1. лекција – Состојбата на лозјето
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Пророци и цареви, 5-9; 203.204.
Недела — 26. јуни
1. ДРАГОЦЕНО ЛОЗЈЕ
а. Со која цел Творецот ја основал израелската нација? Битие 12,2; Второзаконие 7,6-8; 26,17-19.
б. Зошто овој народ требало длабоко да биде благодарен на Бога? Второзаконие 32,9-12.
в. Според Божјиот план, како еврејскиот народ требало да биде благослов за другите народи, и како ова може да се примени на нас денес? Второзаконие 4,5-8; Матеј 5,16.
Не само на овој свет, туку на целата вселена ние треба да ги откриеме начелата на (Божјото) царството”.
Понеделник — 27. јуни
2. СОСТОЈБАТА НА ЛОЗЈЕТО ДЕНЕС
а. Зошто Бог бил разочаран од лозјето кое толку го сакал? Исаија 5,1-4.
б. Кога црквата не донесува плод од вистинската лоза? Јован 15,4.
Господ ѝ подарил големи благослови на Својата црква. Правдата бара таа да ги врати овие таленти со добивка. Бидејќи се зголемија богатствата на вистината, што ѝ се доверени на чување, се зголемија и нејзините обврски. Но, наместо да ги користи овие дарови ѝ се повеќе да се усовршува и воздигнува, таа падна од висината што ја достигна уште во своите претходни искуства. Промена на нејзината духовна состојба почна постепено и речиси незабележливо. Штом почна да го бара пофалби и пријателството на светот, нејзината вера почна да се намалува, а нејзиниот ентузијазам да му го отстапува местото на мртвиот формализам. Секој чекор поблизу кон светот е чекор подалеку од Бога. Кога луѓето станаа горди и почнаа да копнеат за светски почести, Христовиот Дух исчезна и се појавија неслога и раздор кои ја рушат и слабеат црквата”.
в. Какви плодови Бог копнее ние да донесеме? Галатјаните 5,22.23.
Вторник — 28. јуни
3. ОДБЕГНУВАЈТЕ ПОВРШНО ИСКУСТВО
а. Опишете ја духовната состојба на Господовото лозје во почетокот на владеењето на Озија, јудејскиот цар. 2 Царевите 15,1-3; 2 Летописи 26,1-7.15.
б. Именувај некои духовни недостатоци кои го замрачиле овој призор. 2 Царевите 15,4.
в. Какви потешкотии ќе имаме ако занемариме да го искорениме злото? Песна над песните 2,15.
Мнозина одново и одново ги исповедаат своите гревови, но не ги оставаат преку вистинско покајание. Ако немаме непоколеблива намера и помош од Божјата благодат, цврстите одлуки и будното бдеење ќе бидат залудни и немоќни кога искушенијата ќе ја нападнат душата”. – The Signs of the Times, March 6, 1884.
„Малите лисици го расипуваат лозјето, малите занемарувања, малите недостатоци, малата нечесност, малото отстапување од начелото ја заслепува душата и ја одделува од Бога”.
Среда — 29. јуни
4. ИЗВАЛКАНИ ОД ГОРДОСТА
а. Зошто врз Озија дошла несреќа? 2 Летописи 26,16-21; Броеви 15,30.
Озија бил исполнет со гнев дека тој, царот, бил прекорен на таков начин. Меѓутоа, не му било дозволено да го оскверни светилиштето така што наишол на сложно негодување од оние кои биле надлежни за тоа. Додека стоел тука, исполнет со гнев и бунтовност, одненадеж го погодила Божја казна. На неговото чело се појавила лепра. Побегнал од страв и никогаш повеќе не влегол во храмот. До денот на својата смрт – која настапила после неколку години – Озија останал лепрозен како жив пример на лудоста од отфрлањето на јасните зборови ‘Така вели Господ’. Ниту неговата возвишена позиција, ниту пак долгиот живот во службата не можеле да го оправдаат гревот на дрскоста со кој ја оцрнил последната година од своето владеење и навлекол врз себеси казна од Небото”. – Пророци и цареви, 205.206.
„Бог ракоположил луѓе на одредени позиции во својата црква, и Тој не сака тие да истапат од местото на кое Тој ги именувал. Ако Бог им подари успех, тие не треба да се возгордеат, и да сметаат дека се оспособени за работа за која не се поставени, и на која Бог не ги повикал”.
б. Како Бог гледа на гордоста? Изреки 6,16.17; Јаков 4,6.
„Гордоста, самоувереноста, љубовта кон светот, пронаоѓање на грешки, горчината, зависта, сето тоа се плодови кои ги донесуваат мнозина кои ја исповедаат Христовата религија. Нивното однесување е во остар контраст со Христовиот карактер… Со таквото обратување Христос нема никаква врска”.
Четврток — 30. јуни
5. СООЧЕТЕ СЕ СО ПОСЛЕДИЦИТЕ ИЛИ ОДБЕРЕТЕ ПОСВЕТУВАЊЕ?
а. Опишете ги околностите кои владееле во Израел и Јуда во времето кога Исаија бил повикан да служи како пророк? Исаија 1,1-9.21-23.
Но тие надворешни опасности, колку и да изгледале големи, не биле толку сериозни како внатрешните. Изопаченоста на народот предизвикувала кај Господовиот слуга силна збунетост и длабоко очајување”.
б. Како накратко можеме да ги објасниме страдањата на верните тогаш и денес? Псалм 11,3.
„Додека другите копнеат по земни задоволства, вие треба да копнеете за непогрешливите ветувања на Божјата љубов, молејќи се срдечно и искрено: Кој ќе ми покаже како да го утврдам својот позив и избор?“
Петок — 1. јули
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Која била причината за опаѓање на верата во Божјата црква?
2. Наведете еден навидум мал пропуст за време на владеењето на Озија?
3. Зошто Бог ја смета гордоста за голем грев? Дали и ние така гледаме на тој грев?
4. Како површниот напредок на Јуда, на крајот на краиштата, влијаел на нив како народ?
5. Во ерата на морално пропаѓање, што Божјиот верен остаток треба да разбере?
2. лекција – Зрели за реформација
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: 1 Сведоштво, 201-204; 4 Сведоштво, 601-620.
Недела — 3. јули
1. СЕБИЧНА АЛЧНОСТ
а. Опишете ја состојбата на Јуда во времето кога Јотам, синот на Озија, почнал да презема сè поголеми одговорности пред смртта на неговиот татко. 2 Царевите 15,34.35; Осија 10,13; 11,7.
б. Како материјални добра, дадени од Бога, биле употребувани? Исаија 3,14.15; 5,8; 10,1.2.
Понеделник — 4. јули
2. МЛАДЕШКА ГОРДОСТ
а. Што Бог изјавил дека ќе дојде како резултат на гордоста и љубовта кон покажувањето кое било придружувано со угнетувањето? Исаија 2,11.12; Изреки 29,23.
„Во оној момент кога ќе почнеме да се чувствуваме самодоволни и сигурни, тогаш сме во опасност од срамен неуспех”.
б. Каква ситуација Исаија пророкувал, и како тоа влијаело на спроведувањето на правдата? Исаија 3,4-6.12. Како можеме да бидеме сигурни дека нашите деца се соодветно обучени да го избегнат ова деструктивно влијание денес?
„Родители, направете го домот извор на среќа за своите деца. Со ова не сметам дека треба да им попуштате. Колку повеќе им угодувате, толку потешко ќе биде да управувате со нив, но и ним ќе им биде потешко да живеат вистински, благороден живот кога ќе одат во светот. Ако им дозволите да прават што сакаат, нивната чистота и убавина на карактерот брзо ќе избледат. Учете ги да бидат послушни. Нека увидат дека вашиот збор мора да се почитува. Тие најпрвин можат наизглед да бидат несреќни поради тоа, но тоа ќе ги сочува од многу несреќи во иднината. Нека управувањето во домот биде праведно и нежно, полно со љубов и сочувство, но сепак цврсто и вистинско. Не дозволувајте ниту еден неучтив збор или непослушно дело”. – The Signs of the Times, April 8, 1903.
„Мајката не треба никогаш да му допушти на своето дете да стекне предност над неа”.
Вторник — 5. јули
3. СЈАЈ И ГЛАМУР
а. Наведете некои од приговорите што Господ ги имал против сионските жени во деновите на Исаија (Користете библиски речник за подобра претстава). Исаија 3,16-23.
Дури и богослуженијата и денот за одмор не се изземени од власта на модата… Црквата станала место за одржување на модни ревии и повеќе се размислува за модата отколку за проповедта”. – Воспитување, 219.
„Идолопоклонството кон облекувањето е морална болест”. – Child Guidance, 432.
„Не е мал бројот на нашите луѓе кои назадуваат. Тие ја имитираат модата на светот. Нивната духовност е на умирање. Чекор по чекор тие сѐ повеќе се приближуваат кон љубовта кон светот. Себичноста и гордоста ги обземаат, а Божјоот љубов не наоѓа место во нивните срца. Некои кои некогаш биле ревносни реформатори сега се рамнодушни. Сестрите кои некогаш едноставно се облекувале сега се во согласност со модата”.
б. За разлика од носење на провокативна облека, како христијаните треба да се облекуваат? 1 Тимотеј 2,9; Римјаните 13,14.
„Вистинските христијани се возвишени во своите разговори; иако веруваат дека учествувањето во лудите ласкања претставува грев, тие сепак се љубезни, пријатни и добронамерни. Нивните зборови се искрени и вистинити. Тие се чесни во односите со своите браќа и со светот. Во своето облекување тие ги одбегнуваат излишните детали и надворешното прикажување; нивната облека е скромна и уредна, со мера и вкус”.
Среда — 6. јули
4. ОДБЕРЕТЕ ВИСОК ПОЗИВ
а. Кои сериозни последици за нашата духовност ќе има раскошното, провокативно облекување, ако тоа не се отстрани од црквата? Исаија 3,24-26; Матеј 5,27.28.
„Модата го изопачува умот и ја поткопува духовноста на нашиот народ. Робувањето на модата сѐ повеќе зема замав и меѓу адвентистите на седмиот ден и прави многу повеќе од сѐ друго за да го одвои нашиот народ од Бога. Покажано ми е дека правилата на нашата црква во тој поглед се непотполни. Секое манифестирање на горделивост во облекувањето, кое е забрането во Божјата реч, би требало да биде доволна причина за примена на црковна дисциплина. Доколку некоја сестра, и покрај сите предупредувања, повици и молби продолжува да ја спроведува својата изопачена волја, тоа може да се смета за јасен доказ дека нејзиното срце не е обединето со Христа. „Јас“ и само „јас“ станува предмет на обожавање и една таква таканаречена христијанка може многумина да одврати од Бога.
За нас како народ е многу тежок грев што дозволуваме членовите на нашата црква да се облекуваат на начин кој не е во согласност со нашата вера. Мораме веднаш да се разбудиме и да ја затвориме вратата перед заводливите искушенија на модата. Ако не го направиме тоа, нашите цркви ќе се деморализираат”.
б. Опишете ги упатствата кои треба да ги прими нашата младина. Тит 2,3-6; 1 Петрово 3,1-4.
Четврток — 7. јули
5. ДА СЕ НАРЕЧЕШ СО ИМЕ – ИЛИ ДА БИДЕШ ОБРАТЕН ОД СПАСИТЕЛОТ?
а. Во каква духовна стапица паднал Божјиот народ, и во времето на Исаија и во нашите денови (имајте во предвид дека во библиските симболи „седум“ означува полнота а „жена“ често се однесува на црквата – Еремија 6,2)? Исаија 4,1. Каков е Божјиот одговор? Исаија 55,8.9.
„Христијанската борба не е живот на задоволства во јадење, пиење и облекување како кај самољубивите световни луѓе. Господ Исус дошол на овој свет во човечка природа за да, со Својот драгоцен живот, ни остави пример каков треба да биде нашиот живот. Тој е образец, не во духовно уживање, туку во живот кој постојано треба да ни биде перед очите, живот на самоодрекување и самопожртвување. Исус Христос, нашиот Образец, дошол да ни укаже на правилниот став. Пред нас е Кнезот на небото, Синот Божји. Тој ја оставил царската круна и кнежевската облека и дошол на овој свет да ја заземе Својата позиција како Човек на болката и да биде запознаен со тагата. Колку малку луѓе тоа го разбираат!“
б. Објаснете го виталниот столб на христијанската вера? Лука 9,23-26.
„Нека „јас“ умре. Предајте ја својата волја и умрете за себе сега, токму сега, и оставете Бог да ви го отвори патот”.
Петок — 8. јули
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Зошто земната благосостојба честопати е проклетство и стапица за Божјиот народ?
2. Како ние како родители можеме да се подобриме во насочувањето и негувањето на нашите деца?
3. Наведете некои суетни гледишта во облекувањето како знак на духовна слабост?
4. Како можеме да ја насочуваме нашата младина да развие посвет вкус и почист ум?
5. На кој начин јас покажувам дека сум самоволен, наместо да Му се предадам на Бога?
3. лекција – Соочување со реалноста
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: 5 Сведоштво, 200-217.
Недела — 10. јули
1. ГЛЕДАЈЌИ НА ДРУГИТЕ КАКО НА БЕЗНАДЕЖНИ СЛУЧАИ
а. Како другите автори ги изразиле истите чувства кои и Исаија би ги имал гледајќи го големото зло во таканаречениот Божјиот народ? Псалм 94,3.4; Еремија 4,14.
Со оглед на ваквите околности, не е чудно што Исаија, за време на последната година од царувањето на Озија, бил повикан веста на опомена и Божји укор да ги објави на Јуда. Тој добро знаел дека ќе наиде на тврдоглав отпор. Чувствувајќи се неспособен да се соочи со ситуацијата и размислувајќи за тврдоглавоста и неверувањето на народот за кој требал да работи, неговата задача изгледала безнадежна. Треба ли во очај да се одрече од својата мисија и да ја остави Јуда и понатаму непречено да тоне во идолопоклонство? Зарем боговите на Ниневија да владеат со земјата пркосејќи му на небесниот Бог.
Со такви мисли се занимавал Исаија додека стоел под тремот на храмот”.
Понеделник — 11. јули
2. МОМЕНТОТ КОЈ ГО МЕНУВА ЖИВОТОТ
а. Што Исаија видел во визија додека стоел пред храмот? Исаија 6,1-4.
„Дали (Исаија) мислел за себе дека е недостоен пред да ја види Божјата слава? Не; тој се видел себеси како праведен пред Бога”.
б. Под влијание на оваа визија, што наеднаш се случило со сликата што Исаија ја имал за самиот себе (имајќи го во предвид фактот дека тој веќе ја изнел веста на укор за израелскиот народ)? Исаија 6,5.
„Исаија ги осудувал гревовите на другите, но сега тој се гледа себеси изложен на истата осуда што ја изрекол против нив. Тој бил задоволен со ладната, безживотна церемонија во која и самиот се придржувал во славење на Бога, но за тоа не бил свесен додека Господ не му ја дал оваа визија. Колку незначителна изгледала неговата мудрост и талентите кога погледнал во светоста и величието на светилиштето! Колку недостоен изгледал сам во своите очи! Колку неподобен за света служба! Неговата тогашна претстава за себе би можела да се изрази со јазикот на апостол Павле: ‘Беден човек сум јас! Кој ќе ме спаси од ова смртоносно тело’”.
Вторник — 12. јуни
3. СЕГАШЕН ПОВИК
а. Што е потребно денес, исто како што било потребно и во времето на Исаија? Јоил 2,12.13.
„Мора да има длабоко покајание, вера во нашиот Спасител Исус Христос, будно стражарење, непрестајна молитва и марливо пребарување на Светото писмо”. – Manuscript Releases, vol. 8, 338.
„Чиста и неизвалкана вера треба да ја исполни светињата на душата. Секој има задача која треба да ја изврши, ниту пријателот или проповедникот не може тоа да го направи за него; секој треба да се покае за себе, и да ги исповеда своите гревови на Бога. Направете го тоа темелно. Верувајте за себе; имајте Божја благодат во срцето за себе. Бог на секој животен пат ќе има свои вистинити, верни сведоци кои ќе сведочат за силата на Неговата благодат. Тие се можеби скромни, но тие ќе живеат во светлината на Божјоото лице, со Библијата како свој водач.
Погледни, о погледни каде си ги занемарил своите должности, но и во што на верниците и на неверниците си дал пример кој ќе ги одведе далеку од Бога, далеку од правдата и духот на вистината. Исус ќе има луѓе што ќе дојдат кај Него, тие ќе се потпираат на Него, ќе имаат доверба во Него, и ќе имаат искуство втемелено само врз Него”.
б. Какво искуство Бог сака да стекнат оние што Го следат? Изреки 4,18.?
Среда — 13. јули
4. О, КОГА НАШИТЕ ОЧИ БИ МОЖЕЛЕ ДА БИДАТ ОТВОРЕНИ
а. Објаснете колку е голема нашата потреба за покајание. Јоил 2,15-17.
„Наместо да ги воздигате своите души во самодоволност, проповедниците и народот треба да ги исповедаат своите гревови пред Бога и едни со други”.
б. Што сите ние треба да разбереме во ова свечено дело? Римјаните 3,9-12.
„Не можеме да си дозволиме да живееме од лушпите на туѓите грешки и недостатоци. Зборувањето лоши работи е двојна клетва, која паѓа повеќе во голема мера на оној кој што зборува, отколку на оној што слуша. Оној што сее семе на раздор и неслога ќе пожнее, во својата сопствена душа, смртоносни плодови. Самиот чин на барање зло во другите го развива злото кај оној што го бара. Задржувајќи се на туѓите недостатоци, ние се преобразуваме во истиот лик. Но, задржувајќи се на Исус, зборувајќи за Неговата љубов и совршениот карактер, ние се менуваме во Неговиот лик”.
Четврток — 14. јуни
5. ПОНИЗНОСТ И ОЧИСТУВАЊЕ
а. Откако срцето на Исаија станало понизно како никогаш пред тоа, што направил небесниот Бог за својот слуга? Исаија 6,6.7. Каква поука треба да извлечеме од ова?
б. Каква треба да биде нашата секојдневна молитва? Псалм 51,2.7.
Петок — 15. јули
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Пред визијата во храмот, какво мислење имал Исаија за себе и другите?
2. Како визијата за небесната слава го променила ставот на пророкот?
3. Опишете го делото кое треба сите ние да го извршиме денес?
4. Објаснете што се случува кога ќе почнеме да ги бараме грешките кај другите?
5. Кое уверување дадено на Исаија одекнува до секоја покајничка душа?
4. лекција – Размислување за праведноста
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Патот кон Христа, 20-37.
Недела — 17. јули
1. ПОДГОТВЕНОСТА НА СРЦЕТО
а. Откако бил очистен гледајќи го во визија небесното светилиште, каков бил одговорот на Исаија на Божјиот повик? Исаија 6,8-10.
б. Како ние треба, исто така, да одговориме на Божјиот повик денес? Евреите 3,12-15.
„Тука секој може нешто да направи. Секоја душа која верува во вистината треба да го заземе своето место и да каже: ‘Еве ме мене, испрати ме мене’ (Исаија 6,8)”.
Понеделник — 18. јули
2. РАЗУМНО РАСУДУВАЊЕ
а. Објасни како и зошто Бог упатува повик до нашиот разум. Исаија 1,18.
„Христос ги откупил нашите срца. Христос го откупил и човечкиот разум. Ја откупил и моќта на расудување, и Христос ни доверува способности и сили. Тој не сака овие сили и способности да бидат користени само за овоземни работи, а од вид да се изгуби она што е вечно”. – Sermons and Talks, vol. 1, 251.
„Големото име меѓу луѓето е како буквите напишани во песок, но беспрекорниот карактер ќе се одржи за сета вечност. Бог ви дава здрав разум и расудувачки ум, при што може да се сфатат Неговите ветувања; а Исус е подготвен да ви помогне во формирањето на силен, урамнотежен карактер”.
б. Како Евангелието нè благословува со уште поголема ментална јасност? 2 Тимотеј 1,7.
в. Каков е односот помеѓу срцето и умот? Евреите 10,16; Езекиел 36,26.
„Зборовите: ‘Ќе ви дадам ново срце’ (Езекиел 36,26), значат: Ќе ви дадам нов ум. Оваа промена на срцето секогаш е пратена со јасна претстава за христијанската должност, разбирање на вистината”.
Вторник — 19. јули
3. ОСТРИ ЗБОРОВИ, СЕРИОЗНИ ПОСЛЕДИЦИ
а. Каков едноставен избор Исаија требало да објави, и кој сличен избор ни е понуден и нам денес? Исаија 1,19.20; Исус Навин 24,14.15.
„Вредноста на едноставната вера и безусловната послушност никогаш не можеме да ја прецениме. Одејќи еднакво по патот на послушноста во едноставна вера, можеме да постигнеме целосно совршенство на карактерот”.
б. Кои гревови на Божјиот народ биле споменати од страна на пророкот? Исаија 1,21-23.
Среда — 20. јули
4. ТЕМЕЛНО, УМНО ДЕЛО
а. Што ни е потребно за да можеме целосно да се покаеме? Псалм 119,18.
„Кога ќе започнете да ја проучувате Божјата реч, оставете ги сите однапред усвоени мислења и вашите наследни и негувани идеи. Никогаш нема да ја откриете вистината ако го проучувате Светото писмо за да ги одбраните вашите лични идеи. Оставете ги настрана вашите лични идеи и со скрушено срце одете да чуете што Господ има да ви каже. Божјата реч му дава разум на понизниот истражувач, кој седнува покрај Христовите нозе за од Него да ја прими вистината. На оние кои се премногу мудри во своите очи за да ја проучуваат Библијата, Христос им вели: Морате да станете кротки и понизни во срцето ако сакате да станете мудри за спасение.
Немојте да ја читате Божјата реч во светлината на вашите поранешни мислења, туку проучувајте ја грижливо, во молитва и со ум ослободен од предрасуди. Ако во текот на читањето стекнете уверување дека вашето омилено мислење не се согласува со Речта, не обидувајте се Речта да ја доведете во склад со вашето мислење, туку, напротив, настојувајте вашето мислење да го доведете во склад со Божјата реч. Не дозволувајте врз вас да влијаат вашите навики и вашето старо верување. Отворете ги очите на вашиот ум за да ги разберете чудесата на законот. Дознајте што е напишано, а потоа утврдете ги своите нозе на вечната Карпа”.
б. Како нашата решеност да се одвратиме од гревот треба да нè потсетува на големата реформација во времето на Неемија? Неемија 4,6 (последен дел).
Четврток — 21. јули
5. ПРЕДВКУСОТ НА ВИСТИНСКА ХАРМОНИЈА
а. Опишете го нивото на искреното покајание кое Христос сака да го види во нас кои живееме во последните денови од историјата на Земјата. Откровение 3,19.
„Христос доаѓа. Се сеќавам кога мислевме дека крајот ќе дојде во 1844 година, и кога доаѓавме заедно на нашите состаноци, прашањето кое мнозина го поставуваа беше: ‘Браќа, дали видовте нешто во мене што не е исправно? Знам дека самите не можеме да ги видите своите грешки, и ако било кој од браќата видел нешто лошо во мене, сакам тоа да ми го каже.‘ Во некои прилики ги признававме своите престапи, би се поклонувале пред Бога и би Го молеле за прошка. Тогаш браќата кои имаа некои несогласувања одеа сами во штала или овоштарник и се бореа заедно со Бога. Потоа би се вратиле, рака под рака, имајќи љубов еден кон друг и мир меѓу себе. Чувствувавме дека не можеме да се разделиме додека сѐ не биде во совршена слога. Слаткиот дух на мирот би се почувствувал меѓу нас, и Божјата слава нѐ опкружуваше. Лицата ни светеа”.
Петок — 22. јули
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Зошто желбата на Исаија да го прифати Божјиот повик може да биде инспирација за нас?
2. Што вистинската христијанска религија прави за човечкиот ум?
3. Како вистинското покајание ќе го промени нашиот однос кон другите?
4. Објаснете што е клучно за вистински раст во нашето проучување на Библијата?
5. Кое искуство на раните Адвентни верници би било добро да го повториме?
5. лекција – Нашиот сочувствителен Отец
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Христовите очигледни поуки, 114-126.
Недела — 24. јули
1. ТИВКА НАДЕЖ КАКО ОСНОВА
а. Што му било речено на Исаија дека може да очекува во текот на службата која ја прифатил? Исаија 6,9-12. И покрај тоа, какво уверување тој требало да негува? Исаија 6,13; 10,20.21.
б. Наведете некои клучни идеи кои пророкот ги истакнал – и зошто тие возвишени теми можат нас да нè инспирираат со надеж. Исаија 40,9.13-15.21-31.
Понеделник — 25. јули
2. СРЦЕТО СОКРИЕНО ЗАД ОБЛАЦИТЕ
а. Во текот на земната историја, која погрешна претстава за Божјиот карактер отсекогаш требало да се разјасни? Езекиел 18,25; Исаија 55,8.9.
Израел немал никакво оправдување затоа што го загубил од вид вистинскиот Божји карактер. Тој многу пати им се открил како ‘полн со сочувство и милостив, долготрпелив, изобилен со љубов и вистина’ (Псалм 86,15)”.
б. Која вистинска слика за Бога ние често ја забораваме? Исаија 49,13-16.
Сето тоа ѝ нанесува штета на вашата душа; бидејќи со секој сомнежлив збор го повикувате сатаната да ве искушува; таквиот збор ја зајакнува склоноста кон сомневањето, а со неа ги жалостите ангелите кои ви служат. Кога сатаната ве искушува, немојте да изговорите ниту еден збор на сомнеж или мрачен збор”.
Вторник — 26. јули
3. ПОВИК ПОЛН СО ЉУБОВ
а. Кој Божји план за Неговиот заблуден народ Исаија го објавил? Исаија 41,14; 48,4.8-11.
Жителите на Јуда не биле достојни, но Бог сепак не сакал сосема да се откаже од нив. Преку нив Неговото име требало да се прослави меѓу незнабошците. Мнозина од луѓето кои биле во целосно незнаење за Неговиот карактер, требале да почнат да ја осознаваат славата на Божјоот карактер. Со цел да ги разјасни Своите милостиви намери, Бог постојано ги праќал своите слуги пророците со пораката: ‘Вратете се секој од својот лош пат’ (Еремија 25,5)…
Повикот на покајание бил јасно упатен и сите биле повикани да се вратат”.
б. Кои славни ветувања се дадени на секого од нас, само ако сакаме да ги прифатиме? Исаија 55,6.7; 44,21.22.
Не го слушај непријателот кој ти советува да не му пријдеш на Христа сѐ додека не се поправиш, додека не станеш достоен да дојдеш кај Бога. Ако толку чекаш, никогаш нема да дојдеш. Ако сатаната укажува со прст на твојата валкана облека, сети се на ветувањето на Спасителот: ‘Сè што Ми дава Отецот, ќе дојде кај Мене; а кој доаѓа кај Мене, нема да го избркам надвор’ (Јован 6,37). Кажи му на непријателот дека крвта на Исуса Христа очистува од секаков грев”.
Среда — 27. јули
4. ПОНИЗНИ ПРЕД БОГА И ЕДНИ КОН ДРУГИ
а. Објаснете ја промената која Бог сака Неговиот народ да ја направи – да се одрече од идолопклонството и гордоста, за да станат деца на небесниот Отец. Исаија 57,13-21.
Жалосен е фактот дека заблуденото срце не сака да биде критикувано или да се подложи на понижување исповедајќи го гревот. Некои ги согледуваат своите недостатоци, меѓутоа, водени од помислата дека со признавањето ќе го изгубат достоинството, тие наоѓаат изговор за своите погрешки и се штитат себеси од дисциплината кое признавањето ја носи на душата… Тие ги гледаат грешките на другите; но како можат да имаат храброст да советуваат: ‘Исповедајте си ги гревовите еден на друг и молете се еден за друг за да се исцелите’ кога во својот живот не го извршуваат ова упатство? Колкумина проповедници или членови учат од вистината која ја потиснуваат на страна и, ако е можно, ја забораваат, затоа што не им е прифатлива, затоа што не ѝ ласка на нивната гордост, туку ги укорува и боли?… Тие мораат да бидат гладни и жедни за Христовата правда, просветлени од Светиот Дух”.
б. Како можеме поуспешно да соработуваме со Светиот Дух, за да бидеме дел од големиот Божји план? Исаија 59,20.21.
Четврток — 28. јули
5. ПОТПИРАЊЕ НА ВЕЧНАТА И МОЌНА ДЕСНИЦА
а. Кој милосрден повик упатен до жителите на Јуда одекнува до нас денес? Исаија 27,5.
Христос се обврзал дека ќе биде наша замена и гаранција, и Тој никого нема да занемари. Оној кој не можел да дозволи луѓето да бидат изложени на вечна пропаст, кој својата душа ја предал на смрт наместо нив, ќе погледне со милост и сочувство кон секој човек кој сфаќа дека тој не може самиот да се спаси.
Секој кој очајува Тој ќе му помогне да се подигне. Тој, кој со своето посредување на секој човек предвидел бесконечна резерва на морална сила, не може да ја пропушти можноста таа сила да не ја употреби во наша полза. Сите свои гревови, грижи и болки да ги положиме кај Неговите нозе, бидејќи Тој нѐ љуби”.
б. Со кои зборови Исаија го опишува искуството кое треба да биде и наше? Исаија 12,1-6.
Петок — 29. јули
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Зошто Исаија можел да му проповеда на својот народ со надеж?
2. Како можеме да избегнеме да бидеме измамени со вообичаените погрешни претстави за Бога?
3. Зошто Бог се труди да ги повика гордите, тврдоглави луѓе на покајание?
4. Ние можеме да ги исповедаме своите гревови на Бога, но колку често го занемаруваме советот од Јаков 5,16?
5. И покрај тврдењата на сатаната, зошто Бог сака да ја проучиме лекцијата за оваа недела?
6. лекција – Сојуз со неверниците
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Здравје и среќа, 132-147.
Недела — 31. јули
1. ЕКСТРЕМНО ОТПАДНИШТВО
а. Објаснете го обемот на неповолните услови со кои Божјиот верен остаток се соочил за време на владеењето на Ахаз, царот на Јуда. 2 Летописи 28,1-4. Како Михеј ја опишува оваа ситуација? Михеј 7,2.4.
„…’Твоите водачи те доведуваат до заблуда и го раскопуваат патот по кој одиш’ (Исаија 3,12). За време на владеењето на Ахаз ова буквално се обистинило… Силите на доброто рапидно се намалувале, а силите на злото се умножувале”.
Понеделник — 1. август
2. НЕСВЕТ СОЈУЗ
а. Кој апел Бог го упатил за време на кризата во времето на Ахаз? Михеј 6,1-5. Како Тој ја опишал ситуацијата, и што во врска со тоа направил? Исаија 28,5-13.
Така било во времето на царот Ахаз. Повик по повик бил упатуван до грешниот Израел да се врати повторно кон Господа. Нежни биле посредувањата на пророците, и додека така стоеле пред народот, искрено повикувајќи ги на покајание и реформа, нивните зборови донесувале плодови за Божја слава”.
б. Иако Ахаз ги игнорирал апелите на пророците и продолжил со идолопоклонството, од што конечно се исплашил? 2 Царевите 16,5. Зошто Бог дозволил ова да се случи? 2 Летописи 29,6-8.
в. Каква порака примил Ахаз во овој пресуден момент? Исаија 7,4-9. Како царот одговорил? 2 Царевите 16,6-8.
Вторник — 2. август
3. НАДЕЖ ВО НАЈМРАЧНИОТ ЧАС
а. Какви предупредувања треба да извлечеме од горчливите последици на Ахаз во сојузот со Асирија? 2 Летописи 28,14-23.
б. Кој бил најлошиот дел од отпадништвото на Ахаз? 2 Летописи 28,24-27.
в. Зошто сојузите се толку опасни и што можеме да научиме од Исаината порака на надеж упатена до остатокот? Исаија 8,9-14.
„Поставено било прашањето: што вие подразбирате под изразот заговор? Кој создава заговор или сојузи? Знаете ли што е заговор – тоа е обединување на луѓе во дело кое не носи печат на чиста, јасна, непоколеблива чесност”.
Среда — 3. август
4. ВЕЧЕН ПРИНЦИП
а. Кои предупредувања, ако ги послушаме, ќе нè заштитат од формирање на погрешни сојузи со оние кои не се придржуваат до сегашната вистина? Исаија 31,1-3.
„На сите им е потребна мудрост како внимателно би ја проучувале тајната на беззаконието која има голема улога во настаните при завршетокот на историјата на овој свет. Божјото откривање на гнасните дела на жителите на владејачките светски сили кои се обединуваат во тајни друштва и сојузи, не почитувајќи го Божјиот закон, треба да ги оспособи луѓето кои ја имаат светлината на вистината да се држат далеку од сите овие зла. Сите лажни верски учители на светот сѐ повеќе ќе ги манифестираат своите зли дела; бидејќи постојат само две страни, оние кои ги држат Божјите заповеди и оние кои војуваат против Божјиот свет закон”.
б. Кој библиски принцип нè предупредува од влегување во сојузи? 2 Коринтјаните 6,14-18.
„Синдикалните здруженија и световните сојузи се стапица. Браќа, не влегувајте во нив; држете се далеку од нив. Немојте да имате ништо со нив. Поради овие здруженија и сојузи, наскоро на нашите институции ќе им биде многу тешко да продолжат со својата работа во градовите”.
Четврток — 4. август
5. ДАЛЕКУСЕЖЕН КОНЦЕПТ
а. Како Вдахновението ја отсликува вревата на градскиот живот и сојузите кои таквиот живот ги бара, за разлика од мирниот живот кој Бог го сака за Неговиот народ? Наум 2,4; Плачот на Еремија 5,4; Исаија 32,17-19.
„Во Божјиот план за Израел секое семејство имало дом и земјиште, со доволно земја за обработка. На тој начин биле обезбедени и средства и поттик за корисен, вреден и самостоен живот. Ништо што луѓето смислиле не може да го подобри овој план. За оние кои имаат храброст, волја и упорност да ги собираат нејзините богатства, земјата има благослови скриени во нејзините длабочини. Татковците и мајките кои поседуваат парче земја и топол дом се кралеви и кралици. Скапите живеалишта, украсниот мебел, покажувањето, луксузот и удобноста не ги исполнуваат условите кои се од суштинско значење за среќен, корисен живот”.
Петок — 5. август
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Колку далеку Ахаз ги водел Јудејците во идолопоклонство?
2. На кој начин сојузот на Ахаз со Асирија покажува сериозно неверување?
3. Кога службата во храмот престанала, како Бог го утешил верниот народ?
4. Кој е вистинскиот проблем со сојузите?
5. Зошто животот надвор од градовите е добар за нашата вера, особено во денешно време?
7. лекција – Езекија
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Пророци и цареви, 224-236.
Недела — 7. август
1. ОБНОВЕНА НАДЕЖ
а. Што Езекија, синот на Ахаз, сфатил кога станал цар на Јуда? 2 Летописи 29,1.6-9. Кои биле неговите први чекори? 2 Летописи 29,2-5.10.
Езекија се покажал како човек подготвен да се соочи со тешката криза. Штом дошол на престол, започнал да ги остварува своите планови. Прво се дал на работа да ја обнови службата во храмот која толку долго била запоставена”.
б. Каков апел Бог упатил до Јуда? Исаија 31,6. Како „побожниот остаток“ одговорил? Михеј 7,7-9; 2 Летописи 29,16-20.27-31.35.36.
Понеделник — 8. август
2. РАДОСТА НА РЕФОРМАЦИЈАТА
а. Која пророчка молитва, претходно упатена при посветувањето на храмот, се исполнила во времето на реформацијата на Езекија? 1 Царевите 8,33.34; 2 Летописи 7,14.
б. Опишете го успехот на реформацијата што ја спровел Езекија? 2 Летописи 30,1.9-13.21-23.26.27.
в. По Пасхата, кои понатамошни чекори биле доказ за искреноста на реформацијата на Езекија? 2 Летописи 31,5.6. Како е опишано неговото владеење? 2 Летописи 31,20.21; 2 Царевите 18,4-7.
Вторник — 9. август
3. МИЛОСТ И ЗАДАЧА
а. Каква порака дошла до Езекија кога бил болен, и како му била указана милост? 2 Царевите 20,1-7. Како тој ја изразил својата благодарност? Исаија 38,9-20.
б. Со каков знак Бог го потврдил своето ветување дадено на Езекија, и каква реакција тоа предизвикало во далечната земја? 2 Царевите 20,8-12.
Посетата на овие пратеници од владетел на една далечна земја му дала на Езекија можност да го воздигне живиот Бог. Колку лесно можел да им зборува за Бога, одржувачот на сите создадени нешта, преку чија благонаклонетост неговиот живот бил поштеден кога исчезнала секоја друга надеж! Колку брзо би се обратиле овие трагачи по вистината од халдејската рамнина и како брзо би биле наведени да ја признаат врховната власт на живиот Бог!“
в. Што можеме да научиме од можноста за мисионирање која Бог му ја дал на Езекија? Колосјаните 4,5; Откровение 3,18 (последен дел).
Среда — 10. август
4. ГОЛЕМА ГРЕШКА
а. Која грешка оставила дамка врз добриот запис за Езекија? 2 Летописи 32,25.31; Исаија 39,1-4.
Посетата на овие пратеници за Езекија претставувала тест за неговата благодарност и посветеност… (2 Летописи 32,31) Езекија да ја искористел оваа прилика и да посведочил за силата на Израеловиот Бог, извештајот на пратениците би бил како светлина која продира низ темница. Но тој се величел себеси , а не Господ над војските. ‘Но Езекија не Му благодари за направените му добрини, зашто срцето негово се возгордеа’ (2 Летописи 32,25).
Колку страшни биле последиците кои следеле! На Исаија му било откриено дека пратениците при враќањето понеле извештај за богатството кое го виделе и дека вавилонскиот цар и неговите советници ќе сковаат план својата земја да ја збогатат со богатствата на Ерусалим. Езекија тешко погрешил, ‘затоа гневот дојде врз него, врз Јуда и врз сиот Ерусалим’ (2 Летописи 32,25)”.
б. Какви новости Исаија требало да му каже на Езекија, и како царот покажал каење за својата непромисленост? Исаија 39,5-8; 2 Летописи 32,26.
Четврток — 11. август
5. СЕКОГАШ ПОДГОТВЕНИ ДА ПОКАЖЕМЕ КРОТОСТ
а. Што треба сите ние да научиме од искуството на Езекија со вавилонските пратеници? Псалм 141,3; 1 Коринтјаните 10,12; 1 Петрово 3,15.
Секој ден нашите зборови и дела оставаат впечаток врз оние со кои се дружиме. Колку ли е само потребно будно да стражариме над своите усни, грижливо да пазиме на своите чекори! Едно непромислено движење, еден неразумен чекор, и силните бранови на некое посилно искушение можат да ја повлечат душата во надолна патека…
Од друга страна, ако со својот пример им помагаме на другите да развиваат добри начела, ние им даваме сила да прават добро. Тие пак од друга страна вршат на други исто така корисно влијание. Така со своето влијание несвесно помагаме на стотици и илјадници”. – Пророци и цареви, 235.236.
„Кога Господовиот глас повикува: ‘Кого да испратам и кој ќе отиде за нас’ , божествениот Дух става одговор во срцето: ‘Еве ме мене, испрати ме мене’ (Исаија 6,8). Но, имајте на ум дека претходно живиот јаглен од олтарот мора прво да ги допре вашите усни. Тогаш зборовите кои ги зборуваат ќе бидат мудри и свети зборови. Тогаш ќе поседувате мудрост и ќе знаете што треба да кажете, а што треба да остане неизговорено.
(1 Петрово 3,15) Зошто страв? Страв вашите зборови да не одразуваат самодоверба, за да не изговарате зборови кои не се доволно промислени, за да вашите зборови и однесување не се разликува од Христовите зборови и однесување. Поврзете се цврсто за Христа и претставете ја вистината каква што е во Него”.
Петок — 12. август
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Зошто и ние можеме да бидеме инспирирани од проактивниот пристап на Ахазовиот наследник?
2. Зошто владеењето на Езекија е крунисано со радост и успех?
3. Освен што му помагал на царот на Јуда, на кого уште Бог сакал да се приближи?
4. Што Езекија заборавил кога пратениците дошле во посета?
5. Кога сакаме да сведочиме за Бога, зошто треба да бидеме внимателни?
8. лекција – Гордост и понизност
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Пророци и цареви, 237-247.
Недела — 14. август
1. ВЕРНО РАКОВОДСТВО
а. Со какво образложување Езекија го охрабрил својот народ да се соочи со Асирците, и како зборовите на пророкот Исаија помогнале во оваа криза? 2 Летописи 32,7.8 (прв дел); Исаија 12,6.
Меѓутоа, јудејскиот цар направил сѐ што можел да се подготви за давање на отпор на непријателот”.
б. Зошто Езекија можел да има доверба во Божјата помош? Исаија 10,12.24-27; 14,24-27. Како луѓето реагирале на неговиот апел? 2 Летописи 32,8 (последен дел).
Понеделник — 15. август
2. КРИЗАТА ДОАЃА
а. Кога, судејќи според сè, ситуацијата во Јуда изгледала безнадежно, како асирските заповедници ја направиле уште полоша? Исаија 36,13-20.
Единствената надеж на Јуда сега била во Бога. Сета можна помош од Египет била отсечена, а во близина немало ниеден друг народ кој би им подал пријателска рака.
Потпирајќи се на силата на својата дисциплинирана војска, асирските заповедници договориле средба со јудејските заповедници и во таа прилика дрско побарале да им се предаде градот. Барањето било пропратено со хулење на Еврејскиот Бог. Поради слабостите и отпадништвото на Израел и Јуда, народите повеќе не се плашеле од Божјото име, туку тоа станало предмет на континуиран срам”.
б. Како Јудејците одговориле на подбивот на горделивите Асирци, и како ова искуство нè учи по прашањето на заземање на став? Исаија 36,21.22; 37,1-4.
„Кога луѓето ще се состанат да ги проучуваат точките на верата околу кои постои разлика во мислењата, ќе се покаже духот кој со нив управува. Оние што стојат во одбрана на вистината треба да бидат смирени и присебни. Ако го имаат Христовиот ум, тие ќе бидат љубезни и учтиви. Нивниот говор нема да биде остар. Тие нема да се сметаат себеси за непогрешливи, ниту пак со презир ќе гледаат на оние кои се разликуваат од нив. Тие нема да ги сметаат за непријатели, ниту пак ќе им се подбиваат или потсмеваат”.
Вторник — 16. август
3. ВЕРА ВО УСЛОВИ НА МРАЧНИ ОКОЛНОСТИ
а. Во екот на кризата на Јуда со Асирија, каква порака Бог му дал на Езекија преку Исаија? 2 Царевите 19,5-7. Зошто за нас е толку важно да размислуваме за овие значајни историски искуства?
„Христијанскиот карактер се развива не со ослободување од искушенијата и неволјите, туку среде нив. Изложеноста на отфрлање и противење, на Христовиот следбеник му помага само да биде уште попретпазлив и да упатува уште посериозни молитви кон моќниот Помошник. Тешките неволји, поднесени благодарение на Божјата благодат, развиваат трпение, претпазливост, храброст и длабока и непоколеблива доверба во Бога. Триумфот на христијанската вера на Христовиот следбеник му овозможува да страда и истовремено да биде силен, да поднесува и со тоа да победува, да биде убиван цел ден, а сепак да живее, да носи крст и на тој начин да ја добие круната на славата”. – Делата на апостолите, 365.
„Оние што ќе извојуваат конечна победа во својот духовен живот ќе имаат часови на страшна збунетост и големи искушенија во нивниот верски живот; бидејќи тоа е дел од нивното воспитување во Христовата школа; тоа е од суштинска важност за да се очистат од секоја троска”.
б. Што Исаија и Езекија правеле во текот на оваа криза? 2 Летописи 32,20; 2 Царевите 19,14-19.
Среда — 17. август
4. БОГ НАДВЛАДУВА ЗАРАДИ ПРАВДАТА
а. Какво уверување Господ испратил до царот и народот на Јуда? 2 Царевите 19,20-22.28.32-34. Што треба да научиме од начинот на кој Бог ги задоволил нивните потреби, иако нивната земја била опустошена? 2 Царевите 19,29.
б. Во која смисла судбината на Асирија претставувала општо правило за сите векови? Исаија 30,27.28; Изреки 11,17; 16,18.
„’Ќе биде соборена гордоста на Асирија, и скиптарот ќе биде одземен од Египет’ (Захарија 10,11). Ова е вистина не само за оние народи кои се кренале против Бога во далечни времиња, туку исто така и за денешните народи кои не ја исполнуваат Божјата намера. Во оној ден кога ќе се делат конечни награди, кога праведниот Судија од целата земја ќе ги ‘просее народите’ (Исаија 30,28), на оние кои ја одржале вистината ќе им биде дозволено да влезат во Божјиот град, и небесните сводови ќе одекнуваат со триумфални песни на откупените”.
Четврток — 18. август
5. ДА СЕ ПОНИЗИ ГОРДОСТА ВО СЕБЕ
а. Кои практични поуки треба да извлечеме од искуствата на Езекија, Исаија и Асирците? 1 Петрово 5,5-7; Изреки 16,18.
„Секој ден треба да се понизиме пред Бога, наместо да сметаме дека нашата мудрост е совршена. Треба сериозно да ја извршуваме нашата работа. Не треба да се молиме Бог да нѐ понизи; бидејќи ако Тој тоа го направи, ќе нѐ понизи на начин кој нема да ни се допадне. Од ден на ден, мораме да се понизуваме пред моќната Божја рака. Треба да работиме на своето спасение со страв и со трепет. Иако Бог во нас чини да сакаме и да чиниме она што Нему му е угодно, ние треба да соработуваме со Него додека Тој работи преку нас. Мораме да се чуваме да не ги воздигаме своите души во самодоверба. Но, вие ќе кажете: како можам да знам дека Христос е во моето срце? Кога ќе ве критикуваат или коригираат во она што го правите, кога работите не одат онака како што сте мислеле дека треба да одат – ако тогаш дозволите да ви се возбудат страстите наместо трпеливо и љубезно да поднесувате поправање, Христос не престојува во вашето срце”.
Петок — 19. август
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Како Езекија дораснал на ситуацијата и покрај заканата на Асирците?
2. Како треба да се поставиме кон „Сенахирим“ во нашиот живот?
3. Во текот на кризата со која Јуда се соочила, како Бог го исполнил својот древен завет?
4. Што можеме да научиме од начинот на кој исчезнал привидниот напредок на Асирија?
5. Наведете неколку показатели кои го откриваат нивото на нашата понизност?
9. лекција – Одговорноста на човештвото
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: 2 Сведоштво, 773-782.
Недела — 21. август
1. ОСУДА ЗА ГОРДОСТА И ПРЕТПОСТАВКИТЕ
а. Само што Асирците биле подложни на судот, што Исаија пророкувал дека ќе се случи со гордиот Вавилон? Исаија 13,1.4-6.17-22; 47,1-3.7-9. Кога страшната судбина конечно го снашла овој голем град? Даниел 5,1.18-23.28.30.
б. Објаснете ја паралелата помеѓу овие настани и она што Господ го објавил дека наскоро ќе дојде на духовниот Вавилон. Откровение 18,1.2.7-17; Езекиел 7,9.
в. Зошто сите треба да бидат внимателни во овој поглед? Изреки 15,3.
Погледни, о погледни каде си ги занемарил своите должности, но и во што на верниците и на неверниците си дал пример кој ќе ги одведе далеку од Бога, далеку од правдата и духот на вистината. Исус ќе има луѓе што ќе дојдат кај Него, тие ќе се потпираат на Него, ќе имаат доверба во Него, и ќе имаат искуство втемелено само врз Него”.
Понеделник — 22. август
2. ПОВЕЌЕ ЗАВИСНИ ОД БОГА, ПОМАЛКУ ОД ОПШТЕСТВОТО
а. Среде метежот и вревата на градскиот живот во современото општество, кое предупредување секогаш мораме да го имаме на ум? Исаија 17,12-14. На пример, што на Господовиот гласник за последните денови му било дадено да запише за еден град (во овој случај Мелбурн, Австралија) кој во нејзино време имал малку помалку од половина милион жители?
Господ сака припадниците на Неговиот народ да се преселат надвор од градовите, каде на свој имот можат да одгледуваат овошје и зеленчук, и каде нивните деца можат да бидат доведени во директен допир со Божјите дела во природата. Изведете ги своите семејства далеку од градовите, тоа е мојата порака”. – Medical Ministry, 310,311.
„Градовите ќе стануваат сѐ полоши и полоши. Во нив ќе има судири и крвопролевање, и на крај тие ќе бидат погодени со земјотреси. Зградите ќе бидат урнати и ќе ги проголта оган од небото…
Дали нашите браќа и сестри во Мелбурн ќе тргнат во нови потфати без претходно да побараат совет од Бога? Дали ќе градат големи фабрики во Мелбурн, додека светот станува сѐ полош и полош, кога градовите стануваат како Содом и Гомор? Дали сакаат да ги ослепат очите на луѓето за да не ги препознаат знаците на времето?
Во градовите мора да се работи. Оние кои живеат во нив мораат да бидат предупредени на настаните што се пред нас. Нека времето и средствата се трошат мудро. Потрудете се пораките за сегашната вистина да се рашират по патиштата и улиците во градовите. Но, немојте своите семејства да ги сместите во градот и не воспоставувајте деловни односи. Ако го направите ова, од вас во иднина ќе се очекува да се прилагодите да почитувате разни празници. Ќе бидат поставени посматрачи да бараат повод да приговараат на Божјиот народ кој ги држи заповедите. Сатаната ќе ја покажува својата моќ и непријателство, а угнетувањето ќе биде резултатот. Колку е поголем градот, толку поголемо ќе биде угнетувањето. Во такво време, како ова, дали ние ќе ги инвестираме парите и времето во деловни потфати во градовите, кога тие се толку многу потребни за унапредување на делото во нови области? Нека учителите на вистината излезат на патиштата и меѓу оградите и нека ги натераат луѓето да дојдат, за Божјиот дом да може да биде полн”.
б. Наместо да се потпираме на телесните мускули, каде треба да го насочиме својот поглед? Исаија 17,7.8.
Вторник — 23. август
3. ПОСВЕТУВАЊЕ ВО ДЕНОТ НА ОЧИСТУВАЊЕТО
а. Што Господ изјавил за јадење на „чиста“ месна храна во несимболичниот Ден на очистување? Исаија 22,12-14.20-22 (спореди со Откровение 3,8.7). Кога Божјиот гласник бил вознесен во визија, што му било откриено во поглед на „отворените“ и „затворените“ врати?
Видов дека Исус ја затвори вратата од светињата и никој не може да ја отвори, и ја отвори вратата од светињата над светињите и никој не може да ја затвори (Откровение 3,7.8); и дека од оној момент кога Тој ја отворил вратата од светињата над светињите, каде што се наоѓа ковчегот на заветот, заповедите го осветлуваат Божјиот народ и празнувањето на саботата за нив станува тест”.
б. Која е нашата најитна должност со оглед на времето во кое живееме? Исаија 34,16. Објаснете ја накратко мисијата на Божјиот гласник за денешно време и објаснете зошто е таа толку значајна.
Среда — 24. август
4. СИДРО СРЕДЕ ВЕТРИШТАТА НА НАУКИТЕ
а. Како можеме да стоиме непоколебливо на Христова страна во времето кога луѓето имаат тенденција да го оспоруваат Бога и Неговата мудрост? Исаија 29,13-16; 30,8-11.
„Господ го повикува секој учител, секој проповедник, секој кој ја примил светлината на Неговата вистина добро да ја испита и да ја процени својата духовна состојба. Тие имаат голема светлина и, за да го обезбедат вечниот живот, тие повеќе не смеат грешните луѓе да ги сметаат за своја потпора, туку треба да ѕидаат врз сигурен темел”.
б. Што треба да биде наша заштита во време на верски заблуди? Исаија 8,19.20.
Поединци од тоа движење имаат наводно и некои дарови добиени од Бога. Тие испуштаат некои неартикулирани гласови што ги нарекуваат странски јазици, а кои се потполно неразбирливи не само за луѓето, туку и за Господ и за целото небо. Овие дарови ги измислуваат мажите и жените со помош на големиот измамник. Фанатизмот, лажното возбудување, неразбирливите јазици и дигањето врева, тие ги сметаат за дарови што Бог ги дал во Својата црква. На тој начин уште некои се вовлечени во таа заблуда, и плодовите од сето се многу зли. ‘По нивните родови ќе ги познаете’ (Матеј 7,16). Фанатизмот и кревањето врева се сметаат за некои посебни докази на верноста. За некои богослужението не е успешно ако на него не доживеале некое возбудување и чувство на среќа. Тие на секаков начин се трудат да го предизвикаат тоа и вештачки се возбудуваат. Но влијанието на таквите собири не е од корист. Кога минливото чувство на занес ќе исчезне, тие паѓаат уште подлабоко отколку што биле пред собирот, бидејќи нивната среќа не дошла од вистинскиот извор. За духовно воздигање најкорисни се оние собири на кои преовладува сериозност и длабоко испитување на срцето, на кои секој се стреми да се запознае себеси и во искрена и длабока понизност сакаат да учат од Христос”.
Четврток — 25. август
5. ДРЖЕТЕ СЕ ДАЛЕКУ ОД ЗАБЛУДАTA
а. Денес, додека спиритуалистичката филозофија и религијата на „New age“ (Нова ера) наизглед брзо и неконтролирано напредува, што треба да имаме на ум? Исаија 47,10-15.
„Во земните работи, слугата кој најгрижливо настојува да ги исполни барањата на својата служба и да ја изврши волјата на својот господар, најмногу е ценет. Во една прилика, еден господин сакал да вработи пајтонџија во кого може да има доверба. Неколку луѓе се јавиле на неговиот оглас. Тој по ред го прашувал секој од нив колку близу може да вози до работ на некоја провалија без да ги вознемири коњите, ниту пак луѓето во кочијата. Еден по друг одговарале како можат да пријдат на опасно мало растојание од провалијата; на крај, еден од нив одговорил дека тој воопшто не би се впуштал во таков опасен потфат, туку би се држел подалеку од провалијата. Господарот него го вработил во службата. Треба ли човекот повеќе да го цени добриот слуга отколку нашиот Небесен Отец? Ние не треба да проверуваме колку далеку можеме да отстапиме од Божјите заповеди, надевајќи се во милоста на Законодавецот и да си ласкаме себеси како и понатаму сме во границите на Божјото трпение; нашата грижа треба да биде како да се држиме што е можно подалеку од престапот. Треба одлучно да се држиме на страната на Христа и нашиот Небесен Отец и да не се излагаме на ризик со опасни претпоставки.
Денес, додека последната порака го повикува Божјиот народ да се потчини на налозите на Неговиот закон, ќе се јават подбивачи и неверници; меѓутоа, секоја душа мора да стои цврсто за себе. Како што Ное верно го опоменувал претпотопниот свет, така и ние мораме да бидеме верни на големата доверба која Господ ни ја дал. Иако подбивачи и клеветници има насекаде околу нас, не треба да се повлечеме од објавувањето на небесните вистини на оваа генерација”.
Петок — 26. август
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Додека духовниот Вавилон изгледа дека напредува, на што треба да се сетиме?
2. Кои чекори треба да ги преземам за да го поедноставам мојот начин на живот и да бидам помалку наклонет кон светот?
3. Кои докази во Исаија го поврзуваат вегетаријанството и Божјиот остаток?
4. Како Небото го побива клучното начело на харизматичното движење?
5. Наведете го најсигурниот начин да се одбраниме од заблудите кои нѐ опкружуваат?
10. лекција – Упатства за кротките
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: 5 Сведоштво, 296-302, 352-357; Те Sanctified Life, 80-93.
Недела — 28. август
1. БОЖЈАТА ГРИЖА
а. Со која убава илустрација Исаија ја прикажува Божјата постојана грижа за Своето лозје, и како тоа треба да допре до нашето срце, како Негови деца? Исаија 27,2.3; Псалм 112,5-7.
„Кога само би ја согледале и ценеле Божјата добрина и љубов и Неговата непрестајна грижа за нас, колку поинаков би бил овој свет! Ако најнапред го бараме Божјото царство и Неговата правда, начелата на правдата ќе управуваат со нашите животи, и за себичноста ќе нема место во нашето срце. Желбата да ја вршиме нашата волја би се претопила во желбата да ја исполнуваме Божјата волја. Ние треба да негуваме постојано познавање на Божјоото љубов и добрина. Мораме да имаме на ум дека пред Него сме одговорни за употребата на даровите што ни ги доверил”.
Понеделник — 29. август
2. ПОТРЕБНА Е ТРЕЗВЕНА БУДНОСТ
а. Што денес ги заслепува мноштвото луѓе, па и таканаречените христијани? Исаија 29:9-12.
б. Како оваа состојба влијае на мнозина кои ја потврдуваат сегашната вистина, но одбиваат да прифатат делови од неа, и каква опомена следи поради тоа? Исаија 29,13-16.
Ми беше покажано колку е неопходно за оние кои веруваат дека сме ние носители на последните вести на милост, да се одвојат од оние кои секојдневно се напојуваат со нови заблуди. Видов дека ниту младите ниту старите не треба да ги посетуваат нивните состаноци; погрешно би било да ги храбрат на таков начин, затоа што тие проповедаат заблуда која претставува отров за душата и учат доктрини коишто се човечки заповеди. Влијанието на таквите собири не е добро. Кога Бог веќе нѐ ослободил од мракот и заблудите, тогаш треба цврсто да стоиме во слободата која Тој ни ја подарил и да се радуваме на вистината. На Бога не му е угодно да одиме да слушаме погрешни учења без да сме принудени. Тој не нѐ праќа на такви собири каде се наметнува заблудата врз народот и Тој таму нема да нѐ чува. Ангелите престануваат будно да бдеат над нас и ние сме препуштени на ударите од непријателот, да не заслепи и ослаби со помош на своите зли ангели, и тогаш светлината која нѐ опкружува, станува нејасна под влијание на темнината.
Видов дека ние немаме време да слушаме измислици. Наместо да се забавуваат со тоа, нашите мисли треба во потполност да бидат обземени со сегашната вистина…”.
Вторник — 30. август
3. ПРОРОШТВА ЗА ОДРЕДЕНИ КЛАСИ
а. Кое пророштво е изречено за оние кои се кротки во Господа, а за разлика од оние кои негуваат критички дух во однос на своите браќа и сестри? Исаија 29,18-21.
Неутврдените гласини често го уништуваат единството помеѓу браќата. Има поединци кои будно, со отворен ум и уши, прислушкуваат да фатат скандал кој на таков начин проструил. Тие собираат ситни инциденти од некој настан, кои сами по себе можат да бидат сосема безначајни, но се прераскажуваат сѐ додека човекот не го направат престапник само поради еден збор. Нивното мото е: ‘Пријавете го, и ние ќе го обвиниме’ (Еремија 20,10). Тие носители на информации, вршејќи ѓаволска работа со изненадувачка посветеност, не се ни свесни колку со своите постапки го навредуваат Бога. Кога само половина од енергијата и ревноста која ја вложуваат во оваа страшна работа би ја вложиле во преиспитување на своето срце, би увиделе дека треба толку многу да направат за да ја исчистат душата од нечистотиите на гревот и би немале време или склоност за критикување на своите браќа, и тогаш не би паднале под власта на таквото искушение. Вратите на умот треба да се затворат против ‘тие велат’ или ‘имам слушнато’. Зошто, наместо да дозволиме љубомората или сомнежот да ни се вовлечат во срцето, да не одиме кај своите браќа и искрено, но љубезно, да изнесеме пред нив она што сме чуле за нивниот карактер или влијание? Зошто да не се молиме на Господа со нив и за нив? Иако не можеме да ги сакаме и да се дружиме со оние кои се жестоки непријатели на Христа, можеме да негуваме дух на кротост и љубов која го карактеризирала нашиот Спасител – љубов која ‘не мисли на зло’ и која не се дава лесно да се испровоцира”.
б. Кое охрабрувачко пророштво ни е дадено за овие последни денови во поглед на искрените припадници на еврејскиот народ кои искрено го бараат Бога? Исаија 29:22-24.
Среда — 31. август
4. БОЖЈАТА ДОЛГОТРПЕЛИВОСТ КОН СИТЕ НАС
а. Како Исаија отворено ги укорил телесните желби на оние кои се сметале за Божји народ, и како тоа може да се примени на нас денес? Исаија 30,8-16.
Донесете одлука од сега па натаму вашите нозе да одат по патот на послушноста. Темнината која ве опкружува како густ облак ќе се подигне, и небесната светлина ќе ги осветли сите оние кои ќе ја изберат вистината по секоја цена.
Господ ги разбира сите ваши искушенија; и колку и да ви изгледа невозможно да живеете за Бога, ќе откриете дека патот пред вас ќе се отвори. Кога вашата вера ќе биде тестирана, како што Господ го отворил Црвеното Море, и водите во вашиот живот ќе се разделат, и Неговото провидение ќе направи патека за вашите нозе. Безбедно е да му служите на Бога. Ако одите по Божјоото пат, тоа можеби нема да биде на напредок на вашиот световен живот; но престапникот ќе биде вечно изгубен…
Нашите татковци грешеле, а ние одиме по нивните чекори; но Бог ја отворил книгата на Законот, и отпадничкиот Израел, сега ги слуша заповедите на Бога. Нивното беззаконие стои откриено, а Божјоот гнев ќе биде врз секоја душа која ќе одбие да се покае и реформира додека светлина светли на нејзиниот пат…
Мораме да ги покаеме своите минати гревови и злите дела и да го бараме Бога со сето срце. Мораме да веруваме дека Бог стои зад она што го вели и да престанеме да правиме компромис со злото во било кој поглед. Треба да се понизиме пред Бога и да смтаме дека секоја загуба е подобра од губење на Неговата милост”.
б. Како Бог го покажал Своето големо трпение кон нас? Исаија 30:18,19.
Четврток — 1. септември
5. СЛУШАЊЕ НА ТИВКИОТ, ТЕНОК ГЛАС
а. На кој начин искреноста во молитва ‘и не воведувај нè во искушение, но избави нè од лукавиот‘ (Матеј 6:13), може да ни помогне да останеме на безбеден пат? Исаија 30,20.21.
„Господ сака сите да сфатат дека нивниот напредок е скриен со Него во Христа, дека зависи од нивната посветеност и кроткост, од нивната срдечна посветеност и преданост”. – 7 Сведоштво, 126.
„Кога упатуваме молитва која Христос ни ја оставил (Матеј 6:13), се потчинуваме на Божјоото водство и Го молиме Тој да нѐ води по сигурна патека. Не можеме да бидеме искрени во молитвата а во исто време да одиме по патот кој сами сме го избрале. Да почекаме Тој да нѐ води со Својата рака; да го послушаме Неговиот глас кој вели: ‘Ова е патот одете по него’ (Исаија 30:21).
Нема да бидеме безбедни сѐ додека одбиваме да го согледаме она што сигурно ќе го пожнееме ако ги слушаме сатанските совети. Гревот е обесчестување и несреќа за секоја душа која го негува, во негова природа е да нѐ заслепи и измами и тој ќе не мами со ласкави понуди. Ако се осудиме да стапнеме на ѓаволско тло, не ни е ветено дека ќе бидеме заштитени од силите на злото. Што се однесува до нас треба да го затвориме секој влез преку кој сатаната би можел да допре до нас”.
б. Што ни ветил Бог ако ги отфрлиме нашите идоли? Ис. 30:22-26.
Петок — 2. септември
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Додека нѐ осипува со своите благослови, за што сака Бог да размислуваме??
2. Зошто треба два пати да размислуваме пред да одиме во друга црква?
3. Зошто вистинската кротка и понизна личност не може да озборува?
4. Кон што се стремат оние кои проповедаат вера, а имаат телесен ум?
5. Како единствено Бог одговара на нашите молитви за Негово водство?
11. лекција – Сочувство кон покајниците
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: 6 Сведоштво, 29.30.77-80.261.262.
Недела — 4. септември
1. СООЧУВАЊЕ СО РЕАЛНОСТА
а. Што мораме да сфатиме за да се доближиме до Бога? Исаија 59,1.2.
„Мораме да се запознаеме себеси – познавање кое ќе резултира со каење, перед да можеме да најдеме простување и мир”.
Понеделник — 5. септември
2. ПРИБЛИЖУВАЊЕ КОН БОГА
а. Колку е важна понизноста во Божјоото очи? Исаија 57:14-17.
„Мораме да ја препознаеме и отфрлиме самодовербата. Единствено правдата и вистината ќе ја издржат пробата за ова време. Мораме секојдневно да го имаме покрај себе Духот Божји за да може да нѐ сочува од зли мисли и немудри дела, од издигање на душата во суета”. – Manuscript Releases 19, 65.
„Господ го отвора патот за ширење на Евангелието, но ние не сме подготвени. Секојдневно силата на Божјоот Дух мора да нѐ омекне и облагороди. Дури и нашите мисли треба да се донесат во потчинетост на Христа. Непосветеното јас треба да се распне”.
б. Што сака Бог да направи за нас преку Неговото Слово? Исаија 57:18,19.
Не трошете го своето време размислувајќи за неисправните карактери на другите. Тоа нема да ги излечи вашите карактерни недостатоци. Размислувајќи за недостатоците на другите, вие ќе се измените во истиот лик. Секогаш кога сте во искушение да разговарате за лудориите на другите или да ги обвинувате за повредите што ви ги направиле, сметајте дека тие го повредиле Христовото срце во лицето на Неговите светии. Тогаш земете ја Библијата, отворете ја перед Бога и молете Го за исцелувачкиот мелем на Неговиот мир”. – Manuscript Releases 21, 24.25.
„Речта ги прави горделивите смирени, изопачените кротки и скрушени, а непослушните послушни. Грешните навики на човекот се природно вткаени во неговите секојдневни постапки. Но Речта ги сече и искоренува телесните желби. Таа ги проценува мислите и намерите на срцето; навлегува до разделување на душата и духот, до зглобовите и мозокот, и уништувајќи ги телесните желби ги прави луѓето волни да страдаат за својот Господ”.
Вторник — 6. септември
3. ИМАЈЌИ ЈА ВО ПРЕДВИД ВЕЧНОСТА
а. Спротивно на утехата која им ја дава на скрушените и кротките, каква пресуда Бог изрекува над оние што го отфрлаат Божјоот апел? Исаија 57:20,21. Како можеме да ја избегнеме оваа состојба?
„О, тоа предано и понизно срце ќе го води Божјоот народ да го направи она што Христос го заповедал, а сепак во таа понизност и вистина ќе речат: ‘Ние сме бесполезни слуги, го направивме само она што бевме должни да го направиме’. Меѓутоа, мнозина, мнозина кои се полни со гордост и чувство на важност, според Божјоата проценка се млаки. Се јавува чувство на самозадоволство поради некои ситни успеси. Каде можеме да го чуеме сведочењето на срцата што се скршени во покајание и исповед перед Бога? Каде можеме да ги видиме таканаречените верници како го носат јаремот на Христос? Колку малку време посветуваме на горлива молитва, чиј резултат би бил поседување на кроток и смирен дух, кој во Божји очи има голема вредност”. – The Review and Herald, September 16, 1909.
„Нема вашето исповедање на верата да покаже дали сте навистина христијани, туку вашите постапки. Се приближуваме кон судниот ден и треба да се стремиме ова малку време што ни преостанува до Христовото доаѓање мудро да го искористиме. Треба да се стремиме својот ум да го наполниме со знаење од вистинска вредност, а не со дрва, сено, слама. Со мудро управување нашите способности треба да се зголемуваат, за да добиеме поголема сила да ги сфатиме Христовите свети учења. Ние треба да станеме учители на тајните на Евангелието”.
б. Што треба секогаш да имаме на ум во поглед на вечноста? Римјаните 14:10.
Среда — 7. септември
4. ВЛИЈАНИЕТО НА СВЕТИОТ ДУХ
а. Што Христос признава како доказ дека во голема мера сме исполнети со Свет Дух – ветениот Утешител? Јован 16:8.
Длабоко вкоренетата љубов кон Христа не може да се најде во срцето кое не ја гледа својата грешност. Душата која со милост е преобратена ќе се восхитува на Неговиот божествен карактер; но непознавањето на сопствените морални изопачености е непогрешен доказ дека не сме ја сфатиле Христовата убавина и возвишеност. Што помалку држиме до себе, толку повеќе ќе ја цениме бесконечната чистота и убавина на нашиот Спасител. Увидувањето на сопствените грешки нѐ води до Оној кој простува. Исус ќе нѐ прифати; затоа што Неговиот збор е гаранција”.
б. Објасни ја разликата помеѓу ваквата понизност и спротивниот став кој често се среќава во светот – многу често и во црквата – и последиците кои овој вториот ги носи со себе. Јован 3:13,14.
„Мнозина од нив негуваат несвета желба за превласт. Мнозина сакаат да им се ласка и љубоморно пазат некој случајно да не ги навреди или занемари. Постојано е присутен дух на непростување. Тука постои завист, кавга и соперништво.
Малкумина ја примаат Христовата љубов со понизност, со длабоко и постојано чувство за нивната недостојност. Тие не можат да го поднесат манифестирањето на Божјоата сила, затоа што тоа би поттикнало во нив самодоверба, гордост и завист. Ова е причината зошто Бог толку малку може да стори за нас сега”.
Четврток — 8. септември
5. ПОНИЗНИ ПРЕД ДРУГИТЕ
а. Како оние кои се исполнети со Духот се однесуваат кон оние кои се во заблуда или грешат? Галатјаните 6,1-3.
„Кога во душата на работникот би престојувал Христос, кога секоја себичност би умрела, кога не би постоело ривалство ниту борба за власт, кога би постоело единство, кога би биле посветени така да нивната меѓусебна љубов може да се види и почувствува, тогаш обилното излевање на Светиот Дух ќе дојде еднакво сигурно како што Божјите ветувања се доверливи во секоја цртичка и точка. Но кога работниците ги обезвреднуваат залагањата на другите како би можеле да ја покажат сопствената надмоќност, со тоа покажуваат дека нивната работа не го носи оној печат кој би требало да го носи. Бог не може да ги благослови”. – Одбрани пораки 1, 168.
„Перед да нѐ крсти со Светиот Дух, нашиот небесен Отец ќе нѐ искуша, со цел да види дали можеме да живееме а да не Го обесчестуваме. Приближете се кон Бога, и Тој ќе се приближи до вас. Не мислете, деца мои, дека сте ја примиле целата духовна помош која ви е потребна. Не мислете дека ќе имате обилни духовни благослови без прифаќање на условите кои самиот Бог ги одредил. Јаков и Јован мислеле дека поставеното прашање ќе ги доведе до највисока положба во Божјоото царство. О, колку далеку биле од исправното разбирање на работите! Тие не сфатиле дека, перед да станат учесници во Божјоата слава, мораат да го земат Неговиот јарем и секојдневно да се учат на Неговата понизност и кроткост”.
Петок — 9. септември
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Како и во мојот живот може да се исполни ветувањето кое им е дадено на победниците?
2. Какви промени се случуваат во нас при посветеното проучување на Божјоото Слово?
3. Имајќи во предвид дека е кратко времето на милост, на што треба да се посветиме?
4. Како можеме да се доведеме во опасност да сведочиме лажно против вистината?
5. Кои практични чекори треба да ги преземам како би добил позен дожд?
12. лекција – Порака за денешно време
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: 2 Сведоштво, 21- 36. 5 Сведоштво, 201-205.
Недела — 11. септември
1. ДО КОГО Е УПАТЕНА ОВАА ПОРАКА?
а. Што треба грижливо да имаме на ум кога настојуваме да ја објавиме пораката на Исаија, поглавје 58? Исаија 58,1
Ако дозволиме себичните причини, лажното резонирање и лажните изговори да го изопачат нашиот разум и нашето срце, така што ќе скршнеме од Божјите патишта и Неговата волја, нашата вина ќе биде многу поголема од вината на оние кои отворено грешат. Мораме да бидеме мошне внимателни, за да не ги осудуваме оние што пред Бога се помалку виновни од самите нас”.
Понеделник — 12. септември
2. ПРЕДУПРЕДУВАЊЕТО ЧЕСТО СЕ ЗАМОЛЧУВА
а. Каква најчесто е реакцијата со која се соочуваат искрените верници кои сакаат да ‘викаат со сиот глас, и да не се воздржуваат’ (Исаија 58,1)? Јован 3,19-21 (спореди: Броеви 16,1-4). Што му е покажано на Божјиот гласник за состојбата на Божјиот народ?
Некои кои се наоѓаат на позиција на стражар, кои треба да ги преупредуваат луѓето на опасност, престанале да стражарат и задремале. Таквите луѓе се неверни стражари. Тие седат со скрстени раце, додека нивниот подмолен непријател влегува во тврдината покрај нив и со успех го руши она кое Бог наредил да се изградува. Тие гледаат како сатаната ги мами неискусните и невините, а сепак тоа мирно го набљудуваат како тие работи да не ги интересираат. Тие не увидуваат никаква особена опасност, не гледаат никаква особена причина за вознемирување. Нив им се чини дека сѐ оди како што треба и не согледуваат никаква потреба да подигнат глас на опомена која е дадена во јасните сведоштва, за да им ги објават на луѓето нивните беззаконија а на домот Израелов неговите гревови. Тие укори и опомени го нарушуваат мирот на безгрижните стражари и затоа негодуваат. Зборуваат во срцето, иако тоа не го прават гласно: ‘Сето тоа е непотребно. Сето тоа е премногу строго, премногу остро. Овие луѓе непотребно се вознемируваат и возбудуваат и не ни даваат одмор и мир. ‘Доста ви е толку; целото општество, сите се свети, и меѓу нив е Господ! А вие зошто се поставувате погоре од народот Господов?’(Броеви 16:3). Тие не се волни да уживаме ниту малку удобност, мир и среќа. Постојаната работа, маката и непрекинатата будност би ги задоволиле тие неразумни стражари кои премногу бараат. Зошто не го проповедаат она што им оди како подмачкано и не викаат: ‘Мир, мир’? Тогаш се ќе им оди како подмачкано.
Тие немаат кипови, но нивниот грев не е затоа ништо помал во Божјите очи. Тие го обожуваат сатаната и ја љубат земната добивка. Некои ќе ја жртвуваат совеста за да ги остварат своите цели. Себични се и тесногради оние кои тврдат дека се Божји народ. Тие ги сакаат светските работи и се здружуваат со силите на темнината. Уживаат во неправдата. Не негуваат љубов кон Бога ниту кон ближните. Тие се идолопоклоници и во Божјите очи се многу полоши од незнабошците кои се поклонуваат на идоли и не знаат за подобар пат”.
Вторник — 13. септември
3. ХРИСТОС ПО ВТОРПАТ СЕ ВОЗНЕСУВА НА НЕБОТО
а. Кои фактори ја отежнуваат задачата на сите оние кои се обидуваат на трубата што опоменува да и дадат карактеристичен звук? Исаија 58,2, Езекиел 2,1-7.
„За таквите луѓе Господ вели: ‘Тие секој ден Ме бараат и сакаат да ги знаат Моите патишта, како народ, кој божем постапува праведно’ Ова е народ кој живее во самоизмама, кој е самоправеден, задоволен со себе; и на проповедникот му е наредено да вика гласно и да му ги покаже неговите престапи. Ова дело за Божјиот народ се вршело во сите времиња, и тоа сега е потребно повеќе од кога и да е…
Бог секогаш има луѓе на кои им ја доверува Својата порака. Неговиот Дух доаѓа во нивните срца и ги принудува да зборуваат. Поттикнати од света ревност и под дејство на божествена сила, тие ја прифаќаат оваа должност, не размислувајќи ладнокрвно за последиците на нивното објавување на Господовото слово на народот. Но Господовиот слуга наскоро станува свесен дека се изложил на извесен ризик. Тој гледа како тој и неговата порака стануваат предмет на критика. Неговото однесување, неговиот живот, неговиот имот, сето тоа се проверува и коментира. Неговото порака се растегнува на парчиња и се отфрла без никакво почитување, бидејќи така му одговара на ограниченото расудување на луѓето. Дали таа порака го извршила делото што Бог ѝ го наменил? Не. Тоа не е случај, затоа што срцата на слушателите не биле посветени.
Ако лицето на проповедникот не е како кремен, ако тој нема непоколеблива вера и храброст, ако неговото срце не е зајакнато со постојано општење со Бога, тој ќе почне да го прилагодува своето сведоштво за да им угоди на непосветените уши и срца на кои им се обраќа. Во своето настојување да ја избегне критиката на која е изложен, тој се одвојува од Бога и го губи чувството за божествената наклоност и неговото сведоштво станува млако и безживотно. Тој согледува дека ја загубил верата и храброста и дека неговата работа нема никакво дејство”.
Среда — 14. септември
4. ПОРАДИ КОГО НАВИСТИНА СЕ ЖАЛАМ?
а. Како Божјиот народ во Исаија 58 очекува Тој да одговори на нивната служба кон Него, а што Тој одговара? Исаија 58,3; Малахија 3,14,15. Кои фактори за нашиот став по ова прашање – и кон Бога и кон другите треба да ги разгледаме денес?
„Постовите на овие верници (од Исаија 58) се само измама, исмејување на понизноста. Тие ги задржале сите несакани црти на карактерот. Нивните срца не се очистени од нечистотија. Тие не ја примиле Божјата милост. Тие се лишени од Светиот Дух, лишени од сладоста на Неговото влијание. Тие не покажуваат покајание, ниту вера која делува преку љубов. Тие се неправедни и себични во постапките кон своите ближни, безмилосно ги угнетуваат оние кои ги сметаат за пониски од себе. Сепак, тие се жалат затоа што Бог не ги воздига над другите поради нивната праведност”. – The Review and Herald, June 25, 1901.
„Луѓето кои на пророкот (Исаија) му било наредено да ги предупреди… имаат изглед на побожност и сметаат дека имаат право на посебна наклоност и благослов, затоа што делуваат доста побожно и редовно обавуваат верска служба. Ова го храни нивното самозадоволство, и се сметаат како младичот кој дошол кај Христа, тврдејќи дека ги пази сите заповеди, и прашал: ‘Што уште ми недостасува?’… Овој младич си ласкал себеси дека ги држел сите Божји заповеди. Меѓутоа, дали тоа навистина било така? Не. Тој не Го сакал Бога над сѐ; го сакал своето богатство кое му е дадено само на користење, повеќе отколку Бога; не ги сакал ни своите ближни како самиот себеси, затоа што не бил подготвен да го подели своето богатство со нив. Го сакал својот имот повеќе отколку што ги сакал душите за кои Христос бил спремен да го жртвува својот живот”. – Review and Herald, October 13, 1891.
„Треба да се чуваме од самосожалување. Никогаш не потклекнувајте пред чувството дека не сте ценети колку што би требале да бидете, дека вашите напори не се вреднуваат, дека вашата работа е премногу тешка. Нека споменот на она што Христос го претрпел за нас, ја замолкне секоја мисла на негодување. Кон нас се однесуваат подобро, отколку што се однесувале кон нашиот Господ”.
Четврток — 15. септември
5. МОТИВИ КОИ УПРАВУВААТ СО ДЕЛАТА
а. Во Исаија 58, кој бил вистинскиот мотив зад постот на Божјиот народ? Исаија 58,4. Како да го избегнеме ваквиот дух? Лука 7,33-35.
Делото на сатаната од самиот негов пад било да ги обвинува другите. И сите оние кои ја одбиваат од Бога дадената светлина одат по истиот пат и денес. Тие со задоволство го откриваат кај другите она што го сметаат за погрешно. Така било и со фарисеите. Кога пронашле нешто со што би можеле да ги обвинат учениците, тие не разговарале со оние за кои сметале дека се во заблуда. Тие му зборувале на Христа за работи за кои сметале дека се тежок престап (кршење на саботата). Кога сметале дека Исус го крши законот, тие го обвиниле Него кај учениците. Нивната цел била да ги отуѓат срцата”. – Коментари на библиските текстови, 451.
„Кога своите молитви ги принесуваме со самодоверба, кога не стражариме и не ги доведуваме своите дела во склад со нашите молитви, ние во очите на небото не сме верници. Нас ни недостасува вера која работи преку љубов и ја чисти душата; зашто вистинската вера ќе го наведе имателот да ги умртви делата на телото, да ја распне себичноста, самољубието, нетрпеливоста и самоправедноста. Оние кои навистина сакаат да бидат Христови следбеници мораат секојдневно да ги учат лекциите на кротост и понизност, за да можат да зборуваат внимателно, да покажуваат љубезност и учтивост, да имаат нежни срца и да внесуваат во домот сочувство и сончева светлина. Арогантниот дух мора да се скроти, додека љубезноста и склоноста кон покорување мора да се негуваат”.
Петок — 16. септември
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Кое библиско начело го одредува степенот на нашата одговорност кон Бога?
2. Зошто директното сведоштво и укорувањето на гревот наидуваат на противење?
3. Ако сериозно го сфатиме вечниот живот, како ќе се однесуваме кон начелата?
4. Што не било во ред со постот на Евреите во Исаија 58?
5. Без разлика дали постиме или не, какви ставови ја попречуваат молитвата?
13. лекција – Мисија за сегашно време
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Welfare Ministry, 29-41.
Недела — 18. септември
1. ЗНАЦИ НА ИЗВЕШТАЧЕНА РЕЛИГИЈА
а. Како можеме да ја избегнеме лажната понизност? Исаија 58,5; Филипјаните 2,3.14.15.
Оние кои се само површни христијани не се благослов ниту за себе ниту за другите, дури и ако постат, се облекуваат во вреќишта и се посипуваат со пепел. Тие ги задржуваат старите навики: преку карактерот, сомнежот, љубомората, обвинувањето на другите – сето тоа докажува дека тие не се под влијание на Христовата благодат… Кога пропуштаат да постапат онака како што би постапил Христос, тие вината и одговорноста ја префрлаат на околностите или на луѓето со кои биле во контакт. Наместо да се преиспитуваат за да увидат во што се состои причината за нивната недоследност, тие ја оплакуваат својата состојба и сметаат дека нивните проблеми се последица на туѓите недела”.
Понеделник — 19. септември
2. ПОСТОТ КОЈ БОГ ГО ИЗБРАЛ
а. Каков пост е доказ за највисок степен на христијанска побожност? Исаија 58,6.
„Кога го прикажуваме совршенството кое се наоѓа во (Божјите) барања, во Неговиот заповеди, во Неговиот закон, ние го прикажуваме она што ослободува од оковите на беззаконието, и наместо луѓето да се принудени да постат и да бидат оковани со синџирите на гревот, ќе попуштат стегите на беззаконието и оние кои непријателот ги држи заробени ќе се ослободат”. – Manuscript Releases 5, 38.
„Дознајте кои се потребите на сиромашните и оние кои страдаат, а потоа со љубов и нежност помогнете им да се охрабрат, влејте им надеж и доверба делејќи ги со нив добрата кои Бог ни ги подарил. Со тоа ќе ја извршите задачата која Бог ни ја наменил. ‘Угнетените пушти ги на слобода’ (Исаија 58,6). Не мирувајте сѐ додека не го скршите секој јарем. Не е возможно да го занемарите ова дело и да бидете послушни на Бога”.
б. Што уште е вклучено во вистински Божји пост? Исаија 58,7.
За таа цел, Бог бара од црквата поголема побожност, поправилно чувство на должност и појасно сфаќање на своите обврски кон својот Творец. Тој бара од неа да сочинува еден чист, посветен, работен народ. Христијанското дело на пружање на помош е едно од средствата со кое тоа се постига, затоа што светиот Дух одржува врска со сите кои ја вршат Божјата служба”. – 6 Сведоштво, 198.
„Запомнете дека постои еден свет кој треба да се спаси. Ние треба да го извршиме својот дел, да стоиме покрај Христа како Негови соработници. Тој е глава; ние сме помошна рака. Негова намера е ние преку здравствено-мисионерска работа да ги ослободиме потчинетите, симнувајќи од нив голем товар. Да не ги затвориме очите пред бедата која е околу нас и да не бидеме глуви за страдалничкото лелекање кое го има сѐ повеќе. Христос е најголемиот мисионер кој светот некогаш го познавал. Тој дошол да ги подигне и разведри тажните и вознемирените, и во оваа работа ние треба да соработуваме со Него”.
Вторник — 20. септември
3. ПОДОБРУВАЊЕ НА НАШИТЕ ГОВОРНИ НАВИКИ
а. Кое изобилно ветување доаѓа врз сите кои со вера учествуваат во радосното практично служење на оние кои се во неволја? Исаија 58,8.
б. Зошто мораме во целост да ја искорениме нехристијанската навика на ‘пружање на прст’? Исаија 58,9.10; Матеј 7,1-5.
Секоја нељубезна критика на другите, секој збор на самољубие, значи ‘испружен прст и безбожна беседа’ (Исаија 58,9). Гордото издигање на своето јас, како да сме безгрешни, преувеличување на маните на другите, претставува навреда за Бога…
Ние немаме право да не му веруваме на братот затоа што некои зли извештаи дошле до нашите уши, заради обвинувањата или претпоставките дека тој сторил нешто лошо. Честопати злобните извештаи потекнуваат од страна на оние кои се Божји непријатели, од оние кои се здружиле со непријателот за да ги обвинуваат браќата. Оние кои не обрнуваат внимание на зборовите од Спасителот: ‘Пазете како слушате’ (Лука 8:18), им дозволуваат на своите непосветени уши да чујат погрешно, им дозволуваат на своите изопачени сетила да си замислуваат погрешно, и со своите злобни јазици погрешно да известуваат.
Многумина кои ги обвинуваат браќата, нема отворено да разговараат со оние за кои сметаат дека се во заблуда, туку ќе отидат кај други и под маската на пријателство со заблудените, ќе ги осудуваат таквите. Понекогаш овие тужители отворено ќе се согласат со оние кои сакаат да наштетат. Тужбите кои се само претпоставки, тие ќе ги изнесуваат како факти, и нема јасно да им предочат на оние кои ги обвинуваат кои се нивните конкретни грешки, оневозможувајќи им на тој начин да одговорат на тужбите изнесени против нив”.
Среда — 21. септември
4. ГРАДЕЊЕ НАМЕСТО УНИШТУВАЊЕ
а. Каква промена ќе искусиме ако стекнеме победа над ‘јаремот, пружање на прстот и зборување на суетни работи’? Исаија 58,10.11.
„Да се прави добро – тоа е одличен лек за секоја болест. Оние кои се посветуваат на нашето дело треба да Му се обратат на Бога, а Тој им ветил дека ќе им одговори. Нивната душа ќе биде освежена во текот на суша, а тие ќе бидат како наводнувана градина, чиишто води никогаш не пресушуваат.
Разбудете се, браќа и сестри. Не плашете се од добри дела. ‘Кога правиме добро, тоа нека не ни биде здодевно, зашто во свое време ќе пожнееме, ако не се измориме.’ (Гал. 6,9). Не чекајте да ви се каже што ви е должност. Отворете ги очите, погледнете ги оние кои се наоѓаат околу вас; запознајте се со беспомошните, немоќните и сиромашните. Не кријте се од нив и не затворајте ги очите за нивните неволји. Кој со својот живот дава докази за чистата вера за која зборува Јаков, неизвалкана со себичност и расипаност? Кој настојува да направи сѐ што е во негова моќ за да може да помогне во големото дело на спасување?“
б. Опишете ја мисијата која ни е доделена и ветувањето што ја придружува. Исаија 58,12.13 (прв дел).
Четврток — 22. септември
5. МИРОТ КОЈ НИ ГО ДАВА КНЕЗОТ НА МИРОТ
а. Што треба да разбереме за вистинската христијанска услужливост, која е карактеристика на оние што ја држат саботата? Исаија 58,13.14.
„Оние кои живееле не за да си угодуваат на самите себеси, туку за да бидат благослов за несреќните кои имаат толку малку благослови – колку нивните срца ќе бидат исполнети со задоволство! Тие ќе го искусат исполнувањето на ветувањето: ‘И ќе бидеш блажен, зашто тие немаат со што да ти возвратат, и затоа ќе ти биде возвратено при воскресението на праведните.’(Лука 14,14)”. – 6 Сведоштво, 230.
„Саботата ќе биде задоволство за сите кои ја примаат како знак за Христовата создавачка и откупувачка моќ. Гледајќи го Христа во неа, тие наоѓаат задоволство во Него. Саботата им укажува на делата на создавање, како доказ за Неговата силна моќ во откупувањето. Саботата потсетува на изгубениот Едем и истовремено укажува на мирот кој е повторно обновен преку Спасителот”.
Петок — 23. септември
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Наведете некои примери на лажна и на вистинска понизност?
2. Каков лицемерен пост Бог осудува?
3. Како јас можам да учествувам во најдобриот вид на пост кој Бог го сака за мене?
4. Која човечката склоност за уривање може да се претвори во градење?
5. Накратко опиши го Божјиот славен план за почитувачите на саботата денес?
