, беше фрлен во Огненото Езеро“ (Откровение 20:11-15).
КОЈ ЌЕ ВОСКРЕСНЕ ВО ДЕЛУМНОТО ВОСКРЕСЕНИЕ?
Меѓутоа, книгата на Даниел вели дека праведните и злите ќе воскреснат заедно, но наведува дека нема да воскреснат сите праведници и зли заедно. Односно, не се работи за општо воскресение на праведните и злите, туку за некое друго, посебно, делумно воскресение:
„И многумина (бројни, главен, поглавар, глава) од оние што спијат во земниот прав ќе се разбудат – едни за живот вечен, а други за вечен срам“ (Даниел 12:2).
„Ете, иде со облаци, и ќе го види секое око, и оние што Го прободоа…“ (Откровение 1:7).
Кога Христос беше на Синедрионскиот суд, Тој им даде лично ветување на оние што Го осудија дека тие не само што ќе воскреснат при воскресението на злите, по 1000-годишното царство, туку и перед Неговото второ доаѓање, за да видат Кого тие распнаа:
„Но Исус молчеше. А првосвештеникот Му рече: ‘Те заколнувам во живиот Бог да ни кажеш: Ти ли си Христос, Синот Божји?’ Исус му одговори: ‘Ти рече! Ви велам отсега ќе Го гледате Синот Човечки како седи оддесно на Силата и како доаѓа на небесните облаци’“ (Матеј 26:63,64).
ШТО ПИШУВА БОЖЈИОТ ГЛАСНИК НА ОВАА ТЕМА
„Тука се оние кои му се подбивале на Христа во Неговото понижување… Со неодолива сила на ум им доаѓаат зборовите на Маченикот, кога на заколнувањето на Првосвештеникот свечено изјавил: ‘Отсега ќе Го гледате Синот Човечки како седи оддесно на Силата и како доаѓа на небесните облаци’ (Матеј 26:64). Оние што ги приковале Неговите раце и нозе со клинови и војникот што ги пробол Неговите ребра, овие рани ги гледаат со страв и со грижа на совест… Тој гледа кон гробовите на праведниците и тогаш, подигајќи ги рацете кон небото, извикнува: ‘Разбудете се, разбудете се, разбудете се, вие, што спиете во правот и станете!’“
(Големата борба, 643,644).
ФИЛАДЕЛФИСКИОТ ПЕРИОД НА ЦРКВАТА
Почетокот на објавувањето на Тројната ангелска порака започна во Филаделфискиот период на црквата. А еве што вели Господ за верниците од овој период:
„И на ангелот на Филаделфиската црква напиши му… Ете, ти дадов отворена врата, што никој не може да ја затвори; ти имаш мала сила и сепак го запази словото Мое, и не одречувај се од името Мое. Ете, ќе направам некои од сатанската синагога – оние што велат дека се Јудејци, а не се, туку лажат, – да дојдат и да се поклонат перед нозете твои и да познаат дека Јас те засакав… Оној кој победува, ќе го направам столб во храмот на Мојот Бог…“ (Откровение 3:7-12).
ПЕРГАМСКИОТ ПЕРИОД НА ЦРКВАТА
„А на ангелот на Пергамската црква напиши му: вака вели Оној Кој држи меч со две острици… Но за неколку работи сум против тебе, зашто имаш таму некои што го држат учењето на Валаам… Покај се! Ако, пак, не, скоро ќе ти дојдам и ќе стапам во борба против нив со мечот на устата Своја“ (Откровение 2:12-16).
ТИАТИРСКИОТ ПЕРИОД НА ЦРКВАТА
„Но за ова сум лут на тебе, зашто позволуваш жената Језавела, која себе се нарекува пророчица, да ги учи и мами слугите Мои да блудствуваат и да јадат идолски жртви“ (Откровение 2:20).
„Тука е трпението и верата на светиите“ (Откровение 13:10).
САРДСКИОТ ПЕРИОД НА ЦРКВАТА
„И на ангелот на Сардската црква напиши му: еве што вели Оној Кој ги има седумте ѕвезди: ги знам делата твои; носиш име дека си жив, а мртов си. Биди буден и утврдувај ги оние што се на умирање; бидејќи делата твои не ги најдов совршени перед Мојот Бог“ (Откровение 3:1,2).
„’Тајната на беззаконието’ почнала да дејствува во црквата уште во времето на апостол Павле… Најголемата грешка е што реформаторите престанаа да се реформираат. Ако продолжија додека не се избришал последниот белег на папството… тогаш црквата денес би била ослободена од антибиблиски заблуди“ (James White, 1856).
ДУХОВНЕН ФИЛАДЕЛФИСКИ ПЕРИОД НА ЦРКВАТА
„Оној кој победува, ќе го направам столб во храмот на Мојот Бог… и ќе го напишам на него името на Мојот Бог и името на градот на Мојот Бог…“ (Откровение 3:12).
„Потоа видов: ете, Јагнето стои на гората Сион, и со Него сто четириесет и четири илјади, што го имаа на челата свои напишано името на Неговиот Отец“ (Откровение 14:1).
„Ете, доаѓам скоро: држи што имаш, за никој да не го земе венецот твој“ (Откровение 3:11).
КОЈ ЌЕ СЕ СПАСИ И ЌЕ БИДЕ СТОЛБ ВО ХРАМОТ НА ЖИВИОТ БОГ?
„…Падна, падна Вавилон, големиот град, зашто сите народи ги напои со жестокото вино на своето блудство“ (Откровение 14:8).
„Ете, ќе направам некои од сатанската синагога – оние што велат дека се Јудејци, а не се, туку лажат…“ (Откровение 3:9).
„И ми се даде мерна трска слична на жезол, и ми се рече: ‘Стани и измери го Божјиот храм и жртвеникот и оние што се поклонуваат во него…’“ (Откровение 11:1,2).
СПОРЕД КОЈ КРИТЕРИУМ БОГ СЕГА ГИ ОЦЕНУВА ХРИСТИЈАНИТЕ?
„Тука е трпението на светиите; тука се оние што ги пазат заповедите Божји и верата во Исус“ (Откровение 14:12).
„Тука е трпението и верата на светиите“ (Откровение 13:10).
САМО ОТКАКО ЌЕ СЕ ПРОПОВЕДА ЕВАНГЕЛИЕТО НИЗ ЦЕЛИОТ СВЕТ, ЌЕ ДОЈДЕ ИСУС ХРИСТОС
„И ќе биде проповедано ова Евангелие за царството по целиот свет, за сведоштво на сите народи; и тогаш ќе дојде крајот“ (Матеј 24:14).
„И видов друг ангел како лета среде небото, кој имаше вечно Евангелие, за да им благовести на жителите земни, на секое племе и колено, јазик и народ“ (Откровение 14:6).
ВЕЌЕ ИМА ТАКВИ КОИ УМРЕА СО БОЖЈИОТ ПЕЧАТ НА ЧЕЛАТА
„…Не пакостете и на земјата, ниту на морето, ниту, пак, на дрвјата, додека не им ставиме печат врз челата на слугите на нашиот Бог!“ (Откровение 7:1-3).
САМО ОНИЕ КОИ ГИ ДРЖЕЛЕ СИТЕ 10 ЗАПОВЕДИ ЌЕ БИДАТ ЗАПЕЧАТЕНИ
„Ете, ти се нарекуваш Јудеец, и се потпираш на Законот… Зашто не е прав Јудеец оној, кој е таков по надворешност… туку оној, кој е внатрешно таков, и она обрезание, што е во срцето, по дух, а не по буква“ (Римјаните 2:17-29).
ДЕЛУМНОТО ВОСКРЕСЕНИЕ ВЕЌЕ СЕ СЛУЧИЛО ВО БИБЛИСКАТА ИСТОРИЈА
„Ти се возвиси високо, плени плен, прими дарови од луѓето, дури и од противниците на Божјото пребивалиште таму“ (Псалм 68:18).
„Затоа е и речено: ‘Издигајќи се на височина, плени плен и им даде дарови на луѓето’“ (Ефесјаните 4:8).
„И наеднаш се расцепи завесата на храмот на две – од горе до долу… и многу тела на упокоени светии воскреснаа; па кога излегоа од гробовите, по воскреснувањето Негово, влегоа во светиот град и им се јавија на мнозина“ (Матеј 27:51-53).
ДЕЛУМНО ВОСКРЕСЕНИЕ ПРЕД ВТОРОТО ДОАЃАЊЕ
„Гробовите се отвораат и оние кои умреа со вера во третата ангелска вест, држејќи ја саботата, излегоа од своите правливи кревети, прославени… И како што Бог го изговори денот и часот за Христовото доаѓање… се разнесува моќен вик на победа над ѕверот и неговиот белег (жиг)“
(Рани списи, 285).
КОИ СЕ ЦАРЕВИТЕ ОД СОНЧЕВИОТ ИСТОК?
„Зашто, како што молњата излегува од исток и се гледа дури до запад, така ќе биде доаѓањето на Синот Човечки“ (Матеј 24:27).
„Шестиот ангел ја излеа чашата своја во големата река Еуфрат; и пресуши водата нејзина за да се приготви патот за царевите од сончевиот исток“ (Откровение 16:12).
„Бидејќи ти го запази словото на трпението Мое, и Јас ќе те запазам од часот на искушението кое ќе дојде над целиот свет, за да ги искуша оние што живеат на земјата“ (Откровение 3:10).
МЕЃУ ЗАПЕЧАТЕНИТЕ
„Видов дека таа (сестра Хејстингс) беше запечатена и дека ќе стане кога ќе го слушне Господовиот глас, ќе застане на Земјата и ќе биде со 144.000…“
(2SM, 263).
„Божјиот печат е врз нив и тие ќе бидат во бројот на оние на кои Господ им рекол: ‘Блажени се мртвите кои отсега умираат во Господа!’“
(Настани на последното време, 233).
ВИЗИЈАТА НА ЕЛЕНА ВАЈТ ЗА НЕБЕСНИОТ ГРАД
„А Исус извика гласно и рече: ‘Оче, во Твои раце Го предавам Својот дух!’“ (Лука 23:46).
„Во градот го здогледуваме дрвото на животот и Божјиот престол… Овде ни приоѓаат браќата Фич и Штокман, кои порано го проповедаа евангелието за царството, а Бог ги положи во гробот за да ги поштеди од понатамошните страдања…“
(1 Сведоштво, 61).
„Но ангелот ми рече: ‘Мораш да се вратиш и ако останеш верна, ќе имаш предимство заедно со 144.000-те да ги посетуваш сите светови…’“
(Рани списи, 39).
НАСТОЈУВАЈТЕ ДА БИДЕТЕ МЕЃУ 144.000
„Сите 144.000 беа запечатени и совршено соединети… Набргу нашите очи беа привлечени од појавата на еден мал црн облак со големина отприлика колку половина од една човечка тупаница, за кој сите ние знаевме дека е тоа знакот на Синот човечки“
(Рани списи, 15).
Настојувајте да бидете во бројот од 144.000: тоа е чест. Иако ги чека големата неволја. Бидете секогаш верни на Бога. Дали се сеќавате на карактеристиките на христијаните кои Му се верни на Бога:
„Тука е трпението на светиите; тука се оние што ги пазат заповедите Божји и верата во Исус“ (Откровение 14:12).
Секој верен човек кој ќе умре во ова време ќе го доживее ветувањето Божјо:
„Чув глас од небото како да ми вели: ‘Напиши – блажени се мртвите кои отсега умираат во Господ! Да – вели Духот – нека се одморат од трудот свој, зашто делата нивни ги следат!’“ (Откровение 14:13).
