1. лекција — Воздигнување на Спасителот
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Патот кон Христа, 7-13.
Недела — 29. септември
1. ИСУС – НАШ ГАРАНТ
а. Со кој чин Господ јавно ја покажал својата љубов кон овој свет и ја платил цената на престапот? Јован 3,16.17; 2 Коринтјаните 5,21.
б. Со кој чин Исус покажал дека Неговата љубов кон секој од нас е надвор од секој сомнеж? Јован 15,13; Римјаните 5,6-8; Ефесјаните 2,13.14.
Понеделник — 30. септември
2. НАШ ФОКУС
а. Со кои својства Библијата ја опишува убавината на Христовиот карактер и каков ефект гледањето во таа убавина има врз нас? Песна над песните 2,1; 5,16; Агеј 2,7.
б. Зошто за нас е толку важно да ги одржуваме нашите очи фокусирани на Исуса? Спореди со: Броеви 21,8; со Јован 3,14; Евреите 7,25.
„Во своето посредување за нас Христос пред Отецот ги прикажува своите божествени заслуги, нудејќи се Себеси да биде наша Замена и наш Гарант; бидејќи Тој токму заради тоа се вознел на небото да го заврши делото на помирување за нашите престапи…
„Христовата правда го прави грешникот што се кае прифатлив за Бога и го остварува неговото оправдување. Колку и да бил грешен во својот поранешен живот, ако поверува во Исуса како негов личен Спасител, тој стои пред Бога во совршена облека на Христовата правда која му се припишува.
„Грешникот кој така неодамна бил мртов поради своите престапи и гревови сега оживува преку вера во Христа. Тој преку вера согледува дека Исус е и Негов Спасител ’кој може вечно да ги спаси оние што преку Него доаѓаат кон Бога‘ (Евреите 7,25). Во помирувањето направено за него, грешникот гледа таква ширина, должина, висина и длабока ефикасност – гледа таква потполност на спасението платено со неизмерна цена – така што душата му е исполнета со пофалби и благодарност. Тој како низ стакло ја гледа Господовата слава и се преобразува во ист облик од страна на Духот Господов. Тој согледува дека облеката на Христовата правда, проткаена на небесен разбој, благодарение на Неговата послушност и се припишува на секоја покајничка душа преку вера во Неговото име“.
Вторник — 1. октомври
3. СВЕТЛИНА НА НАШИОТ ЖИВОТ
а. Што значи да сe има пред очи само Божјата слава? Лука 11,34; Јован 8,12.
б. Какво конкретно знаење Бог користи за да донесе светлина во нашиот живот? Јован 1,4.9; 2 Коринтјаните 4,6.
в. Како со посматрање на Божјата слава, откриена во Христовиот живот, го помагаме нашето растење во Него и нашата посветеност кон Него? 2 Коринтјаните 3,18.
„Исус Христос за нас станува сè – прв и последен и најдобар во сè. Неговиот Дух и Неговиот карактер бојат сè; тоа станува основа и ткиво од кои е исткаено целокупното наше битие. Христовите зборови се Дух и живот. Тогаш, своите мисли ние не ги сосредоточуваме на себе; ние повеќе не живееме, туку во нас живее Христос и Тој е надежта на славата. Нашето јас повеќе не живее во нас, туку Христос живиот Спасител. Гледајќи постојано во Исуса ние го одразуваме Неговиот лик на сите околу нас. Ние повеќе не размислуваме за своите разочарувања, ниту пак зборуваме за нив; бидејќи многу попријатна слика го привлекува нашето внимание – а тоа е драгоцената Христова љубов. Тој живее во нас преку Словото на вистината“.
Среда — 2. октомври
4. ХРИСТОВОТО ЧОВЕКОЉУБИЕ
а. Каков бил Христовиот однос кон сите човечки битија со кои се среќавал на оваа земја, без оглед на нивните различности? Дела 10,38; Матеј 14,14; 15,32.
б. Споредете го начинот на Христовиот однос кон Јуда и кон Петар? Матеј 16,23; Јован 13,27; 17,12.
в. Какви докази имаме дека Тој истите предности кои им ги укажал на овие свои ученици ги укажува исто така и на секој од нас? Јован 13,1.5.
Четврток — 3. октомври
5. НАША ЦЕЛ: ОДРАЗУВАЊЕ НА ХРИСТОВАТА ЉУБОВ
а. Кого ние како христијани треба да го прикажуваме на овој свет, и на каков начин? Колосјаните 1,26.27; 1 Петрово 2,22.23.
б. Како ние нашиот христијански раст и зрелост ги откриваме во начинот на кој ги третираме другите луѓе? 1 Петрово 3,8.9; 1 Јованово 4,7.8; Евреите 13,1-3.
„Во сите вистински следбеници оваа љубов, како свет оган, гори на олтарот на срцето. На оваа земја Христос ја открил Божјата љубов во својот живот. На оваа земја и Неговите деца треба таа љубов да ја покажат со својот беспрекорен живот. На таков начин грешниците ќе бидат доведени до крстот – за да го посматраат Божјото Јагне“.
Петок — 4. октомври
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Каква важност треба да му се даде на Евангелието денес?
2. Кои се некои од мошне значајните примери на Христовата љубов кон сите припадници на човечкиот род?
3. Зошто пораката за љубовта и Христовиот живот е толку важна за мене?
4. Што всушност значи да се биде христијанин?
5. Како можам поцелосно да го одразувам Христа на луѓето околу мене?
2. лекција — Најдрагоцена порака
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Патот кон Христа, 65-68.
Недела — 6. октомври
1. ПОВТОРУВАЊЕ НА ЕВАНГЕЛИЕТО ВО НАШЕ ВРЕМЕ
а. Која особена вистина била дадена пред повеќе од сто години за да се подготви Божјиот народ за светост? Од каде потекнува таа вистина? Јован 17,17; 2 Солунјаните 5,23.
„Пораката за ова време – оправдување со вера – е порака од Бога; таа носи печат на божествено полномоштво; бидејќи нејзиниот плод се гледа во светоста“.
б. Која вистина е од суштинско значење за нашето време и што е потребно за да можеме да имаме надеж? Јован 1,29; Римјаните 5,10; 8,34.
Понеделник — 7. октомври
2. ПОТРЕБА ОД ОПРАВДУВАЊЕ
а. Која вистина секој од нас поединечно треба да ја прифати со сето срце – и со каква перспектива, особено во овие последни денови? Матеј 1,21.
„Пораки кои носат божествени акредитиви се упатени на Божјиот народ; прикажани се славата, величеството, Христовата праведност, полни со добрина и вистина; полнотата на божеството во Исус Христос истакнувана е меѓу нас во сета своја убавина и красота за да ги одушеви сите оние чии срца повеќе не биле затворени со предрасуди“. (RH, 27. мај, 1890)
„Најслатките мелодии кои доаѓаат од Бога преку човечките усни – оправдувањето со вера и Христовата праведност – не наидуваат кај нив на реакција на одговорност (од многуте непокајани верници) на љубов и благодарност. Иако небесниот трговец ги изнесува пред нив најубавите скапоцени камења на вера и љубов, иако ги повикува да купат од Него ’злато пречистено во оган‘ и ’бели облеки‘ за да се облечат и ’очна маст‘ за да прогледаат, тие ги стврднуваат своите срца кон Него и пропуштаат својата млакост да ја заменат за љубов и ревност. Иако со зборови ја проповедаат вистината, тие се откажуваат од силата на побожноста. Ако и понатаму останат во таа состојба, Бог ќе ги отфрли. Тие самите себе се онеспособуваат да станат членови на Неговото семејство“.
б. Што значи да му се укаже на Христа добредојде во нашето срце како небесен Гостин? Откровение 3,20. Што се случило кога пораката за Христовата правда била изнесена пред водачите на црквите во 1888 година?
Вторник — 8. октомври
3. ЕВАНГЕЛИЕТО НАША ЛИЧНА ПОТРЕБА
а. Кои докази очигледно покажуваат дека Бог не одредил за свое спасение да зависиме од другите? Езекиел 14,20.
„Нека секој кој го љуби Бога има на ум дека сега, додека уште е ден, време е да се работи… Сега е времето безгрижните да се разбудат од нивната дремка. Сега е време да се молиме за душите не само да ја слушаат Божјата Реч, туку и без одлагање да обезбедат масло во садовите за своите светилки. Тоа масло ја претставува Христовата правда – карактер изграден според Неговиот пример, а карактер не може да се пренесува. Тоа никој не може да го обезбеди за друг. Секој мора сам за себе да добие карактер очистен од секаква дамка на гревот“. (Сведоштво за проповедници, 233.234)
„Неможно е за еден христијанин да го пренесе карактерот на друга душа“.
б. Од каде да знаеме дека Исус сака да му служиме на Бога со нашите сопствени индивидуалности? Може ли некој да пие ’вода на животот‘ за друг? Матеј 22,37; Јован 7,37.
„Евангелието се занимава со поединци. Секое човечко битие има душа која може да ја спаси или да ја изгуби. Секој има индивидуалност одвоена и различита од сите други. Секој мора сам за себе поединечно да се осведочи и обрати. Секој мора сам за себе да ја прими вистината, да се покае, да верува и да му биде послушен на Бога. Секој мора сам за себе да ја вежба својата волја. Тоа никој не може да го направи преку некој посредник. Својата индивидуалност никој не треба да ја претопи во личноста на некое друго битие. Секој мора да му се предаде на Бога преку личен чин и тајната на побожноста“.
Среда — 9. октомври
4. ЗАТВОРАЊЕ НА ВРАТАТА НА ИСУСА Е ЕДНАКВО НА САМОУБИСТВО
а. На каква измама нашиот народ бил предупреден во 1893 година кога повеќето од нив верувале дека се подготвени за небото? Како оваа самоизмама се повторува и денес? Исаија 58,2-8; Откровение 3,15.
б. Што ќе биде со сите оние кои со својот карактер само би го оскверниле небото кога би им било дозволено да влезат таму? Матеј 22,12-14.
„Најтажните зборови кои некогаш допреле до увото на смртниот човек ќе бидат зборовите на пресуда: ’Не ве познавам!‘ Единствено заедницата со Духот, што сте го омаловажиле, можела да ве соедини со радосното мноштво на свадбената вечера. Вие не можете да учествувате на тој настан. Неговиот сјај би паднал врз заслепени очи, а неговата мелодија врз глуви уши. Неговата љубов и Неговата радост никогаш не би можеле да ја допрат струната на радоста во срцето кое светот го направил нечувствително. Вие самите себеси сте се исклучиле од небото со својата неподготвеност за заедница со светите жители.
„Ние не ќе можеме да се подготвиме за средба со Господа така што ќе се разбудиме кога ќе се слушне повикот: ’Еве го младоженецот, пречекајте го!‘ Не ќе можеме тогаш да побрзаме и да ги наполниме нашите празни светилки. Ние не можеме да го оддалечиме Христа од нашиот живот тука, а сепак да се подготвиме за заедница со Него во небото“.
Четврток — 10. октомври
5. БОЖЈАТА ЗАВРШНА ПОРАКА ДО СВЕТОТ
а. На кој начин светлината на спознанието за спасението ќе го осветли целиот свет? Откровение 18,1; 2 Петрово 3,12.
б. Наведи некои од добрите дела со посредство на кои, според Христовиот налог, треба да ја пренесуваме Неговата светлина на овој свет? Матеј 5,16; 25,34-40.
„Бог од нас бара не само дар за сиромасите, туку и ведро лице, зборови што охрабруваат, пријателски стисок на рака… Мнозина загубиле храброст. Упатете им зборови што охрабруваат. Молете се за нив! Има такви на кои им е неопходен леб на животот. Читајте им од Божјата Реч. Многу души се зафатени од болест која ниту еден земен мелем не може да ја ублажи ниту лекар да ја исцели. Молете се за тие души, доведете ги кај Исуса. Кажете им дека има мелем во Галад“.
Петок — 11. октомври
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. На кој начин виталната порака, упатена на Божјиот народ пред повеќе од сто години, претставува добредојде за Христа во нашето срце како небесен Гостин?
2. Зошто оваа порака е од клучно значење за светот во нашето време?
3. Можеме ли ние да наследиме спасение само затоа што нашите родители или пријатели го сакаат Исуса?
4. На кој начин секој од нас може да се изложи на опасност да го изгуби небото преку самоизмама?
5. Дали јас некогаш ќе влезам во рајот ако мојот карактер не припаѓа таму?
3. лекција — Нека човечката слава падне во прав
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Патот кон Христа, 14-19.
Недела — 13. октомври
1. СФАЌАЊЕ КОЛКУ ГРЕВОТ Е НАВИСТИНА ОДВРАТЕН
а. Како Светото писмо ја отсликува бедата на паднатата човечка природа? Галатјаните 5,17; Римјаните 7,18-21.
б. Од каква вредност е праведноста на секој еден од нас – и што ние можеме да направиме за самите себе? Исаија 64,6; Римјаните 3,12.
Понеделник — 14. октомври
2. НАШЕТО „НАЈДОБРО“ Е СУЕТА БЕЗ ХРИСТОС
а. Како Бог гледа на нас и тогаш кога мислиме дека сме во најдобра состојба? Псалм 39,5.11; Исаија 40,17.
б. Дали ние имаме некакви заслуги преку кои би можеле да се искупиме од гревот? Исаија 1,11; Михеј 6,7. Што може да се каже дури и за нашите „најдобри“ понуди? 1 Летописи 29,14.
в. Каков став треба да заземеме во поглед на горенаведените искази? Михеј 6,8.
Вторник — 15. октомври
3. ДА НАУЧИМЕ ДА НЕМАМЕ ДОВЕРБА ВО СЕБЕ
а. Низ какво искуство Илија требало да помине пред Бог да ја услиши неговата молитва за дожд, и зошто? Јаков 5,16-18; 1 Царевите 18,43.
„И ние имаме Господ чии уши не се затворени за нашите молитви; и ако се повикуваме на Неговите ветувања, Тој ќе ја награди нашата вера. Тој сака нашите интереси да бидат усогласени со Неговите интереси, и тогаш сигурно ќе нè благослови, бидејќи нема да бараме своја слава, туку сета слава ќе ја припишеме на Неговото име“.
б. Што се случува кога ние се приближуваме до Исуса и се чувствуваме потполно зависни од Него? Даниел 10,8; Лука 5,8; Откровение 1,12-17.
„Никаква длабоко вкоренета љубов кон Исуса не може да живее во срцето кое сè уште не ја сфатило својата грешност“.
в. Што се случува кога се преценуваме себеси? Галатјаните 6,3.
Среда — 16. октомври
4. ПОВОД ЗА НАЈГОЛЕМА БЛАГОДАРНОСТ
а. И покрај нашата очајна состојба, каква надеж ни се нуди? Римјаните 7,24.25; 8,1.2.
б. Што се случува кога ќе признаеме дека со своите грешни напори не можеме да го заслужиме спасението? Захарија 3,3.4; 2 Коринтјаните 12,9.
„Ништо навидум не е така беспомошно, но сепак така непобедливо како душата која ја чувствува својата ништожност и целосно се потпира на заслугите на Спасителот. Бог попрво ќе ги испрати сите ангели од небото да и помогнат на една таква душа отколку да дозволи да биде совладана“ (Синови и ќерки Божји, 35).
„Колку помалку се цениме себеси, толку повеќе ќе ја цениме бескрајната чистота и убавина на својот Спасител. Погледот кон нашата грешност нè гони кон Оној кој може да ни прости; и кога душата, откако ќе ја сфати својата беспомошност, ќе посегне по Христа, Тој ќе се открие во сила. Колку повеќе свеста за сопствената немоќ нè гони кон Него и кон Божјата Реч, ќе имаме сè повозвишени погледи за Неговиот карактер и поцелосно ќе го одразуваме Неговиот лик“.
Четврток — 17. октомври
5. ХРИСТОС ДОШОЛ ВО СПАСУВАЧКА МИСИЈА
а. Која основна вистина за спасението сите ние треба да ја сфатиме? Лука 19,10; Јован 15,5; Псалм 44,6; 31,1.
„Во моментот кога со вера ќе се фатиш за Божјите ветувања, велејќи: јас сум изгубената овца Исус дојде да ме спаси, добиваш нов живот и сила да се спротивставиш на искушувачот. Но верата со која се фаќаме за Божјите ветувања не е плод на емоција. ’Верата доаѓа од слушањето на пораката, а пораката – од Божјото слово‘“ (RH, 15. септември, 1896).
„Грешен човек може да најде правда и надеж само во Бога; и ниедно човечко битие не може да се оправда без вера во Бога и животна поврзаност со Него“.
б. Која порака, како основно начело, Бог ја упатува до сите? Исаија 43,11; 45,21.
Петок — 18. октомври
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Што конкретно не сме во состојба да направиме за себе?
2. Зошто и најдоброто што можеме да го направиме за Христа не е доволно добро?
3. Од што најпрвин мораме да се одвикнеме за да можеме во целост да се потпреме на Христа?
4. Што мораме претходно да увидиме за да во целост својата љубов ја посветиме на Христа?
5. Каква висока вредност Бог му придава на човекот?
4. лекција — Љубовта – суштина на праведноста
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Патот кон Христа, 20-32.
Недела — 20. октомври
1. НАЈГОЛЕМА ЗАПОВЕД
а. Какво значење во врска со Божјиот закон има љубовта во животот на христијанинот? Матеј 22,36-40.
б. Како апостол Павле накратко го сумира Божјиот карактер и како Неговиот карактер се доведува во врска со правдата? 1 Јованово 4,16; Псалм 11,7.
Понеделник — 21. октомври
2. НАДВОРЕШНО ПОКОРУВАЊЕ ИЛИ ПОСЛУШНОСТ ОД СРЦЕ
а. Каква служба Господ сака? Второзаконие 6,5; Исус Навин 24,15.
„Христовите ученици не одат по Него затоа што се плашат од казни или затоа што се надеваат на вечна награда. Тие ја гледаат неспоредливата Спасителова љубов, откриена во Неговото патување по земјата; од витлеемските јасли до крстот на Голгота и Неговата појава ја привлекува, омекнува и покорува душата. Љубовта се буди во срцата кои го гледаат тоа. Тие го слушаат Неговиот глас и одат по Него“.
б. Наспроти доброволната и радосна послушност од срцето, каква послушност некои таканаречени христијани му укажуваат на Бога? Второзаконие 28,45-47; 1 Јованово 5,3.
„Човек кој се обидува да ги држи Божјите заповеди затоа што чувствува дека тоа му е должност – затоа што тоа се бара од него – никогаш нема да ја запознае радоста што произлегува од послушноста. Тој и не е послушен! Кога Божјите барања се чувствуваат како должност, како товар, затоа што се противат на човечките склоности, можеме да знаеме дека тој човек не живее вистински христијански живот. Вистинската послушност е последица на начелото што дејствува однатре. Таа произлегува од љубовта кон праведноста, од љубовта кон Божјиот закон. Преданоста кон нашиот Откупител е суштина на секоја праведност. Тоа ќе нè наведе да го правиме она што е право затоа што е право – затоа што на тој начин му угодуваме на Бога“.
Вторник — 22. октомври
3. ДЕФИНИРАЊЕ НА ВИСТИНСКАТА ЉУБОВ
а. Што ќе се види во животот на оние кои искрено го љубат Бога? 1 Јованово 3,10; 4,20.21.
б. Опиши некои од особините со кои се манифестира вистинската љубов? 1 Коринтјаните 13,4-7.
„Љубовта не може да живее без дела, а секое дело ја зголемува, зајакнува и проширува. Љубовта ќе здобие победа таму каде што е немоќен секаков доказ, секаков авторитет. Љубовта не работи за профит, ниту награда, но сепак Бог одредил на секое дело на љубов да му припадне голема добивка. Љубовта е сеопфатна; таа е тивка во својата работа, но силна и моќна во својата намера да совлада големи зла. Нејзиното дејство ги растопува срцата и ги преобразува. Таа е во состојба да ги придобие грешниците, да ги омекне нивните срца и тогаш кога секое друго средство ќе се покаже неуспешно“.
Среда — 23. октомври
4. ЖИВИОТ ЗАКОН НА ЉУБОВТА
а. Кој закон или принцип ќе преовладува во срцето и животот на христијанинот кога ќе сфати колку Христос се жртвувал заради нас? 2 Коринтјаните 5,14.15; 1 Коринтјаните 13,5.
„Во светлината од Голгота, ќе се види дека законот на самопожртвуваната љубов е закон на животот на Земјата и Небото, дека љубовта ’која не го бара своето‘, извира од Божјото срце и дека во Оној, кој бил кроток и понизен се манифестирал карактерот на Оној, кој престојува во светлината, на која ниту еден човек не може да ѝ се приближи“.
б. За да живееме живот на самопожртвувана љубов, што се бара од секој од нас? Лука 9,23.
„Самоодрекувањето и крстот се наш дел овде. Дали ќе ги прифатиме? Никој не треба да очекува дека духот на самопожртвување и верност ќе се развие набрзина кога ќе наидат големите последни искушенија затоа што тогаш е потребен. Не, навистина, овој дух мора да се помеша со нашето секојдневно искуство и ние мораме со поука и со пример да го пренесуваме во душите на нашите деца. Мајките во Израел не мораат самите да бидат војници, но можат да подигнат војници кои ќе го земат сето оружје Божјо и машки ќе се борат во Господовите битки“.
Четврток — 24. октомври
5. ЗНАК НА ВИСТИНСКО УЧЕНИШТВО
а. Што претставува вистински доказ дека сме навистина Христови следбеници? Јован 8,31; 14,15.
б. Што значи вистинска послушност и од каде извира? Римјаните 5,5; 13,10.
„Секоја вистинска послушност доаѓа од срцето. Тоа значи да се соработува со Христа со сето срце. Ако Му се предадеме, Тој ќе ги поистовети нашите мисли и цели со своите, а нашето срце и ум ќе ги усклади со својата волја до таа мера што кога се покоруваме на Него всушност постапуваме во сообразност со своите побуди. Нашата волја станува облагородена и посветена и нашата најголема радост се состои во тоа да му служиме Нему. Кога ќе го запознаеме Бога онака како што имаме привилегија да Го познаваме, нашиот живот станува живот на постојана послушност. Затоа што го познаваме и цениме Христовиот карактер и затоа што одржуваме постојана врска со Бога, гревот ќе ни стане одвратен“.
Петок — 25. октомври
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Кој клучен елемент во Божјиот закон Исус ни го прикажува во Евангелието по Матеј 22,35-40?
2. Објасни ја разликата помеѓу надворешното покорување и вистинската послушност?
3. Кога развојот на нашиот христијански карактер ќе биде потполн?
4. Каков став кон Божјата служба заземаат оние кои ќе го прифатат Христа како свој личен Спасител?
5. Како Христос се препознава во послушноста на своите следбеници?
5. лекција — Божјиот закон наша потреба
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Патот кон Христа, 51-59.
Недела — 27. октомври
1. ПРЕПОЗНАВАЊЕ НА ГРЕВОТ
а. За кого е даден Божјиот закон и со каква цел? Кој се доаѓа под негова осуда? 1 Тимотеј 1,8-10; Римјаните 3,19.23.
б. Зошто нашите напори во обид да го држиме Божјиот закон не се доволни за да се оправдаме пред Бога? На кој начин единствено можеме да го држиме законот? Римјаните 3,20; 7,7; Филипјаните 4,13.
Понеделник — 28. октомври
2. ЗАКОНОТ КАКО НАШ УЧИТЕЛ
а. Што претставува изразот учител во послание до Галатјаните? Галатјаните 3,21-25.
б. Што законот во својство на учител чини за нас, и со каква цел? Римјаните 10,4. Споредете го овде употребениот збор ’свршетокот‘ (грчки ’телос‘ или цел, намера или крај) со зборот кој се користи во Јаков 5,11 и 1 Петрово 1,9.
в. Каква поврзаност постои помеѓу законот како ’учител‘ и верувањето во Христа? Римјаните 5,1; 3,31; 8,3.4.?
„Само преку вера во Христа грешникот може да се очисти и ослободи од вината на престапот, и само таквата вера го оспособува да биде послушен на законот на својот Творец“ (Делата на апостолите, 317).
„Законот и Евангелието се во совршена хармонија и меѓусебно се поддржуваат и потврдуваат. Законот со сета своја величественост се соочува со совеста и го наведува грешникот да согледа колку му е потребен Христос како жртва за грев. Евангелието ја признава власта и непроменливоста на законот. ’Но јас го разбрав гревот преку Законот‘, вели Павле (Римјаните 7,7). Свеста за гревот, поттикната од законот, го гони грешникот кон Спасителот. Во својата потреба човекот се повикува на силни аргументи понудени на крстот на Голгота. Тој со право може да се повикува на Христовата праведност, која се припишува на секој покајник“.
Вторник — 29. октомври
3. СТАРИОТ И НОВИОТ ЗАВЕТ
а. Каква цел имал Бог кога на Израелците на Синај им го објавил својот закон и под какви услови е даден тој закон? Излез 20,20; Левитска 18,5; Римјаните 10,5.
б. Зошто Израелците не успеале да го држат Божјиот закон, иако мошне ревносно тврделе дека тоа ќе го прават? Римјаните 10,3.
в. Што претставуваат „подобри ветувања“ на кои се заснова Новиот завет? Евреите 8,6; Еремија 31,33.34.
„Истиот закон, кој бил врежан на камени плочи, Светиот Дух ги втиснал на плочите на срцето. Наместо празното настојување да ’утврдиме‘ некоја своја правда, треба да ја прифатиме Христовата правда. Неговата крв е помирување за нашите гревови. Неговата послушност ни се припишува нам. Тогаш срцето, обновено од страна на Светиот Дух ќе донесе ’духовен плод‘. Благодарение на Христовата благодат, ќе успееме да живееме со послушност кон Божјиот закон напишан во нашето срце. А ако го имаме во себе Христовиот Дух, ќе живееме онака како што Тој живеел“.
Среда — 30. октомври
4. ЗАКОНОТ – МЕРИЛО НА КАРАКТЕРОТ
а. Кое е единственото вистинско мерило на карактерот? Јаков 2,8-12.
б. Што дефинитивно ќе утврди дали Божјиот карактер се открива во нашите мисли и постапки? Матеј 22,36-40; Римјаните 13,10.
в. Што ќе се види во животот на оние кои навистина веруваат во Христа? Јаков 1,22-27.
Четврток — 31. октомври
5. ИСУС ХРИСТОС, ЗАКОН ВО СТВАРНИОТ ЖИВОТ
а. Каков бил Христовиот став во поглед на Божјиот закон? Матеј 5,17-20.
„Во своите учења Христос ги прикажува далекосежноста на начелата на законот објавен на Синај. Тој самиот во својот живот го применувал тој закон чии начела засекогаш остануваат како голем стандард на исправноста – стандард според кој сите ќе бидат судени во големиот ден кога судот ќе седне и книгите ќе се отворат“.
б. Што покажува дека Христос бил жива демонстрација на Божјиот закон за човештвото? 1 Петрово 2,21.22; Јован 15,10; 1 Јованово 2,6.
Петок — 1. ноември
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. На чии ветувања Стариот завет се засновал?
2. На чии ветувања Новиот завет се засновал?
3. Кој е тој што ни овозможува да му бидеме послушни на Бога?
4. Дали ние денес сме под Стариот завет ако засивиме од нашите сопствени ветувања наместо на Божјите ветувања?
5. Што ги наведувало јунаците на Библијата да ја увидат нивната потреба за Исус?
6. лекција — Христовата правда откриена во Неговиот закон
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Патот кон Христа, 38-43.
Недела — 3. ноември
1. ВОЗДИГАЊЕ НА БОЖЈИОТ ЗАКОН
а. Што Мојсеј видел посматрајќи ја Божјата слава? Излез 33,18.19; 34,5-7.
б. На кој начин Христовата мисија била поврзана со Божјиот закон? Псалм 40,8; Исаија 42,21; 2 Коринтјаните 4,6.
Понеделник — 4. ноември
2. СЛАВАТА НА БОЖЈИОТ КАРАКТЕР
а. Што се случува кога ќе дојдеме до спознавање дека Христос го открил Божјиот закон во човечкото тело? 2 Коринтјаните 5,17.
„Гледајќи во Христа со намера да станеме слични на Него, оној кој ја бара вистината го согледува совршенството на Божјиот закон и не може да се задоволи со ништо што е помало од совршенство. Криејќи го својот живот во Христовиот живот, тој согледува дека светоста на Божјиот закон се открива во ликот на Исус Христос, и сè повеќе и повеќе искрено се стреми да биде како Него. Војна може да се очекува во секое време, бидејќи искушувачот гледа дека изгубил еден од своите поданици. Битката мора да се води со сопствените особини кои сатаната ги поттикнува за своја употреба. Човечкото орудие согледува дека треба да се бори со чудна сила која се противи дури и на самата помисла за постигнување на совршенството кое Христос го нуди. Но во Христа се наоѓа спасоносна сила која за него ќе извојува победа во овој конфликт“. (Библиски коментари, 694)
„Сите би можеле да видат како Христос пред престолот чека на нивните молитви, чека да му ја потчинат својата волја, да престанат со нивниот бунт и да се вратат на својата верност кон Бога, во длабоко жалење што го престапиле Божјиот закон и што со своето влијание ги предизвикувале и другите да го занемаруваат законот на Господа. Сојузот на непријателската армија ликува поради нивното одлагање“.
б. На кој начин нашиот карактер се менува? Евреите 12,2; Што се бара од нас кога ќе ги споредиме цитатите: Броеви 21,8 со Јован 3,14.15? Јован 6,37.54-56.
„Зошто, тогаш, во црквата се манифестира толку голем недостаток на љубов, вистинско сочувство кое ја воздига, облагородува и посветува душата, нежно сочувство и трпение? Тоа е затоа што Христос не се истакнува постојано перед народот. Особините на Неговиот карактер не се внесуваат во практичниот живот. Мажите и жените не се хранат од Лебот на животот кој слегува од небото“.
Вторник — 5. ноември
3. ДВЕ РАЗЛИЧНИ СЛУЖБИ
а. Која е разликата помеѓу „службата на осуда“ и „службата на правдата“? 2 Коринтјаните 3,1-3.6-9.
„Христос ниту еднаш не рекол дека со своето доаѓање ги поништил барањата на Божјиот закон. Напротив, во последната порака на Неговата црква, упатена од Патмос, Тој изговара благослов врз сите кои го држат законот на Неговиот Татко: ’Блажени се оние што ги исполнуваат заповедите Негови‘ (Откровение 22,14)“.
б. Како апостол Павле го опишува „покривалото“ на незнаењето на Евреите кои го отфрлиле Христа? Римјаните 9,31.32; 10,3.
в. Опиши како тоа „покривало“ може да биде одземено. 2 Коринтјаните 3,13-16.
„Обредната служба немала никаква вредност доколку со жива вера не е поврзана со Христа. Дури и моралниот закон не ја исполнува својата цел, освен ако не е сфатен неговиот однос кон Спасителот. Христос во неколку наврати покажал дека законот на неговиот Татко содржи нешто подлабоко, а не само авторитетни заповеди. Во законот е отелотворено она исто начело што е содржано во Евангелието. Законот укажува на човечката должност и му ја покажува неговата вина. Човекот мора да очекува помилување и сила од Христа, за да го прави она што го пропишува законот“.
Среда — 6. ноември
4. ОД СЛАВА ВО СЛАВА
а. Како Божјиот карактер, откриен во Неговиот закон, уште поцелосно и посовршено се манифестирал во Христовиот живот? 2 Коринтјаните 3,9-11. Што исто така треба да имаме на ум додека настојуваме да се покоруваме на Божјиот закон?
„Законот сам по себе не би имал слава, која ја има само затоа што го претставува Христовото отелотворување“. (Одбр. пор. 1, 237)
„Исус бил жива илустрација на исполнување на законот, но Неговото исполнување на законот не значи негово укинување и поништување. Исполнувајќи го законот, Тој ја извршувал секоја поединост на неговите прописи“.
б. Како „Христовото послание“ станува пославно од тогаш кога Божјиот морален закон бил напишан само на камени плочи? Еремија 31,31-33; 2 Коринтјаните 3,3.
„Откако Христос умрел на крстот како жртва за гревовите на светот, церемонијалниот закон повеќе не е на сила. Сепак, бидејќи бил поврзан со моралниот закон, бил величествен и славен. Како целина носел печат на божественост и ја изразувал Божјата светост, исправноста и Божјата праведност. И, ако симболичното служење кое морало да престане било толку величествено и славно, колку повозвишено и пославно мора да биде она кое ја претставува стварноста, кога Христос лично се појавил, давајќи им жива и посветувачка сила од својот Дух на сите кои веруваат“.
Четврток — 7. ноември
5. РЕФЛЕКТИРАЈЌИ ЈА НЕГОВАТА СЛАВА
а. Што се случува кога нашето внимание е фокусирано само на Божјата слава? 1 Коринтјаните 15,49; Римјаните 12,2.
б. Што се случува кога некој ќе ја прими правдата на законот во Христа? Римјаните 8,4.9-13. Опиши ја силата која го менува срцето и чувствата. Матеј 13,33.
„Во срцата на сите кои ќе ја прифатат вистината онаква каква што е во Исуса таа доведува до промена слична на делувањето на квасецот. Кога царството небесно ќе се воспостави во срцето, целиот карактер се усогласува со Исусовиот карактер, бидејќи вистината е животворно начело. Делувајќи слично на квасецот, Божјата сила го потчинува целото битие. Дури и мислите ги заробува во покорност на Христа. ’И така, кој е во Христос, тој е ново создание; старото помина, и ете, се создаде новото‘ (2 Коринтјаните 5,17)“.
Петок — 8. ноември
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Кога ќе погледнете во Божјиот закон, што согледувате?
2. Каква била мисијата на Христа во поглед на Божјиот закон?
3. Зошто славата на Божјото дело денес е поголема од она во времето на Стариот завет?
4. Што се случува кога во законот од десетте заповеди ќе го видите Христа?
5. Што се случува во нашето срце кога ќе се фокусираме на Божјата слава?
7. лекција — Карактерот како пријатен мирис на темјан
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Порака за младите, 417-424.
Недела — 10. ноември
1. АТМОСФЕРА НА МИЛОСТ
а. Која од Божјите особини претставува основа за нашето спасение, и како Тој тоа го манифестирал? Ефесјаните 2,8.9; Римјаните 5,20.21.
б. Што се случува со оние кои одговараат на привлечната сила на Божјата благодат? Јован 12,32; Ефесјаните 2,10.
Понеделник — 11. ноември
2. МИРИС НА БОЖЈОТО ПОЗНАВАЊЕ
а. Што во жртвите сепаленици, кои верниците во старозаветниот период ги принесувале според церемонијалниот закон, претставувало „сладок“ или „пријатен мирис“ за Бога? Излез 29,18; Ефесјаните 5,2.
б. Што Бог користи за да го пренесе знаењето за Себе како пријатен мирис и на оние кои се во незнаење за Христа? 2 Коринтјаните 2,14.
в. Што се бара од нас за да нашиот живот биде прифатлив за Бога како „пријатен мирис“? Езекиел 20,41; Римјаните 12,1.2.
Вторник — 12. ноември
3. МИРИС ЗА ЖИВОТ ИЛИ ЗА СМРТ
а. Објасни како нашето влијание може да биде „пријатен мирис“ за живот на некои луѓе, но, во исто време, тоа може да биде мирис за смрт за другите? 2 Коринтјаните 2,15.16; 1 Коринтјаните 1,18; 1 Петрово 2,7.
б. Како е можно мирисот на нашето влијание да постане смрдеа за оние околу нас? Проповедник 10,1.
в. Колку внимателни треба да бидеме при изборот на нашите блиски другари? 1 Коринтјаните 6,14.15; Ефесјаните 5,11; 1 Коринтјаните 5,6.
Среда — 13. ноември
4. СОЛ НА ЗЕМЈАТА
а. Како Исус ја илустрирал вредноста на спасоносното влијание кое Божјиот народ треба да го има во светот? Матеј 5,13. Какво предупредување Тој дава во врска со тоа? Матеј 8,12.
б. На кој начин единствено можеме со успех да го шириме спасоносното влијание? Ефесјаните 5,2.
„Во нас нема ништо со што би можеле позитивно да влијаеме врз ближните. Кога ќе сфатиме колку сме беспомошни и колкава е нашата потреба од божествената сила, ние не треба да си веруваме на самите себе. Ние не можеме да знаеме какви последици ќе има некој ден, некој час или дури некој миг, па затоа на почетокот на секој нов ден нашите патишта мораме да му ги предадеме на нашиот небесен Татко. Тој на своите ангели им заповеда да бдеат над нас и, ако ја прифатиме нивната заштита, тие во секој миг на опасност ќе ни бидат од десната страна. Кога несвесно ќе се најдеме во опасност да шириме погрешно влијание, ангелите ќе бидат со нас, ќе нè вратат на вистинскиот пат, ќе ни ги бираат зборовите што ќе ги изговараме и ќе влијаат врз нашите постапки. На таков начин нашето влијание ќе стане несвесна тивка, но моќна сила, привлекувајќи ги останатите кон Христа и небесниот свет“.
Четврток — 14. ноември
5. СИЛА КОЈА МОЖЕ ДА ГО ПРИДВИЖИ СВЕТОТ
а. Кој дар Христос им го ветил на мажите и жените од сите времиња за да можат да бидат верни сведоци за Христа? Дела 1,8.
б. Како нашето влијание ќе биде инструмент за завршување на оваа работа, проповедање на „вечното евангелие“ на овој свет? Матеј 25,4; Откровение 18,1.
Петок — 15. ноември
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Како можам да дишам со духовната атмосфера која треба да ја опкружува земјата?
2. Зошто духот на жртва е од суштинско значење за знаењето за Бога?
3. Објасни ја разликата помеѓу мирисот за живот и мирисот за смрт?
4. Што треба да биде во моето срце за да имам мирис за живот?
5. Која сила ќе овозможи црквата да го придвижи светот?
8. лекција — Прифаќање на Исуса
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Патот кон Христа, 44-50.
Недела — 17. ноември
1. ПОБЕДА НАД НАШИТЕ ПРИРОДНИ СКЛОНОСТИ
а. На кој начин единствено можеме да бидеме успешни во борба против непријателот? Јаков 4,7-10.
б. На кој начин Христос живее во моето срце? Јован 14,23.
Понеделник — 18. ноември
2. ОТФРЛАЊЕ НА САМОЗАДОВОЛСТВОТО
а. Која парабола ја опишува опасноста да не го поканиме Христа да дојде во нашето срце и да не бидеме во единство со Него? Матеј 12,43-45.
б. Што Исус ќе направи ако му посакаме добредојде во нашето срце? Јуда 24; Откровение 3,20.
Вторник — 19. ноември
3. ПРИФАЌАЊЕ
а. Како можеме ние, грешни луѓе, да станеме синови и ќерки Божји? Јован 1,12.13.
’Ништо во раката не носам; Само за Твојот крст се држам‘.
„Меѓутоа, ветувањето за посинување им се дава на сите ’кои ќе поверуваат во името Негово‘. Секој кој доаѓа кај Исуса со вера ќе добие опростување“.
б. На кој начин можеме да ја примиме Божјата правда? Јован 3,16; Марко 9,24; Римјаните 1,16.17.
„Христос ни го отворил патот за враќање во изгубената татковина. Тој живеел на земјата соочен со истите неволји и искушенија со кои и ние се соочуваме. Живеел безгрешен живот. Умре за нас и сега се нуди да ги земе нашите гревови и да ни ја даде својата праведност. Ако му се предадете и ако го прифатите за свој Спасител, заради Него ќе бидете прогласени за праведни без оглед на сета грешност од поранешниот живот. Христовиот карактер ќе застане на местото на вашиот карактер и вие ќе бидете прифатени пред Бога како никогаш да не сте грешеле. И повеќе од тоа, Христос го менува срцето. Тој пребива во вашето срце преку верата. Со вера и постојано потчинување на својата волја на Христа треба да ја одржувате оваа врска со Него; и сè додека го правите тоа, Тој ќе делува на вас да сакате и да го правиме она што е во согласност со Неговата волја“.
Среда — 20. ноември
4. ПОВЕЌЕ ОД ПРОСТУВАЊЕ
а. Што ветува Бог дека ќе направи за оние кои ќе го прифатат Христа како нивна правда? Езекиел 11,19.20; Матеј 5,8.
б. Од каде знаеме дека Христовите зборови: ’Оди и не греши повеќе‘ значат повеќе од простување? Јован 5,14; 8,11; 1 Јованово 1,9.
в. Што докажува дека моите гревови ми се простени? Лука 7,47; Матеј 7,16-20; Галатјаните 5,22.23.
Четврток — 21. ноември
5. ОСТАНУВАЊЕ ВО ИСУСА
а. Зошто оние кои биле ослободени од силата на демоните сакале да останат со Исуса? Псалм 16,11; 51,11; Лука 8,35.
„Кога го отфрлаат повикот на Спасителот, луѓето себеси се препуштаат на сатаната. Тоа денес го прават многумина во сите животни околности, во домот, деловниот живот, па дури и во црквата. Затоа насилство и криминал ја преплавуваат земјата и морална темнина, како смртна прекривка, ги покрива човечките живеалишта. Преку своите разни искушенија, сатаната ги наведува луѓето од лоши во полоши зла, сè додека целосно не ги изопачи и упропасти. Единствена заштита против неговата моќ може да се најде во Исусовото присуство. Сатаната пред луѓето и пред ангелите е разоткриен како човеков непријател и уништувач, а Христос како пријател на човекот и негов Избавител. Неговиот Дух ќе развие во човекот сè што го облагородува карактерот и ја воздига природата“.
б. Зошто Марија седела покрај Исусовите нозе? Лука 10,38.39. Со која убавина на Христовиот карактер таа била привлечена? Исаија 40,11; 41,13; 42,3; Езекиел 34,11.15.16. 23.30.31.
Петок — 22. ноември
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Што можеме да направиме во борбата против злото во себе?
2. Што се случува со сите оние кои не се активни во прифаќањето на Исуса?
3. Како да го прифатиме Исуса?
4. Какви се резултатите на оние на кои целосно им е простено?
5. Зошто убавината на Христос е толку привлечна за срцето на грешникот?
9. лекција — Прифаќање на Христовата правда
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Патот кон Христа, 69-75.
Недела — 24. ноември
1. НАША ГОЛЕМА ПОТРЕБА ДЕНЕС
а. Што е очајно потребно во нашето искуство денес? Матеј 5,3-11; 2 Петрово 1,5-11.
б. Како да доживееме преродба? Дела 3,19; Матеј 8,5-13.
Понеделник — 25. ноември
2. ВЕРАТА Е ДЕЛОТВОРНА
а. Што значи да се присвои Христовата правда? 2 Коринтјаните 5,21.
„Единствена заштита против злото е Христовиот живот во срцето преку верата во Неговата правда. Искушението има моќ над нас само затоа што себичноста сè уште постои во нашето срце. Но кога ќе ја согледаме големата Божја љубов, себичноста ни се покажува во својот одвратен и гаден облик и во нас се појавува желба таа да биде истерана од душата. И додека Светиот Дух го воздига Христа во нас, нашите срца стануваат благи и покорни, искушението ја губи својата моќ, а Христовата милост го преобразува карактерот“.
б. Како присвојувањето се разликува од претпоставката? Јаков 2,19.20.
„Ако сакате да се одржите во времето на неволја, морате да го запознаете Христа и да го прифатите дарот на Неговата праведност, која Тој ја припишува на покајаниот грешник“. (RH, 22. ноември, 1892)
„Мораме целосно да се потпреме на Христа. Не е доволно само да зборуваме за Христовата правда, туку мора да ја присвоиме преку жива вера. Во верата треба да се вежбаме сè додека таа не стане јазик на нашата душа“. (RH, 2. јули, 1889)
„Вистинската вера ја присвојува Христовата правда и грешникот победува заедно со Христа; затоа што станува соучесник во божествената природа, и на тој начин божественото и човечкото се соединуваат“.
Вторник — 26. ноември
3. ВЕРАТА МОРА ДА СЕ ФАТИ ЗА ХРИСТОВАТА ПРАВЕДНОСТ
а. Какви промени треба да настанат во нашиот живот? 2 Коринтјаните 10,5.
„Размислувајќи за љубовта на нашиот небесен Татко и нашиот Спасител, размислувајќи за совршенството на Божјиот карактер и барајќи преку вера Христовата правда и нам да ни се припише, ние се преобразуваме во истиот лик“ (5 Сведоштво, 697).
„Да му се дозволи на Христа преку вера да живее во нашето срце значи да размислуваме за Него, постојано да гледаме во Него со вера, ценејќи го секогаш саканиот Спасител како наш најдобар и најпочесен пријател, така што со ниедна своја постапка да не го жалостиме и навредиме“.
б. Што е вистинска вера? Евреите 11,1.
Среда — 27. ноември
4. ДЛАБОКО РАЗМИСЛУВАЊЕ ЗА ХРИСТОВОТО СОВРШЕНСТВО
а. Какво сродство е резултат на верата која работи со љубов? Јован 15,8. Што сè може да се постигне со вера? Евреите 11,29-34; Изреки 4,25-27; 16,3.
„Овој духовен однос може да се воспостави само со лична вера. Од наша страна, таа вера треба да се покажува во целосната преданост, совршената доверба и целосната посветеност. Ние мораме својата волја во целост да ја потчиниме на божествената волја и во служба на Христовото царство да ги ставиме своите чувства, желби интереси и својата чест, примајќи постојано благодат од Него, и Христос ќе ја прима нашата благодарност“.
б. На кој начин верата и љубовта суштински се поврзани? Галатјаните 5,6.
„А што е тоа што треба да веруваме? Тоа е целосно да прифатиме дека Исус Христос умрел како жртва за нас; дека Тој станал проклетство за нас, дека ги зел нашите гревови на Себе и ни ја припишува својата праведност. Затоа ние се повикуваме на Неговата правда, веруваме во неа и се оправдуваме со неа. Тој е нашиот Спасител. Тој нè спасува затоа што ветил дека тоа ќе го направи. Треба ли да се обидуваме да објасниме сè како Тој може да нè спаси? Дали имаме добрина во себе која би нè направила да бидеме подобри и која ќе нè очисти од дамките и нечистотијата на гревот, која ќе ни овозможи тогаш да дојдеме кај Бога? Ние тоа едноставно не можеме да го направиме“.
Четврток — 28. ноември
5. СПАСОНОСНАТА ВЕРА Е ДЕЛОТВОРНА
а. Објасни кој е нашиот удел во планот на спасението? Матеј 7,7; Марко 9,24; Ефесјаните 2,8.
„Ако ја вршиме Божјата волја ние можеме да примиме голем благослов како незаслужен Божји дар, но не поради било какви свои заслуги, кои немаат никаква вредност. Работејќи за Христа, вие ќе го почитувате Бога и ќе станете повеќе од победници благодарение на Оној кој толку нè љубел и го дал својот живот за нас за да имаме живот и спасение во Исуса Христа“.
б. Можеме ли да очекуваме Божјо одобрување ако немаме доверба во Него? Евреите 11,6.
Петок — 29. ноември
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Каква јасна претстава за казната заради престапот Божјиот закон и дава на непослушната душа?
2. На кој начин ние ја присвојуваме Христовата праведност?
3. До какви промени тоа доведува во нашиот живот?
4. Процени ја улогата на верата и љубовта во развојот и усовршувањето на христијанскиот живот?
5. Опиши како процесот на верата функционира?
10. лекција — Обезбедување на бисер на праведноста
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Патот кон Христа, 76-83.
Недела — 1. декември
1. БИСЕР ОД ГОЛЕМА ВРЕДНОСТ
а. Како да ги разбереме Христовите зборови за бесценетиот бисер? Матеј 13,45.46.
б. Како се добива Бисер со голема цена? Исаија 55,1-3. Од што мораме да се откажеме за да го добиеме? Захарија 3,4; Ефесјаните 4,22-32.
„Најсиромашните, исто како и најбогатите, се способни да го купат спасението, зашто никакво количество на земни добра не е во состојба да го плати. Тоа се стекнува со доброволна послушност, предавајќи му се себеси на Христа, станувајќи Негова откупена сопственост“. (Христовите поуки, 92)
„О, кога Светите списи би ги истражувале со молитва, и во духот спремен да му се потчини на Бога! О, кога би го пребарувале вашето срце како со запалена свеќа, спремни да ја отфрлите секоја нишка која ве врзува за световните навики, кои го одвраќаат умот од Бога“.
Понеделник — 2. декември
2. ПРОЦЕС НА КУПУВАЊЕ НА ХРИСТОВАТА ПРАВДА
а. Што „купување“ на правдата всушност значи? Како се купува Христовата праведност? Откровение 3,18.
„Во оваа парабола бисерот не е претставен како дар. Трговецот го купил давајќи за него сè што имал. Мнозина го бараат значењето на оваа загатка, бидејќи Христос во Библијата е претставен како дар. Тој навистина е дар, но само за оние кои безгранично Му се предаваат себеси – душата, телото и духот. Ние мораме да му се предадеме на Христа, да покажеме доброволна послушност кон сите Негови барања. Сето она што сме, сите способности и таленти што ги имаме, сè Му припаѓа на Господа и треба да биде посветено на Неговата служба. Кога така целосно ќе му се предадеме себеси Нему, Христос со сето небесно богатство ни се дава нам. Ние добиваме бисер со непроценлива вредност“.
б. Зошто сесрдно да го купуваме она што Христос ни го нуди? Еремија 29,11-13.
„Да се зборува за верата површно, да се моли без душевен глад и жива вера – не вреди ништо. Формалната вера во Христа, која го прима само како Спасител на светот, никогаш не може да ѝ донесе оздравување на душата. Верата, која води кон спасение, не се состои само во интелектуално спознавање на вистината. Оној што сака сè да дознае за да верува, не може да прими Божји благослов. Не е доволно да се верува за Христа; ние мораме да веруваме во Него. Единствена вера која ни користи е верата која го прима како личен Спасител, која ги присвојува Неговите заслуги“.
Вторник — 3. декември
3. ПЛАЌАЊЕ НА СКАПОЦЕНИОТ БИСЕР
а. Што сите ние – богати, сиромашни, оние кои пораснале во црквата или надвор од неа – треба да сфатиме во обидот овој скапоцен бисер да го платиме? Изреки 22,2; Дела 10,34.35.
„Постојат луѓе кои навидум постојано го бараат небесниот бисер, но не се откажале наполно од сите лоши навики. Тие не си умираат себеси за да може Христос да живее во нив и затоа не го наоѓаат својот скапоцен бисер; уште не го совладале несветото славољубие и својата склоност кон световните привлечности, не го зеле на себе својот крст ниту пошле по Исуса по пат на самооткажување и жртва. Речиси христијани, но не наполно христијани, тие навидум се близу до небесното царство, но не успеваат да везат во него“.
б. Што може да нè наведе погрешно да го сфатиме ова купување и продажба? Лука 9,24; 14,33; Јаков 4,10.
„Со што може да се спореди загубата на човечката душа? Тоа е прашање кое секоја душа мора да го одлучи за себе – било да се здобие со богатство на вечен живот или да изгуби сè затоа што пропуштил Бог и Неговата правда да му бидат прв и единствен бизнис. Христос, Искупителот на светот… со голема болка посматра мнозина кои тврдат дека се христијани, кои не му служат Нему, туку на самите себе“.
Среда — 4. декември
4. ПРАВИЛНА ПРЕТСТАВА ЗА ВРЕДНОСТА НА ОВОЈ БИСЕР
а. Зошто некои би продале сè за да го купат овој скапоцен бисер? Што оваа трговија ја прави така профитабилна? Јов 28,12-23; Изреки 2,1-5.
„А од што ние се откажуваме кога ќе дадеме сè? Од осквернетото со грев срце, за Христос да го очисти, да го испере со својата крв и да го спаси со својата ненадмината љубов. Но сепак луѓето мислат дека е тешко да се откажеме од сè. Се срамам да слушам кога се зборува за тоа, се срамам да пишувам за тоа.
„Бог не бара да се откажеме од нешто што би можеле за свое добро да го задржиме. Во сè што прави Тој пред очите го има доброто на своите деца. Кога барем сите оние што не го избрале Христа би можеле да сфатат дека Тој им нуди нешто многу подобро од она што самите го посакуваат“.
б. Што го мотивира купувачот да „продаде“ сè за да го купи овој бисер? Кога должноста станува „радост и жртвата задоволство“? Броеви 21,8.9; Матеј 13,44.
„Кога еднаш погледот ќе се фиксира на Исуса, животот го наоѓа своето средиште. Ентузијазмот, великодушната посветеност и огнената ревност на младите тука ја наоѓа својата вистинска цел. Должноста станува уживање а жртвата задоволство. Да се слави Христос, да се стане како Него, да се работи за Него, тоа е најголемата амбиција и најголема радост“.
Четврток — 5. декември
5. РАСПОЗНАВАЊЕ НА ВРЕДНОСТА
а. Што се случува кога ќе ја препознаеме вредноста на бисерот? Дела 2,37.
б. Што се случува кога ќе ја сфатиме цената и вредноста на Бисерот – толку сериозно што одлучуваме да го купиме? Исаија 55,7; Филипјаните 3,7.8.
Петок — 6. декември
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Кого всушност го претставува скапоцениот бисер?
2. Што сè е опфатено во процесот на купувањето на овој бисер?
3. Каков е библискиот метод на купување? Објасни.
4. Зошто човекот би продал сè за еден бисер?
5. Што се случува во нас кога навистина ја цениме вредноста на Бисерот?
11. лекција — Нашата вредност во Христа
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Патот кон Христа, 84-96.
Недела — 8. декември
1. ПРЕДОЧУВАЊЕ НА ОПАСНОСТИТЕ КОИ НИ ПРЕТАТ
а. Против што мораме постојано да се чуваме не злоупотребувајќи ја Божјата милост? Еремија 17,9.10; Изреки 16,18; 1 Коринтјаните 10,12.
„Нека сите длабоко размислат за предноста која им е дадена и нека сами на себе си ги постават прашањата: Дали својата волја ја потчинувам на Христовата волја? Дали полнотата и богатството на Живата Лоза – Неговата добрина, Неговата милост и љубов се одразуваат во мојот живот и карактер?“
б. Наведи пример на сопствено преиспитување и потчинување на Христа? 1 Коринтјаните 9,26.27; 15,30.31; Марко 7,14-23.
Понеделник — 9. декември
2. РАЗВОЈ НА СООДВЕТНА ПЕРСПЕКТИВА
а. Што мошне често може да нè оспособи во настојувањето да му служиме на Бога? Матеј 18,1-4.
„Исус го дал својот живот за спасение на светот, и Тој на човекот му дава непроценлива вредност. Тој сака човекот да ја цени својата вредност и да размислува за својата идна благосостојба… Ако духовната визија е јасна, невидливата стварност ја добива својата вистинска вредност“.
б. Каква промена ни е потребна за да имаме правилен однос со Бога? Матеј 6,24; Изреки 8,13.
„Некои мислат дека во поглед на практичното христијанство се поупатени и во подобра положба од другите. Дали ова е така или не тоа го покажува нивниот живот. Дали во своите постапки се сосредоточуваат само на себе, или во тоа ги поттикнува Светиот Дух, Духот на вистината и правдата? Религијата треба да стане живо и делотворно начело. Мотивот на вистинскиот христијанин е со својот живот да ја изразува добрината и Христовата љубов“.
Вторник — 10. декември
3. НИЕ СМЕ СЛУГИ БЕЗ ЗАСЛУГИ
а. Кога му се обраќаме на Бога во своите молитви што би требало да имаме на ум? Јаков 4,6-10; Лука 17,10.
„Кога Христос умрел на крстот на Голгота, отворен е нов и жив пат за спасение и за Евреите и за незнабошците. Ангелите се радувале кога Христос извикал: ’Се сврши‘. Големиот план на спасението бил извршен. Преку живот на послушност, Адамовите синови можат да се воздигнат од понорот на гревот и повторно да се вратат во Божјо присуство“. (Христос наш Спасител, 171)
„Никогаш нема да можеме да постигнеме совршенство преку нашите сопствени дела. Душата која со вера гледа во Исуса ја отфрла сопствената правда. Таа се гледа себеси како несовршена, своето покајание како недоволно, својата најсилна верба како слабост, својата најголема жртва како оскудна и во понизност паѓа во подножјето на крстот. Но од ветувањата во Божјата Реч му зборува глас. Зачудено ја слуша пораката: ’Вие сте исполнети во Него‘ (Колосјаните 2,10). Сега сè е во мир во неговата душа. Тој повеќе не мора да настојува да пронајде некои способности во себе, некое заслужно дело преку кое би можел да стекне Божја милост“.
б. Што, и во поглед на своето спасение, секогаш мораме да имаме на ум? 1 Коринтјаните 1,27-31.
Среда — 11. декември
4. СТЕКНУВАЊЕ НА ПОДЛАБОКА ПЕРСПЕКТИВА
а. Што ни е заповедано да направиме во врска со нашата духовна состојба? Галатјаните 6,4; 2 Коринтјаните 13,5.
б. Како Бог нè гледа нас во однос на потполно оправданите барања на Неговиот закон? Исаија 63,5.8.9; 1 Петрово 1,18.19; Римјаните 5,8-10.
„Иако еднаков со Бога, ’одблесок на Неговата слава и одраз на Неговото битие‘ (Евреите 1,3), Христос своето божество го облекол со човечка природа и дошол на оваа земја да страда и умре за грешникот. Единородниот Син Божји се понизил, и станал послушен до смртта, и тоа смрт на крст. Носејќи го проклетството на гревот на своето тело, Тој ја ставил среќата и бесмртноста на дофат на секого од нас… Кога ќе сфатиме дека Неговото страдање било потребно за да се обезбеди нашата вечна благосостојба, нашите срца се трогнати и омекнати“.
Четврток — 12. декември
5. ГОРДОСТА Е ПОТПОЛНА СПРОТИВНОСТ НА ПОНИЗНОСТА
а. Кои се разликите помеѓу гордоста, понизноста и самосожалувањето? Дан. 4,29-33; Јаков 4,13-16; Создавање 27,34.
б. Зошто Божјиот народ не успевал да ја почитува Неговата волја во минатите времиња? Броеви 13,30-34; 14,1-4; 1 Сам. 17,4-11.24; 1 Цар. 19,1-18. Како ние треба да се однесуваме наместо тоа?
Петок — 13. декември
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Од што христијанинот мора постојано да се чува?
2. Како поединците развиваат правилна перспектива?
3. Можеме ли да го заслужиме спасението?
4. Каков е мојот став во однос на Христовиот крст?
5. Што премногу често забораваме во поглед на гордоста, која е сосема спротивна на понизноста?
12. лекција — Да се живее за Исуса
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Патот кон Христа, 97-105.
Недела — 15. декември
1. ПРЕОБРАЗУВАЊЕ ПРЕКУ ХРИСТА
а. Каква трансформација се случува во нашиот живот кога ќе го прифатиме Исуса Христа? Јован 14,23; 1 Јованово 2,3-6; 4,15-21.
„Кога Христос живее во срцето, се менува целата природа. Христовиот Дух и Неговата љубов го омекнуваат срцето, ја скротуваат душата, ги воздигнуваат мислите и желбите кон Бога и Небото“. (Патот кон Христа, 66)
„Нека сите ова целосно го разберат: Ако го прифатиме Христа како Спасител, мораме да го прифатиме и како Владетел. Не можеме да имаме сигурност и совршена доверба сè додека не го признаеме како свој Цар покорувајќи се на Неговите заповеди. На таков начин можеме да ја потврдиме нашата верност кон Бога. Тогаш имаме вистински круг на поврзаност во нашата вера, бидејќи тоа е делување и резултат на вера, која преку љубов работи“.
Понеделник — 16. декември
2. СПОРНО ПРАШАЊЕ
а. Опишете како чудесното дело на преобразба преку Христа вклучува постојана борба. Ефесјаните 6,12.13; 1 Петрово 5,6-10.
„Кога нашите очи би се отвориле и би го виделе делувањето на силите на доброто и злото, тогаш веќе не би имало лекоумност, суета, шеги и пародии. Кога сите би го зеле Божјото оружје, борејќи се храбро во Господовите битки, тогаш би биле извојувани победи од кои би треперело царството на темнината“. (6 Сведоштво, 40)
„Секој ќе биде искушан. Постојат само две страни. На која сте вие?“
б. Што е најскапото нешто во светот – и како неговата величина се покажува? Римјаните 6,23; Евреите 9,27.
„Делото на нашето спасение зависи од личниот однос помеѓу Бога и нашата душа. Иако сите народи ќе излезат на суд пред Него, Тој ќе го испита случајот на секој поединец со таква точност како да не постоеле други битија на земјата“.
Вторник — 17. декември
3. ДЕЛОТВОРНА ВЕРА
а. Опишете ја силата на верата потребна за спасение. Лука 10,27.
„Ние во светот спроведуваме едно дело, но не покажуваме доволно активност и ревност. Кога би биле посериозни, луѓето би се увериле во вистинитоста на нашата порака… Можеме да ги извршиме сите надворешни постапки на службата, а сепак да бидеме лишени за оживувачкото влијание на Светиот Дух како што бреговите на Гелвуј се лишени од роса и дожд. На сите нас ни е потребна духовна роса, а исто така ни се потребни зраците на Сонцето на Праведноста за да ги омекне и потчини нашите срца… Мораме да ги објавуваме Библиските начела и да ги поткрепуваме со свет секојдневен живот“.
б. Со што Исус сликовито ја прикажал коренитата промена која сака да ја види во нас? Јован 3,5-7.
„Нека оние кои сакаат нешто ново се стремат за обновен живот кој е резултат на новото раѓање. Нека ги исчистат нивните души со покорување на вистината и да постапуваат во согласност со упатствата кои Христос му ги дал на законикот кога прашал што треба да направи за да наследи вечен живот: ’Љуби Го Господа, својот Бог – со сето свое срце, и со сета своја душа, и со сета своја сила и со сиот свој ум; и својот ближен како себеси… Прави го тоа и ќе живееш‘ (Лука 10,27.28). Сите оние кои ќе го усогласат својот живот со едноставните барања во Божјата Реч ќе наследат вечен живот“.
Среда — 18. декември
4. СÉ Е ОД БОГА
а. Која мисла секогаш треба да ја имаме на ум? 1 Летописи 29,14.
„Во сè што поседуваме и што можеме да понудиме или жртвуваме во работата или верата, нема ништо што претходно не сме го примиле од Бога и на што Тој полага право, велејќи: Тоа се мои дарови доверени на вас, не да се збогатите, туку мудро да ги употребувате на благослов на светот“.
б. Како оваа реалност треба да влијае на нашите ставови? Римјаните 2,1-4; 1 Коринтјаните 6,9-11.
„Затоа никогаш немојте да кажете дека сами можеме да се покаеме и дека тогаш Христос ќе ни прости. Не, навистина. Покајанието е дар на Божјата милост. Во својата милост Бог нè наведува на покајание и ни дава сила тоа да го направиме. Според тоа, сè е од Исус Христос, сè е од Него, и вие треба само да му одавате слава на Бога. Зошто почесто не одговарате кога сте повикани на вашите состаноци? Зошто повеќе не сте трогнати од оживувачкото влијание на Божјиот Дух кога се изнесуваат вистини во Христовата љубов и Неговата спасоносна сила? Тоа е затоа што Христа не го гледате како прв и последен и најдобар, Алфа и Омега, почетокот и крајот – зачетникот и крајот на нашата вера“.
Четврток — 19. декември
5. ПО СТАПКИТЕ НА НАШИОТ УЧИТЕЛ
а. Објасни го значењето и улогата на крстот во вашиот секојдневен живот? Ефесјаните 2,11-18; Матеј 16,24.25.
б. Ние не можеме да го заработиме спасението – тоа се постигнува само преку заслугите на Христос – но што, и покрај тоа, сепак се бара од нас? Филипјаните 2,12.13.
„Не можете да уживаме во Божјите благослови без било каква акција од ваша страна. Спасението е дар кој ви се дава бесплатно; и не можете да го добиете под други услови, освен како бесплатен дар. Но соработката од ваша страна е од суштинско значење за ваше спасение… Ние секојдневно работиме на нашата судбина. Треба да задобиеме круна на вечен живот, а пеколот да го избегнеме“.
Петок — 20. декември
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Објасни ја промената која доаѓа кога ќе го прифатиме Христа како Господ на нашиот живот?
2. Што е најскапото нешто во светот и зошто?
3. Опишете ги плодовите на вистинското покајание и обратување?
4. Објасни ги далекосежните основни вистини дека Бог е сè во се?
5. Што можеме а што не можеме да направиме во поглед на нашето спасение?
13. лекција — Одење со Исуса
ПРЕДЛАГАМЕ ДА ПРОЧИТАТЕ: Патот кон Христа, 106-118.
Недела — 22. декември
1. БОГ НÉ ПОВИКУВА
а. Опиши ја Божјата желба за нас во Неговото дело на обнова? Лука 15,4.
„Најсилен доказ дека човекот паднал од еден повисок степен е фактот дека неговото враќање има толку висока цена. Враќањето може да се оствари само со упорна борба, чекор по чекор, и тоа секој час. Човекот со една моментална одлука може да се потчини на силата на злото, но потребно е многу повеќе од моментална одлука за да се раскинат овие окови и да се достигне еден повисок, посвет живот. Целта може да се постави и делото може да се започне, но неговата реализација бара многу труд, време и истрајност, трпение и пожртвуваност“.
Понеделник — 23. декември
2. ЧОВЕКОВАТА ОБВРСКА ДА СЛУЖИ
а. На што Господ го повикува својот народ денес? Јов 22,21.22; 1 Петрово 1,21-25.
„Тоа е знаење што им е потребно на сите што работат на подигање на своите ближни. Преобразувањето на карактерот, чистотата на животот, успехот во службата, верноста на вистинските принципи, сето тоа зависи од вистинското познавање на Бога. Ова знаење е од суштинско значење во подготовка за овој и за животот што доаѓа. (Здравје и среќа, 363)
„Практичната примена на начелата на љубовта која Христос ја проповедал и со поука и со пример ќе стане искуство на секој кој го следи Христовиот пример“.
б. Што можеме да научиме од првите ученици за длабоката преданост и одлучност во нивната желба да го следат Христа? Јован 11,16; 13,37; 1 Сол. 5,23.
„Од христијаните се бара да ги дадат своите тела ’во жртва жива, света и благоугодна на Бога‘ (Римјаните 12,1). За да го направат ова сите нивни сили мораат да бидат сочувани во најдобра можна состојба. Секоја практика која ја ослабува физичката или менталната сила го онеспособува човекот за служба на својот Творец. (Нов живот, 18)
„На Христовиот крст е истакната пораката на Евангелието… Тоа е нашата порака, нашиот аргумент, нашата доктрина, нашите предупредувања до непокајаните, нашето охрабрување за оние кои тагуваат – надеж за секој верник. Ако можеме да разбудиме интерес во умовите на луѓето и ги наведеме својот поглед да го насочат на Христа, ние можеме да го направиме и следниот чекор да ги замолиме нивниот поглед да не го тргаат од Божјото Јагне…. Оној чии очи се управени на Христа, ќе биде подготвен да се откаже од сè. Тој ќе умре за себичноста. Тој ќе верува во секоја Божја Реч која е толку славно и прекрасно возвишена во Христа“.
Вторник — 24. декември
3. ЛИЧЕН ОДНОС
а. Опишете го односот што Господ сака да го има со своите деца, дури и во животните тешкотии и предизвици? Лука 15,22-24; Јован 17,3.16-20.
„Ако во целост се предадете на Христа, оставете го вашиот живот на грев, страст и гордост, држејќи се цврсто до Христа и Неговите заслуги, Тој ќе исполни сè што ветил. Тој изобилно ќе ви даде сè што во молитва ќе побарате од Него. Зарем не можете да верувате во тоа? Јас го тестирав во ова точка и знам дека Тој е верен да ги исполни сите Негови ветувања“.
б. Каков степен на влијание има крстот од Голгота при воспоставувањето на нашиот однос со Бога? Јован 12,32.
„Ако не постои поволно влијание во корист на крстот, тој го создава. Низ генерациите кои доаѓале, вистината за тоа време се откривала како ’сегашна вистина‘. Во Христос распнат на крст се исполнило пророштвото: ’Милоста и вистината ќе се сретнат, праведноста и мирот ќе се целиваат‘. На таков начин крстот го покренал светот“.
Среда — 25. декември
4. ИСКУШЕНИЈА И ТЕШКОТИИ
а. Што треба да имаме на ум кога сме соочени со тешкотии и искушенија и кога во очајание ни се чини дека сме целосно напуштени? Матеј 11,28; Псалм 36,9.10.
„Исус не ве оставил да бидете изненадени и запрепастени кога ќе наидат искушенија и неволји. Тој во својата Реч ве предупредил на сето тоа, нагласувајќи дека не треба да бидете обесхрабрени и потиштени кога ќе дојдат искушенијата. Треба со вера да гледате на Христа, вашиот Откупител, и да бидете весели и радосни… Ние имаме жив Спасител, кој толку нè засака што умрел за нас, за да преку Неговите заслуги имаме надеж, сила и храброст и место со Него на престолот. (Погледот угоре, 201)
„Сатаната укажува на тоа дека сте беспомошни и дека сами не можете да се благословите. Тоа е точно, вие сте беспомошни. Но кога ќе ви дојдат такви мисли воздигајте го Исуса перед него: ’Јас имам воскреснат Спасител. Во Него е мојата надеж и доверба, Тој никогаш нема да ме остави. Во Негово име јас ќе триумфирам. Тој е мојата правда и мојот венец на радост‘. Никој нека не мисли дека неговиот случај е безнадежен, бидејќи не е така. Вие можеби согледувате дека сте грешни и необратени, но токму тоа е доказ дека ви е потребен Спасител“.
б. Според што би требало да биде карактеристично нашето искуство? Псалм 16,11; Исаија 6,2.3; Ефесјаните 5,18; Колосјаните 2,6.7.
Четврток — 26. декември
5. ХРИСТОС – ВО ЦЕНТАРОТ НА СЛУЖБАТА
а. Како вистинскиот христијанин секогаш треба да живее? 1 Јованово 2,6; 4,19.
б. На крајот на краиштата нашата животна судбина се одредува според секоја исправна или погрешна одлука што ќе ја донесеме. Кои апели допираат до секој еден од нас? Второзаконие 30,19; 1 Петрово 1,13-16; Ефесјаните 4,1. Зошто? Откровение 5,12.
Петок — 27. декември
ЛИЧЕН ПРЕГЛЕД НА ПРАШАЊАТА
1. Каква е желбата на Бога за Неговите деца?
2. Опиши што значи да се има вистински однос со Бога?
3. Што сè Бог направил во врска со нашата обнова?
4. Кога сме соочени со тешкотии, што треба да запомниме?
5. Која голема централна вистина може да нè доведе до чистотата на срцето и животот?
