Млекото низ историјата и во Библијата
Млекото уште од дамнина се користело како храна за луѓето. Во многу народи и култури тоа било основна намирница, особено кај оние кои се занимавале со сточарство. Библијата исто така сведочи дека млекото било дел од секојдневната исхрана и никаде не дава општа забрана за неговата употреба.
Напротив, млекото се спомнува како симбол на благослов и изобилство:
„Земја во која тече мед и млеко“ (Излез 3:8).
„Па потоа изнесе масло и млеко и телето, што беше зготвено, и им принесе; и Тие јадеа…“ (Создавање 18:8).
„Ќе се храни со млеко и мед“ (Исаија 7:15).
„Го хранеше со мед од камен и масло од тврда карпа; со кравјо масло и овчо млеко“ (Второзаконие 32:13–14).
„Со млеко ве напоив, а не со јадење…“ (1 Коринтјаните 3:2).
Ставот на Духот на пророштвото
Духот на пророштвото не дава строга забрана за употреба на млеко, туку повикува на урамнотежен и разумен пристап. Елена Вајт пишува:
„Млекото и јајцата не треба целосно да се исклучат од исхраната“ (Counsels on Diet and Foods, стр. 351)
„Ќе дојде време кога млекото нема да биде безбедна храна“ (Counsels on Diet and Foods, стр. 357)
Променетите услови денес
Денес условите се значително променети. Животните сè повеќе се одгледуваат во затворени простори, често без доволно светлина, свеж воздух и природни услови. Нивната исхрана е изменета, а се користат различни ветеринарни препарати за зголемување на производството.
„Ќе дојде време кога млекото нема да биде безбедна храна“
Растителни млека и нивна подготовка
Заклучок
Млекото има свое место во Библијата и во историјата и не е забрането како храна. Но денес условите се променети. Затоа, повикот не е на крајност, туку на мудрост.
Во време кога квалитетот на храната се менува, важно е да се стремиме кон почиста и поприродна исхрана, користејќи ги алтернативите што Бог ни ги дал во природата.
Бог во Својата љубов ни оставил доволно светлина за да можеме да направиме правилни избори. Нашата одговорност е да ја следиме таа светлина, чекор по чекор, со разумност и вера.
Да не заборавиме: целта не е само да се храниме, туку да го сочуваме здравјето на телото, кое е храм на Светиот Дух. Затоа, секој нека размисли, нека се моли и нека донесе одлуки кои ќе бидат за негово добро, но и на слава на Бога.
