Нека биде светлина — првата светлина ја растерува темнината над водите, Создавање 1:3

Првиот ден од создавањето: „Нека биде светлина“

Сподели го ова:

Денешното библиско проучување е насочено кон третиот стих од првото поглавје на книгата Создавање. Да го прочитаме овој стих во неколку различни преводи:

„И Бог рече: ’Нека биде светлина!’ И бидна светлина“ (Создавање 1:3; Стандардна Библија 2006).

„И Бог рече: ’Нека биде светлина!’ И настана светлина“ (Создавање 1:3; Константинов, 1999).

„И рече Бог: ’Нека биде светлина!’ И би светлина“ (Создавање 1:3; Гаврилова, 1990).

Најпрво гледаме дека, по создавањето на небото и земјата, земјата сè уште била неоформена, неуредена и покриена со темнина. Тогаш Бог заповеда:

„Нека биде светлина!“

И светлината се појавува.

Важно е да забележиме дека оваа светлина се појавува пред да бидат спомнати сонцето, месечината и ѕвездите како светила. Дури на четвртиот ден читаме:

„Бог создаде две големи светила: поголемо светило да управува со денот, и помало светило да управува со ноќта; ги создаде и ѕвездите; и ги постави Бог на небескиот свод да ја осветлуваат земјата“ (Создавање 1:16,17).

Тоа значи дека светлината од Создавање 1:3 не треба веднаш да ја сведеме само на светлина од сонцето или од некое друго небесно тело. Библискиот текст не ни кажува дека таа доаѓа од сонцето, бидејќи сонцето сè уште не е поставено да управува со денот.

Затоа се поставува прашањето: каква е оваа светлина?

Таа не е опишана како светлина од некое создадено светило. Не се вели дека доаѓа од земјата, од водата или од небесните тела. За неа едноставно стои:

„И Бог рече: ’Нека биде светлина!’ И настана светлина“ (Создавање 1:3).

Ова ни покажува дека светлината има подлабоко значење. Во духовната смисла на библискиот извештај, оваа светлина е Христос, Божјиот Син, преку Кого Бог ја открива Својата слава, ја растерува темнината на незнаењето и го започнува делото на уредување на Земјата.

Светлината и Христос

Библијата на многу места го претставува Христос како Светлина.

Апостол Јован пишува:

„Во Него беше Животот и Животот им беше светлина на луѓето. Светлината свети во темнината и темнината не ја опфати“ (Јован 1:4,5).

И уште:

„Беше Вистинска Светлина, Која го осветлува секој човек, што доаѓаше во светов“ (Јован 1:9).

Самиот Христос рече:

„Јас сум Светлината на светот; кој врви по Мене, нема да оди во темнина, а ќе има светлина во животот“ (Јован 8:12).

Исто така читаме:

„Народот, што седеше во мрак, виде голема светлина и на оние, што седеа во пределот на смртна сенка, им изгреа светлина“ (Матеј 4:16).

Затоа, кога во Создавање 1:3 читаме дека по Божја заповед се појавува светлина, во духовна смисла гледаме откривање на Христос. Тој е Светлината преку која Бог ја открива вистината за Себе, Својот карактер, Својата волја и Својот план.

Апостол Павле многу јасно ја поврзува светлината од создавањето со познавањето на Божјата слава во Христос:

„Зашто, Бог, Кој рече светлина да засвети од темнината, Тој засвети во нашите срца, за да ги осветли со познавањето на Божјата слава во лицето на Исуса Христа“ (2 Коринтјаните 4:6).

Овој стих е особено важен. Павле ја зема сликата од создавањето, Бог Кој заповеда светлина да засвети од темнината, и ја применува на Христос. Тоа значи дека светлината не е само физичка појава, туку и духовно откровение: преку Христос Бог ја осветлува темнината на човечкото срце и ја открива Својата слава.

Темнината како неразбирање

Во Создавање 1:2 читаме дека „имаше темнина над бездната“. Темнината, во духовна смисла, може да укажува на неразбирање, незнаење и скриеност.

Писмото на некои места зборува за Бога како Оној што живее во недостапна светлина, но исто така и како Оној чии длабоки намери се сокриени од созданијата. Соломон рече:

„Господ благоволи да живее во магла“ (1 Царевите 8:12).

Ова не значи дека Бог е темнина во морална смисла. Бог е светлина и во Него нема никаква темнина. Но за созданијата, Неговите намери, Неговата мудрост и Неговите постапки можат да бидат недостижни и неразбирливи, ако Тој Сам не ги открие.

По бунтот на Луцифер, токму тоа станало големо прашање. Луцифер не ја разбрал Божјата намера во врска со возвишената положба на Христос. Наместо да се потпре на Божјата мудрост, тој почнал да завидува, да се сомнева и да се бунтува.

Духот на пророштвото ова го опишува со следниве зборови:

„Христос учествувал во сите Негови советувања додека на Луцифера не му било дозволено да биде упатен во сите Божји намери. ’Зошто Христос да има највисока власт?’ се прашувал овој силен ангел. ’Зошто нему му се укажува поголема почест отколку на Луцифера?’“

И понатаму:

„…бунтовничките ангели сега станале незадоволни и несреќни што не можат да проникнат во Неговите недосегливи тајни; не биле задоволни со Божјата намера да го издигне Христа. Тие биле готови да се заложат и за второто барање на Луцифера — во авторитетот тој да се изедначи со Божјиот Син“

(Патријарси и пророци, 36, 38).

Ова покажува дека во вселената се појавиле прашања поврзани со Христовата положба, Божјата правда и Божјите намери. Затоа откривањето на Христос како Светлина има длабоко значење: преку Него Бог дава одговор на сомнежите, ја открива вистината за Себе и ја растерува темнината на неразбирањето.

Ова ни помага да разбереме зошто откривањето на Христос како Светлина има толку големо значење. Преку Христос Бог почнува да ја растерува темнината на неразбирањето. Тој не ги остава созданијата во нејасност, туку преку Својот Син ја открива вистината за Себе, за Својата правда, за Својата мудрост и за Својата љубов.

Светлината како откривање на Христовото дело

Кога Бог рече: „Нека биде светлина“, тоа значи дека појавата на светлината се случува по Божја волја. Во духовна смисла, тоа значи дека Бог сака Христос да биде откриен пред созданијата.

Бог не бил должен да им објаснува сè на созданијата. Тој е Создателот, Изворот на животот и Врховниот Господар на сè.

Но Бог, во Својата љубов, мудрост и правда, не владее со созданијата преку слепа принуда. Тој не бара неразумна покорност, туку ја открива вистината за Неговиот карактер и Неговите постапки, за созданијата да можат свесно да Му веруваат, да Го љубат и да Му бидат послушни.

Со тоа Бог не го намалува Својот авторитет. Напротив, токму преку ова откривање уште појасно се гледаат Неговата праведност, мудрост и добрина. Божјиот авторитет не е сурова власт, туку власт заснована на вистина, љубов и доверба.

Затоа светлината од првиот ден ни зборува за Божјиот начин на постапување. Бог ја подига темнината на неразбирањето и го открива Христос. Преку делата на Христос, созданијата можат да видат зошто Синот Божји има толку возвишено место во Божјиот план.

Новиот завет јасно сведочи дека сè е создадено преку Христос:

„Бог, Кој во старо време, откако многупати и на многу начини им зборуваше на нашите предци преку пророците, во последниве денови ни зборува преку Синот, Кого Го постави за наследник над сè, преку Кого ги создаде и вековите“ (Евреите 1:1,2).

„Бидејќи преку Него е создадено сè што е на небесата и што е на земјата, видливо и невидливо; било престоли, било господства, било началства, било власти – сè е преку Него и за Него создадено“ (Колосјаните 1:16).

„Сепак, ние имаме само еден Бог Отец, од Кого е сè… и еден Господ Исус Христос, преку Кого е сè…“ (1 Коринтјаните 8:6).

Овие стихови покажуваат важна рамнотежа: Бог Отецот е Изворот и Првата причина на сè, а Христос е Оној преку Кого Бог го извршува Своето дело. Затоа светлината од Создавање 1:3, во духовна смисла, ни го открива Христос како Оној преку Кого Бог го уредува создадениот свет и ја открива Својата волја.

Христос ја открива Божјата мудрост

Создавањето и уредувањето на Земјата ни покажуваат хармонија, ред и мудрост. Сè што Бог создал има свое место, своја улога и своја поврзаност со другите делови од создадениот свет.

Растенијата, животните, водите, воздухот, светлината, времето, денот и ноќта – сето тоа е поставено во ред што сведочи за Божјата мудрост. Ништо не е случајно и бесмислено.

Во создадениот свет гледаме чудесна поврзаност. Растенијата, животните, водата, воздухот, светлината и времето не постојат одвоено и без смисла, туку се поврзани во една хармонична целина. Секое нешто има свое место, своја улога и своја врска со останатото создание.

Оваа хармонија ни покажува дека Христос, преку Кого Бог го уредува светот, совршено ја познава Божјата волја. Само Оној што целосно Го познава Отецот може така мудро, точно и хармонично да го открие Божјиот ред во создадениот свет.

Оваа хармонија ни помага да разбереме зошто Христос е толку возвишен во Божјиот план. Само Оној што совршено Го познава Бога може совршено да ја открие Неговата волја и да го изврши Неговото дело.

Христос рече:

„Сè Ми предаде Мојот Отец… и кој е Отецот, не знае никој, освен Синот…“ (Лука 10:22).

И уште:

„Сè ми е предадено од Мојот Отец и никој не Го познава Синот, освен Отецот; ниту Отецот Го познава некој освен Синот…“ (Матеј 11:27).

Овие зборови покажуваат дека Христос има единствено познавање на Отецот. Затоа Тој може совршено да Го открие Бога. Тој не дејствува самоволно, туку во совршена согласност со Божјата волја.

Созданијата не можат сами од себе да ја разберат полнотата на Божјите намери. Но преку Христос, Бог им ја открива Својата мудрост. Затоа Христос е Светлината: преку Него станува видливо она што инаку би останало скриено.

Христос како Светлина и Посредник

Светлината не само што открива, туку и води. Таа ја растерува темнината и го покажува патот. Така и Христос не доаѓа само за да ни даде информации за Бога, туку за да нè доведе во правилен однос со Него.

Исус рече:

„Јас сум патот, вистината и животот; никој не доаѓа кај Отецот освен преку Мене“ (Јован 14:6).

Апостол Павле пишува:

„Зашто еден е Бог и еден е Посредник меѓу Бога и луѓето – Човекот Христос Исус“ (1 Тимотеј 2:5).

И уште:

„А сè е од Бога, Кој нè измири со Себе преку Христос и ни го даде служењето на тоа измирување. Зашто Бог го измири светот со Себе преку Христос…“ (2 Коринтјаните 5:18,19).

Овие стихови покажуваат дека Христовата улога е да ги доведе созданијата назад кон Бога. Преку Христос Бог ја открива Својата волја, Својот карактер и Својот план на спасение. Христос не доаѓа за да Го замени Бога или да го заземе Неговото место, туку за да Го открие Отецот и да ги помири созданијата со Него.

Затоа, кога Бог заповеда: „Нека биде светлина“, во духовна смисла гледаме Божја волја Христос да биде откриен како Светлина, Посредник и Извршител на Божјото дело.

Темнината како дело на ѓаволот

Темнината може да означува неразбирање на Божјите намери, но во Библијата темнината често е и симбол на гревот, бунтот и делото на ѓаволот.

Сатаната не можел да ја разбере Божјата одлука да го возвиши Христос. Наместо да се потпре на Божјата мудрост, тој покажал недоверба и се побунил. Така темнината на незнаењето преминала во темнина на грев, завист и бунт.

Библијата го опишува делото на ѓаволот како темнина, лага, ропство и смрт. Христос, пак, е Светлината што доаѓа да ја победи таа темнина.

Исус рече:

„Јас – Светлина – дојдов во светот, така што никој, кој верува во Мене, да не остане во темнина“ (Јован 12:46).

Јован пишува:

„Светлината свети во темнината и темнината не ја опфати“ (Јован 1:5).

Затоа, во духовна смисла, светлината од Создавање 1:3 ни зборува и за Христовата победа над темнината. Бог не го остава созданието во мрак, туку го открива Својот Син, преку Кого темнината на гревот, лагата и бунтот се разоткрива.

Христос е испратен по Божја волја

Важно е да забележиме дека во Создавање 1:3 светлината се појавува по Божја заповед:

„И Бог рече: ’Нека биде светлина!’ И настана светлина.“

Ова ни покажува дека сè започнува од Божјата волја. Бог е Оној што ја дава заповедта, и по Неговата заповед се појавува светлината. Значи, светлината не се јавува случајно, ниту независно од Бога, туку како дел од Неговиот план и Неговото дело.

Истата вистина ја гледаме и во Новиот завет. Христос не доаѓа Сам од Себе, туку е испратен од Отецот.

Исус рече:

„Јас од Бога излегов и дојдов; и не дојдов Сам од Себе, туку Тој Ме прати“ (Јован 8:42).

И уште:

„Зашто Јас слегов од небото не да ја извршувам Мојата волја, туку волјата на Отецот, Кој Ме прати“ (Јован 6:38).

„А животот вечен е тоа, да Те познаат Тебе Единиот вистински Бог, и испратениот од Тебе Исус Христос“ (Јован 17:3).

И по Своето воскресение Христос ја задржува истата вистина, нарекувајќи Го Отецот Свој Бог:

„Се враќам кај Својот Отец и вашиот Отец, кај Својот Бог и вашиот Бог“ (Јован 20:17).

Овој стих јасно покажува дека Христос не дејствува независно од Отецот. Тој Го признава Отецот како Свој Бог и целосно ја исполнува Неговата волја. Затоа, кога зборуваме за Христос како Светлина, треба да ја задржиме библиската рамнотежа: Отецот е Изворот и Првата причина, а Синот е Оној преку Кого Бог ја открива Својата волја и го извршува Своето дело.

„Но, кога се исполни времето, Бог Го испрати Својот Син, Кој се роди од жена и се потчини на Законот“ (Галатјаните 4:4).

Овие стихови се во целосна хармонија со зборовите: „И Бог рече: ’Нека биде светлина!’“ Христос е Светлината, но Неговото откривање и Неговото дело се според волјата на Отецот.

Христовата послушност ја открива Божјата волја

Христос не само што ја открива Божјата волја, туку и совршено ѝ се покорува. Тој живее во целосна согласност со Отецот.

Во Посланието до Евреите читаме:

„Тогаш реков: ’Ете, идам, напишано е за Мене во книгата, да ја извршам, Боже, волјата Твоја’“ (Евреите 10:7).

Исус рече:

„Јас секогаш го вршам она што Му е угодно“ (Јован 8:29).

Неговата смрт, воскресение и возвишување исто така се претставени како Божјо дело и Божја волја.

За Неговата жртва пророкот Исаија пишува:

„Но волјата Господова беше да Го казни, и Го предаде на мачење; а кога ќе го принесе Својот живот како милостивна жртва, Тој ќе види долговечно потомство, и волјата Господова ќе напредува преку Неговата рака“ (Исаија 53:10).

За воскресението Новиот завет вели:

„Бог Го воскресна од мртвите“ (Дела 13:30).

И уште:

„Зашто, ако со устата исповедаш дека Исус е Господ и во срцето свое поверуваш дека Бог Го воскресна од мртвите, ќе се спасиш“ (Римјаните 10:9).

А за Неговото возвишување читаме:

„Па затоа и Бог Го превозвиши и Му даде име што е над секое име“ (Филипјаните 2:9).

Ова ни покажува дека Христос е во совршена согласност со Отецот. Тој не дејствува спротивно на Бога, ниту независно од Него. Тој ја исполнува Божјата волја, ја открива Божјата слава и го води созданието назад кон Бога.

Светлината како одговор на бунтот

Сега можеме подобро да ја разбереме духовната смисла на зборовите:

„Нека биде светлина.“

Во духовна смисла, тоа значи дека Бог не дозволува темнината на неразбирањето, гревот и бунтот да остане без одговор. Тој ја открива Светлината, Христос. Преку Христос Бог покажува кој е Тој, каков е Неговиот карактер и зошто Неговите постапки се праведни.

Создавањето и уредувањето на Земјата стануваат видлива поука. Преку Христовото дело се открива Божјата мудрост. Преку Неговата послушност се открива Божјиот ред. Преку Неговата љубов се открива Божјиот карактер. Преку Неговата победа над темнината се открива Божјиот одговор на бунтот.

Затоа светлината не е само почеток на физичкото уредување на Земјата. Таа е и почеток на откривањето: Бог преку Христос ја растерува темнината и ја открива вистината.

Светлината и Божјата оценка

Во следниот стих читаме:

„И Бог виде дека светлината е добра…“ (Создавање 1:4).

Ова е многу важно. Бог ја оценува светлината како добра. Тоа не значи дека Бог дури тогаш дознал нешто што претходно не го знаел. Бог знае сè. Кога Библијата вели дека Бог „виде“, тоа е јазик разбирлив за човекот. Тоа значи дека Бог ја истакнува вредноста, улогата и значењето на светлината во Својот план.

Ако светлината, во духовна смисла, е Христос, тогаш Божјата оценка „добра“ ни покажува дека откривањето на Христос е добро за созданијата. Преку Него тие можат да Го разберат Бога, да ја видат Неговата мудрост и да ја препознаат Неговата правда.

Важно е да забележиме дека Божјата оценка „добра“ првпат се појавува кај светлината. Тоа не значи дека претходно создадената материја била лоша. Бог не создава зло. Но со појавата на светлината започнува јасно откривање на Божјиот ред, Божјата намера и Божјото делување преку Христос.

Затоа Бог ја нарекува светлината добра: преку неа започнува откривањето, разбирањето и уредувањето.

Што научивме денес?

  1. Светлината од Создавање 1:3 се појавува пред сонцето и месечината, затоа не треба да ја сведуваме само на обична светлина од небесните тела.
  2. Во духовна смисла, оваа светлина е Христос, Божјиот Син, преку Кого Бог ја открива Својата волја, Својот карактер и Својата слава.
  3. Темнината може да укажува на неразбирање, незнаење, грев и бунт против Бога.
  4. Појавата на светлината покажува дека Бог не ги остава созданијата во темнина, туку преку Христос ја открива вистината.
  5. Христос е Оној преку Кого Бог го уредува создадениот свет и преку Кого се открива Божјата мудрост.
  6. Сè што Христос прави е во согласност со волјата на Отецот, Кој е Изворот и Првата причина на сè.
  7. Христос е Светлината што ја растерува темнината на незнаењето, гревот и бунтот.
  8. Божјата оценка дека светлината е „добра“ покажува дека откривањето на Христос има добро, спасоносно и благословено место во Божјиот план.
Сподели го ова:

Поврзани статии

Пребарување

Внесете најмалку 3 букви.