Животот и однесувањето на христијанинот

← Ризница на ЕвангелиетоЛЕКЦИЈА 29 ОД 30

Животот и однесувањето на христијанинот

Откријте како верата се изразува во секојдневниот живот и однесување.

Лекција 29 — Животот и однесувањето на христијанинот

Вовед

Површноста е една од најистакнатите карактеристики на времето во кое живееме. Наидуваме на општа склоност кон слободоумност и површност, кои проникнуваат речиси во секоја сфера на животот. Тоа можеме да го забележиме во воспитувањето, трговијата, медицината, па дури и во религијата.

Во Библијата е претскажано големо опаѓање на побожноста меѓу таканаречените христијани во „последните денови“. Нагласено е дека тоа се оние што имаат изглед на побожност, „а од силата на Бога се одрекле“ (2. Тимотеј 3:5). „И од нив бегај“, вели апостолот во својот заклучок.

Апостол Павле го опишува христијанскиот живот како непрекината борба со силите на темнината. Денес гревот премногу често се негува и оправдува. Остриот меч на Духот — Божјата Реч — повеќе не ја сече душата. Луѓето сакаат да им се ласка и да им се зборуваат мили работи за да се чувствуваат удобно и во мир, без никаква потреба да ги менуваат своите животни навики и начинот на живеење.

Дали се променила верата? Дали престанало непријателството на сатаната кон Бога? Некогаш верскиот живот претставувал предизвик и барал самоодрекување. Денес сѐ изгледа многу полесно. Што е причината за тоа? Таканаречените христијани направиле компромис со силите на темнината.

Дали Бог гледа строго на ситниците? Мнозина ќе речат: „Не.“ Оние што го сакаат задоволството на овој свет се упорни во своите тврдења дека е неважно кој ден го празнуваме, што јадеме, како се облекуваме, каде одиме или што работиме. „Сѐ што треба да направиме е само да веруваме“, велат тие. Меѓутоа, да побараме одговор во сведоштвото на Библијата и да видиме дали Бог навистина е заинтересиран за привидно неважните детали во нашиот живот.

ХРИСТИЈАНСКИ КРИТЕРИУМ

Која е должноста на Божјата Црква?

„Кренете знаме (критериум) за народите“

— Исаија 62:10

Црквата има света должност пред Бога да ги брани и поддржува критериумите на христијанскиот живот, истакнати во Светото писмо. Луѓето нема да се издигнат повисоко од нивото што самите си го поставиле како критериум. Затоа, колку е важно критериумот на правдата секогаш да биде високо подигнат.

Дали сопственото расудување и личните склоности можат да бидат сигурен водич?

„Има патишта, кои на човекот му изгледаат прави, но крајот им е пат кон смртта“

— Изреки 16:25

Која книга може да ни биде сигурен водич во однос на вистинскиот критериум?

„Целото Писмо е од Бога вдахновено и полезно за поука, за казнување, поправање и поучување во праведност, за да биде Божјиот човек усовршен и совршено подготвен за секое добро дело“

— 2. Тимотеј 3:16,17

Чиј пример треба да го следиме секогаш?

„Кој вели дека во Него пребива, должен е да постапува така, како што постапи и Тој“

— 1. Јованово 2:6; да се види и 1. Петрово 2:21

Исус е наш пример во сѐ. Пред да одиме некаде, да прозбориме или да направиме нешто, секогаш треба да се запрашаме: Дали Исус би го направил тоа ако денес беше на земјата? Времето поминато во размислување за Неговиот земен живот и разгледување на Неговото совршенство е време искористено на најдобар начин. Ќе станеме слични на Него само ако Го набљудуваме во мислите и ако се угледаме на Неговиот пример.

Кој библиски настан јасно покажува дека Бог е заинтересиран и за наизглед безначајни детали?

„Оза посегна со раката кон Божјиот ковчег (за да го придржи), и се фати за него, бидејќи воловите го беа наведнале. Но Господ се разгневи на Оза, и за дрскоста Бог го удри на истото место, и тој умре таму крај Божјиот ковчег“

— 2. Самоилова 6:6,7

Можат да се наведат многу други примери, но овој највпечатливо ни открива дека Бог строго води сметка дури и за привидно незначајните детали. Бог заповедал никој освен свештениците да не смее да се допре до светиот Ковчег, ниту пак да погледне во него, бидејќи тој претставувал симбол на Неговиот престол на небото.

Однадвор гледано, Оза во својата намера бил потполно беспрекорен. Но неговото срце не било исправно пред Бога, а самиот чин на допирање на Ковчегот претставувал дрско пречекорување на дозволеното. Ако Бог дозволел овој грев да остане неказнет, тоа би ги охрабрило и другите да го повторуваат истиот невнимателен престап.

Бог е многу чувствителен и бара строга послушност од Своите деца — послушност што произлегува од срце исполнето со љубов и од правилно разбирање на Неговиот карактер и Неговата голема жртва за нас.

ХРИСТИЈАНСКА ОБЛЕКА

Кои се двата водечки принципа според кои христијаните треба да се раководат, вклучително и во своето облекување?

„И не управувајте се спрема овој век“

— Римјаните 12:2

„И така било да јадете, или да пиете, или нешто друго да правите, сето тоа правете го за слава Божја“

— 1. Коринтјаните 10:31

Христијаните треба да се одвојат од обичаите и практиките на овој свет и да бидат „особен народ“ (види 1. Јованово 2:15–17). Оној што е вистински обратен и во кого престојува Христос, нема да сака да ја следи модата на овој свет, со што го свртува вниманието кон себе. Во сѐ што прави, тој ќе настојува да Го прослави Бога.

Кое јасно упатство е дадено во Новиот Завет во однос на женската облека?

„Исто така и жените, облечени пристојно, со срамежливост и чесност да се украсуваат, не со плетенки, ни со злато, со бисери, или со скапоцени облеки, туку со добри дела, како што им прилега на жени што и се посветуваат на побожноста“

— 1. Тимотеј 2:9,10

„Вашата убавина да биде не надворешна, односно во плетењето на косите, китењето со злато или облекување на облеки, туку – внатрешна, во срцето на скриениот човек, во постојаност и тих дух, што е драгоцено пред Бога“

— 1. Петрово 3:3,4

Во овие библиски стихови, накратко, но јасно, се дадени основните критериуми за облекувањето на христијанските жени. Вистинскиот украс што христијаните треба да го поседуваат е внатрешната убавина — духот што е кроток, постојан и тивок.

Кога Христос е во вас, тоа ќе се одразува и надворешно, преку вашите добри дела, на благослов за сите со кои доаѓате во допир. Напротив, надворешното украсување, споменато во горенаведените стихови, укажува дека Спасителот не е во нашето срце.

Што барал Бог од Својот народ во старо време кога требале да излезат пред Него во покајание?

„А сега симнете го од себе накитот свој, а Јас ќе ви покажам што ќе направам со вас. И ги извадија накитите од себе синовите израелски на планината Хорев“

— Излез 33:5,6

Со што отсекогаш било поврзано носењето накит и користењето козметика?

„Зашто непријателите, бидејќи беа Исмаилци, носеа златни обетки“

— Судии 8:24

„А Језавела, откако слушна за тоа, стави црвило на лицето свое, ја накити главата своја и гледаше низ прозорецот“

— 2. Цареви 9:30

„Макар и да се облекуваш во пурпур, и да се украсуваш со златни накити, да си ги украсуваш со боја очите свои – залудно ќе се украсуваш: те презираат љубовниците твои – душата ти ја бараат“

— Еремија 4:30

„И ти за нив… ги дотеруваше очите свои и со накити се китеше“

— Езекиел 23:40

„И ги китела со обетки и гривни, одела по љубовниците свои, а Мене Ме заборавила, вели Господ“

— Осија 2:13

Козметиката и носењето накит имаат свој корен во паганството и отсекогаш биле поврзани со гревот и неморалот од најлош вид. Недостасува простор за да ги наведеме доказите од признати автори кои покажуваат дека Израелците, додека Му биле верни на Бога, не носеле накит и украси. Но секогаш кога се одвојувале од Бога и ги следеле обичаите на соседните народи, се украсувале за да изгледаат како незнабошците.

Така и денес, многу таканаречени христијани настојуваат во облекувањето да бидат што послични на светот. Меѓутоа, вистинските христијани ќе ги избегнуваат сите тие светски обичаи.

ХРИСТИЈАНИТЕ И ЗАБАВАТА

Што сѐ морале да уништат Израеловите синови по освојувањето на Ханан?

„Протерајте ги од пред себе сите жители на оваа земја, разрушете ги сите нивни камени идоли и сите нивни излеани идоли, и сите нивни жртвеници разорете ги“

— Броеви 33:52

Во книгата на пророкот Езекиел (23:14–16) читаме како изгледале тие слики и колку Израеловите деца лудувале по нив. Денес постои друга форма на слики што ја уништуваат желбата за духовните вистини во срцето на мнозина. Да ги споменеме овде порочните филмови, кои во кината го прикажуваат гревот и неморалот, а потоа трајно се втиснуваат во мислите на гледачите. Денес сатаната го внесува ова зло во домовите на луѓето преку телевизијата.

Принципот запишан во Посланието до Филипјаните 4:8 треба да биде девиза за христијаните. Мораме да отфрлиме сѐ што буди нечисти мисли и сѐ што ја слабее нашата желба за молитва и проучување на Божјата Реч.

Што треба да биде вклучено во планот за христијанскиот живот?

„Додека дојдам внимавај на читањето“

— 1. Тимотеј 4:13

Според една поговорка, човекот е таков какви книги чита. Тоа е целосно точно. Сатаната настојува преку печатот да ги контролира мислите на луѓето. Трафиките и книжарниците се преплавени со литература создадена да нѐ одвои од Бога и да донесе пропаст на нашата душа.

Мнозина се маѓепсани од читањето лоша литература, а со таа навика можеме да прекинеме само со помош на Божјата сила. Нашето верско искуство во голема мера зависи од тоа што читаме. Во книгата Дела на апостолите 19:18–19 имаме прекрасен запис за луѓе кои ги запалиле своите духовно нездрави книги кога ја примиле светлината. Добро ќе направиме ако се угледаме на нивниот пример.

Најважната книга што треба да ја читаме секој ден е Божјата Реч — Светото писмо. Постојат и други вредни книги што христијанинот исто така може да ги чита. Ќе ни биде драго да предложиме соодветна литература на секој што ги проучува овие лекции.

Во каков вид музика треба да наоѓаат задоволство христијаните?

„А ако некој од вас страда, нека Му се моли на Бога; весел ли е, нека Го фали Господа“

— Јаков 5:13

„Да се учите и да се советувате еден друг со псалми и химни, и со духовни песни, пеејќи Му на Господ со благодарност во срцата ваши“

— Колосјаните 3:16

Христијанинот ја наоѓа својата најголема радост во Сионските песни (Псалм 137:3). За него, славењето на Бога со песна претставува највозвишена радост. Сатаната често ја користи музиката за да ги одврати мислите на луѓето од Бога и да го понижи човечкиот род. Но, вистинската музика може да ги воздигне нашите мисли кон Бога и да ни донесе вистинска радост.

Какви мораме да бидеме како народ што верува во скорото Христово доаѓање за да добиеме победа над гревот?

„Затоа, возљубени, додека го очекувате тоа, погрижете се пред Него да излезете спокојни, неосквернети и непорочни“

— 2. Петрово 3:14

Ако не сме постојано будни, сатаната, со своите лукаво смислени искушенија, ќе успее да најде пристап до нашата душа и ќе нѐ совлада. Денес, повеќе од кога било, мораме искрено да се молиме и да бдееме. Нека Бог ни помогне секогаш да се држиме за Неговата семоќна рака, за да имаме сила да ја исполнуваме Неговата волја.

Проверете го наученото

Одговорете на прашањата, а потоа отворете ги одговорите за споредба.

1. Дали верувате дека критериумите на Божјата Реч, како што се изложени во оваа лекција, се токму оние што христијаните треба да ги следат?

2. Дали имате искрена желба, со Христова помош, да се придржувате до критериумите изложени во Неговата Реч?

Покажи ги точните одговори ✧ РЕШЕНИЈА ✧
  • 1. Оние што имаат изглед на побожност, а од силата на Бога се одрекле. (2. Тимотеј 3:5)
  • 2. Таканаречените христијани направиле компромис со силите на темнината; критериумите се спуштени.
  • 3. критериум (знаме); се издигнуваат над поставениот критериум.
  • 4. Светото писмо (Библијата).
  • 5. Исус Христос.
  • 6. Смртта на Оза, кој посегнал да го придржи Божјиот ковчег. (2. Самоилова 6:6,7)
  • 7. светот; она што е во светот; на Отецот.
  • 8. Плетенки (плетење на коса), злато, бисери, скапоцени облеки. (1. Тимотеј 2:9; 1. Петрово 3:3)
  • 9. паганството; накит; се украсувале со накит како незнабошците.
  • 10. Прикажуваат грев и неморал, будат нечисти мисли, ја ослабуваат желбата за молитва и проучување на Библијата, трајно се втиснуваат во мислите.
  • 11. спокојни, неосквернети и непорочни. (2. Петрово 3:14)

МОЈОТ ОДГОВОР: Ова се лични прашања за размислување и одлука.