Денеска ќе го насочиме погледот кон Вечноста и ќе видиме што ни открива Библијата за ова исклучително важно прашање. Оваа тема не може да не нѐ возбуди, бидејќи, на крајот на краиштата, спасените одат во Царството Божјо, каде што ќе ја поминат целата Вечност. Има христијани кои веруваат дека оваа тема е затворена за истражување и разбирање, бидејќи во Библијата се вели:
„Но, како што е напишано: ‘Она што око не видело, уво не чуло, ниту на човек на ум му дошло, тоа Бог го приготвил за оние кои Го љубат’“ (1 Коринтјаните 2:9).
Да, вистина е, очите на смртниците не го виделе она што Бог го подготвил за спасените во Вечноста. Но, Библијата ни открива дека, кога станува збор за верата и спасението, не е секогаш важно што гледаат физичките очи, туку она што може да се види со духовното око:
„Бидејќи според верата живееме, а не според гледањето“ (2 Коринтјаните 5:7).
„Со вера тој (Мојсеј) го напушти Египет… зашто веруваше во Оној Кој не се гледаше, како да Го гледа“ (Евреите 11:27).
„Кого Го сакате, иако не сте Го виделе, и во Кого верувајќи сега, а не гледајќи Го, се радувате со неискажлива и славна радост, примајќи ја крајната цел на вашата вера – спасението на душите“ (1 Петрово 1:8,9).
Односно, Библијата нè поттикнува секогаш да се сеќаваме дека, покрај физичкиот вид, христијанинот треба да има и остар духовен поглед.
КОЈ МОЖЕ СО ДУХОВНИТЕ ОЧИ ДА ВИДИ ШТО БОГ ПОДГОТВУВА ЗА СПАСЕНИТЕ?
И така, кога станува збор за она што Бог го подготвил за спасените, Тој нè повикува да ја користиме духовната визија, просветлувањето од Божјиот Дух. Тоа е токму она што ќе го направиме заедно со вас:
„Но, како што е напишано: ‘Она што око не видело, уво не чуло, ниту на човек на ум му дошло, тоа Бог го приготвил за оние кои Го љубат.’ А нам, пак, ни го откри тоа Бог преку Својот Дух, зашто Духот продира во сè, па дури и во длабочините Божји… Но ние не го примивме духот од овој свет, туку Духот Кој доаѓа од Бога, за да го знаеме она што ни е дарувано од Бога; па тоа и го проповедаме не со зборови научени од човечка мудрост, туку научени од Светиот Дух: толкувајќи го она што е духовно со духовни поими. Телесниот човек не го прима она што е од Божјиот Дух: за него тоа е безумство; и не може да го разбере, зашто тоа треба со помошта на Духот да се испита“ (1 Коринтјаните 2:9,10,12-14).
Според Божјото Слово, милосрдниот Бог ќе најде начин да ги утеши Своите деца по солзите на тага за изгубените. Секогаш треба да запомниме дека Божјата утеха далеку ја надминува нашата тага, без разлика колку и да ни изгледа тешко. Бог е веќе тука, нè утешува во нашите таги, и во Него наоѓаме утеха за секоја загуба додека живееме на оваа земја.
Ние не можеме со физички очи да го видиме она што Бог го подготвува за спасените, туку само со духовниот поглед кој Бог нè повикува да го имаме. Ова можат да го видат само оние кои уште овде, на земјата, му дозволиле на Христос да го воспостави Царството Божјо во нивните срца.
„…Зашто царството Божјо е во вас внатре“ (Лука 17:21).
ОНИЕ КОИ БАРААТ ДУХОВНА ВИСТИНА МОРА ДА ГО ПРИФАТАТ СВЕДОЧЕЊЕТО ЗА НОВАТА ЗЕМЈА
Не секој ќе може да го прифати сведочењето на Божјата реч за она што Тој ни го открива во врска со вечноста. Оваа вистина често не лежи на површината и не е прикажана со едноставни зборови. За да ја најдеме, мора да копаме длабоко во Библијата.
Кажаното не може да биде прифатено од оние кои во своите проценки не се потпираат на духовните реалности, туку размислуваат само на човечки, секојдневен начин. Тие се водени од своите инстинкти и страсти. За таквите, откровенијата што Бог досега ги дал за обновената земја ќе изгледаат како безумство.
Сите кои сакаат да го следат патот во потрага по духовната вистина треба да сведочат за Новата Земја, која Бог ја подготвил за спасените. Убеден сум дека таму ќе биде прекрасно и дека ниту еден од спасените нема да зажали што ќе биде дел од тоа славно Царство – исто како што Ное и неговите роднини не зажалиле што избегале од водите на Потопот.
БОГ НЕ Е ПРОТИВ БИБЛИСКИТЕ ИСТРАЖУВАЊА
Понатаму, треба да разбереме една важна вистина: ако Бог го открил превезот на вечноста во Својата Реч и ни дозволил, барем делумно, да го подигнеме, тогаш Тој не е против нашето истражување на оваа тема:
„Она што е тајно, Му припаѓа на Господ, нашиот Бог, а она што е јавно – нам и на синовите наши довека“ (Второзаконие 29:29).
„… за да се поучите од нас на онаа изрека: ‘Не повеќе од она што е напишано’“ (1 Коринтјаните 4:6).
Нема да фантазираме ништо за вечноста; едноставно, ќе собираме текстови од Библијата кои содржат директни или индиректни информации за неа и ќе ги анализираме во светлината на самото Писмо. Да ѝ дозволиме на Библијата самата да се толкува и да ги составиме сите текстови во една целосна слика.
БОГ ЌЕ ГИ УТЕШИ СПАСЕНИТЕ
За почеток, дури по Милениумот, по конечниот суд над злите и нивното уништување, Бог ќе ги избрише сите солзи од очите на спасените:
„И чув висок глас од небото како зборува: ‘Ете го светиот шатор, светилиштето на Бога меѓу луѓето, и Тој ќе живее со нив; тие ќе бидат Негов народ, а Сам Бог ќе биде со нив – нивниот Бог. И ќе ја избрише Бог секоја солза од очите нивни, и смрт нема да има веќе; ни плач, ни пискот, ниту болка нема да има веќе, бидејќи поранешното помина’“ (Откровение 21:3,4).
Зошто Бог ќе ги избрише сите солзи од очите на спасените дури по овој настан? Затоа што тие, како носители на Христовиот карактер, ќе видат дека злите, меѓу кои ќе бидат и некои од нивните најблиски, загинале поради сопствениот избор. И тоа ќе им донесе длабока тага.
За време на 1000-годишното Царство, спасените ќе тагуваат заради загубата на злите, исто како што Христос ги оплакувал осудените жители на земниот Ерусалим. Но, кога ќе се изрече праведната пресуда и тие самите ќе ја препознаат Божјата правда во неа, тогаш Бог ќе ги утеши во нивната тага за загинатите.
Затоа, треба да разбереме дека вечноста ќе започне со Божја утеха – толку силна што ќе ни ги избрише сите солзи поврзани со сè што било на старата земја. Ние засекогаш ќе се разделиме од оние кои не ја прифатиле пораката за спасението, но во вечноста веќе нема да има нови солзи. Вечноста ќе биде место без тага – исполнето со радост што никогаш нема да заврши. Само поради оваа надеж вреди да се посветиме со целото свое срце:
„Зашто, ете, Јас создавам ново небо и нова земја, а поранешните нема повеќе да се спомнуваат, ниту на ум ќе доаѓаат. А вие ќе се веселите и ќе се радувате довека за она што Јас го создавам: зашто, ете, Јас ќе го создадам Ерусалим за веселба, а народот негов – за радост. Ќе се радувам за Ерусалим и ќе се веселам за Мојот народ; и нема повеќе да се чуе во него глас од плачење и глас од пискот“ (Исаија 65:17-19).
КАКВО ЌЕ БИДЕ НОВОТО ТЕЛО НА СПАСЕНИТЕ?
Библијата ни открива дека спасените ќе имаат тело слично на она што го имал Христос по Неговото воскресение. Но, кои биле Неговите способности?
„А вечерта во истиот ден, првиот од седмицата, кога вратата, каде што беа учениците Негови собрани, беше затворена поради страв од Јудејците, дојде Исус, застана насреде и им рече: ‘Мир вам!’“ (Јован 20:19).
Чудотворната способност на Христос да поминува низ ѕидови и затворени врати ни открива една од моќите на Неговото славно воскреснато тело. Сепак, иако ја има оваа способност, Тој сè уште има вистинско тело и не е бестелесен дух:
„Додека тие уште зборуваа за тоа, Самиот Исус застана сред нив и им рече: ‘Мир вам!’ А тие, така збунети и уплашени, помислија дека гледаат дух. Но Тој им рече: ‘Што се плашите и зошто такви мисли влегуваат во срцата ваши? Видете ги рацете Мои и нозете Мои: Јас сум Истиот; допрете се до Мене и гледајте; зашто духот нема тело и коски, а, како што гледате, Јас имам.’ А кога го рече тоа, им ги покажа рацете и нозете. Но, додека тие од радост уште не веруваа и се чудеа, Тој им рече: ‘Имате ли овде нешто за јадење?’ Тие Му дадоа парче печена риба и мед со саќе. И кога зеде, јадеше пред нив“ (Лука 24:36-43).
Христовото тело можеше да се допре и да се почувствува како вистинско човечко тело:
„А по осум дена учениците Негови пак беа собрани, и Тома со нив. Дојде Исус, кога вратата беше заклучена, застана меѓу нив и рече: ‘Мир вам!’ Потоа му рече на Тома: ‘Дај го прстот свој овде и види ги рацете Мои; дај ја раката своја и стави ја во ребрата Мои; и не биди неверлив, туку поверувај!’“ (Јован 20:26,27).
ВО НОВОТО ТЕЛО, ЧОВЕКОТ ЌЕ ЈАДЕ ХРАНА
Продолжувајќи го проучувањето на темата за вечноста, каде што спасените ќе живеат во непрекината радост, да разгледаме каков ќе биде човекот кој, при Христовото Доаѓање, ќе ја облече бесмртноста. Во врска со неговата природа, апостол Павле пишува:
„А нашето жителство е на небесата, од каде што Го очекуваме и Спасителот, нашиот Господ Исус Христос. Тој ќе го преобрази нашето понизено тело да стане подобно на Неговото славно тело, со силата преку која Тој може да потчинува под Себе сè“ (Филипјаните 3:20,21).
И, како што забележавме претходно, ова тело е слично на нашето сегашно тело:
„Дај го прстот свој овде и види ги рацете Мои; дај ја раката своја и стави ја во ребрата Мои; и не биди неверлив, туку поверувај“ (Јован 20:27).
Ќе може да јаде. По Своето воскресение, Христос јадел пред учениците, а на последната вечера исто така, им се заветил:
„И вам ви велам, зашто отсега нема да пијам од овој лозов плод сè до оној ден, кога ќе пијам нов со вас, во царството на Мојот Отец“ (Матеј 26:29).
Овој текст сведочи не само дека Христос можел да јаде храна во телото во кое воскреснал, туку и дека Неговите ученици, односно сите Негови воскреснати следбеници, ќе ја имаат истата способност во нивните прославени тела. Во Царството Божјо, спасените ќе јадат храна исто како што јаделе додека живееле на земјата, во своите сегашни тела.
КАКВА ХРАНА ЌЕ ИМААТ СПАСЕНИТЕ?
Во Царството Божјо ќе има и позната храна. Една од нив, за која сигурно знаеме, е грозјето. Освен тоа, ќе има и еден посебен плод кој досега ни е непознат – плодовите на Дрвото на Животот, кои ќе ги јадат спасените:
„На оној што победува ќе му дадам да јаде од дрвото на животот што е сред Божјиот рај“ (Откровение 2:7).
„И ми покажа чиста река со вода на животот, бистра како кристал, која истечуваше од престолот на Бога и на Јагнето. Сред главната улица и од двете страни на реката – дрвото на животот, што раѓа плодови дванаесет пати, давајќи плод секој месец“ (Откровение 22:1,2).
И тоа не е чудно, бидејќи животот во Рајот, кој Господ им го даде на Адам и Ева на почетокот – пред нивниот пад – вклучувал јадење на плодови од овошни дрвја, како и житарки. И токму тоа Бог го нарече „добро“.
Кога Бог ќе им го врати изгубениот Рај на луѓето, тие повторно ќе можат да уживаат во вкусните плодови што Тој ги создал. Бог ги создал за луѓето, за да можат да уживаат додека ги јадат:
„И Господ Бог направи да израстат од земјата секакви дрвја, убави за гледање и добри за јадење“ (Создавање 2:9).
Погледнете каков прекрасен Бог имаме! Тој создава разновидни плодови што се угодни за окото и нуди богатство на вкусови за да му донесе радост и задоволство на човекот.
За жал, сатаната извршил значително влијание врз човештвото, воведувајќи го по патот на деградацијата. Како резултат на неговите дела, сведоци сме на неумерени желби и нескротлив апетит кај луѓето, што доведува до грев. Од друга страна, во христијанството често се создава погрешна слика – како да е праведноста поврзана со страдање и мачење на душата, состојба лишена од радост, среќа и задоволство во сите аспекти на животот: храната, едноставниот одмор и брачните односи.
НЕ МОЖЕ ДА СЕ СМЕТА ЗА ГРЕШНО ОНА ШТО НОСИ РАДОСТ, ОСВЕН АКО ЗА ТОА НЕОПХОДНО ТРЕБА ДА СЕ ГРЕШИ
Колку е апсурдно да се смета за грешно она што му носи задоволство и радост на човекот, додека мракот и сивилото се прифаќаат како нешто свето. Зарем ова не ви звучи познато?
„Кога постите, не бидете жалосни како лицемерите; зашто тие си ги прават лицата нажалени за да се покажат пред луѓето дека постат. Вистина ви велам дека тие веќе ја добиле својата награда. А ти кога постиш, помажи ја главата своја и измиј го лицето свое“ (Матеј 6:16,17).
Многумина веруваат дека, бидејќи Христос е наречен „Човек на тагата“, Тој секогаш бил сериозен и тажен. Но, тоа не е така:
„Во тој час се зарадува во Светиот Дух и рече: ‘Те прославувам, Оче, Господи на небото и на земјата, зашто си го сокрил ова од мудрите и умните, а си им го открил на малечките. Да, Оче, зашто таква беше волјата Твоја’“ (Лука 10:21).
„Но се радувам заради вас што не бев таму, та да поверувате“ (Јован 11:15).
Христос не ги повикал Своите следбеници на жалост, ниту поучувал дека светоста се состои во носење мрачен и страдален израз. Да се лишуваш од радостите и од вкусот на плодовите што Бог ги создал, сметајќи дека уживањето во нив е лакомост, е погрешно, бидејќи тоа се сосема различни нешта. Христос јасно кажал што им донел на Своите следбеници, и тие можат да го имаат тоа уште овде, додека живеат на земјата:
„Крадецот доаѓа само да украде, да убие и да погуби. Јас дојдов за да имаат живот и да го имаат во изобилие“ (Јован 10:10).
Забележете дека Христос ги спротивставува Своите постапки со оние на крадецот – односно сатаната – и јасно вели дека сатаната е крадец кој ја одзема радоста што Бог ја наменил за Своите созданија. Но, кога ќе се стави крај на гревот, сите оние што навистина го разбрале Бога и Неговата служба ќе ја искусат уште поголемата, бескрајна радост во вечноста:
„Ќе се вратат избавените од Господ, ќе дојдат на Сион со радосни извици; и вечна радост ќе биде над нивната глава; тие ќе најдат радост и веселба, а жалоста и воздишката ќе си заминат“ (Исаија 35:10).
ДУХОТ НА РАДОСТ Е ДУХOT НА НЕБОТО
Радоста е постојан придружник на благодарноста. Оние што му служат на Бога не можат да бидат поинакви од своето небесно семејство, со кое наскоро повторно ќе се соединат. Дури и на оваа грешна земја, секој може да најде причина за радост – онолку колку што сака:
„Радувајте се секогаш во Господ, и пак ќе речам: радувајте се“ (Филипјаните 4:4).
„Радувајте се секогаш“ (1 Солунјаните 5:16).
„Ви велам дека така и на небото ќе биде поголема радост за еден грешник, кој се кае, отколку за деведесет и девет праведници што немаат потреба од каење“ (Лука 15:7).
„И им рече: ‘Одете, јадете добри јадења и пијте добри пијалаци, и испратете им и на оние што немаат приготвено, зашто овој ден е свет пред нашиот Господ. Не тажете, зашто радоста пред Господ е поткрепа за вас’“ (Неемија 8:10).
„Врати ми ја радоста на спасението од Тебе и благороден дух зацврсти во мене“ (Псалм 51:12).
Радувајте се во обраќањето на луѓето кон Христос, радувајте се во заедништвото со браќата и сестрите, во заедничкото општење и во празниците. Радувајте се на вашето спасение, кое Бог ви го открил во Христос. Духот на радоста е духот на небото. И секој што сака да стигне таму никогаш не треба да го заборави тоа, бидејќи нашите тела ќе се променат при Второто Христово Доаѓање, но нашиот дух, нашиот карактер ќе останат исти.
ШТО ЌЕ ПРАВАТ СПАСЕНИТЕ НА НОВАТА ЗЕМЈА?
Така, спасените ќе се радуваат на своите прославени тела, кои ќе имаат извонредни способности. Тие ќе уживаат во плодовите на новата земја, ќе свират на музички инструменти и ќе пеат во фалба на Бога и Неговиот Син:
„И чув глас од небото како шум од многу води и како звук од силен гром; чув глас на харфисти што свират на харфите своии како да пеат нова песна пред престолот и пред четирите животни и старешините…“ (Откровение 14:2,3).
Но, спасените нема само да свират на харфи и да пеат. Бидејќи ќе се хранат со плодовите на новата земја, Бог ќе им го врати Рајот што беше изгубен со падот. Како што на почетокот му даде на човекот задача да ја обработува градината, така и тогаш ќе го благослови со слична улога, нарекувајќи ја „многу добро“:
„И го зеде Господ Бог човекот (кого го создаде), го насели во Едемската градина, за да ја обработува и да ја чува“ (Создавање 2:15).
„И Бог виде дека сето она што го создаде е многу добро…“ (Создавање 1:31).
Дури и на обновената земја, спасените ќе бидат ангажирани во обработување на земјата. И ова ќе им донесе радост, бидејќи таму нема да има штетници, суша или крадци:
„Ќе се развесели пустината и сувата земја, и ненаселената земја ќе се зарадува и ќе расцути како крин“ (Исаија 35:1).
„Ќе градат куќи и ќе живеат во нив, ќе садат лозја и ќе ги јадат плодовите нивни. Нема да градат, за да живее друг, нема да садат, за да јаде друг; зашто дните на народот Мој ќе бидат како дните на дрво, и моите избрани долго ќе се користат со делото на рацете свои“ (Исаија 65:21,22).
Овој Божји план за Неговиот народ целосно ќе се исполни на новата земја. Спасените ќе градат домови на прекрасни места, каде сè ќе зрачи со радоста на свет и блажен живот.
СПАСЕНИТЕ ЌЕ МОЖАТ ДА СЕ ПРЕПОЗНАВААТ ВО НОВИТЕ ТЕЛА
Спасените ќе се препознаваат еден со друг, бидејќи учениците Го препознале Христос по Неговото воскресение:
„А вечерта во истиот ден, првиот од седмицата, кога вратата, каде што беа учениците Негови собрани, беше затворена поради страв од Јудејците, дојде Исус, застана насреде и им рече: ‘Мир вам!’ И ова штом го рече, им ги покажа рацете и нозете и ребрата Свои. Се зарадуваа тогаш учениците, штом Го видоа Господа“ (Јован 20:19,20).
Според тоа, децата ќе ги препознаат своите родители, а родителите – своите деца. Сопружниците ќе се препознаваат еден со друг и ќе се радуваат на повторното заедништво. Ќе има неизмерна радост, бидејќи по Второто Доаѓање, повторно ќе се сретнат со оние од кои смртта ги разделила.
ЌЕ ИМА ПРОМЕНИ ВО ОДНОСОТ МЕЃУ СОПРУЗИТЕ ВО РАЈОТ
Сè што некогаш ги обединуваше луѓето во семејства и пријателства нема да биде заборавено. Сепак, ќе има значителни промени во односите меѓу оние кои биле особено блиски – сопружниците. Но, какви ќе бидат овие промени? Христос јасно одговорил на ова прашање кога зборувал со садукеите за воскресението од мртвите:
„’Учителе, Мојсеј ни напиша: ако некој оженет умре без деца, брат му да ја земе неговата жена и да го подигне потомството на својот брат. Си беа седум браќа. Првиот, откако се ожени, умре без деца. Жена му ја зеде вториот, но и тој умре без деца. Потоа ја зеде и третиот, а така исто и сите седуммина и умреа без деца. По сите нив, умре и жената. При воскресението, пак, на кого од нив таа ќе му биде жена, бидејќи со седуммината живеела?’ Им одговори Исус и рече: ‘Синовите од овој свет се женат и мажат; но оние што ќе бидат удостоени да го добијат оној свет и воскресението од мртвите, ниту ќе се женат, ниту ќе се мажат; всушност, тие веќе не можат да умрат, затоа што се еднакви со ангелите, а бидејќи се синови на воскресението, тие се синови Божји“ (Лука 20:28-36).
ЛУЃЕТО НА НЕБОТО ЌЕ БИДАТ КАКО АНГЕЛИТЕ
Да се задржиме подетално на овој пасус, бидејќи и денес има христијани кои погрешно ги разбираат Христовите зборови за семејните односи во вечноста.
Забележете дека Христос, во овој контекст, прави јасен контраст меѓу „децата на овој век“ – односно луѓето што живеат овде на земјата до Второто Доаѓање – и оние кои ќе влезат во вечноста. Освен тоа, кога Христос зборува за спасените, Тој ги опфаќа сите: и оние што ќе го дочекаат живи Неговото Доаѓање и оние што ќе воскреснат од мртвите:
„Им одговори Исус и рече: ‘Синовите од овој свет се женат и мажат; но оние што ќе бидат удостоени да го добијат оној свет и воскресението од мртвите, ниту ќе се женат, ниту ќе се мажат; всушност, тие веќе не можат да умрат, затоа што се еднакви со ангелите, а бидејќи се синови на воскресението, тие се синови Божји’“ (Лука 20:34-36).
А за сите спасени Христос вели дека ниту ќе се женат, ниту ќе се мажат и дека нема да можат да умрат, бидејќи ќе бидат еднакви со ангелите. Јасно ги набројувам нивните карактеристики за да можете во Христовите зборови да ја препознаете недвосмислената изјава дека на новата земја поранешните сопружници нема да имаат исти односи како на земјата.
Тие не можат да умрат. Тие се како ангели. Не се женат и не се мажат. Забележете дека овие изјави немаат временско ограничување: Не можат да умрат – до кога? Никогаш. Тие се како ангели – до кога? Засекогаш. Не се женат и не се мажат – до кога? Засекогаш. Тие повеќе не живеат како децата на овој свет и не продолжуваат свој вид. Во Писмото јасно се вели дека ниту еден ангел не е роден.
НЕМА ДА СЕ РАЃААТ ДЕЦА НА НОВАТА ЗЕМЈА
Во овој контекст, соодветно е да се одговори на прашањето за раѓањето на деца на обновената земја. Според Библијата, на новата земја нема да има раѓање на деца, ниту ќе се склучуваат бракови:
„Денес има луѓе кои веруваат дека на Новата Земја ќе има бракови и раѓање на деца. Но, оние што веруваат во Библијата не можат да ги прифатат таквите учења. Учењето дека на Новата Земја ќе се раѓаат деца не е дел од ‘пророчкото слово’ (2 Петрово 1:19). Христовите зборови се премногу јасни за да бидат погрешно разбрани – тие засекогаш треба да го решат прашањето за бракот и раѓањето во вечноста. Ниту оние што ќе воскреснат од мртвите, ниту оние што ќе се преобразат без да видат смрт, нема да се мажат ниту да се женат. Тие ќе бидат како Божјите ангели – членови на царското семејство“
(Избрани пораки 1, 172).
ЗОШТО НЕМА ДА СЕ РАЃААТ ДЕЦА НА НОВАТА ЗЕМЈА
Не е тешко да се разбере зошто на обновената земја нема да се раѓаат деца. Бидејќи Бог еднаш засекогаш стави крај на гревот, сите создадени суштества ја видоа неговата одвратност, како и Жртвата што Бог ја даде за спасението на човештвото. Но, ако се дозволи раѓање на нови луѓе со слобода на избор – луѓе кои не поминале низ големата борба, кои не ја искусиле Божјата цена за спасението – тогаш Вселената би била изложена на опасност од повторна појава на гревот.
Некој можеби ќе се спротивстави: „Но, ќе постои вечност, и Бог ќе биде во близина.“ Да, така е. Но, на крајот на краиштата, Луцифер згреши додека беше на небото, во присуство на Бога. Адам и Ева паднаа во грев иако беа предупредени.
Господ спроведува три фази на суд за сите категории на создадени суштества, за да ја покаже праведноста на Своите дела. На крајот, сите ќе се согласат со Божјата правда и ќе ја прифатат.
Но, што би било со оние што би се родиле во вечноста – оние што немаат никакво лично искуство од големата борба, ниту учество во судскиот процес што ја откри Божјата правда? Тие немаат вакво искуство, што значи дека гревот би можел повторно да се појави. Зарем Христос повторно треба да биде распнат? За што и зошто? Заради желбата на луѓето да имаат деца во вечноста? Невозможно е да ја гледаме вечноста низ очите на еден земен човек. Таму сè ќе биде поинаку, и ние ќе бидеме поинакви.
ОНИЕ КОИ ЛИЧНО ГО ПОЗНАВААТ ГОСПОД ЌЕ БИДАТ СПАСЕНИ
Погледнете ги овие текстови со духовни очи, во светлината на вечноста:
„И настана по нив друг род, кој не Го знаеше Господа и делата Негови, какви што му беше направил на Израел, –тогаш Израеловите синови почнаа да прават зло пред Господ“ (Судии 2:10,11).
Забележете дека ова се случи во Ханан – еден вид небесна татковина. Слободното битие што не поминало низ големата борба може да згреши, бидејќи нема искуство со последиците на гревот. И што тогаш? Зар Христос повторно треба да оди на крстот? Се разбира, не! Библијата сведочи дека, откако Бог ќе го уништи гревот и грешниците, ниеден противник никогаш повеќе нема да се крене:
„Што сте намислиле против Господ? Тој ќе стави крај на сè, ниеден противник нема повторно да се крене“ (Наум 1:9).
Дека нема да се раѓаат деца на обновената земја, може да се заклучи од следните текстови:
„Но овој е заветот што ќе му го дадам на домот Израелов во оние дни, вели Господ: ќе ги врежам законите Свои во мислите нивни, и во срцата нивни ќе ги напишам, и ќе бидам нивни Бог, а тие ќе бидат Мој народ. И ниеден нема да го учи својот ближен, и ниеден братот свој: ‘Познај Го Господа’, зашто сите, од мал до голем меѓу нив, ќе Ме знаат, бидејќи ќе бидам милостив кон нивните неправди, а за гревовите и беззаконијата нивни нема веќе да си спомнувам“ (Евреите 8:10-12).
Од овие зборови станува јасно дека овие луѓе Го запознале Бога преку лично искуство на заедништво со Него, преку Неговата благодат и милост во простувањето на гревовите. А ние зборуваме за оние што ќе се спасат – оние кај кои Божјиот закон ќе биде впишан во нивните срца. Со други зборови, оние што лично Го познаваат Господ ќе бидат спасени.
ПОД КОИ УСЛОВИ ДЕЦАТА ГО ЗАПОЗНАЛЕ БОГА КАКО НИВНИТЕ РОДИТЕЛИ?
А еве што се вели за децата и нивното познавање на Бога:
„И кога ќе ве прашаат синовите ваши: ‘Каква ви е таа служба?’ Одговорете: ‘Тоа е Пасхална жртва на Господ, Кој ги одмина куќите на синовите израелски во Египет, убивајќи ги Египќаните, а домовите наши ги зачува.’ – Тогаш народот, се наведна и се поклони“ (Излез 12:26,27).
„Овие зборови, што ти ги заповедам денес, да бидат во твоето срце и во твојата душа; и пренесувај им ги на децата свои и зборувај за нив, кога седиш дома и кога си на пат, кога си легнуваш и кога стануваш“ (Второзаконие 6:6,7).
И за следните генерации на синовите Израилеви да имаат сопствено искуство да го познаваат Бога во Неговата служба, Бог им дозволил такви услови во кои можат да го стекнат истото искуство како и нивните родители:
„А ова се народите, кои Господ ги остави за да ги искушува со нив синовите на Израел, сите оние кои не знаеја за сите битки ханански. Само за да знаат и да се научат на војување подоцнежните поколенија на Израел, кои порано не знаеја за војна“ (Судии 3:1,2).
Со цел да ги водат битките Господови против Хананејците – што претставуваат еден вид духовна борба на христијанинот против неговите гревови – Бог им дозволил на децата родени во Неговиот народ самите да се борат во Господовите битки. Преку тоа, тие го стекнале своето лично искуство во познавањето на Бога и Неговата светост.
Но, во вечноста тие нема да ја имаат оваа можност – сè ќе може да се разбере само преку зборови. Но, дали Божјите зборови го спречија Луцифер, кој се побуни против Бога на небото? Дали зборовите на Господ ги спречија Адам и Ева да го јадат забранетиот плод во рајската градина? Не!
ЌЕ БИДАТ СПАСЕНИ И ПРАВЕДНИТЕ ДЕЦА НА ЗЛИТЕ РОДИТЕЛИ, КАКО И ПРАВЕДНИТЕ РОДИТЕЛИ БЕЗ ЗЛИ ДЕЦА
Божјиот дух е духот на служење на другите. Многу деца ќе бидат спасени без своите родители, бидејќи тие се покажале подобри од нив. Еве еден пример:
„Ахија штом го слушна шумот од нејзините чекори, кога влезе низ вратата, рече: ‘Влези, Јеровоамова жено; зошто требаше да се преправаш во друга жена? Јас сум пратен да ти кажам зло. Оди и кажи му на Јеровоам: вака вели Господ, Бог Израелов: Јас те издигнав од средината на простиот народ и те поставив за водач на Мојот народ Израел, го одзедов царството од Давидовиот дом и ти го дадов тебе; но ти не си таков, каков што беше Мојот слуга Давид, кој ги пазеше заповедите Мои и кој Ме следеше од сè срце, вршејќи го само она што е угодно пред очите Мои; ти постапуваш полошо од сите што беа пред тебе, и отиде, та си направи други богови и идоли за да Ме дразниш, а Мене ме отфрли зад грбот свој, затоа Јас ќе испратам зло врз Јеровоамовиот дом и ќе го истребам кај Јеровоам сè што е машко, и оној што е роб и оној што е слободен во Израел, и ќе го исчистам Јеровоамовиот дом сосема, како што чистат ѓубре… Стани, па оди во домот свој; и штом ногата твоја ќе стапне во градот, детето ќе умре; сите Израелци ќе го оплачат и ќе го погребат, зашто само тоа од Јеровоамовиот дом ќе влезе во гроб, бидејќи само во него, од целиот Јеровоамов дом, се најде нешто добро пред Господ, Израеловиот Бог“ (1 Царевите 14:6-13).
Злобниот Јеровоам имал син во кого Бог нашол нешто добро, па затоа го положил во гроб за да не биде уништен од расипаната околина на Јеровоам.
Но, постојат и примери што го покажуваат спротивното: праведни родители, а зли деца:
„А кога Самоил остаре, ги постави своите синови за судии над Израел. Името на неговиот првороден син беше Јоил, а името на вториот син негов – Авија; тие беа судии во Вирсавија. Но синовите негови не одеа по неговите патишта, туку се впуштија во користољубие, земаа подароци и судеа криво“ (1 Самоилова 8:1-3).
БОЖЈАТА ПРАВДА ЗА ДЕЦАТА НА НЕБОТО
Кога ја читаме Библијата, во неа го откриваме принципот на Божјата правда и совршена рамнотежа:
„Вашиот сегашен вишок да го дополни нивниот недостиг, та и нивниот вишок да послужи за вашиот недостиг, па да има еднаквост“ (2 Коринтјаните 8:14).
„Земете го од него талантот и дајте му го на оној што има десет таланти; зашто секому, што има, ќе му се даде и преумножи, а од оној, што нема, ќе му се одземе и она што го има“ (Матеј 25:28,29).
Не е тешко да се разберат Божјите принципи. Оние деца што ќе останат во вечноста без родители ќе бидат доверени на родители кои останале без свои деца. А оние родители чии деца биле спасени ќе ги имаат покрај себе, затоа што верно ги воспитувале за небото.
ЛУЃЕТО НА НЕБОТО ЌЕ ЈА ПРАЗНУВААТ САБОТАТА
На обновената земја, сите небесни жители, заедно со спасените, ќе се собираат во сабота на посебна божествена служба. Таму, од самите усни на Христос, ќе ја слушаат прекрасната вистина за искупителната љубов на Бог Отецот кон сите созданија. На ист начин, спасените ќе имаат можност да сведочат пред целиот универзум за силата на Божјата љубов во нивниот живот:
„Зашто, како што новото небо и новата земја, кои Јас ќе ги создадам, ќе бидат секогаш пред лицето Мое, вели Господ, така ќе постои и потомството ваше и името ваше. Тогаш од месец на месец, и од сабота во сабота ќе доаѓа секоја плот пред лицето Мое на поклонение, вели Господ“ (Исаија 66:22,23).
ЗОШТО ЛУЃЕТО ЌЕ ГИ ЈАДАТ ЛИСЈАТА И ПЛОДОВИТЕ НА ДРВОТО НА ЖИВОТОТ?
Покрај празнувањето на саботата, еднаш месечно сите спасени ќе доаѓаат во Ерусалим за да го јадат прекрасниот плод од Дрвото на Животот.
„Сред главната улица и од двете страни на реката – дрвото на животот, што раѓа плодови дванаесет пати, давајќи плод секој месец; а лисјата на дрвото служат за исцелување на народите“ (Откровение 22:2).
Многу читатели се збунети од зборовите „лисјата на дрвото служат за исцелување на народите“, бидејќи во вечноста никој нема да се разболи. Библијата е недвосмислена по ова прашање:
„И ниеден од жителите нема да каже: ‘Болен сум’; а на народот што живее таму, ќе му бидат простени гревовите“ (Исаија 33:24).
„И ќе ја избрише Бог секоја солза од очите нивни, и смрт нема да има веќе; ни плач, ни пискот, ниту болка нема да има веќе, бидејќи поранешното помина“ (Откровение 21:4).
Што всушност значи стихот од Откровение што зборува за ефектот на лисјата на Дрвото на Животот? Зборот што е преведен како „исцелување“ има попрецизно значење: тоа е „терапија“.
„Терапијата е процес чија цел е да ги елиминира симптомите и манифестациите на одредена болест.“
Бидејќи овој збор е поврзан со народите, не е тешко да се разбере дека овие лисја служат како „терапија“ за сите народи – односно за различните народи на сите спасени. Јадејќи од плодовите на ова дрво, луѓето ќе живеат вечно. А јадејќи од неговите лисја, спасените никогаш нема да се разболат. Лисјата на Дрвото на Животот ќе спречат било каква болест да се појави во нивниот вечен живот:
„Искупените свети кои Го љубат Бога и ги држат Неговите заповеди, ќе влезат низ вратите на Светиот Град и ќе имаат право на дрвото на животот. Слободно ќе можат да јадат од неговите плодови како што тоа го правеле нашите прародители пред падот во грев. Лисјето на тоа дрво кое дише бесмртност ќе служи за исцелување на народите. Нивните болки, патила и неволји, таги, болести и смрт тогаш ќе ги нема повеќе, и никогаш повеќе нема да се појавуваат, затоа што со лисјето од дрвото на животот се исцелени од сето тоа“
(Мојот живот денес, 355).
ВО ВЕЧНОСТА ЛУЃЕТО ЌЕ МОЖАТ ДА ГО ВИДАТ ЛИЦЕТО НА БОГА
Најважното нешто што треба да нè привлече кон вечноста е можноста да го видиме лицето Божјо – нешто што било невозможно за кој било потомок на Адам и Ева по падот:
„Му одговори: ‘Ќе ја покажам пред тебе сета Моја слава, и ќе Го изговорам името Господово пред тебе, и кој е за помилување, ќе го помилувам, и кој е за утешение – ќе го утешам.’ И потоа рече: ‘Но лицето Мое не ќе можеш да го видиш, зашто не може човек да Го види лицето Мое и да остане жив’“ (Излез 33:19,20).
„И ќе го гледаат лицето Негово, а името Негово ќе им биде на челата нивни“ (Откровение 22:4).
Се разбира, не е лесно да се разбере што значи за човек да го види лицето Божјо, бидејќи тоа е нешто што ние воопшто не можеме да го замислиме. Библијата вели дека дури и Божјите ангели – тие што стојат во Неговото присуство, свети и никогаш не згрешиле – ги покриваат своите лица пред сјајот на Божјата слава. Неговата светлина и совршенство се толку возвишени што дури ни небесните битија не можат да Го гледаат директно:
„Го видов Господа, седнат на престолот висок и издигнат, а полите на облеката Негова го исполнија целиот храм. Околу Него стоеја серафими; секој од нив имаше по шест крилја: со две секој го криеше лицето свое, со две други ги криеше нозете свои, а со две леташе. И викаа еден кон друг и велеа: ‘Свет, свет, свет е Господ Саваот! Целата земја е полна со Неговата слава’” (Исаија 6:1-3).
Колку е свет Господ, кога дури и ангелите ги покриваат своите лица во Негово присуство и имаат храброст само да сведочат еден на друг дека Господ е свет!
ЗОШТО АНГЕЛИТЕ И НЕБЕСНИТЕ СУШТЕСТВА ПОСТОЈАНО ГО ФАЛАТ БОГА?
на Божјата светост и слава постојано се случува меѓу ангелите. За разлика од луѓето, кои често Му даваат само неколку минути во сабота, небесните суштества непрестајно Го слават Бога, бидејќи ја гледаат Неговата величествена природа и совршенство:
„Четирите животни имаа по шест крилја околу себе, а однатре беа полни со очи, и без прекин дење и ноќе воскликнуваа: ‘Свет, свет, свет е Господ Бог Седржителот, Кој беше, Кој е и Кој ќе дојде’“ (Откровение 4:8).
Гледате дека тие постојано Го фалат Бога, не се заморуваат од тоа и се среќни што Го слават. Бог ги создал сите слободни суштества со жед за спознание на Неговата вистина и светост – а ангелите не се исклучок:
„Ним (пророците) им беше откриено дека тие не за самите себе служат, туку за вас со она што ви се јави сега вам преку оние кои го проповедаа Евангелието од небото преку Светиот Дух, и во кое копнеат да ѕирнат ангелите“ (1 Петрово 1:12).
„Та многуликата мудрост Божја да им се објави сега преку Црквата на началствата и властите небесни“ (Ефесјаните 3:10).
Врз основа на овие текстови, смело можеме да изјавиме дека тие се во Божјо присуство и, размислувајќи за неспоредливата слава Божја – која особено се открива во Неговиот карактер – постојано добиваат сè подлабоки откровенија за Божјата природа. Ова го прават со света стравопочит. И секогаш, при секое ново откровение на Божјата љубов, тие неуморно извикуваат: „Свет, свет, свет е Господ Бог Седржителот!“
Слично восхитување кон Господ се случува и кај 24-те старешини, како и кај оние што воскреснаа со Христос како прво снопје:
„И кога живите суштества му воздаваат слава и чест и благодарност на Оној, Кој седи на престолот, Кој живее во вечни векови, дваесет и четирите старешини паѓаа пред Седнатиот на престолот, Му се поклонуваа на Живиот во сите векови и ги полагаа своите венци пред престолот, велејќи: ‘Достоен си, Господи, да ја примиш славата, честа и силата, зашто Ти си создал сè, и според Твојата волја постои сè и е создадено’“ (Откровение 4:9-11).
СПАСЕНИТЕ НИКОГАШ НЕМА ДА СЕ ИЗМОРАТ ОД ВЕЧНОСТА
На спасените никогаш нема да им здосади вечноста. Засекогаш ќе добиваат сè подлабоки откровенија за неспоредливата Божја љубов. Тоа ќе разбуди во нив света стравопочит и неизмерна радост, која ќе се излева во искрена пофалба од нивните усни:
„Својата прославена човечка природа Христос ја понел со себе и во небесните дворови. На оние кои ќе Го примат, Тој им дава власт да станат синови Божји, за Бог на крајот да може да ги прими како свои, да престојуваат со Него низ целата вечност. Ако за време на овој живот бидат верни на Бога, тие на крајот ‘ќе го гледаат лицето Негово, а името Негово ќе им биде на челата нивни’ (Откровение 22:4). А што може да претставува поголема небесна среќа отколку да се види Бог? Има ли поголема радост за грешникот, кој е спасен преку Христовата благодат, отколку да го види Божјото лице и да го запознае како Татко?
(8 Сведоштво, 267).
ЗАКЛУЧОК
„А ова е вечен живот: да Те познаат Тебе, Единствениот вистински Бог, и Исуса Христа, Кого си Го испратил“ (Јован 17:3).
Ова е најважното знаење.
Треба да разбереме дека никогаш нема да најдеме вистинска среќа во животот, ниту ќе го наследиме спасението, доколку преку Христос не Го запознаеме Бога како љубезен Отец.
Гледавме во светлината на Божјото Слово кон нашата вечна татковина – онаа што Небесниот Отец ја подготвил за спасените. Само оној што му дозволил на Бога, преку Христос, да го воспостави Царството Божјо во своето срце, може да ја разбере и прифати вистината што ја открива Библијата за обновената земја.
Сите спасени ќе уживаат таму, но најголемиот благослов за нив ќе биде можноста да Го видат лицето на Бога – нивниот Небесен Отец.
Во сите наши размислувања и теми, ние ја следевме и ќе продолжиме да ја следиме оваа цел: искрено да Го откриеме Бога од Светото Слово како нашиот љубезен Небесен Отец. И ако успеавме да го направиме тоа барем за еден човек, тогаш нашата работа не беше залудна пред Бога!
Нека Господ ги благослови сите што ја бараат вистината во Неговото Слово, за да ја направат оваа вистина смисла на својот живот. Амин!
